Alle inzendingen

De winterwarme zon als goud zo zacht. Het winterkoud geluid als knappend ijs zo schel. Het winterkale beeld als een japanse tekening zo fijn. Het wintersneeuw gevoel als rust zo stil.

bloemetjes en bijtjes raken nooit uitgekauwd hartendief, ik heb je lief is ook een geheid gedoe voorbij het zoete zijn nog vele lagen die wachten op ongerustheid van een dichter vreemd genoeg niet populair smartlappen zijn populair doodbloedend geweten snakt naar wat aandacht

naam voor naam worden ze voorgelezen met daarachter hun leeftijden zes lange dagen en vijf nachten zoveel tijd neemt het in beslag om alle namen op te zeggen ze weer een stem te geven al is het dan voor even om de waanzin te benadrukken hakt het horen van de leeftijden er nog het me...

Het uniform van rijke kerels in mijn ogen spiernaakte Adams: in en uit de mijne: het hemels paradijs waarin ik schaars gekleed met mijn exotisch schone lichaam danste over werelddelen als ‘het oog van de dageraad’ geruchten niet van de lucht: mijn hebzucht ontdeed mannen van hun kleed,...

dan denk je aan haar en je luistert naar de radio just hold me now stay here all night tegen de ruiten klettert de regen of nee het is inmiddels sneeuw kijk hoe zacht de sneeuw neerdaalt op jou en mij hou van jou altijd

zij zijn weer terug de stemmen in de boventoon van het geroezemoes ze schilderen woorden in ongehoorde kleuren raken aan het onderbuiks gemoed door hun scherpte vallen schellen van de ogen worden onzekerheid en angst weer troef zij jachten en jagen in spiralen van terreur en geweld ...

Week op het wit van het wazige land, Week door het grijs van de wolken daarachter, schemert de schijn van de zon, die met zachte goudglans de zomen omrandt. Blank als de glans op het wazig verschiet, week als de schemer van de zon door het grijze, weifelt het licht door mijn stille gepeinzen...

Bij herhaling blijkt het zelfs goed om te zijn in de werkelijkheid; maar voor een gedicht is het meestal niks. Bronmos markeert wel de plaats waar zich de bron bevindt, maar tevens talloze andere plaatsen waar van een bron allang geen sprake meer is, laat staan van mos. Zo gaat het ook ...

‘De leraar moet het radicaliseren Vroegtijdig constateren, tegengaan Bespreken, nogmaals grondig gadeslaan Noteren en vervolgens rapporteren’ Dit wordt verkondigd door de Wijsheidkwaker Het pedagogisch wonder Bussemaker

Het nieuws is door de machtigen gekaapt En wordt als hoer misbruikt, verkocht, gegijzeld De waarheid wordt vermorzeld en verbrijzeld Zodat geen mensenziel meer rustig slaapt Want alles, alles, draait om macht en geld Nieuws is het oudste wapen van geweld

Wat de mooiste dag van m'n leven zou kunnen zijn. Is veranderd in een dag van ongeloof , verdriet, en intense pijn. Ik had gehoopt om je hartje te mogen zien kloppen. Maar mijn verdriet is niet meer te stoppen. Je zit er wel. Maar het zijn de minuten die ik nu aftel. Je kan me elk moment...

Kind van ons kind, kleine man, nu al zo eigen, daar bén je dan. Je pientere oogjes nemen ons op, volgen beweging, je bloemt uit de knop. Je warmte, je geur, je licht gewicht zo dicht aan ons hart maakt ons Scheppergericht. Kind van Uw kind, kleine man, nu al zo eigen, we ademen...

Vlinderen en fluiten over elkaar heen buitelen samen dat ene liedje zingen dat zijn van die dingen die je doen gaat wanneer je hart sneller slaat bij het aanzien van de ander bij een wandeling met elkander het leven krijgt een frisse kleur zaniken wordt een gesprek, geen gezeur je lee...

Wat doet het mij toch peilloos veel verdriet Waarom moest ons dit nou weer overkomen Abdullah uit dit leven weggenomen Die gaf wel 1000 stokslagen per tweet Wij kunnen niet, maar Koning Willie wel Die condoleert ze, ook namens de Shell.

