Alle inzendingen over foto: marcel bakker

2801 resultaten.

Sorteren op:

sterntjes

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
sterntjes volgen de oude kustlijn dwarrelig ik oog geleewiekt ze na naar het zuiden foto: Howard King http://bit.ly/eEYW06…
Abel Staring20 december 2010Lees meer >

weeszondag 2011

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
al heeft hij ons verlaten hij laat ons niet alleen wat wij aan taal bezaten gaat mee als zonneleen Foto © Dick & Margo van Berkum…

Het moment

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Gedicht, impressie van een moment gedachte en gevoel verwoord verbeelding vult wit tussen regels tijdens wandeling van de geest Gedicht in literatuur, foto in beeldende kunst, impressie beklijft foto toont wat zijn lens ziet gedicht vertelt wat de geest voelt Foto's doen drama's herleven brengen generaties tot dichten in nooit eindigende…

De kunst verstaan

snelsonnet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 721
Scholieren surfen hier níét op het web Hun lessen komen van de Rembrandt-app P.S. 2 De clou van dit gedichtje snapt u niet Tenzij u inlogt en de foto ziet!…

Moorkop

snelsonnet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
Wie is er aan de beurt? Ja ik mevrouw Heeft u voor mij een moorkop alstublieft Meneer dat woord is niet meer zo geliefd Het heet een roomkop nu dat steekt heel nauw Oh..room. U wilt de Moor ter wille wezen Ze kunnen nu gewoon van rechts gaan lezen…

Kruipen in de huid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Op de grens van Zin en waanzin Is de gekte In mij gekropen, Onherkenbare gedaanten Met mij onbekende namen Nemen bezit van die Ik was, ben, en zijn zal - Mijn naam is legioen, - Resoneert in de krochten Van mijn brein, woorden van Een acteur die moeiteloos Van rol verandert om De mens te kunnen spelen Die kennelijk ook in…

Voor mij...

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.593
Voor mij geen wintersport of samen bergbeklimmen maar thuis de kaarsjes aan en alle lichtjes dimmen met zelfgemaakte chocolademelk een speculaasje van de bakker slapen in m'n eigen warme bed en op mijn eigen tijd weer wakker voor mij ook niet overwinteren in Spanje of een ander warm land maar gewoon een gezellige wandeling samen met jou…
Moeke15 november 2006Lees meer >

toekomstig verleden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
de foto vangt vlakheid op papier, het begin en einde van voortduren, de versheid van perkament je laat me raden naar herkomst, naar de gezichten van dienst en de wijzers van de klok bij een rammelende maag kan ik de foto niet eten, toch stilt zij de honger zonder wedervraag in deze aarde besterft het onderhuidse, in het voorbijgaan,…

Niets is gelijk,

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Onuitgesproken, verstopt de wereld zich in woorden op lippen. Als de dromenkar krakend voorbij komt rijden, leeft mijn hartendief. Als nieuwjaarswens beschrijft hij de hemelen, zespuntige kerkvlok. Sneeuwklok dwarrelt over de spiegels van de tijd niet één staat gelijk.…
Pama29 december 2012Lees meer >

Jono

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
Er huilt een vader om z’n zoon die zonder konen werd geboren. Bijzonder lelijk en ongewoon ogen wangen, neus en oren. De jonge vrouw kijkt vol afschuw naar het monster uit haar schoot dat ligt te krijsen op een peluw in de armen van haar echtgenoot. Ze had er alles voor gegeven maar nu het dan geboren is verwenst ze dit mismaakte leven…

Donker of wit?

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 871
Donkere chocolade consumeer ik niet meer als ik niets over haar afkomst heb geleerd, maar als ik overstap naar dezelfde zaligheid van het alfabet maar in een witte kleur ben ik dan gered? hangt aan mij dan niet de gelijke geur, waarin ik niet alleen mijzelf maar iedereen discrimineer?…
Pama22 november 2014Lees meer >

Volle maan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Een maan bleek en vol ligt in een wijde haven, waar ze niet keert, ons de tijd verleert. Gegroeid ongehavend aan de aarde, zwijgend volmaakt ver buiten een vast begrip. Stil broedt de schijf ongewijzigd op hetzelfde plan. De aarde stil zwaar mag het dragen, dankbaar onder koele glans over bomen daken, van de voltooide cirkel,…

wachten bij de boom

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 677
het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen langs de stam sterk zijn zoals het witte, diepe meer dat herinnering draagt tot op grote hoogte mocht ik maar, kon ik maar de taal van het water spreken mij kleden in deze armen van stilte wanneer alles lijkt te draaien de nacht uit mijn mond nemen, elke dag in het donker mocht ik maar…

Stippelberg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
het bos kent alle uitgewaaide geheimen zijn schaduw verbergt hoop en spijt een stille heuvel een loslopende hond een dode boom met ingekerfd verlangen…
Iniduo27 februari 2016Lees meer >

