1757 resultaten.
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 ze friemelt met een zakdoen,
strijkt haar rok glad,
kijkt schichtig om zich heen,
om vervolgens weer te blikken
op die doelloze handen!
Handen die ooit nooit stillagen
maar nu alleen nog:
rusteloze nutteloze dingen lijken.…
De danseres
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
550 Ik zag haar zweven
sierlijk, met een zachte zweem van blauw
en met haar voeten schoof ze
over gras bedekt met dauw
Ik zag haar zwieren
magisch, in een droom van duizend draaien
en met haar rokken deed ze
alle bloemen licht opwaaien
Ik zag haar zwijgen
lachend, maar haar ogen spraken meer
en met mijn benen rennend
zweefde ik al evenzeer…
Een Belgische wit blauw...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
503 verstomd staan gapen
met die ogen zo treurig
die wit blauw geschapen
op een heide zo fleurig
het gras laat je smaken
een stukje wilde natuur
geen harde noten te kraken
op deze wei, vol passie elk uur
ik slenterde verder... wat doelloos
langs die bomen en heide
geen rook en geen auto's,
alleen... een koe op de weide!…
Le Cercle Cubique
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
695 Samen sigaren roken.
Dranken drinken.
Even dromen.
Bonheur Cercle Cubique !
Santé Les Arbres !
Amis ! Prosit !…
Alles is blauw, en roze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik hurk tegen een hoge muur
wijzers in mijn hoofd
schuiven naar twaalf
Ik ben er, ben er niet
Rook, reis, rustplaats
volle maan
Zoemend, zes, zestien
keer kom ik binnen
waterspiegelingen
Rammelend behang
Ik druk duim voor duim
een stempel op de dagen
Winden waaien voorbij
alles is blauw
ja, alles
scherp blauw
en roze in de…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
Meisjes aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
242 Niet hangend aan een waslijn
maar als danseressen aan een bar
de rokken niet doorzichtig
licht in de wind boven stromend water
kijkend naar het land.
Ze zijn niet even groot, muzieknoten
op een balk, misschien zijn ze
aan het zingen.
Eén meisje wijst met haar teen
naar het water.
Meeuwen drijven buiten beeld.…
rook verdampt het beetje zicht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.589 er zitten hoeken
in de klanken van de gong
het tellen is begonnen
de gezichten zijn nog jong
ogen knipperen niet eens
ze incasseren ongevraagd
de dreunende geluiden
die het discodansen vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om uit te kijken
woorden rappen zonder adem…
'T is zwart en donker
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.305 'T is zwart en donker,
kamerdonker als rook,
rood kolengeflonker,
daarboven holt de klok.
Langs de wanden bleekt flauw
een plaat en nog een -
het witte is lichtlauw,
't lijkt alles lang geleen.*)
Hoor, het leven vliedt,
de klok holt, tik, tik -
zingt het jammerlied
van het ogenblik.
--------------
Uit: Verzamelde Lyriek, 1966.…
***GeLuKKiG NiEuWjAaR***
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.864 heb ik veel te veel gedronken
raakte daarvan flink beschonken
m'n belofte te stoppen met roken
heb ik na een uur al verbroken.
Ondanks mijn kater
wens ik iedereen
gezondheid en geluk
schep je eigen wereld
met vrienden om je heen
dan kan het jaar niet stuk.…
Begrafenis
gedicht
2.5 met 80 stemmen
49.204 De hemelsblauwe blouse, de zwarte rok?
Sneeuwstorm verwacht. Heerlijk: laat het jagen.
In de aarde sneeuwt het niet. Ik zal vragen
niet te lachen als ik huil. Mijn moeder hoor ik
roepen in de kist: god heeft zich goed vergist.
