15405 resultaten.
April
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.892 Een ooievaar kijkt wild om zich heen
En vraagt zich af waar de lente blijft
Het is dan wel de winter die verdween
Maar nog geen zon die z'n stralen schrijft
Er zijn wel vaag letters te voelen
Maar nog geen woorden en zeker geen hele zinnen
Dagen die niks zeggen, niks bedoelen
Alleen dan dat de lente later zal beginnen…
'You made my day,
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
820 eerst vrijen in ons bed
en dan bij 't naar beneden gaan
de geur van versgebakken brood
de zon, de aardbeien op toast
en prachtige muziek, het
kan niet op, bijzonder allemaal'
dat kom je mij vertellen-kus-
terwijl het bad volloopt
en ik de virtuele werkelijkheid
opzijschuif voor de echte-
ik heb de zondag lief
ik voel mij goddelijk…
onding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
754 de wind doolt over 't land
de boeren ongedurig
er fluiten vogels atonaal
de padden doodgereden
eksters vinden elkaar niet
kraaien krijsen veel te laat
boerenmeiden snijden plant-
aardappelen in twee
ik loop door sleuven land
het gras zucht naar de zon
ik wou dat ik fluiten kon
de mol steekt hals over kop.…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
schaduwzijde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.308 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon
verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
07.00
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
1.152 De bulderende stem
van de zon!
Een bloedrood geopend oog!
Aan de oevers
van de grote vijver
kruipen slapelozen
in hun schelpen.
Morgen is er weer
een nacht.…
overkant
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.010 kort na negen
kwam ik je tegen
richting de zon
heel even
keek je
wat verlegen
zachtmoedig
kwam je
uit de lift gegleden
je leek
ietwat verrast
ook ik was hier te gast
je was
ik zag het aan je ogen
uit een ander land
je kwam van overzee
je liep nu op het strand
een zandroos in de hand
ook ik kwam hier aan land
ooit zag ik…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?…
Verschoten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Als je goed kijkt zie je nog
het felle rood
zachtjes neigen naar roze
en het helderste geel
- als de zon achter bewolking -
soms even oplichten
lang niet zo fel.
Het leven biedt haar eigen bescherming
tegen passie -
zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
Wilde roos in gesprek met de wind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.152 Streel mij teder in de morgen
wieg mij zachtjes op jouw kracht
ik zal mij hunkerend ontvouwen
na een maanheldere nacht
in de morgendauw ontwaak ik
fier mijn hoofdje naar de zon
dronken van de nieuw kansen
zou ik bloeien zolang ik kon
mijn hart staat open naar de wereld
schoonheid is zo klein en puur
wie het ziet mag het beminnen
hou…
water
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt
de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken
diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop…
uitgeklede berg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Een in ijs gehulde bergtop,
staart de zon aan.
Met tranen sijpelt het gesmolten ijs,
van de piek vandaan.
Sporen trekkend in het lager gelegen sneeuwdek,
voelend aan het gelaat van de berg.
Dat er nu uitziet als uitgeslepen merg,
steen wordt langzaam zichtbaar.
