6775 resultaten.
Klap na klap
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.371 Klap na klap kregen we
te verwerken
drie van de familie
in acht maand tijd
nu begint het pas
echt door te dringen
worden opgekropte tranen
zachtjes geschreid
Verdriet om hen
die we verloren hebben
zullen we langzaam aan
een plekje geven
de tranen drogen
die gehuild zijn
en verder gaan weer
met ons leven…
LAIS CCXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Nu het zich weer in stof en as vergaart
en droog de rauwe brokken haat verslikt,
nu het vonkt als het maar van haar gebaart;
en het op de feiten foute data hikt
en bij de pantomime lacht en snikt,
omdat het weet dat alles toch vergaat,
nu zij in het en overal bestaat,
nu het heet haar vuur door zich voelt varen,
nu is het weer bij doem tot…
Hongerige storm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 En spuugt alleen het hoedje van de dame
die naar een schuilplaats zocht weer op het droge.…
Misschien, misschien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
624 ik heb een liefde verslapen
om kuiltjes-wangen te kussen
goedlachs
aan de hand van vergeelde foto’s
kantel ik, als ware
opstandig zonder gebaren
met droge ogen
als ik wakker lig bij maanlicht
weerspiegelt alles
misschien, misschien
was jij er gisteren wel
onopvallend maar waakzaam
tot diep in de nacht
bemin, bemint, beminnend…
Ruis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
521 Droge ogen, natte wangen.
Daar schreeuwt een vogel,
op brokstukken gezeten
dat wij het niet weten willen.
Zo verzwijgen wij vol spijt
van een wereld stil en doods,
zingend van een engel
die tussen beer en eend
ongeschonden bleef.…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ik wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn…
Ons mozaïek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
589 wij kozen glas
omdat transparantie
licht en openheid gaf
jij de kleur
en grote lijnen
ik details om te verfijnen
brak en schuurde
plakte de motieven
uit het werkelijk bestaan
samen hebben wij
het ingegoten
de verrassing kwam na drogen
we hadden niet
het echte leven beet ons mozaïek
bleek slechts een spiegelbeeld…
De wachtzaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Mijn broek spant
Ik voel de rand
Snijden in mijn zij
De stoel is warm
Tegen mijn arm
Ach wat verveel ik mij
Mijn haar kriebelt
De stoel wiebelt
Mijn handen in mijn schoot
Ik heb het te heet
En hetgeen ik meed
Ik ben nu helemaal rood
Ik kijk maar rond
Met een droge mond
En hoe lang ik ook wacht
Het maakt echt niet uit
Want al…
Charmeuse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
659 Ze vallen,
ze vallen allemaal
als blaadjes in de herfst
als bloempjes op het droge
als bomen voor de bijl.
Ik zie ze komen
volwassen groot en sterk
en smelten
bij haar eerste blik
haar eerste lach.
Echt mooi is ze niet
met veel te grote oren
en een scheef gebit.…
De smaak van bloed
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
628 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen plaats
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
een voor een
ontdek ontloken vloed
in vuur
versmelt mijn naakt
met jou voorgoed…
Op maagdelijk doek
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
793 ik heb gekrijt
de lichtste lagen
boven omdat olie
vooral in donker bijt
op maagdelijk doek
mijn mes snijdt
aan twee kanten
streelt zacht het licht
weerkaatst in dieper kerven
de pijn van ons gewond gelaat
kan het doek
niet meer fixeren
pas in drogen komen
littekens weer boven
weet dat ik je nooit verlaat…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Ik lik de regens
na een droge tijd
terwijl de kanten boorden
aan de rand van het water
als perkamenten beelden inscheuren.
Los rukken ze het verleden,
dat als droesem bleef liggen
op de onzichtbare bodem
van kinderlijke onschuld,
en dragen ze op
aan de vrieskilte
van winterse witheid…
Hooikoorts
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 Gemaaid gras dat er
pak ‘m beet
anderhalve dag
ligt,
zon te vangen,
uit te drogen.
En dan een zomers
windje dat vleugen
draagt,
die en passant
je neus passeren.
Geuren vol beloften
van blauwe lucht,
het weidse en groene
vergezichten,
waar ik dan
met mijn ogen dicht
zwaar aan zit te snuiven
voordat zij vervaagt.…
oogst dan onkruid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Hein zeist steeds
de mooiste bloemen
zichtbaar in het gras
hij reikt soms dieper
oogst dan onkruid dat te
veel aan het woekeren was
ik kom niet in bladen
haal geen krant en
helemaal nooit het journaal
maar ik droog
mijn mooiste bloemen
bundel ze nu allemaal
die boeket ik gratis
bied u thans de kleuren aan voor
zij gaan…
Je rook de trage warmte teer...
