2026 resultaten.
Het schuifelt voort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 waar is de moed gebleven
om je als mens
onder de mensen te begeven
het schuifelt voort
zonder op of om te kijken
loerend naar het schermpje gelijken
zelden vang ik nog een blik
van kijk mij eens aan
ik zie jou en hier ben ik
samen zon en warmte delen
in lichaamstaal de tekens spreken
van blij zijn met elkaar
in raken herinneringen…
WERELD-WARSHEID
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.291 Sterk, sterk mij, Heer, in 't hopen op de hemel:
Hier is de helste glans een nevlige avondschemel ;
De stoutste poëzie een zinloos, dwaas, geremel;
De reinste liefde een wufte gloed:
0, maak mij los van de aard; maar geef mij moed en krachten
't Verlangde scheidingsuur in ootmoed af te wachten
En Uwe wil te doen in voor- en tegenspoed!…
de dood als een lustig subject
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 wat verkrijgt de dood in zonden
die weemoedig kwetsbaarheden
raken, een gestalte zonder vlees
het verlegt des krijgers moed en herrijst
als duizend soldaten in mijn hand
het verhardt zoals de stolsels die
hersenen verkrampen en bleke delen
het schaambeen markeren
met een oud medaillon
het verstijft en verteert en reïncarneert
in goddelijke…
NANNE TEPPER (1962-2012)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Hij is aan uitputting bezweken
Hij had het zo goed met mij voor
Ik leende hem mijn oog en oor
Hij hielp mij bij het oversteken
Hij zou mij nieuwe moed inspreken
Maar langzaam ging er iets teloor
Hij werd bedroefd, want hij verloor
Ik zag al aan de wand het teken
Hij heeft het hoopvol geprobeerd
Zijn volle stem werd dun, benepen
Mijn schutsengel…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol goede moed…
Trouw aan feiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 's Nacht naderen oude angsten,
die mijn goede moed verdrijven.
Dan, onverwacht, verschijnt ze.
De liefde, die geen oorzaak kent.
Uren later keren ze weer.
Feiten, die onweerlegbaar zijn.
Trouw, aan de liefdes van mijn leven.
Mensen, waar ik oprecht van hou.…
Het geïnspireerde goed doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Maar volharden in het geloof dat goed
doen goed ontmoet; toont inzicht in
een denken tot aan de eeuwigheid,
dat vervult is met een Goddelijk
geïnspireerde moed.
Kiest men voor het goed; het wordt
niet altijd zichtbaar en dadelijk beloond.…
Wat blijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 De moed bij elkaar geraapt voor een tocht langs de barre kust.
Beukende zee en bijtende wind houden de wereld buiten.
De stilte van het diepe ik verbergt zich in de duisternis.
We wachten op een leeg gemoed.
Elke vezel van het lichaam door het zand gevonden.
We verlangen te kennen wat zich niet laat kennen.…
Verjaring
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Verjaren is
in dankbaarheid ook zingen
en met herboren moed
het zware dragen,
want het leven is toch goed.…
´Nieuwsgierigheid´
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 ongehoorzaamheid
En een bedreiging voor de orde
Want wie durft te twijfelen
Aan de regels en de macht
Die stelt zichzelf in gevaar
En wordt onderdrukt met kracht
Maar nieuwsgierigheid is ook een licht
Dat schijnt in het donker
Het geeft ons hoop en moed…
Het wachtwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
87 Kijkend in het licht
van de gouden spiegel, eet ik
alle troost die in huis is op
Kussen helpt niet
huilen pas na het slapen
van uitputting, teleurgesteld
maar het is niet anders
dan verwacht, dan eerder
tijdens de belegering
Willen leven
blijft het wachtwoord
Na een koude douche
mezelf opmaken, moed inspreken
Een nieuwe dag, gouden…
Levensbericht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 Ook dit jaar weer, het is twintigtwintig,
heeft het ongeluk bij ons aangeklopt.
Gelukkig waren we niet thuis.
Ontelbare mensen zijn gespaard gebleven.
Hun huizen hebben geen vlammen gevat.
Op een haar na heeft corona hen gemist.
Veel is niet gebeurd wat mis kon lopen.
We zijn nog steeds niet doodgegaan.
Geluk wordt ook vandaag geboren.…
"Nil desperandum"
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.857 Laat niet de moed zakken
Het onaanvaardbare te aanvaarden
brengt geen rust in 't eeuwig zoekend hart,
De tijd was te lang dat wij elkander
met verborgen verlangen zochten
De weemoed van ’t niet zien gaf geen rust
maar onuitspreek'lijke smart;
ge kunt niet van 't hart verwachten
dat het losliet wat het eerst heeft bevochten;…
22 Maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Geen vogel zingt
geen vlinder vliegt
geen zee van kleur
bedekt de grond.
De lucht bedekt
strooit soms dons
uit grauw wolkendek
of huilt van koude.
Natuur is als de mens
somber, terneer geslagen
gedoken, wrevelig.
Toon hoop in kleine dingen.…
Wederkerigheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Duiven die liefdesbrieven brengen,
vergeten hun afzenders nooit.
