1304 resultaten.
Luxuria
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.638 Zo, onbevangen
in rood satijn, gaat zij over grenzen
van afkeer. Op het late aanvangsuur
triomfeert de lust. Haar lippen vragen
nooit, maar kussen passioneel. De schoot
draagt zwelgpartijen. Een climax bederft
de brave natuur. Heilige dagen
keren om. Nu, haar oppergezag dood
en verderf zwaait. Is het vulgus onterfd.
Jeremy…
Jannetje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.497 Verwrongen beelden
waren haar gedachten
Gevangen en vervlogen
kris kras in de tijd
komend van waar niemand naar haar reiken kon
het zijn de ziekten van de ouderdom
ver achter grenzen van verdriet en spijt
Wij wachten hier
in onze werkelijkheid?
Wat is nog waar?
Wie blijft er nog zichzelf?…
Polemiek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.332 Hangend in mijn luchtkasteel
waar ik met kleine stipjes mee
hoog vanuit mijn wolkenzee
zie `k herhalingen van te veel
Aan gronden neem ik geen deel
want ik waan mij een goede fee
Verwerp de schaduw van elk idee
waar ik van droom en of mee speel
Ik heb het land aan zeeën tijd
en overdrijf uw stranden graag
Die grenzen loos ik…
Vraag
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.216 Hoe langzaamer het hart gaat slaan
hoe voelbaarder worden de grenzen
van zijn gebied. Het eens intense
verlangen om door het bestaan
de weg in samenhang te gaan -
verviel het, met veel andere wensen?…
De Waag
gedicht
3.1 met 19 stemmen
5.240 Wij de bezoekers, woorddansers
binnen en buiten, verkorten
en verlengen beeldspraak, gaan
over grenzen van gelijk.
Krijgen wat we najagen.
Overmoedig als het allerlaatste
woord door haar naverteld.
-------------------------------------
uit: 'Navel van 't land', 2005…
Ik zie morgen in de sterren staan.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
884 Wat als ik in de sterren zien kon
waar de morgen mee begon
Of het morgen goed ging komen
met mijn zorgen en mijn dromen
Wat als ik in de sterren zien kon
wat voor smoes jij morgen weer verzon
Wat jij morgen weer ging zeggen
om mijn grenzen te verleggen
Maar nu ik naar de sterren kijk
Zijn ze prachtig maar hebben ongelijk
Want na…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 De stedelijke grenzen verwateren,
verdwijnen uit het zicht, door planologen
in het groen uitgeslagen hart
met meer ruimte op het oog dan gewenste stilte
verdelen ze de laatste klanken, in vogelvlucht
door de bijna uitgeklonken weelde
van weiden en water.…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene grenzen…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Mijn irritatiegrens is in de loop der jaren
verworden tot een grijs gebied
zonder lijnen, grenzen, strepen
Remmingen, die ken ik niet
Een man getooid met een kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief…
Je kind groeit op
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Wanneer je kind zijn grenzen zoekt
Lijkt dat vaak bij U vandaan tegaan;
je voelt je machteloos,
omdat wat je zegt niet landt
en wat je bedoelt niet overkomt.…
Wereldkinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 Langs de grenzen van het stille avondwater
gaan schepen over een spiegel naar de horizon.
Daar ginds rekent men af met de mensenhater
die niet terugkeerde toen het nog volop kon.
Het is het jaar van de bloemenkinderen,
spelend in de tuin van beloftevol samenzijn.…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Binnen mijn armen is jouw tempel
de tempel van volmaakte liefde
zonder grenzen en zonder uitleg
waarin je jezelf kan zijn
en totaal,
zoals marmer zichzelf is
en water,
totaal.…
Zijn stem sprak aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 het was geen houterig bewegen
zijn stem sprak aan
soms liet hij de lijntjes gaan
jij hebt in je leven
nooit de ruimte gekregen
die jij zo nodig had
touwtjes werden kort gehouden
in het ontbreken van vertrouwen
kon jij de grenzen niet bereiken
om jezelf te verrijken
in ontwikkeling en groei
de snoei voorkwam jouw latere bloei
weer…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
Spelregels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Sport, spel en samenleving, een
Spel zonder grenzen. Kent men
De regels dan respecteert men
De mensen.…
De laatste bladeren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Tegen al mijn vooroordelen,
binnen de grenzen van mijn schedel,
Binnen, waar ook mijn idealen wonen.
