1749 resultaten.
liefelijke
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.498 verscheurdheid komt met de liefde
wandelt zoet hand in hand naar
een plaatsje bij de warme stoof
gut, ze kruipen dicht in een ander
vinden de zachte schoot van elkaar
bakgeur vervult de keuken
in de oven rijst het brood
jij, mijn lief, slaat jouw armen
kust me gulzig, bijt me rood
zoent me, zoent me heel lichtblauw…
Zonder water
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
1.314 Ik sta in het land dat ik ben
Op een straat vol droge plassen
Ze vullen zich met stof
Er is niets meer dat kan groeien
Al wat dood is doet alsof
Alsof het heeft geleefd
Alsof het niet meer leeft
De lucht voelt leger dan mijn adem
Wat prachtig heeft bestaan
Raasde veel te snel voorbij
Er staat hier slechts één boom
De bladeren kleur ik…
voortplanting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.108 in elke celdeling
schuilt een kans op
een nieuw levenslot;
gewoon een speling
in een ogenblik
verveling van een
achteloze God
ieder lichaam wordt
langzamerhand tot
chemische fabriek
waarin een kruimel
stof kan leiden tot
fatale stilstand
van het mechaniek
elke ademhaling
voegt heel banaal
een nieuwe regel
toe aan het verhaal
dat…
en altijd is er liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.478 wanneer alle woorden gesproken zijn
vult zich de leegte met die bijzondere klank
treurzang van een afscheid
diep sluierend beweven spinnen het ruwe stucwerk
dat vervalt tot stof en vuil
heeft een aparte geur
in luchten vol verlangen
dwaal ik door kale kamers
ik smeek en bedel, vlucht mezelf
en ruik de geur van liefde
die mij - te zelden…
Bewaar me
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
978 ik voel
hoe slakken
op mijn lichaam zich willen
neervlijen zoals een
witte vlinder in
zomerzon
tot stof
willen vergaan
zodat ik later
kan terugkeren voor
één dag
ik zou vleugels hangen
aan sneeuwvlokjes
maagdelijk
fladderen
om weer te sterven
en aan het eind
als jij me dan draagt
zal ik tegen je borst
aankruipen
de zomer…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en stof…
In de zon
gedicht
3.2 met 40 stemmen
9.030 Af en toe waaide een wolkje stof
op van de weg.
En als Rachels raam openstond
kon je haar horen piano spelen.
Op een dag werden wij allemaal vermoord.
We hebben toen verschrikkelijk geleden.
Weet wel, je dood vergeet je niet gemakkelijk.
-----------------------------------------
uit: 'de Brakke Hond', nr. 73, 2001.…
THUIS...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
662 Je er thuis
te voelen
stoel en leuning
te kennen
Haar zitting
stof of leer
het aantal poten
het evenwicht
Niet te hoeven
wennen
aan bed of bank
kussen of deken
Niet bang voor
behang of
schilderijen
uit een donker verleden
Je nauwelijks
los kunnen weken
uit je favoriete hoek
waarin louter licht
Geen hoofdpijn
weltschmerz…
Zwart gelaarsd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Langs graven als straf, wees
nieuwsgierig, stof teksten
met je dromen af.
Over water vliegen zwart
gelaarsde zwanen, wanen
zich in witte sprookjes.
Scheen de zon paraat,
om tranen te verlichten
in banen, één voor één..
Geen woord, geen dingen
uit beider naam, verslijt uit
vruchtbaarheid van grond.…
Nog piekt de pijn
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 je rolde weg
na jarenlang het zicht
gedomineerd te hebben
bergafwaarts
in een wolk van steen
en gruis het stof vooruit
om later naamloos
weer het dal te vullen tussen
andere tekenen des tijds
jouw tand ontbreekt
zodat de bergkam
slissend stormen preekt
nog piekt de pijn
als lage wolken poetsen
erosie kent alleen het samenzijn…
Punniken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Zij zoekt dagelijks ouwe koeien
haalt haar gram niet meer per ons
laat elke maand verzen loeien
verstopt zich graag in dansend dons
zwijgt nooit over het verleden
haalt de hekel uit het stof
wil privacy met voeten treden
verbergt nagels in haar mof
wanneer zal zij eindelijk zwijgen
over al het leed haar aangedaan
zal zij dan terstond neigen…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…
Verschijning
gedicht
3.0 met 3 stemmen
6.087 Ieder figuur aanschouwt zijn overzij
zonder zich door de stof te laten hind'ren.
En vage sluiers nemen omtrek aan.
Een omgekeerde orde is op handen.
Ik zie uw ogen in de regen branden.
Om mijn gelaat liggen uw natte handen.
Ga niet meer heen. Of laat mij medegaan.
----------------------
uit: Euridyce (1944)…
Regendans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
541 Het gebarsten eelt
van hun te droge voeten
leek op de diepe scheuren
in de verdroogde grond
de planten gingen dood
bomen vielen al meer uit
ze dansten in het stof
voor een beetje regen
dansend op hoop van zegen
onder een blakerende zon
dronken hun laatste druppels
offerden hun vloeibare geest
onder een genadeloze zon
o El Niño waarom…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
Regenmensen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
403 Een parelende
eenheid dat stof wegspoelt
als in een aardse lente.
