2904 resultaten.
Als donkere wolken...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
897 Dan zullen die donkere wolken
verdwijnen in de nacht
en weet ik zeker dat je saam met
mij weer naar het leven lacht!…
De schrik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 als 'n sidderslang
kruipt het gevoel
van eindigheid langs
mijn benen omhoog
de schrik slaat me om
m'n hart, en zou je
willen beschermen
voor wat komen gaat
alle gevaren doen verdwijnen
daar ik je nog lang niet missen kan
hou ik je vast in gedachten
zodat ik je voor altijd lieven kan…
Gewaagd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Zul je mij vangen als ik val
als ik de sprong durf te wagen
om die afstand te overbruggen
van nu naar straks
niet wetend wat de uitkomst
zal brengen, wat ook niet hoeft
gewoon doen met beide
benen hoplakee
opdat ik me laven zal aan
hetgeen ik ontbeer, en pas zal
verdwijnen wanneer die glimlach
daar is, en mijn ziel schittert…
wachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Ik wacht op iets nieuws,
wacht op iets anders, iets beters
Ik wacht, weet niet hoelang ik al wacht,
weet niet hoelang ik nog moet wachten
Mijn gedachten wisselen af,
verlangens vervagen, veranderen, verdwijnen
en worden vervangen
Ik wacht, maar ik weet niet waarop ik wacht
Ik wacht, maar ik weet niet op wie ik wacht…
Moedige zelfangst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Wie ophoudt met antwoorden vinden
zal geen bange vragen zoeken
omdat problemen, vanzelf, verdwijnen.
De iemand die zichzelf verliest
zal een angstig niemand zien
voordat een wanhopig mens
een moedig mens kan zijn.…
Trouw aan de woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Je bent er niet meer,
Niet je golvende haar,
Niet je lange slanke benen -
Verdwenen zijn ze
In het eeuwige niets -
Maar de woorden die
Je dikwijls sprak als
Wij met ons tweeën waren
Zingen nog rond in dit huis,
In de gang, de kamer en
De keuken zijn ze nog,
Zijn ze er gewoon nog bij,
En zullen nooit verdwijnen -
Eeuwig zullen…
hunkering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 ik voel mijn ledematen verdwijnen
tot ik uit louter gaten besta
aan het einde van de gang breekt
geen licht, noch water in woestijnen
wolkenstranden zijn leeg, nergens
zie ik je gaan, het zout van een traan
eindeloos water om te blussen, dan
droom ik verder in mijn zachte kussen…
Fragmenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
671 Wat kan nu weg
wat moet blijven
wat mist het hoofd
raakt het hart
of is pas over een aantal jaren afgesloten
om dan te verdwijnen
Fragmenten van ver
en dichtbij verleden
gaan door handen
stuk voor stuk
blijven korter of langer hangen
in een moeizaam proces
dat opruimen heet…
Ochtendnevel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 O, te zwemmen als een vis
in verre oceanen
en te vinden wat je mist
O, te vliegen als een vogel
door de ijle wolken
ervaren wat je niet wist
O, langzaam te verdwijnen
in de ochtendnevel
en niemand die je mist
O, ga met me mee lief
naar al het onbekende
wees mijn illusionist…
Oppepper
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 Leef je leven
Blijf niet stil staan
Je hebt zoveel te geven
Om door te gaan
Kom uit het diepe dal
De zon zal voor je gaan schijnen
Leugens komen ten val
Problemen zullen verdwijnen
De waarheid komt aan het licht
Dit is voor jou, mijn gedicht…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 Als de liefde echt
bewaarheid wordt,
verdwijnen de vlinders,
maar komt daar echte
liefde voor in de plaats.
Echte liefde:je gunt het
iedereen.…
stralend in al haar pracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Onder vleugels verdwijnen
geliefd het geborgene.
Onverholen de geheimen.
Zoekend naar het gezochte.
Door twee handen omsloten
de parel van smaragd.
Positivisme wordt geboden
Stralend in al haar pracht.
De vleugels ontluikend.
Tegemoetkomend aan de openheid.
Omsloten handen ontvouwend.
Wegvliegend in alle vrijheid.…
Het regent tranen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
636 Het oerwoud brand,
eeuwenoud, het moet verdwijnen,
welvaart, vlakke lijnen verschijnen,
voor meer en misverstand.
En aan het strand,
beuken de oliegolven,
’t land wordt bedolven,
door de vooruitgang overmand.