Koud, hard en uitgekleed,
staat hij daar.…
onder water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.059 ik ken
een holle weg
waarin ik duik
als ik ontsnappen wil
links in een rij
staan jonge eiken
die naar het weiland
de handen reiken
aan de overkant
een ongerepte zee
van turkooisgroen
waar wilgen zeilen
en als de zon
tegen de avond
zwemmen gaat
duik ik kopje onder
wij stoeien dan
ketsen op elkander
en blussen
onder water…
Niets is verloren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.041 De nacht valt
ik kijk naar de sterren
en droom een leven
ver hier vandaan
duizenden kilometers zand
de zon brandt
zijn gouden stralen
vertelt mij eeuwenoude verhalen
laat mij emoties voelen
bundelt oerkracht
in mijn diepste zijn
ik voel de rauwe pijn
van een verloren leven
God laat mij even, als het kan
de beelden herbeleven…
Azuur beklimt ligusterhagen
gedicht
2.7 met 34 stemmen
16.056 Azuur beklimt ligusterhagen
en naast de bessenstruik
het luie land ontplofbaar
haast van hitte
de zon hangt in
het kraaiennest
het asfalt dampt als
paardenlucht
een rookpluim naar
de overkant
concerto voor de gulle rozen
honingbrood voor bedelaars
het staat met vuurpijlen
op wolken geschreven:
hoe glansrijk de aarde
hoe moe de…
Automne
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Boven de toppen van de bomen
een blauwe lucht met wolkenveren
en de geluiden van verkeer en
daaromheen vogelgezang
het duurt niet lang of klokken luiden
om mensen naar de kerk te roepen
om stil te zijn en na te denken
te luisteren naar oude wijn
de zon klimt, en de koele morgen
wordt met de oostenwind verdreven
hier zit ik, noordzij van…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
kennis
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.667 blond
beslist niet dom
stelt zich vragen
over leven en dood
dromen als bindweefsel
daar tussenin
op school heeft ze verteld
dat het hele heelal
naadloos in een emmer past
vanwege de leegte
zo langzamerhand verliest zij
haar geloof in mij
door een suikerklontje
op te lossen in de thee
is ze toch weer
aan het twijfelen gebracht
de zon…
Tot het vrije
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 matrijzen nevel
aan een rustig dagbegin
de wind ademt vocht
uit het heden
klieft de zelfzuchtige lucht
pijlsnel voorbij
naar het volmondige licht
in die oeroude zon
ontkiemt het omrankte
vanzelfsprekend
zacht uit hun cocon
tot het vrije
opnieuw geboren
door de parabels van zonlicht
der bloeiende schepping
vol verwondering en bewondering…
Groendenken.
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.040 mijn ogen sluit
Ik zag ergens een berichtje
van je staan, gisteren
Je bent er dus weer
Het deed me wel iets, ja
Een vleugje nostalgie
kwam er over me, dat wel
Nee, geen rillingen meer, maar toch
Of het je goed gaat met je en zo
en dat ik niks wist te zeggen
Zo’n soort berichtje heb ik je gestuurd
Ben benieuwd
of de zon…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 het afscheid komt van ver
telkens weer
wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij…
Westhoek (friese bildthoek)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
915 een avond in het licht van sterren
wijde hemel, zon op ongerepte wad
kokkelgeuren, vogels in liefdesvlucht
onstuimige wolken in spiritvonkende ontmoeting
de wind speelt met onze haren
jouw ogen koesterende zonnen
warme kleurenpracht omkleedt onze liefde
wij in het diepste samen met de natuur
in de voetstappen van deze zomer…
Eer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Wel een hel en hemel
Ontvangen een geheel
Dat is slechts een keuze
Eer ik uw Zonen, ieder enkel deel…
Vroeg naar bed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Mijn stevige zoon gaat nu 's middags naar bed.
Hopelijk wordt hij zo iets minder gezet.
...jongeren worden steeds dikker als gevolg van 's avonds langer werken en slechte nachtrust.…
glanzend moment
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
923 Het uitzicht is zo mooi
Door het oh zo rustige leven
Waarin de natuur zijn wortels plant
En de zon zijn glanzende stralen toont
In vuurrood en helder licht
Boven op een romantische berg…
Surprise
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
903 Het is deze maand dat later
plotseling uit het zicht loopt
om niet meer om te kijken
alleen de zon trekt juist
die dag alles uit de kast
het lijkt of je lacht
terwijl ik de borden tel
en met het bestek in beide handen
vraag ik mij nogmaals af waarom
je niet heel even aanschuift
ik verschuif her en der
wat stoelen en kussens
en plak…
Winterbeeld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Waar zwaluwen de zomer kiezen
straalt de zon laag aan de hemel
kleurt de winter een gloed vol warmte
en is het tijd voor chocola met slagroom.
Ik denk aan de sneeuw die maagdelijk wit
op weilanden kan blijven liggen
waar de koeien velig en warm gestald staan
en wij bij de open haard onszelf warmen.…
Solo
gedicht
3.1 met 43 stemmen
20.282 Ik klauter uit een krater, kaal -
de zon brandt op mijn dunne lijf.
Ik roep een zin. Het klinkt te schraal
in het omringende gewelf -
ik heb geen schim of filiaal -
ik ben vandaag alleen mezelf.
Ik kan mij niet beroepen op
een stand-in of een stijlfiguur,
een schuilnaam of een ledenpop.…