Buiten, daar blaast de wind,
de laatste bladeren van de bomen.…
Ongerepte aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 De natuur zal zich herstellen
De aarde wordt weer mooi
In jou laten aarde en natuur zich voorstellen
Zij stromen samen in elke huidplooi
van jouw eindeloos prikkelende lichaam
Grenzen zijn jou onbekend
Jij bent een alles zuiverend membraam
dat met overweldigend talent
voortdurend geboorte geeft
aan bedwelmende fantasie
In jouw natuur leeft…
Een moeder huilt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Een moeder bleek
zij huilt een beek
die striemend stroomt
naar het zuinige licht
kronkelend en droomt
haar gevoel eindigt
in oneindigheid
van oceanen
van in lange tijd
verzamelde tranen
zon en zee en zand
begrenzen de wereld
iedereen een kant
grenzen van de wereld
huilend leegt haar hart
Ideologie vervormt
denken en verstart…
Alchemie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 ook van de vaten energie
die ik mocht gebruiken
met pigment en kleur uit de
boekenrij vol alchemie van
nader vast te stellen tijden
vaak waart hier de wereld
van hiernaast nog rond met
verbaasde ogen zonder mond
zij golven hun voelbare
muziek met info door mimiek
ik schep geen kunst
maar balanceer in
liefdevol creëren op de
grenzen…
Houd van mij – 3
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 .....Daar kan ik echt niet aan beginnen
.....naastenliefde prima, maar
.....fysiek en financieel
.....heb ik mijn grenzen
.....en dan nog, wat is het antwoord
.....als ik jou vraag: Houd van mij?
Houden we niet allemaal
het liefst van vrienden
uit een eigen groep?…
scheidingslijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 donkere
maanloze nacht
als je een
kolkende rivier
behouden overstak
Welcome to
America
zou je denken
toen je het las
en wachtte aan
deze zijde
van de grens
je liet het
kind los
moeders lijf werd
omgebogen tot
bezet gebied
de ogen reikten
niet verder dan
mama's benen
in Niemandsland
huilde een meisje
over grenzen…
Rensel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 vormde vroeger
de grenze
tussen Winschoten
en Westerlee
het veenriviertje
verdween
maar het laatste stuk
van Winschoten
tot de Pekel Aa
staat met wat geluk
op de kaart
als trekvaart
en dat daarna
verbreed
als haven
dienst deed
in combinatie met
het bedrijventerrein
dat ook Rensel heet
misschien
laat de Trekweg
ons nog zien
hoe…
Wonderlijke parade
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik weet
dat jouw lach
de jaren overleeft
jij hebt harten
beroerd emoties
losgeslagen die
voorheen vrijwel
geen reacties gaven
handen gereikt
sferen en stemmingen
geladen in een
wonderlijke parade
van intens plezier
waarbij grenzen
vervagen omdat liefde
alles kan dragen
het is de ultieme
vrijheid die straalt
uit je ogen waar
lichaamstaal…
Echoot tijd
netgedicht
5.0 met 133 stemmen
479 ogen
showen werkelijkheid
zonder te worden
bedrogen maar in
de verte echoot
tijd het lied van
voorzichtigheid
nog zijn de
woorden niet
te verstaan maar
tonen geven al
spanningen aan die
in naderbij komen
zullen gaan strijden
met dromen
nog geeft jouw
lach de verbinding
aan van alles wat
kan en mag binnen
redelijke grenzen…
Knipoog
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
553 Zoek eens iets anders dan 'Spel zonder grenzen'
En snaak eens met een knipoog naar de mensen
Ik ben het eens met Overwegs pleidooi
Scheid zoet van zuur, afzichtelijk van mooi!...…
Anatolia
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Hephaístos, god van vuur met wilde baard
Die edelsmeedkunst aan explosies paart
Wat voert gij in uw schild der Tartarus
Onder de Hellespont en
Bosporus
Van Istanbul tot Anatolia
Is uw domein één groot Tectonia
U kent geen grenzen in Tectonia
Uw smidse schudt heel Anatolia
Maakt korte metten met het land van Koerden
Waar mensen '…
't KLEINSTE EN GROOTSTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 tegenwoordig
de strijders daarvan
verspreiden zich ongehinderd
verdringen elkaar
in de nauwste schuilhoekjes
zijn makkelijk te verslaan
winnen dan toch weer
ze kunnen zowel
rotsen pletten
als schilderijen
op stenen maken
hun wezen als eenling
is uiterst kwetsbaar
maar de samenwerking
toont onblusbare kracht
het stille rijk zonder grenzen…
Laat me
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Laat me mijn ding doen
Laat me op mijn snufferd gaan
Laat me mijn grenzen bewaken
Laat me vallen en opstaan
Laat mij succes kennen
Laat mij mezelf verwennen
Laat me in de waan
Ik kan het alleen wel aan
Bied hulp en ik luister
De stem in mijn hoofd bepaald
De eigen wijsheid in het duister
Heeft tot nu toe alles nog behaald
Laat mij…
Verlamd van schrik
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
465 handen rustend
op de balustrade
blik op verder
kijkend naar
het open
spiegelend
verlopen van
de horizon die
niet te vangen is
weidsheid
die geen
grenzen kent dan
de belemmering
van ons eenvoudig
zichtvermogen
dat niet alles
registreert wel
uit de verre verte
en daar de kleuren
van angst kan
waarnemen in een
ons onbekende…