2410 resultaten.
Wel en wee
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
588 te voet dwalen
stormen soms rondom
ogen open
het leven opnieuw vinden
de verleiding aangaan
uit de schuilplaats geraken
sussend het ritme vinden
bemoedigd door het hemellicht
niet verslappen
immers een bloem leeft op
wanneer de neerslag haar
wortel hoopvol voedt
een zucht
niets over het hoofd zien
toch misschien
net als…
niet meer hier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
645 niet meer hier
woont de liefde
nu met de tijd weg
gegaan jij bent
oneerlijk voelt het
koud dit lege huis
waarin niet jouw liefde
mij warm omhelst
onze liefde immers
het doen of het laten
huisde in samen zijn
met en voor elkaar
mij regent nu herinnering
die uit de dikke tranen
de warme dekens breit
die jou weer om mij slaan…
ONZE LEVENSZEE
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
504 als wij de hoop in het leven opgeven
kan alleen het gebed ons nog troost geven
God hoort ons gebed, Hij kent onze nood
blijft op ons levensschip immer aan boord
zelfs als ons schip dreigt onder te gaan
blijft de hoop op redding met Hem bestaan
Hij zal de storm met Zijn handen bedaren
en wij kunnen onze levenszee rustig bevaren…
ONZE LEVENSZEE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
553 Als wij de hoop in het leven opgeven
kan alleen het gebed ons troost geven
God hoort ons gebed, Hij kent onze nood
blijft op ons levensschip immer aan boord
zelfs als ons schip dreigt onder te gaan
blijft de hoop op redding met Hem bestaan
Hij zal de storm met Zijn handen bedaren
en wij kunnen onze levenszee rustig bevaren.…
laat mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 laat mij
laat mij nu maar gaan
zoals vol de liefde was
was mij het leven goed
de overkant wacht mij
voor het eeuwig vervolg
dat mij herenigen zal
met ieder die ik verloor
dus dans en zing vooral
zwaai mij blijmoedig uit
aan de overkant immers
komen wij weer bij elkaar
laat mij dus
laat mij nu maar gaan
het is de hoogste tijd…
Geluksgevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geluk geeft mensen het gevoel,
dat alles slechts heeft één doel,
het geluk vergroten, immer meer,
niet éénmaal, maar telkens weer.
Zo’n geluk ervaren is een wonder,
je kan, wil dan nooit meer zonder.
Maar eens komt het eind in zicht,
rest slechts een afscbeidsgedicht.…
Geëlimieerd
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
326 nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte
zij rust aan de zomen
der toppen van de Himalaya
het dak van de wereld
voor immer…
Van die momenten
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.850 Soms zijn er van die momenten
dat ik liever niet aan jou denk
dan gaan er weer weken voorbij
dat ik geen aandacht aan jou schenk
Jij hebt mij immers verlaten
voor de vrouw van jouw dromen
ik heb jou werkelijk vervloekt
hoe kon het toch zo ver komen
Ik probeer mijn leven weer op te pakken
ik weet dat dat het beste voor mij is
maar soms…
Pijnlijke klinkers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Ik vouw de woorden
zachtjes open
leg ze even
naast mij neer
lees de taal
in jouw gebaren
hoor verstild
de klanken aan
zie de waarheid
in jouw ogen
lippen laten
leugens gaan
harde letters
raken zinnen
klinkers doen
nog immer zeer
smijt de zinnen
in een hoekje
wil geen houden
van
nooit meer…
GOD
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.342 Immer in beweging
als een zachte wind
is het stil gefluister
dat stof tot leven brengt
Een zichtbare wereld
schepping van Zijn geest
verscholen achter
'n sluier van verborgenheid
Waar kracht en liefde
werkzaam zijn
en duisternis doorboord wordt
door nooit aflatend licht
Hij is wat Hij is
leven achter vormen
een zee zonder horizon…
Treurwilg in het nauw
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.291 Treurwilg in het nauw
grauw staande in de sombere nachten
lachten zij vroeger of niet
ziet zij nog immer het heden
steden in vuur geeft haar oogkleppen
zappen naar een andere tijd
spijt van haar toekomstig vertrouwen
rouwen wil ze slechts alleen
heen naar die andere morgen
zorgen voor haar alleen
veen haar sappig fundament
kent haar als een…
de AIVD is flitsend
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.225 de AIVD
maakt heel wat mee
maakte nachten werk
van Rob Oudkerk
pas nu gelezen dat
de Dienst immer waakt
voor ‘t onmantelen
op straten bij ‘t kantelen
ook in bordelen
bij het minnen en ’t strelen
van ministeriëlen
een beambte zei
zojuist
ongeritst maakt
ongeflitst
was het maar waar
ze flitsen juist
de ritsloze nummers…
Imperium
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
835 Ik ben Koning Winter
De grote illusionist
Ik regeer met ijskoude hand
Over mijn imposante imperium
Ik tover een imminente ijszee
Over het land
Van mijn hand illustraties
Van ijsbloemen
Mijn koude is impenitrabel
Immers, vorst is mijn onderdaan
Ik ben een imperialist
Voortaan is de wereld koud en wit
Helaas, ik heb mij vergist
Ik ben…
Het kan zomaar gedaan zijn
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.034 De zekerheid van sterven
is een ieder wel gegeven
Maar wat immer onzeker blijft
is de tijd die overblijft;
-om te leven-…
doelman Mostert keert het schot
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.690 geplukt uit een onmogelijke hoek
de oude keeper veinst nog immer
dat hij reddingen verricht...…
ijsvogel
hartenkreet
1.3 met 9 stemmen
1.592 voeten in het water
een Geul zo vol van toen
ogen die braken
een kind dat liefhad toen
een kind dat liefhad toen
maar geen weg wist
te vertellen aan die
die weten moest
die weten moest
te weten
onwaarheid gekerfd in blad
angst rondom het hart
angst rondom het hart
dat afscheid nemen moest
voor immer koud als ijs
ijsvogel aan de…
stadswacht
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
657 ik de overmacht van
zwaarbeladen dromen
met een gelood zwijgen
ik ween naar de maan
probeer de nacht te sluiten
omdat ik niet altijd
het doodgaan begrijp
de stad komt naderbij
haar geluid
breekt mijn nevel open
weer vind ik niet meer
wat ik gevonden had
maar ik ben niet bevreesd
haar gewoel
onwrikbaar bekend
behoedt mij immers…
BEKENTENIS
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.234 ‘Zo immer met ons tweeën,
Vrouwlief, in paradijse rust,
Der wereld vreemd, en onbewust
Van hare kampen, hare weeën…
Dat ware een leven vol van lust,
Met ons tweeën!’