Het regent tranen,
over het teloorgegane.…
Nooit meer gaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
652 Als de maan de zon doet verdwijnen,
Als de sterren weer ontstaan,
Als ik mijn armen om je heen kan leggen,
Weet ik zeker, ik laat je nooit meer gaan.…
getekend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
543 iemand trekt met kalk
een lijn op de muur
rond jouw lijf
jij bent getekend
verdwijning in
het donker zonder
schaduw een lege
koffer in je hand
bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming
van de ongewisse tijd
iemand
herkent je
aan verstrooide kalkresten
door je dunne witte haar…
Onoplosbaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 Zoveel dingen kan je niet oplossen:
moorden
stenen
olie
sommige maagtabletten
een panty van een vreemde vrouw in je bed
verdwijningen
wie er op de tube tandpasta heeft geknepen
zodanig dat je met wat zout of
zo je tanden moet afschrobben
zoveel vragen
zoveel mysteries
Over zoiets
zou je
een gedicht kunnen maken…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
659 Zonder uitzicht, een eindeloze hoop
Gevangen in een droom
Een zoektocht naar de zee, als een rivier vanuit de bergen
Stromend naar lagere gebieden
Neerdalend in een dal, opgedroogd door het verleden
Een zoektocht naar de zee, zonder te weten dat
De zee niet is wat het hoopt
Zal de rivier altijd naar beneden stromen
En verdwijnen in verdriet…
ik weet van jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.391 Nee,
hoe ook de seizoenen over elkaar
uitgebuiteld zullen zijn,
en de jaren voor altijd zwijgen,
alles zal buiten zijn
van zon en liefdestuin
een nooit verdwijnen
van vlinders in struiken.…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
Varken
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.843 Er was er eens een varken
dat haast niet eten dorst
hij dacht als ik straks vet ben
verdwijn ik in de worst.
Daarom blijf ik maar mager
ik eet niet van mijn voer
want een mager varken slachten
dat doet geen ene boer.
Al heb ik nog zo'n honger
dat ik het haast besterf
dan loop ik toch nog veilig
hierzo op het erf.…
Spreekwoordelijk
netgedicht
3.2 met 831 stemmen
78.769 Ik zal niet met de noorderzon verdwijnen
Ik kom altijd als aan een elastiekje terug
Eens zal ik als het zonnetje in huis verschijnen
is het niet razendsnel, dan is het vliegensvlug
Ik ga niet met man en muis ten onder
Ik zal niet voor dag en dauw vergaan
En dat had je zwart op wit kunnen weten
Ik kom uit een spreekwoord vandaan
Rozen verwelken…
De spiegel ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.169 De vrouw spiegelde zich aan het plafond
haar twinkelende lach weerkaatste
glaspareltjes als geluid
De rijkdom in haar ogen
was haar stille kracht
Hét meesterwerk
dat geen schilder
in kleuren kon vatten
Spijt bij het verdwijnen
van die eigenwijze lach
kwam te laat
zelfs de foto kon de lach
niet meer laten zien…
sterrenkus
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.003 waar een kus onder de sterren
liefde vereeuwigt
de nacht haar glans
verliest in jouw lach
een belofte gehoord
duizend wensen
in verlangen reikt
naar het licht
van de maan
zal de eeuwigheid verdwijnen
in gesloten ogen
jouw kus in de nacht
sterren
laten dromen…
traanklank
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.960 jouw stem te horen in Berlijn
kwam als een schok
verdween, was slechts de radio
die sprak met een Keuls accent
zo lijkend op dat van jou
voelde jouw vinger op mijn wang
verglijden, vallen op de grond
als een druppel regen
dichtbij de Kurfürstendamm
tussen de tegels verdwijnen…
de aanschouwer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 zo
in het schemer schuifel
ik langs ramen
zie de mensen voor
het pratende oog
waar
kranten worden gevouwen
flessen leeg geschonken
een lied wordt gezongen
‘hij leve hoog, leve hoog’
daar
ben ik de eeuwige aanschouwer
de genieter van het raamkozijn
die vanzelf zal verdwijnen
bij het sluiten van het gordijn…
Zijn gelijkenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 je speelt
op grote hoogte
met licht
dat naar
alle kanten in
zwart zal verdwijnen
maar toch een
ultieme kans heeft
voluit te schijnen
jij richt
de bundel op
je eigen gezicht
in weerkaatsing
gloeien wij
jou delend op
in donker uitgelicht
tonen wij het heelal
zijn gelijkenis…
Lastig kiezen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.848 Een gedicht schrijven over de
verdwijnende bijen
Iets met Icarus, wormgaten, parallelle
universums)
Of toch maar weer masturberen
Gewoon de broek op de knieën,
bodylotion, lekker de boel de boel laten
En dan af en toe wel eens denken
Aan De Liefde, of De Dood,
Maar nooit meer aan jou
En zeker niet aan bijen…
Voorbij Grenzen
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
1.647 Jij bent voor mij de wind
Maar bovenal de storm
De snelheid in kwadraat
Vluchtig en toch enorm
Jij bent voor mij de regen
Maar meer nog de tranen
Druppels die verdwijnen
Uit vastgeroeste kranen
Jij bent voor mij de winter
Maar het is vooral de kou
Die de wereld laat bevriezen
Waar ik mijn iglo op bouw…
tussenspel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
833 gemurmel van gebeden
weerklinkt in vlugge schreden
gezien door het oog van de nacht
vergaan schuifelend hun stappen
verlangen tekent in geheime kracht
vaag uitgewiste lijnen
laat zachtjes zwijgen verdwijnen
waar levenloos gefluisterd is
komt de dromenman niet wiegen…
op het podium van onvrede
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
960 de wereld is niet meer van nu
verdwijnend van binnen uit
tastend als een blinde
rustend op een bed waar
het matras van versleten is
het maakt het niet meer waar
waar het voor geschapen is
de wereld slechts nog een dorp
op het podium van onvrede
waar mensen door elkaar lopen
in vleugels reppend
op zoek naar hun…