Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Als donkere wolken...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 897
Dan zullen die donkere wolken verdwijnen in de nacht en weet ik zeker dat je saam met mij weer naar het leven lacht!…

De schrik

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
als 'n sidderslang kruipt het gevoel van eindigheid langs mijn benen omhoog de schrik slaat me om m'n hart, en zou je willen beschermen voor wat komen gaat alle gevaren doen verdwijnen daar ik je nog lang niet missen kan hou ik je vast in gedachten zodat ik je voor altijd lieven kan…
LadyLove25 november 2013Lees meer >

Gewaagd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Zul je mij vangen als ik val als ik de sprong durf te wagen om die afstand te overbruggen van nu naar straks niet wetend wat de uitkomst zal brengen, wat ook niet hoeft gewoon doen met beide benen hoplakee opdat ik me laven zal aan hetgeen ik ontbeer, en pas zal verdwijnen wanneer die glimlach daar is, en mijn ziel schittert…
LadyLove12 februari 2014Lees meer >

wachten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik wacht op iets nieuws, wacht op iets anders, iets beters Ik wacht, weet niet hoelang ik al wacht, weet niet hoelang ik nog moet wachten Mijn gedachten wisselen af, verlangens vervagen, veranderen, verdwijnen en worden vervangen Ik wacht, maar ik weet niet waarop ik wacht Ik wacht, maar ik weet niet op wie ik wacht…

Moedige zelfangst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Wie ophoudt met antwoorden vinden zal geen bange vragen zoeken omdat problemen, vanzelf, verdwijnen. De iemand die zichzelf verliest zal een angstig niemand zien voordat een wanhopig mens een moedig mens kan zijn.…

Trouw aan de woorden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Je bent er niet meer, Niet je golvende haar, Niet je lange slanke benen - Verdwenen zijn ze In het eeuwige niets - Maar de woorden die Je dikwijls sprak als Wij met ons tweeën waren Zingen nog rond in dit huis, In de gang, de kamer en De keuken zijn ze nog, Zijn ze er gewoon nog bij, En zullen nooit verdwijnen - Eeuwig zullen…

hunkering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
ik voel mijn ledematen verdwijnen tot ik uit louter gaten besta aan het einde van de gang breekt geen licht, noch water in woestijnen wolkenstranden zijn leeg, nergens zie ik je gaan, het zout van een traan eindeloos water om te blussen, dan droom ik verder in mijn zachte kussen…
Iniduo2 december 2016Lees meer >

Fragmenten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
Wat kan nu weg wat moet blijven wat mist het hoofd raakt het hart of is pas over een aantal jaren afgesloten om dan te verdwijnen Fragmenten van ver en dichtbij verleden gaan door handen stuk voor stuk blijven korter of langer hangen in een moeizaam proces dat opruimen heet…
geeraardt23 oktober 2017Lees meer >

Ochtendnevel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
O, te zwemmen als een vis in verre oceanen en te vinden wat je mist O, te vliegen als een vogel door de ijle wolken ervaren wat je niet wist O, langzaam te verdwijnen in de ochtendnevel en niemand die je mist O, ga met me mee lief naar al het onbekende wees mijn illusionist…
geeraardt21 november 2017Lees meer >

Oppepper

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
Leef je leven Blijf niet stil staan Je hebt zoveel te geven Om door te gaan Kom uit het diepe dal De zon zal voor je gaan schijnen Leugens komen ten val Problemen zullen verdwijnen De waarheid komt aan het licht Dit is voor jou, mijn gedicht…

Liefde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
Als de liefde echt bewaarheid wordt, verdwijnen de vlinders, maar komt daar echte liefde voor in de plaats. Echte liefde:je gunt het iedereen.…
Dick12 april 2019Lees meer >

stralend in al haar pracht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Onder vleugels verdwijnen geliefd het geborgene. Onverholen de geheimen. Zoekend naar het gezochte. Door twee handen omsloten de parel van smaragd. Positivisme wordt geboden Stralend in al haar pracht. De vleugels ontluikend. Tegemoetkomend aan de openheid. Omsloten handen ontvouwend. Wegvliegend in alle vrijheid.…

Het regent tranen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Het oerwoud brand, eeuwenoud, het moet verdwijnen, welvaart, vlakke lijnen verschijnen, voor meer en misverstand. En aan het strand, beuken de oliegolven, ’t land wordt bedolven, door de vooruitgang overmand. Het regent tranen, over het teloorgegane.…
Jan A. Jansen10 augustus 2021Lees meer >

Nooit meer gaan

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Als de maan de zon doet verdwijnen, Als de sterren weer ontstaan, Als ik mijn armen om je heen kan leggen, Weet ik zeker, ik laat je nooit meer gaan.…
Veldmuisje30 september 2022Lees meer >

getekend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
iemand trekt met kalk een lijn op de muur rond jouw lijf jij bent getekend verdwijning in het donker zonder schaduw een lege koffer in je hand bevend stapt je rechterbeen in de stroming van de ongewisse tijd iemand herkent je aan verstrooide kalkresten door je dunne witte haar…
J.Bakx4 januari 2024Lees meer >

Onoplosbaar

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Zoveel dingen kan je niet oplossen: moorden stenen olie sommige maagtabletten een panty van een vreemde vrouw in je bed verdwijningen wie er op de tube tandpasta heeft geknepen zodanig dat je met wat zout of zo je tanden moet afschrobben zoveel vragen zoveel mysteries Over zoiets zou je een gedicht kunnen maken…