Zij sprong mij op de knieën,
En zag mij aan, zo zoet, zo teer!…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 wanneer een gedicht opent
als raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad…
effe filosoferen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 de perceptie is alles
het hoogste goed
voor wie en waarom
wordt nooit uitgelegd
dat is voor de intellectueel
de minstreel, de cultureel
attaché, die zijn wagentje hangt
aan hij die dan en daar
het hoogste woord mag voeren
alles is immers attitude
het gebaar het verhaal
de geste een indigestie
voor de sukkelbarbaar
die te weinig heeft…
smeulend vuur
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
838 treur niet mijn geliefde
omdat we niet spelen
met onverkropte emoties
in de explosieve hitte
van ons liefdesvuur
verlangen is niet dood
rust slechts een weinig
de liefde kent immers
meerdere gedaantes
van liefdevol tot lustvol
van aandacht tot passie
ons vuur is niet gedoofd
het blijft altijd branden
smeult soms inwendig voort
oplaaiend…
Roosvenster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 een roestig ornament
op een witgekalkte muur
getuige van verlating
van een eens bedrijvige cultuur
doorstaan het donderen der kanonnen
gesmolten ijzer blinkt
als bloedstaal druipend nu geronnen
nog uit haar hart het doodslied klinkt
waar in de Notre Dame uw zuster
haar glazen stralen nog immer schenkt
siert uw vergane pracht bewuster…
Nooit meer alleen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
620 wakker worden op een zaterdagse lentemorgen
met de zomer in je bol
want het is immers al juni
de zon straalt door het open venster
de wind fluistert beloftevolle geheimen
en je neuriet mee
“You are not alone, I’ll be there”
een tevreden glimlach kleurt wangen blozend
je wordt warm van je kruintje tot je tenen
als een hand je teder streelt…
ONGRIJPBAAR
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
638 ze op: structuur is duur
stilte steeds meer onbetaalbaar
de spinsels blijven malen
vormen nieuwe hoofdstukken
als ze elkaar weer inhalen
door in het niets te turen
denk je dus dat je bestaat
maar wat je daarna achterlaat
zijn vooral verloren uren
wil je dit boek gaandeweg sluiten
moet je weten hoe de stilte klinkt
je sluit haar immers…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 (voor vriend, bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw…
Uit honderd konijnen bouw je geen paard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 vriend proberen te houden
Met weer een belofte die
Op zich al niet toereikend
Was voor wat we samen hadden
Afgesproken - en iedere keer
Weer lukte het je om me te lijmen
Daar waar ik diep in mezelf
Wel beter wist - 't is beter om
Er nu maar mee op te houden,
Ook al was het wel ' t proberen waard,
Uit honderd konijnen bouw je immers…
Dichtershart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
863 het is nog immer één groot raadsel
in de beleving van deze dichteres!
Het is wennen, altijd leren kennen
wat de gevoelens nou werkelijk willen herkennen.
Het was, altijd al zo: voorbestemd richting
nieuwe tijd
om onderdrukte onbewuste bewuste
krachten expressief te uiten
in dichterlijk smartelijk gedachte: onverklaarbaar!…
Verbanden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 bij binnenkomst struikel ik
over de eenzaamheid
die her en der verspreid ligt
aan de muur tikt de tijdloze
veroordeling van hen
nog immer voort
vage ideeën schieten wortel
klampen zich vast aan
dat wat al even was
door mufheid omarmd baan ik
me een weg naar een raam dat niet
vastgeroest in de sponning zit
om deze met een zwieper…
meerwaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 vandaag het brood gesneden,
de dag betredend met een zwaai
naar kind en kraai
duizend voetjes in de tijd
vogels zingen goedgebekt
doorspekt met vrij gefladder rond
hun voederhuis
bij mij
scheld mijn schulden kwijt
zolang het duurt
het leven schuurt al lang -genoeg
wel wetend, dat het immer vroeg
om zure woorden
na te laten…
Sluier van neerslag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Terug in tijd
klopt mijn hart, immer
als vanouds voor jou
Wij liepen toen de toekomst
tegemoet
Daar destijds onze woorden
oceanen hebben overbrugd
klinkt een echo van liefdeslessen
die ik opnieuw
en weer helemaal
wil gaan beleven
Sluier van neerslag uit het
verleden
langzaam door zon verdrongen
Inmiddels ben ik door het
heden…