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.988 We lagen daar met droge mond.
Dood was mijn moeder, was ze vermoord?
Heb ik haar laatste woorden niet gehoord?
Je bleef die nacht en bleef bij mij aan boord.
----------------------------
uit: 'Zwart zilver', 1989.…
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
Sedatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Het comfortabel inslapen
Start droomloze dagen
Stopt het pijn verbijten
Nachtenlang horen
Naasten mijn adem,
Gesnurk en gereutel
Voelt men hoe ik me door
Verdoving als dronken verzet
Wanneer men mij droog legt
Benomen door verbazing
Zien de bezoekers mij
Ontbindend in bed
Alternatief
Van een sprookje geen sprake…
vreemdeling
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
164 waarom ben ik als vreemdeling geboren
leef ik niet in het land dat liefde heet
waar ogen zien en oren tonen horen
waar handen strelen en de ander weet
mijn hart is als een haard met open ramen
een hevig brandend vuur dat maar niet dooft
mijn droge ziel dorst om dit te beamen
het land van liefde komt voor wie gelooft…
Zand
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
904 Het zand waait over de vlakte
Verstopt zich onder een struik
Nestelt zich alsof het daar kan blijven
Droog en dor is de struik
Hij kan het niet vasthouden
Daar vliegt het zand weer door de ruimte
Ik wil hier blijven roept het zand
Niemand hoort het in de eenzaamheid
Plotseling verdwijnt de zon achter donkere wolken
Het begint te waaien en…
Moord
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.590 Jeugdfrustratie,
Haat en nijd
Misdaad in de maatschappij
Razernij
Orde, veiligheid
Angst voor repercussies
Ontkenning van gelatenheid
De richting kwijt
Valse illusies
Mededogen, harde wraak
Voor of tegen mee betogen
’t wordt hun zaak
wat moet wel en wat moet
niet gewogen
Achter blijven zijn geliefden
niemand kan hun tranen drogen…
briesje van woorden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.198 een laatste lach
haar diepste tranen
samen in vreugde
verdriet laten gaan
waar ik geraakt door dromen
een streling zo zacht
in breekbare woorden
stil als de nacht
zoek naar een kus
lachende ogen
droog ik tranen
sluimerend zacht
en hoor ik jouw stem
een briesje van woorden
eindeloos zacht
in de stilte
van dromen…
Vele ogen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
940 Ze vallen op jouw foto
tracht ze te drogen
alles komt goed
lijk jij te knipogen.
Roze Lelies
helder-rein-onbewogen
sterk zijn zij
die wij graag mogen.…
In Memoriam
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.607 De inkt is droog, heilspellend lot.…
verboden vijg
netgedicht
2.4 met 226 stemmen
50.347 je rijpt tussen bladeren van leer
de witte nerven die ik streel
je schuilt achter wijde lobben
de schort van jouw schaamte
aan knoestige takken hang je
als een peer van violet
die nog drogen moeten
barsten tussen de tanden
als ik jou pluk
klapt de zondeval dicht
recht in mijn verhit gezicht
zoiets noem ik geluk…
synchroon
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.003 hoe jij en ik vier uren
van elkaar gescheiden
hetzelfde doen
jij wast af en ik droog
de vaat, even later
wisselen wij elkaar af
het gebeurt onafhankelijk
van elkaar: wij niezen
op hetzelfde ogenblik
komt van het afwaswater
en nog eens en nog eens
morgen wordt het mooi weer
hoewel de verwachtingen
regen en harde wind voorspellen…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Bladerend
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
735 Die nacht gloeiden de daken in
een zinderend schijnsel van spanning
en de huizen vloeiden borrelend
mijn ogen binnen,
maar mijn droge lippen bladerden
en ik was een boom, schorsend,
de tijd licht in mijn bladeren vangend.…
Water val
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Nee hoor, maar ik hoor het water vallen
da’s niet zo raar, want het regende dat ‘t goot
‘t water wat neerkwam, belande in de metro-goot
wat zo snel niet zakken kan en daarom is het,
dat ik zeggen kan: ‘k hoor het watervallen,
al is ‘t droog en regent ‘t niet,
dat deed ‘ t vanmorgen wel
vandaar dat je hier nu watervallen ziet!…
Geen Carmen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
771 het heden
Verlang ik smachtend naar de toekomst
Want de pijn uit het verleden
Is nu wel genoeg betreden
Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal
Niet bang voor versteende spoken
Achter rechtgehouden schouders
Glimlachend naar de horizon
Daar plant ik dan mijn nieuwe boom
Verspreid mijn bladeren in de wind
De fluiten klinken als de regen
Droog…