Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

liefelijke

hartenkreet
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.498
verscheurdheid komt met de liefde wandelt zoet hand in hand naar een plaatsje bij de warme stoof gut, ze kruipen dicht in een ander vinden de zachte schoot van elkaar bakgeur vervult de keuken in de oven rijst het brood jij, mijn lief, slaat jouw armen kust me gulzig, bijt me rood zoent me, zoent me heel lichtblauw…

Zonder water

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Ik sta in het land dat ik ben Op een straat vol droge plassen Ze vullen zich met stof Er is niets meer dat kan groeien Al wat dood is doet alsof Alsof het heeft geleefd Alsof het niet meer leeft De lucht voelt leger dan mijn adem Wat prachtig heeft bestaan Raasde veel te snel voorbij Er staat hier slechts één boom De bladeren kleur ik…
Jeroen Zwaal14 november 2002Lees meer >

voortplanting

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.108
in elke celdeling schuilt een kans op een nieuw levenslot; gewoon een speling in een ogenblik verveling van een achteloze God ieder lichaam wordt langzamerhand tot chemische fabriek waarin een kruimel stof kan leiden tot fatale stilstand van het mechaniek elke ademhaling voegt heel banaal een nieuwe regel toe aan het verhaal dat…
john grave20 augustus 2002Lees meer >

en altijd is er liefde

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.478
wanneer alle woorden gesproken zijn vult zich de leegte met die bijzondere klank treurzang van een afscheid diep sluierend beweven spinnen het ruwe stucwerk dat vervalt tot stof en vuil heeft een aparte geur in luchten vol verlangen dwaal ik door kale kamers ik smeek en bedel, vlucht mezelf en ruik de geur van liefde die mij - te zelden…
sunset6 september 2007Lees meer >

Bewaar me

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 978
ik voel hoe slakken op mijn lichaam zich willen neervlijen zoals een witte vlinder in zomerzon tot stof willen vergaan zodat ik later kan terugkeren voor één dag ik zou vleugels hangen aan sneeuwvlokjes maagdelijk fladderen om weer te sterven en aan het eind als jij me dan draagt zal ik tegen je borst aankruipen de zomer…

Nectar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
Ochtendnevel in de velden bloemen drinken nieuwe kleur insecten laven zich als ware dit een nectar voor de goden niet gemaakt voor dode helden wiens messen en gebroken botten vage geesten nooit gewijd in de diepte wijlen door de insecten niet vergeten die geen dorst meer nu; gaan eten een lang verhaal van dood en brood, van as en stof…

In de zon

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 9.030
Af en toe waaide een wolkje stof op van de weg. En als Rachels raam openstond kon je haar horen piano spelen. Op een dag werden wij allemaal vermoord. We hebben toen verschrikkelijk geleden. Weet wel, je dood vergeet je niet gemakkelijk. ----------------------------------------- uit: 'de Brakke Hond', nr. 73, 2001.…

THUIS...

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Je er thuis te voelen stoel en leuning te kennen Haar zitting stof of leer het aantal poten het evenwicht Niet te hoeven wennen aan bed of bank kussen of deken Niet bang voor behang of schilderijen uit een donker verleden Je nauwelijks los kunnen weken uit je favoriete hoek waarin louter licht Geen hoofdpijn weltschmerz…

Zwart gelaarsd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
Langs graven als straf, wees nieuwsgierig, stof teksten met je dromen af. Over water vliegen zwart gelaarsde zwanen, wanen zich in witte sprookjes. Scheen de zon paraat, om tranen te verlichten in banen, één voor één.. Geen woord, geen dingen uit beider naam, verslijt uit vruchtbaarheid van grond.…
pama12 november 2009Lees meer >