Eenzaamheid

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
Zonder uitzicht, een eindeloze hoop Gevangen in een droom Een zoektocht naar de zee, als een rivier vanuit de bergen Stromend naar lagere gebieden Neerdalend in een dal, opgedroogd door het verleden Een zoektocht naar de zee, zonder te weten dat De zee niet is wat het hoopt Zal de rivier altijd naar beneden stromen En verdwijnen in verdriet…
Dion16 juni 2025Lees meer >

ik weet van jou

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Nee, hoe ook de seizoenen over elkaar uitgebuiteld zullen zijn, en de jaren voor altijd zwijgen, alles zal buiten zijn van zon en liefdestuin een nooit verdwijnen van vlinders in struiken.…

Woestenij

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.178
zand woestijn een bodem van een dode zee met resten van wat schelpenzand het wit gebeente en duinenlijnen die verdwijnen in de spiegeling van mijn eigen fata-morgana trillende luchten zuchten gelaten maar mijn blik reikt alsmaar verder dan het weerkaatsen van mijn droge stem die geen echo meer vinden kan…

Varken

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.843
Er was er eens een varken dat haast niet eten dorst hij dacht als ik straks vet ben verdwijn ik in de worst. Daarom blijf ik maar mager ik eet niet van mijn voer want een mager varken slachten dat doet geen ene boer. Al heb ik nog zo'n honger dat ik het haast besterf dan loop ik toch nog veilig hierzo op het erf.…
Seipie21 oktober 2003Lees meer >

Spreekwoordelijk

netgedicht
3.2 met 831 stemmen aantal keer bekeken 78.769
Ik zal niet met de noorderzon verdwijnen Ik kom altijd als aan een elastiekje terug Eens zal ik als het zonnetje in huis verschijnen is het niet razendsnel, dan is het vliegensvlug Ik ga niet met man en muis ten onder Ik zal niet voor dag en dauw vergaan En dat had je zwart op wit kunnen weten Ik kom uit een spreekwoord vandaan Rozen verwelken…
oepsie18 december 2001Lees meer >

De spiegel ?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.169
De vrouw spiegelde zich aan het plafond haar twinkelende lach weerkaatste glaspareltjes als geluid De rijkdom in haar ogen was haar stille kracht Hét meesterwerk dat geen schilder in kleuren kon vatten Spijt bij het verdwijnen van die eigenwijze lach kwam te laat zelfs de foto kon de lach niet meer laten zien…
metha27 november 2003Lees meer >

sterrenkus

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.003
waar een kus onder de sterren liefde vereeuwigt de nacht haar glans verliest in jouw lach een belofte gehoord duizend wensen in verlangen reikt naar het licht van de maan zal de eeuwigheid verdwijnen in gesloten ogen jouw kus in de nacht sterren laten dromen…
danny cant.28 januari 2004Lees meer >

traanklank

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.960
jouw stem te horen in Berlijn kwam als een schok verdween, was slechts de radio die sprak met een Keuls accent zo lijkend op dat van jou voelde jouw vinger op mijn wang verglijden, vallen op de grond als een druppel regen dichtbij de Kurfürstendamm tussen de tegels verdwijnen…

de aanschouwer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
zo in het schemer schuifel ik langs ramen zie de mensen voor het pratende oog waar kranten worden gevouwen flessen leeg geschonken een lied wordt gezongen ‘hij leve hoog, leve hoog’ daar ben ik de eeuwige aanschouwer de genieter van het raamkozijn die vanzelf zal verdwijnen bij het sluiten van het gordijn…
erik9 augustus 2005Lees meer >

Zijn gelijkenis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
je speelt op grote hoogte met licht dat naar alle kanten in zwart zal verdwijnen maar toch een ultieme kans heeft voluit te schijnen jij richt de bundel op je eigen gezicht in weerkaatsing gloeien wij jou delend op in donker uitgelicht tonen wij het heelal zijn gelijkenis…
wil melker11 augustus 2019Lees meer >

Lastig kiezen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.848
Een gedicht schrijven over de verdwijnende bijen Iets met Icarus, wormgaten, parallelle universums) Of toch maar weer masturberen Gewoon de broek op de knieën, bodylotion, lekker de boel de boel laten En dan af en toe wel eens denken Aan De Liefde, of De Dood, Maar nooit meer aan jou En zeker niet aan bijen…

Voorbij Grenzen

hartenkreet
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Jij bent voor mij de wind Maar bovenal de storm De snelheid in kwadraat Vluchtig en toch enorm Jij bent voor mij de regen Maar meer nog de tranen Druppels die verdwijnen Uit vastgeroeste kranen Jij bent voor mij de winter Maar het is vooral de kou Die de wereld laat bevriezen Waar ik mijn iglo op bouw…
car6 januari 2006Lees meer >

tussenspel

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 833
gemurmel van gebeden weerklinkt in vlugge schreden gezien door het oog van de nacht vergaan schuifelend hun stappen verlangen tekent in geheime kracht vaag uitgewiste lijnen laat zachtjes zwijgen verdwijnen waar levenloos gefluisterd is komt de dromenman niet wiegen…
Channanja4 februari 2006Lees meer >

op het podium van onvrede

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 960
de wereld is niet meer van nu verdwijnend van binnen uit tastend als een blinde rustend op een bed waar het matras van versleten is het maakt het niet meer waar waar het voor geschapen is de wereld slechts nog een dorp op het podium van onvrede waar mensen door elkaar lopen in vleugels reppend op zoek naar hun…
Klaes21 april 2006Lees meer >