Onverwacht ... Nooit gedacht. Dat ik jou mocht dragen. Maar nu heb ik alleen maar vragen. Waarom mocht je niet bij ons blijven? Hoe moet ik dit verdriet omschrijven? Wat heb ik verkeerd gedaan? Dat je bent opgehouden te bestaan. Zo kort maar o zo krachtig. Voelde ik me heel even ma...

We willen sneeuw sneeuw op Kerst in het groen van spar We wensen meteen winter en zon op een winterdag We worden als herboren na het wandelen door sneeuw Spinrag -tussen takken- waarin druppels bevroren Druppels die vorst willen borgen in bessen rood Maar om de do...

rond kale takken treurt nog grijs, de winter versplintert licht op koude muren zien de buren slechts een armlengte rood want binnen huist de broze dag als kleinood aan de wand voor deze kant geen kaarsvlam, die mijn vergezicht vertaalt het haalt niet, bij de zomer ach het haalt niet ...

Daar zit je dan: je ogen half geloken zacht pratend met een wankeltong zo heb je nooit gesproken. Je spreekt over de oorlogstijd van dingen die gebeurden je wil die dingen zo graag kwijt na nachtenlang in 't woelend bed herdromen van die strijd. Je kijkt naar poppen op de kast, die ...

Bomen glanzen wit: onder hun kruinen tikkelt het hemelwater.

Verdoofd door alles Wat in het gezin Haar raakte, en toch ook Min of meer voorbijging, Een vader die niet Haar vader was, Een moeder die haar Moeiteloos had weggegeven - Ze wilde wel huilen, Af en toe, maar de tranen Wilden gewoonweg niet komen, Ze spaarde ze voor later, Wan...

ik schuil tussen de gladde stenen vergroei met het mos en voel de regen kletterend vallen op mijn gedachten die naakter zijn dan ooit en weer zullen drogen in de wiegende warmte van een zomerse dag ieder ander zou zeggen dat ik hier niet pas: zo seizoenen lang tussen h...

Ik krijg haar in dit leven niet te zien. Ik wil er ook niet heen. De overzijde want hel of hemel wil ik graag vermijden, zo lang het kan. Ik hoop op honderd tien gezond en van het leven rijk gedronken, de aardkloot rondgezworven wijd en zijd - genoten van de schier oneindigheid en de muziek, ...

staan voor de slachtoffers die zijn weggevoerd vanuit het doorvoerkamp Westerbork vandaag ligt het verscholen onder 'n dik pak sneeuw toch torenen de stenen met daarop een Jodenster er boven uit opdat we nooit en dan ook nooit zullen vergeten

Hij moest worden gedotterd, een ader zat dicht, op de OK zei de dokter, we pakken een plug, neen, er moet een grotere in, hij bracht er niets tegenin, ze hebben er wel verstand van toch? Maar als het verhaal wordt verteld wordt er door anderen verondersteld; je was toch niet bij...

Gevallen sneeuw echter: Geen klok te zien!

Een rugzak uit het leven Mee gekregen door ons verleden Vol met pijn en verdriet Beschadigd door het leven Door de pijn en verdriet die ons is gegeven Door het onrecht wat we beleven Door alle ellende die we mee kregen zijn we wantrouwig en onzeker Beschadigd door het leven Iedereen he...

het sneeuwt op mijn hart en in mijn ziel, het legt er stilte neer, zalig zacht en niet meer denken worden kleuren wit en wit is altijd schoon zei moeder op haar laatste rustbed.

Of het nu mensen zonder zonden zijn of onafhankelijke rechters of goden zonder daden of strenge vaders. Laten we SAMEN het kwaad bestrijden. Laat al die rechters NIET alleen. En NOOIT de daders.

Tastende handen om me heen grijpt naar de randen van hetgeen Van het wat waarom en dan te lopen pad een levensplan Waarom ik ben en mijn bestaan het weten ken en waar vandaan Bespeelde gedachten met de ratio die me brachten als een adagio Begin en eind grijp ik vast en zo o...

We dachten aan God toen schreven we het op als God dacht aan ons vergeten waren we dat wij eerst aan God dachten en God niet aan ons al zo lang geleden eigenlijk voor het goddelijke schrift zaten we rond vuren tegen de kou toen al hadden we het over die dingen terwijl de ...