1824 resultaten.
cowboy in the city
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 ach ja de vijftiger jaren
het grote grijs maar ook het
zwartwit van een foto waarvan
ik het bestaan bijna was vergeten…
Dampkringelende ijswolken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 uit de band springt de hoge wolk
in het land zingt het gewone volk
in het ijs blinkt de zon die aan de hemel staat
in de dag klinkt de nacht die komen gaat
uit grijs groeit lichtend blauw
uit ijs bloeit het licht van de kou
in blauw broeit de kleur van de nacht
in de nacht vloeit de dag die wacht…
Kleurrijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Kon je maar
mee met mij
Daar waar
mosgroen mengt
met ijs en karmijnrood
Tot aan een lucht
vol mysterieuze wolken
Zeker twintig tinten
grijs tot ver in zee,
en kleurrijk rhyoliet wat
gelaagd is over dood
of leven..…
Huismus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.980 Van hoopje veren tot
een vliegend stukje grijs
fladdert rond het vaderhuis.
Doodeenvoudig is hij niet.
Een mus verbergt geheimen
die hem meegeschapen zijn.
In zijn ooghoek drukt dat feit.
Een vogel met verdriet,
die twee keer eet dat wat hij weegt.
En toch is hij niet zwaar.…
Subtropisch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 ik zit hier maar te zitten
luiheid druppelt samen
met het zweet
van mij af
wat een absurde
temperaturen
voor mij is dit
een straf
ik verlang naar twintig graden
blauwe lucht
een zuchtje wind
de zon die mij
zacht toelacht
mijn huid lichtbruin getint
ik zie alleen maar grijs
en regen valt met bakken neer
subtropisch voelt…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.151 Uit driftloos grijs bestaat
de morgen van het riet,
waaraan nog pluis van
schemer hecht, de resten
van verdriet in dunne
hersenschimmen.
Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.…
de appelsmaak vervliegt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
622 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je
sterren tonen
zon en maan
afromen en je
vele…
Mist uit zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De zee is grijs en vlak
Slechts een streepje stroom
glinstert bij het hoofd
Dan wordt het licht gedoofd
en schuift een witte muur
geruisloos en obscuur
over strand en stad
Ze maakt m’n huid nat
strijkt de dag plat
gumt lijnen uit
maakt beelden buit
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om ook te verdwijnen…
Nieuwe haiku's #2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 September sluier
Mist over het veld
op de rand van niemandsland
schreeuw ik mijn keel grijs.
Lange schaduwen
Als mijn verleden
te veel opspeelt dan poets ik
mijn neus met 't heden.
Trieste aanblik
Op het trapveldje
naast een verroeste doelpaal
ligt een lekke bal.…
Zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Onder zijn dichte bladerdak huist een
ecologisch paradijs van torren en spinnetjes
en korstmossen schimmel grijs. Die harmonieus
in afhankelijkheid samenleven op de tonen van
een vogelwijs.
zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen.
En beschouwd het als een van zijn zegeningen
leven te verbinden onder zijn bladerdak.…
stapel koppen voor de weg omhoog
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
2.899 stapel koppen
voor de weg omhoog
zet voeten in
oogkassen zonder zicht
kaken grijnzen
onder het gewicht
schreeuw en vloek
hoek genadeloos
graai botten bij elkaar
beklim het paradijs
versterf de dood
met oud en grijs
schop en trap
om uit de rotzooi in
de hemel aan te komen
dromend daar alleen
te zijn, de beste op het
hoogste stapeltje…
Jij in mij ( in memoriam )
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.464 morgen zal slechts uit papier bestaan
papier waarin ik je glimlach vouw
samen met het laatste licht
jij laat me alleen
en gaat me voor
naar een dag
nog stiller
dan vandaag
wanneer ik in mijn lichaam ween
dieprode woorden
en de lucht grijs staar
door het breken
van je ogen
vang ik je stem
in lege wolken
want morgen zal zijn…
Sad song
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
787 Ik ween lange dagen,
Grijs en koud,
Breken mijn ogen,
In wat ik liefhad,
Sterven mijn tranen,
Zinloos en leeg,
Drijven woorden,
In gebroken vertrouwen,
Vluchten de schaduwen,
Onrustig en bang,
Huil ik doodse nachten,
In wat ik verlangde,
Breekt mijn hart,
Stil en wit,
Streel ik jou,
In lange uren,
Op een afstand
Van ons laatste lied…