Vorst

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 626
Zijne majesteit wipt verwoed met zijn staartje we krijgen weer vorst…
geeraardt11 januari 2017Lees meer >

overeind

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
overeind een spoor van licht op zwarte bodem verandert bruusk in een cirkel van steen op afstand kleurt verbrokkeld licht de vlakken vierkant aan de witte wand oranje, blauw en geel duizenden driehoeken steunend op twee spanten doen me danig duizelen vele verwarde vormen figuren op het fotofeest doen mijn zinnen dansen houden…

Fata Morgana

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Niets is wat het lijkt vertrokken werkelijkheid ster in achterruit…
Girt12 april 2017Lees meer >

mooi moment

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
mooi moment ’t is rustig , stil en zacht vanmorgen in de polder mijn bebloede vingertoppen gaan van braam tot braam laag overvliegend brengen ganzen m’n gedachten op een onverwacht spoor lijnen spelen met de tuin groene strepen, grijze vlakken vorm en kleur door groei elke dag een ander schilderij de natuur hanteert de kwast mijn…

onbereikbaar

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
ze woonde daar alleen in een kast van een kasteel ik kon haar niet bereiken ze sloot zich alle dagen op ze had krullen in haar geest en niemand om haar heen niemand had de toegang tot het slot van haar vervallen deur verfrommeld blik, kapotte krik gescheurde houten planken ik zag haar nooit, mijn hart doorboord door pen en schroef…

windwiel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
hij is mijn cirkelvriend met spaken in zijn ziel staat in het middelpunt altijd draaiend om zijn as met twee kappen aan de rand luistert hij listig naar de wind volgt zonder protest een richting past steeds zijn snelheid aan hij zorgt voor moestuinstroom je maait, je snoeit, je maakt je zelfgemaakte groentes klaar je versnippert zelfs…

Pauzestand

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 436
Het zou fijn zijn om je hoofd een tijdje op slot te kunnen zetten zoals bij een fiets een tijdje weg aan het wandelen bij terugkomen weer fris verder maar wat als de fiets weg blijkt te zijn hoofd geblokkeerd op hol slaat misschien toch liever dat aan-uit-knopje met een pauzestand als hoofdschakelaar…
geeraardt15 augustus 2017Lees meer >

zwart

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 850
zwart als ik je ooit nog tegenkom sla ik mijn beide armen om wie je bent en hoe je denkt zwarter kon die dag niet worden zelfs niet donkerder de nacht als het leven plots zo eindigt zo veel vroeger dan verwacht als ik je ooit nog tegenkom sla ik mijn beide armen om wie je bent en hoe je denkt soms ben ik bang de dag vandaag weer…
willem jacobs24 september 2017Lees meer >

Even rusten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Vandaag rusten wij aan dit binnenwater hier bij onze eigen mooie Binnenmaas. Verbeelden ons murmelende geluiden die ook zij elkaar betoverd toefluisteren. Ik zeg kom laten we deze dag inpakken cadeau geven aan alle zielsverwanten. Ik heb een dagboek en trakteer twistend zetels uit dromen en verguld herinneringen. Je mag voelen hoe de verse…

De dagen...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
De dagen zijn lang de nachten zijn bang het bloed kruipt vanuit mijn hoofd omhoog De klokken luiden mijn hoofd vliegt vooruit de kerk loopt leeg ik volg een ander geluid Mijn vader heb ik begraven onder een gebroken raam mijn moeder heb ik naar de hemel gedragen Mijn dierbare broer had meer levens dan een kat maar dat mocht niet…
joepondro30 januari 2018Lees meer >

Koud

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Finland min dertig de te melken toeristen bijeen gedreven…
Girt7 februari 2018Lees meer >

Renkums Beekdal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Het licht draalt er traag. Zoekend, alsof het niet beslissen kan welke plek het mooist is. Aan de slootkant misschien, waar een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft. Onbeholpen, ze is nog zo jong. Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel. Wolken staren. Twijfelend de blaadjes uit een madeliefje trekken…
sacrajewa18 februari 2018Lees meer >

rimpels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
rimpels de lijnen van het leven rimpelen het rulle zand korrels krassen in het nu vervormen wijze woorden de beelden in mijn geest verstuiven voor het oog vluchtige veranderingen vervagen verse sporen wie ben ik en waar ik was zo even daar in de rust ontstane rand groeit gekartelde oneindigheid wind vereffent het reliëf door golven…

Open en niet gekooid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
Open en onvoltooid Wie nog tranen over heeft zal zich daar tegen moet weren, of opgaan in een bodemloze wereldzee, waarop zwarte zwanen leren zich spiegelen met de sterren mee. Als beleven kijken is, te wijken voor alles in het nietig menselijk stof, geen pakkende gelijkenis en worden ideeën snel geschiedenis, verleer mezelf niet te…
Pama8 februari 2019Lees meer >

Het huis en ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
we trokken een grijs kleed aan en lieten jaren liggen in de tijd we vergaten hoe te wonen in onszelf misschien stonden we lijdzaam toe dat stormwind alle deuren sloot waardoor zelfs stof verstilde maar toen het ijzervenster brak hebben we snel een boom geplant die ons straks zal ondersteunen gelaten rusten we een ogenblik vertrouwend…