------------------------------
uit: 'Amazonen', 1996.…
Het onschuldigenlied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 castraten hoog
zong hemel
nog de zuiverste
tonen van het
onschuldigenlied
terwijl witte rook
de lading dekte
van het zeker
debet zijn aan
openbaring van pijn
daar waar lust en
gewoontes regeerden
overlevering niets
nieuws accepteerde
waren ze in shock
hun heilzame leven
vol intriges en uitspattingen
is op de schop gegaan
evenals…
-Weekly Mansion-
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.858 Tussen boekenkasten van kartonnen dozen
het bos van gedragen kleren en rook van voorgangers
Schieten vingertoppen elektrische schitteringen
door zielige gordijnen naar de tl-verlichte gang
Een kruik in mij vult zich warm.…
Jong hout
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
499 in de open haard
knetteren zacht
vlammende verhalen
zie vele emoties
opvliegen in tal
van vreemde talen
nog speelt
jong hout de
hoofdrol in het vuur
zij laaien heftig op
spatten vonkenregens
uit hun jeugdig blok
verteren snel
naar smeulend gloeien
in nawoorden die boeien
geschiedenis is in
rook opgegaan maar hun
memoires…
allemaal heel zinvol
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 het leven is niet meer
dan af en toe wat rook
op straat, zo snel vervlogen
dat het al niet meer bestaat
bij de volgende ademtocht
een fluitje van een cent
nog minder dan de prijs
van een winkelwagentje
voor de doortocht te betalen
met een stukje rond metaal
de jaren die nodig waren
alle liefde en elke ruzie
tevergeefs, je kind is soms…
diep
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
689 gaat de mens
die zich achtergesteld voelt
niet serieus genomen
vlijmscherp kwam hij
tevoorschijn,
getinte jongeren
hingen hem de keel uit
nu is het afgelopen
ik maak er een eind aan
dat dacht hij echt
al zat er een drankje in de man
en toen viel hij zelf
ging pootjebadend tenonder
in verbaasd kringelende rook
onthutste motoragente…
binnenplaats
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
658 vanuit de vierhoekige aarde,
te midden van galerijen
met stenen pilaren
aaneengeschakeld door
ramen van lucht
hoor ik het
schuifelend schrijden
van ruisende zwarte rokken
in colonne binding zoekend
het verhevene te ervaren
en onrust af te scheiden
als de zoete stemmen
zich met mij gaan vermengen
sterft allengs mijn duwend denken…
Geen kanker meer
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.526 vezels en water
groenten en fruit
daar ga je van poepen
dan komt het eruit
stoppen met roken
kappen met de drank
begin met bewegen
en kom van die bank
het leven is lang zonder chips en cola
het leven is goed zonder peuk en bier
de dokter kan met vakantie
want er is geen kanker meer hier
eet geen reclame
of een schreeuwde leus
verwoest…
Appels en Peren
netgedicht
4.1 met 42 stemmen
1.142 Kom we roken nog een sigaret
stiekem hè `t is niet best
erger dan een kruisraket
en
ruiken ons
net als haaien prooien ruiken
kilometers ver
jagen verjagen plagen verketteren
verscheuren verpletteren
schrijven dodelijke teksten
maar
ruiken niet de sluipende kerncentrale
links midden rechts
bewieroken de generale fatale finale.…
Subtiele hofmakerij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
648 in vleugjes parfum
rook ik even de feestjes
het plezier en vertier
van het uitgaansleven
geen losbandigheid
maar de ongelimiteerde
handigheid in flirt
en subtiele hofmakerij
zag in ogen
het ongeremde
jezelf verwennen
met drankjes en pil
de zoektocht naar
het nieuw onbekende
grenzen verleggen in
het je niets laten zeggen
helaas…
Vergane schoonheid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
987 naar jouw handen kijkend
wordt het zichtbaar hoe
ringen langzaam van je vingers glijden
tijd heeft je getekend
waardoor je ouder bent gaan lijken
diep van binnen bleef je dat meisje
van twintig dat ronddanste in de weide
wat haar rokken deed bollen
zonnebloemen lachten haar toe
al stierven die als jij 'n vroege dood
©Lady Love…
In een snelle beat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
733 er is geen klarinet
die nog klagend huilt
als liefde even pruilt
trompetten worden
niet gestoken want er
gaat geen klank naar boven
tenor en alt zijn
uit het zicht verdwenen
toen rappers zijn verschenen
het is de tijd
van rauwe woorden
in een snelle beat
hese stemmen van
wat dronken gasten
en een verlopen griet
lasers rook…
Meesterlijk meeslepend
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.373 genietend
hoor je uit de radio
liedjes van de jaren tachtig
en daarvoor
ik glimlachte ontspannend
op het geluid van child in time
maar daarna die prachtige melodie van
het dorp
oké, het is misschien heel cliché
zijn twee echte topnummers
meesterlijk meeslepend
het ontroert me nog steeds
wordt vermengd met vleugjes sentiment
ik rook…
Oplopende spanning ~ Duo Gedicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 woorden worden weggeslikt
gedachten blijven hangen
slaat de klok gestaag
even irritant als toen
tikt de pen harder
dwaalt de rook in cirkels
korte nagels afgekloven
tot op het randje
langzaam verdwijnen in het niets
als donderslag bij heldere hemel
het hart doet overslaan
wat zijn adem doet stokken
~* Duogedicht met Martien Montanus…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…
bedaagd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.840 ze schuifelde weer langs
achter haar rollator
kromme rughanden
ongewassen haar
kleefde aan haar voorhoofd
afgezakte sokken onthulden
steunkousen onder
een gerafelde rok
haar aan elkaar geplakte bril
voor op de neus gegleden
een zilte weeïge reukkolom
markeerde haar territorium
ze liet een spoor
van versleten jaren na
zonder…
tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 de verstrijkende tijd drijft ons
af - meer en meer -
naar het verleden
we versmelten met het decor
de sluipende tijd laat ons
in rook opgaan
we vallen niet langer samen
met wie we waren
de genadeloze tijd gumt ons
hardvochtig uit
we vervagen
tot onherkenbare contouren
treuzelend oogsten we
het laatste daglicht
totdat het leven vertrekt…
Oersaai
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
570 goed mens
dat was mijn moeders wens
ik heb niet één bekeuring
ik heb nooit een ruitje ingetikt
er was eens wat reuring
over een vaas die ik had gebroken
ik heb toen uit spanning heel wat af gerookt
maar daar ben ik snel mee gestopt
dat alles maakte mij allengs een oersaai mens
liever was ik in de alcohol gedoken
zou ik echter nu nog roken…