Die ja .....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.239 Ik houd jou tegen
het licht, bekijk
de lijnen van grijs
naar zwart, vloeiend
vormen zij negatief
in een flits zie ik ogen
vol liefde als een waas
zinnen raken, glanzend is
de afdruk, mistig de
weergave, verkreukeld
door verkrampte handen
ga jij weer in mijn tas,
die ja, waar gedachten
schuilen in de vakjes,
naast dat ene ...…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
50-plusser
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.191 hij eet z'n 50-plusbuik kogelrond
de ouderdom kent louter vette jaren
hij paft de hemel grijs met z'n sigaren
de senior leeft zeker niet gezond
op sporten is de grijsaard ook niet dol
hoewel ... hij zwemt graag in de alcohol
---------------------------------------------------------
50-plussers zijn te dik, bewegen te weinig, roken en drinken…
weervrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
851 je sprak van hardnekkig grijs
te veel stofdeeltjes in de lucht
kwam naast me zitten op de zetel
kroop dicht tegen me aan
handen en voeten zo koud
zelfs door de wollen sokken heen
jouw hele leven trok als een flits
voorbij in het verhaal van een meisje
gevangen in een volwassen vrouw
hoe je het kijken van mij had gezien
dat je er nu…
Luwt de scherpte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde
hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast
alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen
zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht…
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ik heb het
grijze opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk…
herfstblues
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.228 Het vallen van de blaadjes
zie ik met lede ogen aan
regen valt samen
met tranen
die ik nu laat gaan
alles grijs en grauw
geen straaltje zon
geen stukje blauw
in nevelen gehuld
verstrikt in m'n cocon
wacht ik met geduld
op een nieuw seizoen
die m'n herfstblues
doet verdwijnen
en de zon
voor mij weer
zal schijnen…
Het was een morgen, kristallijn gezet
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.287 Het was een morgen, kristallijn gezet
op vochte weiden, waar de droppeldauw
de sprieten, stengels buigen deed, aan kelk en steel
schakerend in het lichte grijs gezegen
op gras en groene halmen, in de lucht
heldere vinkenslag, over de vlonder
het reppen van de voeten, de witte tandenlach,
het zingen van de melkster, aan de kimmen
de zomen
ging…
Niemand zijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik deel warmte
aandacht en attenties
maar krijg geen
bevestigende blik
wel ogen die
niets anders zien
dan lege vertes slechts
gefocust op het eigen ik
hun lente is geweest
het grote feest van zomer
heeft de geest gegeven in
de herfst van het virtuele leven
nog maar 50 tinten grijs
voordat wit zal overheersen
in gelijk zijn aan elkaar…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
Nooit meer dezelfde
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
798 slag komt uit het niets naar voren
een mes dwingt mij,
ik weet mij verloren
Ruwe handen trekken,
naaktheid wordt onthuld
Dan dringt het diep in mij
vermoordt het wreed mijn onschuld
Het flonkeren der sterren zie ik met mij sterven
maanlicht dooft
zwart wordt mij de nacht
Door afgrijzen pijn angst
bezwijk ik dankbaar
Stinkend grauw grijs…
uur nul
gedicht
3.1 met 8 stemmen
8.185 wie hier voorbij is
dan zie
al wat overblijft is ruis
al wat overblijft is gruis vermalen
tot een grijs tapijt
je gooit het puntlood uit en zakt
ermee tot in wat eens schacht vier was
daar rommelt het
niet langer speelt een showorkest ten dans
de hapering lijkt permanent
op hoogspanning gesteld
dat dit blijft duren
zou dat een soort van…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Vriendschap
netgedicht
2.5 met 56 stemmen
4.115 Je gaat mee als de bladeren vallen,
als het stormt, als de lucht
enkel grijs is en dicht;
je verwacht samen de lente.…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
Barstjes
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
691 zelfs de sterkste boom
leeft met barstjes in de stam
gesnerpt door stormvlagen
in grijs getinte, herfstige dagen
of toegebracht
door een ijselijke koude nacht
waarin meedogenloze striemen
in het hout wisten te priemen
maar,
ze zal niet zwichten onder het juk
van verzwarende regentakken
nee, dwars door stortvloeden heen
elk gegeven…