Nog piekt de pijn

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 565
je rolde weg na jarenlang het zicht gedomineerd te hebben bergafwaarts in een wolk van steen en gruis het stof vooruit om later naamloos weer het dal te vullen tussen andere tekenen des tijds jouw tand ontbreekt zodat de bergkam slissend stormen preekt nog piekt de pijn als lage wolken poetsen erosie kent alleen het samenzijn…
wil melker30 september 2010Lees meer >

Punniken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Zij zoekt dagelijks ouwe koeien haalt haar gram niet meer per ons laat elke maand verzen loeien verstopt zich graag in dansend dons zwijgt nooit over het verleden haalt de hekel uit het stof wil privacy met voeten treden verbergt nagels in haar mof wanneer zal zij eindelijk zwijgen over al het leed haar aangedaan zal zij dan terstond neigen…
metha18 november 2010Lees meer >

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…

Verschijning

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.087
Ieder figuur aanschouwt zijn overzij zonder zich door de stof te laten hind'ren. En vage sluiers nemen omtrek aan. Een omgekeerde orde is op handen. Ik zie uw ogen in de regen branden. Om mijn gelaat liggen uw natte handen. Ga niet meer heen. Of laat mij medegaan. ---------------------- uit: Euridyce (1944)…

Regendans

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 541
Het gebarsten eelt van hun te droge voeten leek op de diepe scheuren in de verdroogde grond de planten gingen dood bomen vielen al meer uit ze dansten in het stof voor een beetje regen dansend op hoop van zegen onder een blakerende zon dronken hun laatste druppels offerden hun vloeibare geest onder een genadeloze zon o El Niño waarom…
geeraardt30 januari 2016Lees meer >

spiksplinters

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
zacht strijken vingers langs het ruwe hout dat oud nog mooier is, dan toen het leeft onder mijn schoen verbergt zich stof en grof verdeelt wat zand patronen, in mijn hand het geeft een aardig beeld van ooit waarin er werd geleefd en ik ook nooit iets vroeg maar alle kruizen droeg van wieg, tot aan vandaag de vraag is tot wanneer…
switi lobi5 februari 2017Lees meer >

Regenmensen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 403
Een parelende eenheid dat stof wegspoelt als in een aardse lente. Regenmensen willen vernieuwend zijn. Het sijpelt in bundels en maakt verdriet heel klein. Regenmensen maken massa's van waterig geluk. Het sijpelt stromen, verdampt de regen tot een drup.…

Leesadem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
Zoals de wind soms mijn buik tekent in de stof van mijn jurk lees ik met de adem van mijn ziel de jouwe ontdekt mijn hartstocht de jouwe, wie jij bent en de jongen die je was lees ik jouw verlangens en jouw liefde voor mij af aan de golvende gloed over jouw kloppende lichaam in het geurig broeiende bed van herfstbladeren waarin jij…
Zywa16 mei 2019Lees meer >

zonnewagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
onze taal eens ruim en doorzichtig nu kleurloos en kaal sterft aan ondergrondse vertering nu wankelt hij op droge grond in het spel van de vrije wind die gonst van hoon en misverstand vergeefs tastend naar vegetatie verdwijnen onherbergzame passages in wolken van stof klauter in je zonnewagen verlaat dit kale land rijd in…
J.Bakx20 oktober 2022Lees meer >

De beste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.106
Hij is door iedereen vergeten, Leeft als eenzaam vegeterende heremiet, Zijn voorhene kwaliteiten, Vergeten en begraven onder ’n laag stof.…

Woestijn I

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.109
geruisloze winden dragen het stof dat valt op de daken van de huizen die hier ooit stonden in mijn dromen knarst het tussen de van water ontvloten tanden achter de droge ruwe lippen van mijn mond de universele ruis zaait zich overal, in visie, zicht en verstand, en doorheen het verglijden van het besef van tijd ziet de vreemdeling toe hoe…
Tristan Ratza13 februari 2004Lees meer >

