1210 resultaten.
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 het was zo’n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 heldere stem
die me lokte naar de oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken in een zee vol sensuele dromen
toch kon ik haar niet bereiken…
Kon het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 onhebbelijkheden zijn
als het maar had gekund
was ik maar zo werklustig
als de mieren
zo sterk als een beer
zo listig als een vos
dan kende ik geen
problemen meer
dan liep alles wel los
had ik maar de begaafdheid
van al die dieren
dan kwam ik dichtbij
het vervullen van de wens
om te worden tot de ideale mens
We zullen het wel nooit bereiken…
Drie muren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Ik kwam van de Arafat
en kon de stad niet bereiken
ik stuitte op drie muren
gebouwd van verstand, die vrucht
van de boom der kennis
die verleidelijke slang
met de slechte naam
duivel
de duivel die sprak
tot Eva en Abraham
die zei: doe het, eet
doe het niet, offer je zoon niet
die zijn vrouw en zoon
opstandig…
Vloeiden uiteen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
446 rolden de eerste
verhalen op een
al lenteachtig strand
hoofdletters
schuimden in wit
hun belangrijk bericht
doken en vloeiden
uiteen in vergeten
zand wiste
met kwistige hand
onbelangrijke details
alleen waar wind vat
op kreeg bleef in stand
hij joeg de
hotspots wat verder
het land op waar zij
uitwaaierden voor
een groter bereik…
DE KRACHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
558 weg te wijzen
en je in je eer te prijzen
Want je doet dit niet alleen
zoals je weet als van voorheen
Alles komt er op neer
dat je keer op keer
Je de kracht in je neerhaalt
Als een warmte die in je neerdaalt
Wanneer laat je het toe en sta
Loop je weg in en ga
In de kracht des levens
Dat is wat ieder gegeven is
En is ook zo bereikbaar…
Napoleon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wilde er hoe dan ook komen
ook al stierven daarvoor honderdduizendtallen
het koninkrijk verdween, jij werd keizer
en zorgde voor moderne wetten
helaas werd je allengs eigenwijzer,
wilde heel Europa bezetten
in je overmoed trok je Rusland binnen
maar had niet gerekend met sneeuw en kou
zodat je die strijd niet kon winnen
en dus nooit bereiken…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven is
zonder strakke begeleiding
hoogtes bereiken…
Geestdrift
netgedicht
5.0 met 57 stemmen
429 nooit heb jij
dat koppie
laten hangen
in jouw
perspectief
was er altijd
het verlangen
om te bereiken
wat jij wilde
ondanks
toeval pech
en tegenwerking
bleef jij geloven
in jezelf en
vertrouwen houden
in het lied
van de mensen
om je heen
toch zijn er
tranen geweest
van onmacht
en verdriet om
het gevoel dat
iedereen jou…
Wrijvingsloos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 alle harmonie hun
eigen keuze voor
bepaalde kleuren
zij dragen in
weerkaatsen dezelfde
gloedvolle woorden
in alle emoties die
zij in contact laten zien
juist de
souplesse in
elkaar benaderen
geeft een wrijvingsloos
begrip op alle gebied
het is genieten
van samen zijn
in het aanvullen
van de liefste dingen
in bereikbaarheid…
Vallei van eenzaamheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 inhoud
Was er iets om eenzaamheid
te verklaren, een deksel
of een brug voor de kloof
dan had ze een kans gehad
om uit de eenzame vallei
te geraken
Maar alle verse sporen
van haar ongeloof
werden vernietigd
door noodlottigheid
van de meest eenzame plek
in haar geheugen
Haar vallei van eenzaamheid
Voor niets en niemand meer bereikbaar…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 ik dwaal door stille kamers van haar huis
waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust
ze troostte mij en stelde mij gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het…
de toehoorder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 meelezende ogen
die mijn tikkende vingers niet horen
een poging tot een droge constatering te doen
ik ben verliefd
heel veel meer is daar niet voor nodig
zoals overbodige tierelantijntjes of slingers
fantastisch bloeiende wingerds van ijdelheid
overschrijden al snel de limiet van zoetsappigheid
jij bent verliefd
iets hogers kan ik niet bereiken…
De Kennersblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 Zoveel kon hij bereiken, maar alles verkloot;
als ik weldra sterf, verleen ik hem een gunst.
In zijn gelaat speur ik wat oneffenheid.
Die bloem aan de rand heeft een slappe steel.
Ik zie het, omdat ik mij zo verveel.
Hij leefde in een nutteloze tijd.…
Elke gedachte eindigt bij jou...