Regenmensen willen vernieuwend
zijn. Het sijpelt in bundels en
maakt verdriet heel klein.
Regenmensen maken massa's
van waterig geluk.
Het sijpelt stromen, verdampt
de regen tot een drup.…
Leesadem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Zoals de wind soms
mijn buik tekent
in de stof van mijn jurk
lees ik met de adem
van mijn ziel de jouwe
ontdekt mijn hartstocht
de jouwe, wie jij bent
en de jongen die je was
lees ik jouw verlangens
en jouw liefde voor mij
af aan de golvende gloed
over jouw kloppende lichaam
in het geurig broeiende bed
van herfstbladeren waarin jij…
zonnewagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 onze taal eens ruim en
doorzichtig nu kleurloos
en kaal sterft aan
ondergrondse vertering
nu wankelt hij op
droge grond in het spel
van de vrije wind die
gonst van hoon en misverstand
vergeefs tastend naar
vegetatie verdwijnen
onherbergzame passages
in wolken van stof
klauter in je zonnewagen
verlaat dit kale land
rijd in…
De beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.106 Hij is door iedereen vergeten,
Leeft als eenzaam vegeterende heremiet,
Zijn voorhene kwaliteiten,
Vergeten en begraven onder ’n laag stof.…
Woestijn I
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 geruisloze winden dragen het stof
dat valt op de daken van de huizen
die hier ooit stonden
in mijn dromen knarst het
tussen de van water ontvloten
tanden achter de droge ruwe lippen
van mijn mond
de universele ruis zaait zich
overal, in visie, zicht en verstand,
en doorheen het verglijden van het besef
van tijd ziet de vreemdeling toe
hoe…
De camionette van tante Mariëtte
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
613 camionette
van onze tante Mariëtte
een versleten Volkswagenbus
een krakkemikkig dingetje dus
als onze tante Mariëtte
zich achter het stuur zette
bleef ieder ander beter thuis
op ’t straat was ’t niet meer pluis
maar rijden dat hij deed
over bollige kasseien
was het alsof hij gleed
over gepoelierde plaveien
in de zon of in de regen
stoof…
Naming & Shaming
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
762 Zoals gezegd; hij had niet echt zijn best
gedaan, dus voortaan heeft hij afgedaan
en wordt – je wil niet in zijn schoenen staan -
de beste man uit Utrecht weggepest.
Maar wat er voorviel, hij heeft het geweten.
Kortom; je zou maar 'Aleid Wolfsen' heten.…
Dan nog liever crisis
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
750 Om nu aan goud ontginnen te beginnen
Lijkt niet erg optioneel voor de Roemeen
Want waar gaat al met al de opbrengst heen?
En wat voor giffen krijgt men daarmee binnen?
Wanneer het dus ècht goud is wat er blinkt
Dan zal het wel het geld zijn dat er stinkt…
Sindsdien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
739 Sindsdien
is het stof
van de dagen
sterrenachten
verbergen
nooit meer
glimlachend
verdriet
hoopvol
komt de
vreemdeling
nader
geopende
armen
schenken
verlangen
ditmaal
fluister jij
wel mijn naam
brengt stilte
in verwarde
gedachten
wil verborgen
hartstocht delen
op golven
van de wind
kom jij…
Onwens
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.197 straks als ik dood ben, zult u me horen een zachte
plop in uw linkeroor en ik ga nooit meer weg
u bent mijn vampierskus, mijn stof, mijn spuug
en ik ga weg zodra u zegt vort, vieze papegaai
de schilfers, de kale plekken worden me teveel
uw stank is niet meer te harden en praten
doet u ook al niet meer, u heeft alles al gezegd…
Le petit mal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.412 gebrandschilderd
glas dat dagelijks licht
en suiker kleuren filtert
in mijn donker zicht
wentelt stof en glinstert
schuin omlaag naar
de stenen vloer sintert
zwart naast wit waar
mijn bewustzijn daalt
door het flapperen
van lange gewaden
met hun wervel
en rokken ruisen
mijn tijd vervliegt
in het stofspel dat volgt
de stilte heerst
tot…
Verloren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.225 de grote stroom
die nu onophoudelijk
over de rand verdwijnt
zand, droger dan de zon
verdragen kan
verliest haar grip
op de werkelijkheid
de grote vloed
die straten dansend stof
omringt, blote voeten
smelten glas
eerst delven, dan kloven en slijpen
tot de pijn boven komt
en schittering bekoort
blijf kijken
niet alleen naar de grote…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
herfstdag in zomer
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
782 halfdroog
bladgefluister
in ’t circus van wind
ligt stof
op kamergroen
van weken
vogels tekenen grijze nevel
ik drink jouw mond
smaak onze slaap
en dag dwaalt bijna wankelend
aan ons voorbij
wij houden onze vingers gekruist
en hebben de wereld, stilletjes gevouwen
aan de kant gelegd.
sunset 27-07-2007…
over bogen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
621 sommige bogen kunnen
andere dan weer niet
altijd gespannen staan
klaar om wild te schieten
mocht de gelegenheid daar
de meeste bogen hangen stil
als geschoten trofeehoofden
aan het haakje in de schuur
waar ze schrijven over het stof
dat hun pezen allengs bedekt
mensen munten soms uit
in hun gebrek aan weten
dat ook bogen moeten bogen…