1471 resultaten.
Wintermusje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
857 Misschien zijn je mussendromen
en verlangens niet zo groot
misschien wacht je op wat graantjes
of gewoon wat kruimels brood.…
Grote man
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
757 Ongetwijfeld
Was het je lijf
Dat ik vergat
mijn haren te kammen
En mijn brood op te eten
Misschien wel je handen
Waarin een koffiekan een kopje leek
Of je lippen
(die bleken het gebak)
Maar eventueel
alleen een onderdeel
zoals je armen die zo breed
mijn taille
deden slanken
als een dame uit zo’n reclame
Of nee,
het was je…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee…
Dakloze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
776 Hij eet zijn Russische brood
op een koude bank
onder de gesloten kerk.
Bitter is het voor hem om
ontzien te worden of bekeken
als een engerd. De kruimels
waarvan hij smult, zullen op
een dag het ware goud zijn,
dat beloofde de priester hem.
Sommige honden raakt men ook
niet meer aan, denkt hij,
zichzelf herkennend in hun ogen.…
Glazen bol en sarcofaag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 werkelijkheid
in scheefgroei van relaties
het circus van vandaag
spiegelt indrukwekkend groot
de glazen bol en sarcofaag
voorspellen en begraven
die gaven dragen
geen verantwoordelijkheden
de zorg voor elkaar
zoals in het verleden
is het anachronisme van het heden
opgetuigd met coke en speed
drankjes en de beste weet
bezoeken wij het brood…
Gewoekerd met talenten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
502 er is niets aan komen waaien
heb aren gelezen op het veld
takken gesprokkeld door storm geveld
het eigen brood gedeeld
op de feesten der rijken die
met hun overvloed stonden te prijken
heb gewoekerd met talenten
die in centen nooit verzilverd zijn
wel overladen met kritiek en venijn
ik kan met woorden
de wereld openen van dromen
stemmen…
Doodmoe
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.527 Kom, dan schud ik de kussens even op
en breng je straks koffie en brood.
Oké, ook de verwarming wat hoger.
Tot zo.
Ze roept me weer, zegt
dat ze even niet weet wat ze vergeet
en staart naar het oude behang
alsof in het diepe blauw
het antwoord ligt.
Oh, ik weet het weer,
haar gezicht klaart op.…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Soms zelfs
een vroege dood
de hang naar boven
en het bederf van hier
is dan
ondraaglijk groot
zij haken aan het leven
als een windvlaag
aan een blad
in ijle nevels
zweven violette woorden
als de geur
van hemels brood
anderen vinden hier
hun hemelstad
en vouwen bootjes
van papier
die drijvend op het water
hun tochtjes maken
over…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
Onontbeerlijk.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
949 Gij zijt als brood mijn leven nodig,
Wat regens zijn voor 't dorstig land;
En, wordt mij alles overbodig,
O, nooit de handdruk van úw hand!
O! nooit de gloed der stralende ogen,
Die in des Levens hooggetij
Mij zegge' als woorden 't nooit vermogen:
'Hoe onontbeerlijk zijt ge ook mij!'…
ritselen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 ze ritselt brood
uit papieren zakken
ze ritselt kaas
uit cellofaan
ze ritselt boter
uit een botervlootje
en slappe kwark
uit een plastiek kom
ze ritselt klontjes
uit de suikerpot
ze ritselt de koppen
uit de krant
en aandelen
uit de markt
ze ritselt
op haar sloffen
naar de oude zetel
in de voorste kamer
ze ritselt met wat
oude…
Stenen malen kaf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
631 molenwiekend
wentelen we door
het koor op klompen
dendert in hun
halleluja’s voort
storm grijpt de
bijgezette zeilen
stenen malen kaf
koren blijft nog ongeboren
de aren zijn niet af
de gek dolt dwaas
la mancha heeft
geen haast de wereld
draait wel door zingt
het op klompenkoor
amen vlagt slechts
uiterlijk vertoon
hun hoop is brood…
Groentenboer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 Drie aubergines – niet te groot,
Of nee, doe er dan toch maar vier
Lekker, grillen en met vers brood
Twee peren en die appel hier
Ik heb altijd “anders nog iets?”…
Liefde is.......2
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
746 Liefde is bidden voor brood
voor de hongerige ander.
Liefde is bidden voor water
aan een lopend kraantje.
Liefde is nooit laattijdig
Liefde overstijgt elk geloof.
Liefde gaf Hem duizend namen.…
Gelukkig in de Laanstraat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Met winkels waar mensen koffie,
kaas en brood gaan kopen.
Mijn dag begint pas goed bij Boot,
met espresso en een fijn sigaartje.
Jongeren zie ik rennen.
Ouderen zie ik rustig lopen.
Bij Kuiper ga ik een broodje kopen,
om daarna weer aan het werk te gaan.
