Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

cowboy in the city

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
ach ja de vijftiger jaren het grote grijs maar ook het zwartwit van een foto waarvan ik het bestaan bijna was vergeten…

Dampkringelende ijswolken

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
uit de band springt de hoge wolk in het land zingt het gewone volk in het ijs blinkt de zon die aan de hemel staat in de dag klinkt de nacht die komen gaat uit grijs groeit lichtend blauw uit ijs bloeit het licht van de kou in blauw broeit de kleur van de nacht in de nacht vloeit de dag die wacht…

Kleurrijk

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Kon je maar mee met mij Daar waar mosgroen mengt met ijs en karmijnrood Tot aan een lucht vol mysterieuze wolken Zeker twintig tinten grijs tot ver in zee, en kleurrijk rhyoliet wat gelaagd is over dood of leven..…
Sanne18 augustus 2014Lees meer >

Huismus

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.980
Van hoopje veren tot een vliegend stukje grijs fladdert rond het vaderhuis. Doodeenvoudig is hij niet. Een mus verbergt geheimen die hem meegeschapen zijn. In zijn ooghoek drukt dat feit. Een vogel met verdriet, die twee keer eet dat wat hij weegt. En toch is hij niet zwaar.…
Jan de Bas16 december 2015Lees meer >

Subtropisch

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
ik zit hier maar te zitten luiheid druppelt samen met het zweet van mij af wat een absurde temperaturen voor mij is dit een straf ik verlang naar twintig graden blauwe lucht een zuchtje wind de zon die mij zacht toelacht mijn huid lichtbruin getint ik zie alleen maar grijs en regen valt met bakken neer subtropisch voelt…
Dianah24 juni 2016Lees meer >

Vroeg

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.151
Uit driftloos grijs bestaat de morgen van het riet, waaraan nog pluis van schemer hecht, de resten van verdriet in dunne hersenschimmen. Nevel van een ons stijgt van het water op om zich te voegen bij geluid en bronst van uitdijend ontwaken.…

de appelsmaak vervliegt

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
ik heb alles uitgedaan en weggesmeten kaal ben ik mezelf gebleven heb me toen aan jou gegeven Eva zonder slang je bent mijn paradijs ik woon je uit tot al je grijs verdwenen is je handen weer met kleuren spelen en in je mond de appelsmaak vervliegt ik zal je sterren tonen zon en maan afromen en je vele…

Mist uit zee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
De zee is grijs en vlak Slechts een streepje stroom glinstert bij het hoofd Dan wordt het licht gedoofd en schuift een witte muur geruisloos en obscuur over strand en stad Ze maakt m’n huid nat strijkt de dag plat gumt lijnen uit maakt beelden buit Ik ga naar huis Sluit de gordijnen om ook te verdwijnen…

Nieuwe haiku's #2

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 965
September sluier Mist over het veld op de rand van niemandsland schreeuw ik mijn keel grijs. Lange schaduwen Als mijn verleden te veel opspeelt dan poets ik mijn neus met 't heden. Trieste aanblik Op het trapveldje naast een verroeste doelpaal ligt een lekke bal.…
joepondro24 september 2020Lees meer >

Zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Onder zijn dichte bladerdak huist een ecologisch paradijs van torren en spinnetjes en korstmossen schimmel grijs. Die harmonieus in afhankelijkheid samenleven op de tonen van een vogelwijs. zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen. En beschouwd het als een van zijn zegeningen leven te verbinden onder zijn bladerdak.…

stapel koppen voor de weg omhoog

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.899
stapel koppen voor de weg omhoog zet voeten in oogkassen zonder zicht kaken grijnzen onder het gewicht schreeuw en vloek hoek genadeloos graai botten bij elkaar beklim het paradijs versterf de dood met oud en grijs schop en trap om uit de rotzooi in de hemel aan te komen dromend daar alleen te zijn, de beste op het hoogste stapeltje…
wil melker7 december 2002Lees meer >

Jij in mij ( in memoriam )

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.464
morgen zal slechts uit papier bestaan papier waarin ik je glimlach vouw samen met het laatste licht jij laat me alleen en gaat me voor naar een dag nog stiller dan vandaag wanneer ik in mijn lichaam ween dieprode woorden en de lucht grijs staar door het breken van je ogen vang ik je stem in lege wolken want morgen zal zijn…

Sad song

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
Ik ween lange dagen, Grijs en koud, Breken mijn ogen, In wat ik liefhad, Sterven mijn tranen, Zinloos en leeg, Drijven woorden, In gebroken vertrouwen, Vluchten de schaduwen, Onrustig en bang, Huil ik doodse nachten, In wat ik verlangde, Breekt mijn hart, Stil en wit, Streel ik jou, In lange uren, Op een afstand Van ons laatste lied…

Die ja .....

hartenkreet
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.239
Ik houd jou tegen het licht, bekijk de lijnen van grijs naar zwart, vloeiend vormen zij negatief in een flits zie ik ogen vol liefde als een waas zinnen raken, glanzend is de afdruk, mistig de weergave, verkreukeld door verkrampte handen ga jij weer in mijn tas, die ja, waar gedachten schuilen in de vakjes, naast dat ene ...…
metha26 januari 2005Lees meer >

- staal -

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.160
eens zal ik mijn oor te luister leggen op het harde staal me rusten de vogels zullen roepen de takken buigen, wuiven ik luister naar de verte het zingen dichterbij het landschap traag in stilstand zwijgt grijs in matte nevel het zingen zingt van warmte vol van rust en kalmte ik klink mijn angst aan bielzen en hou me verder stil.…