De camionette van tante Mariëtte

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
camionette van onze tante Mariëtte een versleten Volkswagenbus een krakkemikkig dingetje dus als onze tante Mariëtte zich achter het stuur zette bleef ieder ander beter thuis op ’t straat was ’t niet meer pluis maar rijden dat hij deed over bollige kasseien was het alsof hij gleed over gepoelierde plaveien in de zon of in de regen stoof…
Hieronymus2 oktober 2010Lees meer >

Naming & Shaming

snelsonnet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 762
Zoals gezegd; hij had niet echt zijn best gedaan, dus voortaan heeft hij afgedaan en wordt – je wil niet in zijn schoenen staan - de beste man uit Utrecht weggepest. Maar wat er voorviel, hij heeft het geweten. Kortom; je zou maar 'Aleid Wolfsen' heten.…

Dan nog liever crisis

snelsonnet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Om nu aan goud ontginnen te beginnen Lijkt niet erg optioneel voor de Roemeen Want waar gaat al met al de opbrengst heen? En wat voor giffen krijgt men daarmee binnen? Wanneer het dus ècht goud is wat er blinkt Dan zal het wel het geld zijn dat er stinkt…
Ko de Laat10 september 2013Lees meer >

Sindsdien

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 739
Sindsdien is het stof van de dagen sterrenachten verbergen nooit meer glimlachend verdriet hoopvol komt de vreemdeling nader geopende armen schenken verlangen ditmaal fluister jij wel mijn naam brengt stilte in verwarde gedachten wil verborgen hartstocht delen op golven van de wind kom jij…
metha31 mei 2005Lees meer >

Onwens

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.197
straks als ik dood ben, zult u me horen een zachte plop in uw linkeroor en ik ga nooit meer weg u bent mijn vampierskus, mijn stof, mijn spuug en ik ga weg zodra u zegt vort, vieze papegaai de schilfers, de kale plekken worden me teveel uw stank is niet meer te harden en praten doet u ook al niet meer, u heeft alles al gezegd…

Le petit mal

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.412
gebrandschilderd glas dat dagelijks licht en suiker kleuren filtert in mijn donker zicht wentelt stof en glinstert schuin omlaag naar de stenen vloer sintert zwart naast wit waar mijn bewustzijn daalt door het flapperen van lange gewaden met hun wervel en rokken ruisen mijn tijd vervliegt in het stofspel dat volgt de stilte heerst tot…
Verdano20 augustus 2003Lees meer >

Verloren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.225
de grote stroom die nu onophoudelijk over de rand verdwijnt zand, droger dan de zon verdragen kan verliest haar grip op de werkelijkheid de grote vloed die straten dansend stof omringt, blote voeten smelten glas eerst delven, dan kloven en slijpen tot de pijn boven komt en schittering bekoort blijf kijken niet alleen naar de grote…

je gaf niets bloot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 953
ik zag je kleuren in koraal langs metershoge riffen groen ging over in topaal dat donkerde in kliffen ik dook en voelde kartels langs de rots je gaf niets bloot in stof vond ik je trots een school van meer dan duizend vissen die dansten op muziek alleen wij het publiek ik joeg ze achterna en dook de afgrond in voelde hoe je me…
wil melker13 september 2004Lees meer >

herfstdag in zomer

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
halfdroog bladgefluister in ’t circus van wind ligt stof op kamergroen van weken vogels tekenen grijze nevel ik drink jouw mond smaak onze slaap en dag dwaalt bijna wankelend aan ons voorbij wij houden onze vingers gekruist en hebben de wereld, stilletjes gevouwen aan de kant gelegd. sunset 27-07-2007…
sunset27 juli 2007Lees meer >

over bogen

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
sommige bogen kunnen andere dan weer niet altijd gespannen staan klaar om wild te schieten mocht de gelegenheid daar de meeste bogen hangen stil als geschoten trofeehoofden aan het haakje in de schuur waar ze schrijven over het stof dat hun pezen allengs bedekt mensen munten soms uit in hun gebrek aan weten dat ook bogen moeten bogen…