2801 resultaten.
sterntjes
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 sterntjes
volgen de oude kustlijn
dwarrelig
ik oog geleewiekt
ze na naar het zuiden
foto: Howard King http://bit.ly/eEYW06…
weeszondag 2011
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 al heeft hij ons verlaten
hij laat ons niet alleen
wat wij aan taal bezaten
gaat mee als zonneleen
Foto © Dick & Margo van Berkum…
Het moment
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.160 Gedicht, impressie van een moment
gedachte en gevoel verwoord
verbeelding vult wit tussen regels
tijdens wandeling van de geest
Gedicht in literatuur, foto in
beeldende kunst, impressie beklijft
foto toont wat zijn lens ziet
gedicht vertelt wat de geest voelt
Foto's doen drama's herleven
brengen generaties tot dichten in
nooit eindigende…
De kunst verstaan
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
721 Scholieren surfen hier níét op het web
Hun lessen komen van de Rembrandt-app
P.S. 2
De clou van dit gedichtje snapt u niet
Tenzij u inlogt en de foto ziet!…
Moorkop
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
616 Wie is er aan de beurt? Ja ik mevrouw
Heeft u voor mij een moorkop alstublieft
Meneer dat woord is niet meer zo geliefd
Het heet een roomkop nu dat steekt heel nauw
Oh..room. U wilt de Moor ter wille wezen
Ze kunnen nu gewoon van rechts gaan lezen…
Kruipen in de huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Op de grens van
Zin en waanzin
Is de gekte
In mij gekropen,
Onherkenbare gedaanten
Met mij onbekende namen
Nemen bezit van die
Ik was, ben, en zijn zal
- Mijn naam is legioen, -
Resoneert in de krochten
Van mijn brein, woorden van
Een acteur die moeiteloos
Van rol verandert om
De mens te kunnen spelen
Die kennelijk ook in…
Voor mij...
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.593 Voor mij geen wintersport
of samen bergbeklimmen
maar thuis de kaarsjes aan
en alle lichtjes dimmen
met zelfgemaakte chocolademelk
een speculaasje van de bakker
slapen in m'n eigen warme bed
en op mijn eigen tijd weer wakker
voor mij ook niet overwinteren
in Spanje of een ander warm land
maar gewoon een gezellige wandeling
samen met jou…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 de foto vangt vlakheid op papier,
het begin en einde van voortduren,
de versheid van perkament
je laat me raden naar herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,…
Niets is gelijk,
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 Onuitgesproken,
verstopt de wereld zich in
woorden op lippen.
Als de dromenkar
krakend voorbij komt rijden,
leeft mijn hartendief.
Als nieuwjaarswens
beschrijft hij de hemelen,
zespuntige kerkvlok.
Sneeuwklok dwarrelt
over de spiegels van de tijd
niet één staat gelijk.…
hemel op aarde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
887 voor ons roodborstje
is de pot met pindakaas
hemel op aarde…
Jono
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
598 Er huilt een vader om z’n zoon
die zonder konen werd geboren.
Bijzonder lelijk en ongewoon
ogen wangen, neus en oren.
De jonge vrouw kijkt vol afschuw
naar het monster uit haar schoot
dat ligt te krijsen op een peluw
in de armen van haar echtgenoot.
Ze had er alles voor gegeven
maar nu het dan geboren is
verwenst ze dit mismaakte leven…
Donker of wit?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
871 Donkere chocolade
consumeer ik niet meer
als ik niets over haar
afkomst heb geleerd,
maar als ik overstap
naar dezelfde zaligheid
van het alfabet
maar in een witte kleur
ben ik dan gered?
hangt aan mij dan niet de gelijke geur,
waarin ik niet alleen mijzelf
maar iedereen discrimineer?…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Een maan bleek en vol
ligt in een wijde haven,
waar ze niet keert,
ons de tijd verleert.
Gegroeid ongehavend
aan de aarde, zwijgend
volmaakt ver buiten
een vast begrip.
Stil broedt de schijf
ongewijzigd op hetzelfde
plan. De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen
langs de stam
sterk zijn zoals het witte, diepe meer
dat herinnering draagt
tot op grote hoogte
mocht ik maar, kon ik maar
de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar…
Stippelberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 het bos kent alle
uitgewaaide geheimen
zijn schaduw verbergt
hoop en spijt
een stille heuvel
een loslopende hond
een dode boom
met ingekerfd verlangen…
Vorst
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
626 Zijne majesteit
wipt verwoed met zijn staartje
we krijgen weer vorst…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
Fata Morgana
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
510 Niets is wat het lijkt
vertrokken werkelijkheid
ster in achterruit…
mooi moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 mooi moment
’t is rustig , stil en zacht
vanmorgen in de polder
mijn bebloede vingertoppen
gaan van braam tot braam
laag overvliegend brengen
ganzen m’n gedachten op
een onverwacht spoor
lijnen spelen met de tuin
groene strepen, grijze vlakken
vorm en kleur door groei
elke dag een ander schilderij
de natuur hanteert de kwast
mijn…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 ze woonde daar alleen
in een kast van een kasteel
ik kon haar niet bereiken
ze sloot zich alle dagen op
ze had krullen in haar geest
en niemand om haar heen
niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef…
windwiel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 hij is mijn cirkelvriend
met spaken in zijn ziel
staat in het middelpunt
altijd draaiend om zijn as
met twee kappen aan de rand
luistert hij listig naar de wind
volgt zonder protest een richting
past steeds zijn snelheid aan
hij zorgt voor moestuinstroom
je maait, je snoeit, je maakt
je zelfgemaakte groentes klaar
je versnippert zelfs…
Pauzestand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
436 Het zou fijn zijn
om je hoofd een tijdje
op slot te kunnen zetten
zoals bij een fiets
een tijdje weg
aan het wandelen
bij terugkomen
weer fris verder
maar wat als de fiets
weg blijkt te zijn
hoofd geblokkeerd
op hol slaat
misschien toch liever
dat aan-uit-knopje
met een pauzestand
als hoofdschakelaar…
zwart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
850 zwart
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
zwarter kon die dag niet worden
zelfs niet donkerder de nacht
als het leven plots zo eindigt
zo veel vroeger dan verwacht
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
soms ben ik bang de dag
vandaag weer…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Vandaag rusten wij aan dit binnenwater
hier bij onze eigen mooie Binnenmaas.
Verbeelden ons murmelende geluiden
die ook zij elkaar betoverd toefluisteren.
Ik zeg kom laten we deze dag inpakken
cadeau geven aan alle zielsverwanten.
Ik heb een dagboek en trakteer twistend
zetels uit dromen en verguld herinneringen.
Je mag voelen hoe de verse…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
Koud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Finland min dertig
de te melken toeristen
bijeen gedreven…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Het licht draalt er traag. Zoekend, alsof het niet beslissen kan
welke plek het mooist is. Aan de slootkant misschien, waar
een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft.
Onbeholpen, ze is nog zo jong.
Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel.
Wolken staren. Twijfelend de blaadjes uit een madeliefje trekken…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Open en onvoltooid
Wie nog tranen over heeft zal
zich daar tegen moet weren, of
opgaan in een bodemloze wereldzee,
waarop zwarte zwanen leren zich
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…