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
2.241 Zachte klanken van muziek
Bereiken langzaam mijn oren
Liedjes over liefde en geluk
Ik wil ze even niet meer horen
Het maakt mij zo weemoedig
Ik voel de tranen al branden
Mijn hart vol liefde voor jou
Maar ik sta met lege handen…
Steeds weer zie ik jouw beeld
Denk ik aan je heerlijke geur
Ik wilde zoveel met je delen
Maar jij sloot deur…
Verdwaald
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.059 Onze liefde is verdwaald
en is eenzaam in haar lot
Klop ik aan bij vele deuren
is mijn liefde zelden thuis
Zit mijn hoofd met vele vragen
is mijn hart vervuld met pijn
Kan mijn liefde niet bereiken
zelfs niet zwijgend in de nacht
Is hij alleen in zijn verleden
houdt zijn kennis jaren vast
Heeft zijn dromen ooit verloren
gebroken goden…
GEWELD OP AARD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.653 De mensen zoeken waarde
Voor hun spullen en hun geld
En om dat te bereiken
Gebruiken ze wapens en geweld
Mijn buurvrouw huilde zachtjes
Toen haar zoontje overleed
Zijn lichaam niet te herkennen
Nadat die tank er over reed
Het huilen en de tranen…
Nu ligt mijn leven als een stille plas
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.355 Mijn ziel ligt als het vlakke water stil,
Dat zelf niets zijn en niets bereiken wil,
Maar, wat het ziet, eenvoudig wedergeven.
Ook ik wil niets in eigen ogen zijn.
Maar als een hemelspiegel klaar en rein,
De wil van God vervullen in mijn leven.…
Für Elise
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.549 Al kan ik in Elises ogen kijken,
Verbaal kan zij mij amper nog bereiken,
Maar wat ik componeer zal nooit vergaan !…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 zag je hand
voelde je slanke
vingers reiken
naar mijn woorden
ik raakte je wel
in een verkeerd bereiken
we golfden
maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden…
dromenvanger
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
807 op het talud overdag
luistert hij, gedegen man
naar de bevelen links en rechts
ten uitvoer te brengen wat
uitvoering werd opgelegd
niet voor niets is hij
de gids voor wie geleid
het doel wil bereiken
in de sterren reeds gesteld
en ook naar waarde ingeschat
na het landen van de zon
onder het eenzaam geluid
van koor na koor verstomd…
de draak valt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.205 een slang met arendsklauwen
komt uit de tuin gekropen
vette klissen in zijn nek
ik hang te hijgen in de touwen
een gevorkte tong kietelt mijn hielen
vleermuisvleugels vouwen open
als een waaier van vliezen
ik sta maar wat te stuntelen
wil met fladderende armen weglopen
net binnen jouw bereik
vind je het wijwatervat
druppels sissen…
nog gehoord
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
4.469 sluit de deur van het kantoor
met een aluminium klik kil
de volwassen dag binnen
en hij eindelijk buiten
door de straten verdoofd
een man met zijn hoofd verloren
in de jaren van al wat geleden
door zijn neus plots die geur
van versgebakken haring
pleisters op de knieën
en weer veel te laat thuis
een jongen lacht hartelijk
binnen het bereik…
Verloren.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.526 Je was voor mij niet meer bereikbaar.
Ik ben voor jou enkel een leuke belevenis.
Slapen is er niet meer bij.
Er is niks meer om wakker voor te zijn.
Want dat van ons is voorbij.
Want dat tussen ons was enkel schijn.
Ik schreeuw maar heb geen stem.
Ik kijk om me heen met m'n ogen dicht.
De adem in m'n keel zit klem.…
'Gebleekte Zonneschijn'
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
913 Zwemmend de overkant te bereiken
en uitgeput z'n utopia te betreden
verbleekt de waardigheid en de
gouden zonneschijn die hij verliet
weerspiegeld door de wijdse vlakten
die hij gedwongen moest verlaten.…
bach in orval
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
610 de mens spreekt met ‘t hart
in gewijde momenten
voor het dagelijks brood
hier speelt bach klavicimbel
de stilte hemels verbreidend
in onze verwarde gedachten
de geruisloze dienende monnik
toont een muzikale glimlach
loopt even in de brandenburgse pas
de solist zwijgt op grote hoogte
wij rijzen verder met het orkest
zo bereikbaar…
Rust
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.288 Lachen als voor ’t eerst
De ogen zijn het zelfde,
al zien ze alles anders
Het leven vloeit voort,
echter voor het eerst beheerst
Het heden heerst,
de toekomst lonkt,
verleden tijd verdwijnt in alles branders
Met achterom kijken kan ik niets bereiken
Het beheersen van de nieuwe inzichten moet nog blijken
Ik verbreed mijn dijken
Het afleren…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
hongerig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
624 hijg me, liefste
laat me bereiken
wat je beloofde
een hemelse extase
misschien ook de hel
mocht ik niet meer komen
beroer me, ontroer me
ontvoer me tot vervoering
ja, leid me daarheen
waarheen ik nog niet ging
doch enkel kon bevroeden
wat mijn doel zou zijn
ik zweer je de trouw
dat doe ik, alweer voor jou
mijn berouw staat er reeds…