Alle inzendingen over zoon

15405 resultaten.

Sorteren op:

Pad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
We zijn het pad gegaan het gladde pad de aarzeling in onze stappen We verwachten van mist het nat zon scheen schielijk vanachter strepen wolken Waren we niet goed ter been? ijzel deed zich plots gelden ...onverwacht uit onverdachte hoek het boek van winter -blijkbaar- nog niet uitgelezen.…

Romantische dwaas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
het is twijfel die mij trager maakt in afwachting doet zitten of alles nog wel gaat ik lach naar zon droom lente in een groene waas maar weet mezelf een romantische dwaas nog heb ik niet afgehaakt verbaasd over de snelheid in ontwikkeling en de enorme haast het overzicht is er nog wel maar hiaten worden groter biedt zomer nog…
wil melker31 januari 2017Lees meer >

voorbij de horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
afstand nemen dat wil zeggen een stapje terug doen om vervolgens tegen de zon in de horizon waar te nemen met half dichtgeknepen ogen zie ik tussen mijn wimpers door een bewogen lijn die loopt van rechts naar links en andersom...…

Ik heb het stiekem nagedaan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
een zonnegele paardenbloem staat trots en stevig op één been 't bloemhoofdje hoog opgeheven naar de zon, hij trilt heel even als een bij met zacht gezoem een rondje vleugelt om hem heen zo zelfbewust in 't licht te staan bezadigd deinend in de wind ik heb het stiekem nagedaan en voelde mij weer even kind.…

Zuchtte zachtjes geluk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
ik speelde met vlaagjes wind zand en wat water wist de zon in het blauw met zacht witte wolken ik kende haar hand die ik af en toe zag lange vingers gevuld met snoep of een glas hoorde haar lach boven het geruis van de golven uit keek om me heen alles vloeide ineen zuchtte zachtjes geluk…

Mooie zomer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
De zon kust het kimmenrood van de avond en begroet de nacht. En na de ochtendschemer gloort weer een nieuwe zomerdag.…

Dicht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
De zon schijnt Maar ik voel zwart Iedereen lacht Maar ik word getart Getart Door verdriet Langs buiten Zie je het niet Het is mijn masker Ik zoek de kracht Ik lig ervan wakker In de nacht De nacht Duurt lang Het zoeken naar woorden maakt me bang Ik zoek licht Tevergeefs Want vanbinnen Zit ik dicht…

Dakloos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Maar hij schrok zich bleek, die dag waarop hij ook zijn zoon zag aanschuiven in de winteropvang.…

aan het water

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
vandaag stroomt het water van niets naar niets het slaapt in de schoot van zwaartekracht er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas 'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg het water herhaalt zijn loop vanuit…
Iniduo23 juli 2017Lees meer >

Op pad

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
In een golf van passie bleef ik schrijven Tot de zon opkwam De woorden verspreidden zich in stromen langs mijn lippen Liefde vult nu mijn hart, mijn ogen raken vol Het besef van zijn en niet-zijn De echo van je verleden in je ziel Liefde voor het pad dat voor je ligt Vrede met het pad dat je verlaten hebt Je bent nu niets Je bent stil Je…
Ferdinand11 augustus 2017Lees meer >

Donald

snelsonnet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
Wie helpt er mee een zone af te snoepen om daar het vrije Duckstad uit te roepen! (r.1: geleend van Goethe)…

Warmtebron

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
Laat me delen in je warmte het is zo koud hier in de nacht er waait een ijswind door m'n hoofd die meer en meer treurnis belooft mag ik slapen in je warmte ik verkil als ik nog langer wacht er trekt een vrieskou in m'n lichaam die me langzaam van zinnen berooft ach kan ik schuilen in je warmte totdat de zon weer naar me lacht…
geeraardt21 oktober 2017Lees meer >

Het stille dal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
hier kwaakt het , als de mensen zwijgen, hier is men zoek, hier heersen de libel de reiger en de snoek, de wereld is hier een wonder, de zon verliefd zich, verleidt het licht in de rivier, en gaat weer onder....…
G.Driesman4 december 2017Lees meer >

Winter

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Het ijs spiegelt twijfel een schaatser zakt er door de zon zwemt voor zich uit. Winter (haiku) Besneeuwde velden wissen bevroren sporen geen voet aan de grond. Winterblues (tanka) De liefde duurt kort het vergeten gaat langzaam de nacht is inktzwart de tuin wordt alsmaar witter mascara loopt langs mijn wangen…

Voeling met de grootstad

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 479
De zon en rolluiken gaan op. Winkels trekken grote ogen. Het licht overspoelt hun goed. Het dagelijks getij, eb en vloed, van een grootstad in volle gloed. Torens krijgen opnieuw voeling met het aards paradijs van heden. Wagenkaravanen schoorvoeten op bedevaart naar het drukke hart van de stad, lichtend dag en nacht.…

De zee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
In de verte kwam de zon met haar licht langzaam op. Deinend kwamen de golven tot elkaar. Slechts enkele vogels en mensen waren aanwezig. Opzienbarend was dat de natuur in zeer korte tijd een gedaanteverwisseling onderging. Adembenemend. Foto Dick…
Dick4 juni 2018Lees meer >

Levenslicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Wanneer de zon verdwijnt, achter de horizon. Wanneer we niet langer vluchten kunnen, vallen schellen van verblinde ogen, sterven illusies, nadert de dood, of gloort, o wonder, het dagend levenslicht.…

Geschokt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
emoties bijtend veegde ze de vloer met hun argumenten aan zij konden haar verbale uitbarsting niet goed verdragen weg was het overleg dat nog redelijkheden droeg maar hier ging in korte spanne tijds het hek van de dam zij draaiden zich om vluchtten uit wolken pure agressie liepen geschokt naar het warmend licht van de zon…

DAGERAAD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
sluimerend voel je aan de andere kant de werkelijkheid je verlaat je dromen zweeft het rijk van mijmeringen binnen en je weet nog even en ook dan smelt dat als sneeuw voor de zon de nieuwe dag zit er aan te komen het laatste vliesje dat de slaap scheidt is doorbroken door de nieuwe werkelijkheid gesmolten door een verse dag en je…

Ochtendconcert

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 413
jij was nog gehuld in de sluiers van de nacht toch kleurde je lach al het rood van de hemel ruiste het soepele kant zacht tussen vogelgeluiden ontwakend topten bomen het licht van de opgaande zon daartussen lieten bolletjes veren hun zangstem vibreren jouw ogen dirigeerden dit ochtendconcert op het mooiste uur in de natuur…
wil melker16 oktober 2019Lees meer >

Licht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 362
ik ben als de zon dalend en rijzend langs steile rotswanden klauter ik omhoog langs de glibberige stenen uitgegleden waar ik met gebroken dromen neerlig in een donkere put is het echt waar of ijl ik ?…

Wolkt onbestemd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
ze hebben de zon gewist het laatste stukje blauw vergeven nog wolkt onbestemd boven wei en verre dreven het is ademen maar zonder spirit in de lucht energie is gevlucht wij onderhouden met de dood op onze hielen de meesten zijn al ter ziele zonder aanwas is het snel gedaan in de laatste generatie verliest de mens zijn…
wil melker24 november 2019Lees meer >

Korte 4#3

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Ik probeer je te vangen in het veld van je blik je loopt door mijn beeld als een waterval van licht Kannibalisme wordt gevoed door een moeder die te vaak tegen haar zoon zegt: 'Je bent om op te eten'. Vallen is een kwestie van zo snel vliegen dat je op tijd bent om jezelf op te vangen.…

Op weg

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 400
Als schimmen uit het donker van gebrande Siena tegen oker gele achtergrond kwamen twee zielen samen om te versmelten met hun ceruleum blauwe schaduw toen de zon zijn gouden gloed liet vallen en hen teder aanraakte op hun donkere gezichten als schittering, die hen veranderde in reizigers in ruimte met kleurschakeringen als goddelijk geheel.…

De hardloper

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 668
deze strijd is hem; hem alleen rimpels als jaarringen van de meters die hij ging nu alleen is hartslag; schoenen op steen hij loopt buiten en door de stad zijn meters, been voor been, alleen maar lopen de rest is wat hij vergat zwevend op thermiek van zijn draaiend pad sneller en altijd meer - naar zijn zon deze strijd is hem; hem alleen…
Zeger Knops1 september 2020Lees meer >

Siësta

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Ik lig zo lekker in de zon, geborgen in het groene veld, mijn gezicht bloost blauw van de koninklijke kelk tussen mijn benen De bloemen lachen en zingen maar Het werk is gedaan, ja ik doezel van heiligheid…
Zywa23 april 2021Lees meer >

bevrijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
terwijl hij uitkeek op de hoge witte blinde muur zag hij het mangrove moeras de reflectie van de vurige zon op het water hij zag de adelaar in het grijze licht de wilde haas in de verte het glooiende land het wisselende wolkenspel erboven geen ijdele woorden maar pure poëzie waarmee hij de zieke uit zijn bed bevrijdde…
J.Bakx31 juli 2021Lees meer >

Liefde als gift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 452
ik had je getekend met potlood kleur en papier maar in de schetsen verdwaalde jij ik voelde jou niet hier later accenten gehaald van het kleurenpalet je kwam inderdaad toen veel beter tot jouw recht maar je ziel heb ik niet kunnen raken ben toen gaan lopen zag hoe zon bloemen met licht en warmte doopte zo dat zij hart…
wil melker29 september 2022Lees meer >

Omdat ik je mis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Er is nog zoveel te verhalen Verder dan gepraat Maar ik ben alleen op straat En kan liefde slechts vertalen Neem nu deze dag Sneeuwklokjes zon en noordenwind Het voorjaar dat openlijk begint Terwijl jij het niet beleven mag Ik spreek ronduit Al hoor je ’t niet Het moet geduid Men noemt dit verwerken van verdriet Het is een gezamenlijk…

Illusie der eeuwige jeugd

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
Wat ochtenddauw doet verfraaien laat spinrag vergeten Zo vergeet men die jong is soms degenen die oud zijn en tot grijs vervagen De ouden van dagen vergeten daarintegen nooit hun reeds vergane gloriedagen toen zij als het frisse ochtenddauw het spinrag tot een kasteel van kristal verfraaiden de zon op hun jonge huid voelden en dachten dat…
M. Bos10 maart 2023Lees meer >