50-plusser

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.191
hij eet z'n 50-plusbuik kogelrond de ouderdom kent louter vette jaren hij paft de hemel grijs met z'n sigaren de senior leeft zeker niet gezond op sporten is de grijsaard ook niet dol hoewel ... hij zwemt graag in de alcohol --------------------------------------------------------- 50-plussers zijn te dik, bewegen te weinig, roken en drinken…

weervrouw

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 851
je sprak van hardnekkig grijs te veel stofdeeltjes in de lucht kwam naast me zitten op de zetel kroop dicht tegen me aan handen en voeten zo koud zelfs door de wollen sokken heen jouw hele leven trok als een flits voorbij in het verhaal van een meisje gevangen in een volwassen vrouw hoe je het kijken van mij had gezien dat je er nu…

Luwt de scherpte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
ik weet dat de zon licht zal baren helaas nog steeds op de verkeerde aarde hier dwaalt schaduw tussen grijs en zwart voel me verloren zonder enig contrast alleen de maan geeft gelig zicht heeft zich geprofileerd in tweedehands wederkerend schijnen zij luwt de scherpte van dit ondoorzichtig bestaan terwijl ik in het volle licht…
wil melker18 september 2017Lees meer >

Het grijze

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 465
ik heb het grijze opgezocht om mijn kleurloos leven wat meer inhoud te geven me opengesteld voor alle sferen en stemmingen om andere tracés te proberen tussen wit en zwart kende ik de contrasten in grijs voelde het wat onzijdig zonder richting en houvast gleed ik weg in naamloos zonder evenbeeld ik bleek te week en verdronk…

herfstblues

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Het vallen van de blaadjes zie ik met lede ogen aan regen valt samen met tranen die ik nu laat gaan alles grijs en grauw geen straaltje zon geen stukje blauw in nevelen gehuld verstrikt in m'n cocon wacht ik met geduld op een nieuw seizoen die m'n herfstblues doet verdwijnen en de zon voor mij weer zal schijnen…
ria30 oktober 2007Lees meer >

Het was een morgen, kristallijn gezet

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.287
Het was een morgen, kristallijn gezet op vochte weiden, waar de droppeldauw de sprieten, stengels buigen deed, aan kelk en steel schakerend in het lichte grijs gezegen op gras en groene halmen, in de lucht heldere vinkenslag, over de vlonder het reppen van de voeten, de witte tandenlach, het zingen van de melkster, aan de kimmen de zomen ging…
J.H. Leopold10 december 2024Lees meer >

Niemand zijn

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
ik deel warmte aandacht en attenties maar krijg geen bevestigende blik wel ogen die niets anders zien dan lege vertes slechts gefocust op het eigen ik hun lente is geweest het grote feest van zomer heeft de geest gegeven in de herfst van het virtuele leven nog maar 50 tinten grijs voordat wit zal overheersen in gelijk zijn aan elkaar…
wil melker20 oktober 2015Lees meer >

heimwee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
van horizon tot einder een trage zilveren stroom langs verdronken bomen op hun gerimpeld spiegelbeeld langs rijke ijsselhoeven en werkloze graanmolens onder een gesmoorde zon in witte flarden op grijs gakkende ganzenformaties luidruchtig op reis gaand ***** de ooievaar is terug in dit drasse land dat zo eindeloos is met dorpjes…

Verdwaling

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 856
Verdwaald tussen rijen gestapelde huizen met als enig groen het stoplicht op de hoek waar restanten tuinen zwaar overbetegeld geen ruimte bieden voor plant, boom of dier de stank van open haarden doordringend elke romantiek bezwaard ons draaglijk groen verstolt steeds meer tot verstenend grijs waarin je verdwijnt als je niet…
Gerardo26 februari 2009Lees meer >

Nooit meer dezelfde

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 798
slag komt uit het niets naar voren een mes dwingt mij, ik weet mij verloren Ruwe handen trekken, naaktheid wordt onthuld Dan dringt het diep in mij vermoordt het wreed mijn onschuld Het flonkeren der sterren zie ik met mij sterven maanlicht dooft zwart wordt mij de nacht Door afgrijzen pijn angst bezwijk ik dankbaar Stinkend grauw grijs…

uur nul

gedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.185
wie hier voorbij is dan zie al wat overblijft is ruis al wat overblijft is gruis vermalen tot een grijs tapijt je gooit het puntlood uit en zakt ermee tot in wat eens schacht vier was daar rommelt het niet langer speelt een showorkest ten dans de hapering lijkt permanent op hoogspanning gesteld dat dit blijft duren zou dat een soort van…

In een nevelige horizon

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
ik heb kou en regen aan de zee meegegeven in een nevelige horizon kwamen zij elkaar tegen waar het grijs langzaam klaarde golven weer hun eigen kleur vergaarden en lichte plekken op het harde zand het strand een bijna zomers aanzien gaven alles bloeide open als in een metamorfose toen zon de wolken brak en ons het paradijs terug…
wil melker19 november 2014Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
2.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 4.115
Je gaat mee als de bladeren vallen, als het stormt, als de lucht enkel grijs is en dicht; je verwacht samen de lente.…
Adeleyd23 september 2009Lees meer >

woorden van zilte zee

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 713
achter uitgestrekte stilte verscholen in diepe wateren liggen woorden die aangeraakt door zachte wind een tipje van de sluier lichten waar leisteen grijs tussen ochtendgloren en avondrood zich even van zijn koperen kant laat zien ontbloten woorden slechts een fractie van het mysterie zo voelbaar dat zij verwaaien in de grootsheid…

Barstjes

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
zelfs de sterkste boom leeft met barstjes in de stam gesnerpt door stormvlagen in grijs getinte, herfstige dagen of toegebracht door een ijselijke koude nacht waarin meedogenloze striemen in het hout wisten te priemen maar, ze zal niet zwichten onder het juk van verzwarende regentakken nee, dwars door stortvloeden heen elk gegeven…