Zomaar voel ik mij gelukkig worden,
in onze Baarnsche straat van Laan.…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 het later van vroeger
ontbeert een toekomst
aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord…
Zandkorrels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Holderdebolder, haastig, want straks dood
Wezens door elkaar sterk uitvergroot
Bovenaan de keten van de dieren
Staat de mens te vloeken en te tieren
Altijd immers wacht hem Charon’s boot
Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Trachtend om zichzelf wat te plezieren
Vechtend voor hun dagelijkse brood
Zoekend…
Bloemen Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 vleugels
van ongelijk
stort ik neder,
op vleugels
gezalfd
met olie stijg
ik weer op
kom naar
je toe met een veer
in het Woord
leg ik mijn hand
in het Woord
is het goede
stroomt de liefde
de barmhartigheid
maar ook de pijn van
het vervolgde volk
mijn broeders
en mijn zusters
de haat die ons
verwondt om
het breken
en delen van brood…
Vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 barre cel
En kunnen alleen maar dromen
Ooit te ontsnappen uit de hel
Het is onrechtvaardig
Verschrikkelijk om te weten
Maar toch hoor je iedere dag
Hun schrille doodskreten
Ontsnappen lukt ze niet
Ze kunnen niet langs de oorlogsmuur
Dus moeten ze altijd branden
Branden in het vagevuur
Wees blij met wat je hebt
Met je bed, bad en brood…
Gedijen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
440 zo streel je teder met je handen
en helpt mijn ziel weer uit de nood,
je legt mijn somberheid aan banden,
je bent mijn honing en mijn brood.
En laat ik vaak mijn armen hangen,
jij blijft mijn lieflijk, geurig dier.
Laat mij dan steeds naar je verlangen
als een dorstig hert naar de rivier.…
uitwaaien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
473 dansen op het gemoed
van eb en vloed
wisseling van de wacht
bij westenwind
het steengruis onder je voeten
voelt waterkoud
overal horizon, tijdloos frontaal
maar dunner dan lucht
achter ons de weg
naar alles dat fout ging
heb ik thuis het licht wel uitgedaan
wat eten we op een dag zonder brood
dooradem de aderen
soms is niet…
Dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Brood moet ik halen,
en boter is er niet
en afwasmiddel, die citroenige,
en wat potjes rode biet.
Heel zuinigjes aan,
'k heb alleen maar Ach Owee
't is al bijna op...
en de hele maand moet ik er mee.
Ik heb zo'n hekel,
om in 't rood te staan...
Ach, maak je toch geen zorgen,
je bent al vijfentachtig...
wat komt het er op aan.…
A en later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
593 Jij
Ik
Wij het hele rijtje
De jongens groot
De meeste zonden
Weer vergeven
En Icarische Zee
Jij leert ze lui zijn
Gaan waar ze willen
Ik leer ze blauw
De kleur van dromenvliegen
Dromen
Jij leert ze blauw
De kleur van springenduiken
Vliegen
Ik duik met in
Dit blauwe water
Zoals het hoort
Voor jou alleen
Zee-egels met brood…
Herdenking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 Een stuk oud brood
dat zorgvuldig wordt bewaard
is een oud symbool
voor veeloud zeer
dat nooit verjaart
weer opnieuw doorstane angsten
en ook dreiging van terreur
doen me duidelijk beseffen:
de bevrijding
is nog lang niet klaar
stel geweld aan de kaak
leg onderdrukking aan banden
dat is de taak
van vredelievende mensen
uit alle landen…
Boze Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 goed te krijgen
Er zijn onverwachte effecten
of knellende eisen
Niemand is verantwoordelijk
Leiders afzetten, dictators
vermoorden maakt niet uit
Het volk gedoogt de opvolger
Er is hulp nodig
Van buitenaf, maar
de grenzen zijn dodelijk
voor menselijkheid
Dus moet ik kleine dingen
waarderen, een oogopslag
de wolken, een keer vers brood…
Tropenuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
482 Braak ligt het land van bed en bad en brood
Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade
Keert zich tot koelte aan de kust en kade
Waar middagstilte rust tot avondrood
Verschoond van blik op bleke onderdanen
Zie ik dat van de neusrug het montuur
Is afgegleden in het tropenuur
Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen
Hoe heet het zij…
Station Assen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
554 Iedere keer wanneer ik op station Assen kom,
denk ik eraan hoe de ouders van Herman Brood
daar ooit een café bestierden, waar je ook
kon logeren, dus zeg maar een herberg.
Station Assen is al geruime tijd op de schop
en van dat café van Herman's ouders is echt
niets meer over dan nostalgie en oude foto's.…
Jij....
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
2.140 Ik loop in ons het park,
het is leeg,
net zo leeg
als ik me voel
Er staat een boom,
groot en sterk
net zo sterk
als mijn liefde voor jou
Er is een vijver
diep en roerloos
net zo diep en roerloos
als mijn gevoel voor jou
Ik zie een eendje
het zoekt brood,
het zoekt net zo,
als ik jou zoek
Er valt regen
vele druppels,
net zoveel…
Requiem voor Victor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.263 Het droevig lot heeft toegeslagen
Victor Vlieg hij is niet meer
Onverwachts werd hij geroepen
hiertegen had hij geen verweer
Nog kort daarvoor zag men hem lopen
op een verse warme hoop
Terwijl hij even later vrolijk
op tafel door de boter kroop
Altijd had hij moeten zwoegen
voor een sobere kruimel brood
Nu had hij eindelijk eens boter…
Intiemer
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
472 draperieën
opbond zo dat de
inkijk groter woonde
ruimte gaf aan
het benauwde dat
veilig onze handen
vond zodat doortastend
weer op afstand stond
later brak het
inzicht door dat
eigen kracht de macht
weer pakte als jij op
dezelfde golflengte lachte
wij waren intiemer
dan we zelf wisten
omdat wij samen
hadden gegeten van
brood…