Postduiven keren weer terug.
Weer en wind trotserend.
Zoals zalmen moedig zwemmen,
stroomopwaarts vechtend,
naar hun geboortebron.
Liefde zoekt steeds weer liefde.
Liefde die je losgelaten hebt,
komt altijd weer retour.
Het is zuivere verlatingsangst,
die bange mensen…
Onvoorstelbaarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Wat onvoorstelbaar is
voorstelbaar maken.
Dat drijft kunstenaars.
Zelf zin durven geven aan.
Aan leven dat zinloos lijkt.
Eeuwigheid scheppen
uit onvoltooide tijd.
Wat voorstelbaar is
onvoorstelbaar maken.
Zo leven mensen die liefde delen.
Zo voedt liefde een moedig mens.…
twijfelzaad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 de morgenzon begeleidend
zingen de vroege vogels
mij de dag mooi wakker
stil geniet ik het concert
tot dan de wekker ontwaakt
met het nieuws van de dag
krachtig gesproken grafieken
door verklaringen overstroomd
verduisteren mij de levenslust
de moed zakkend in schoenen
die ik nog aantrekken moet
sluipt in angst weer omhoog
het bevrijdende…
beslissing
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.111 donkere wolken
pakken zich samen
de lucht kleurt
bijna zwart
je weet dat je
een keus moet maken
het wordt duister
rond jouw hart
luister niet
naar jouw omgeving
niet naar haar
en niet naar hem
ben eens wat
liever voor jezelf
luister nu eens naar
jouw eigen stem
ben niet bang
voor die beslissing
hak die knoop door
verzamel al je moed…
Mislukt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
716 nu ik weer ben bij het begin,
zit ik er niet een klein beetje mee,
ik praat mezelf geen moed meer in.
Want ik weet dat het me spijt,
ik er toch stiekem van genoot,
nu ben ik je voorgoed kwijt,
wat ben ik toch een idioot!…
de horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
849 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden
mulle indrukken
die gewatergolfd wegspoelen
naar de vergetelheid
van ongeschreven regels
de vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
over Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.527 hij had de moed woorden
op schrift te stellen
die menigeen niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij te vangen in tederheid
en toch bleef het opwindend
menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef poëzie
te verrijken…
De horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
647 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
Sukkel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
2.039 eens iemand alles
écht alles wat ik in me had
En weer lijk ik het slachtoffer
van een relatie die in dipje zat
Verliefd worden op iemand
die nét uit een relatie is
Het is vragen om ellende
voor je het weet gaat het mis
Wie weet gaat ze me nog missen
en komt alles toch nog goed
Dat is wat ik mezelf voorhoud
dat geeft me nog een beetje moed…
Weg
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.136 De opkomende zon brengt een rode gloed,
het valt over de wereld als een deken,
het geeft licht, warmte en nieuwe moed.…
De horizonner
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 Zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door ontelbare mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
Bij het heengaan van Mia
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.676 Een zoeken was het, heel je leven
maar nu ben je dan thuis;
je hebt jezelf oprecht gegeven
en droeg met moed je kruis.
Je dankbaar hart moest het begeven
maar 't klopte ook intens
en God alleen weet hoe gedreven
je was, hoe groot je wens
om Hem te dienen in de kleinen,
om mens te zijn voluit.…
Zon der
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 zonder pas zal ik gaan
rond de aarde
in haar baan
onherkenbaar
onbesproken
herondekt samen met slag
en snaar
vol moed
heeft ontmoet
lichtjes
in de lucht
als parels vallen
in hun vlucht
omhoog als terpetine dat verdamt
zij heeft mijn hart
verlamd
o lam
o lam
o tijger in de nacht
nachtwoud
ik huil om het zilver
maar kreeg
goud…
Deur naar morgen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.816 Stralender dan ooit
ben je deze laatste dagen
je buik op spanning gekomen
geluksdracht bijna voltooid
omdat onze hardop dromen
straks uit zullen komen
het paars van je jurk
kleur van verwachting
staat je vandaag zo goed
gelukkig, vol goede moed
zo zonder zorgen
schop maar zeg je zacht
kom maar lief kind
voor ons ben je
een deur naar…
De S van Sirius
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
586 De onmacht gade slaan
in toestand van versplintering
wanneer zij moed bijeenraapt
na de beet van de varaan
Met diep ontzag ontgift zij zich
door zachtheid in herinnering
tot de Dood haar achtervolgt
en de Hemel laat vergaan
Zij fluistert haar verwoesting
-bij dageraad ontbonden-
met kracht in het gelaat
van de man die haar bemint
In…
Verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 het blijft bij ons wat eens
in kwaadheid werd neergegooid
wanneer niemand de moed vindt
om ook maar iets van vroeger op te rapen
ze doen of alles gewoon is
maar dat is het absoluut niet
de schakels van het verleden
vormen een ketting die tegenhoudt
maar ook één die niet af te breken valt
daarom kan ik enkel het raam openen
om zonlicht…