1184 resultaten.
In beeld gehouwen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
451 ik heb de
beschavingen
in beeld gehouwen
gevoeld en gezien
griekse romeinse en
etruskische lijnen
neuzen ogen en
monden die in
schoonheid hun
hemel vonden en
lichaamsdelen die
het oog deden strelen
zij waren trots op
hun fysiek verschijnen
maar wel in balans niet
in de huidige te veel
geproportioneerde
uitdagende curves
naast…
In beeld gehouwen
netgedicht
4.3 met 56 stemmen
371 ik heb de
beschavingen
in beeld gehouwen
gevoeld en gezien
griekse romeinse en
etruskische lijnen
neuzen ogen en
monden die in
schoonheid hun
hemel vonden en
lichaamsdelen die
het oog deden strelen
zij waren trots op
hun fysiek verschijnen
maar wel in balans niet
in de huidige te veel
geproportioneerde
uitdagende curves
naast…
hoor ik toch mijn adagio
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.430 klink grijs in
treurmuziek omdat mijn
stemming dat vaak eist terwijl
handen toetsen overspelig maken
in zwart-wit gepaard
slaan hamers hun staccato
niet fijn besnaard
hoor ik nu mijn adagio
versla de brede banen rust
een achtergrond die zucht
accoorden die toch ongewild
mijn diepst gevoel verklanken
als ik klavier
verschijnen…
NACHTMERRIE (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.116 het afschrikwekkende wezen gaat stil
zijn eigen gang vleugellam geboeid
sla ik zijn bewegingen die niets aan
het toeval overlaten naarstig gade
met vaste hand stopt de verschijning
alle lichaamsgaten dicht de mond krijgt
een prop watten in de neus tampons
de ogen afgeplakt de oren tot de rand
gevuld met een snel hard wordende
substantie…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre hemel trots
haar sterren laat verschijnen…
zonder woorden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
848 branden
verdriet stond er in geschreven
ik nam je bij je handen
we spraken zonder woorden
het was puur samen delen
je verdriet laten gaan
proberen je hart te helen
ik neem je mee naar de sterren
waar geen tijd bestaat
daar waar alleen liefde is
waar verdriet je hart verlaat
ik wil je ogen weer zien stralen
een lach om je mond zien verschijnen…
zon/ licht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.426 de zon verwarmt mijn gezicht
moe en leeg
leg ik mijn hoofd neer
op het papier
in de hoop
dat de woorden
vanzelf zullen verschijnen
de warmte brengt me in een trance
in de veronderstelling
dat dit alles
ooit wel goed zal komen
distantieer ik me
van alles
schakel
licht en geluid uit
om even
te kunnen verpozen
in de
duistere wereld…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre hemel trots
haar sterren laat verschijnen…
Dans van de Vlindervrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.482 Zinderende zon
ondraaglijk lang
het wachten
tot ze verschijnen zal
exotisch sensueel
heeft men haar in gedachten
Ze komt
op eigen tijd
kleurig bont gevleugeld
oeroud en pront
levend beeld
uit een ver verleden
Blote voeten rimpels
ritmisch in het zand
stampend hypnotiserend
houdt zij de vrouwenblikken vast
van de maagd, de vrouw…
Zondagavond
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.344 De tijd die zo verschrikkelijk is
waar niemand kan schuilen
waar je ook niet vluchten kan
verschijnen tranen en verdriet
want eigenlijk wil je dit nog niet.
De gang naar huis moet worden aanvaard
weg zijn alle vredige taferelen
weg is al dat er voor even was
terug naar de realiteit
terug naar je eigen bed.…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 als schaduwen achter een wit decor
verschijnen zwijgzaam ranke ambachtslieden
de wayangs die ons hun geheim verrieden
zij geven gul de kunde aan ons door
ze volgen nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 alsof je nog éénmaal verschijnen zou...
ik zie je lichaam in de schaduw van de zon...
alsof al dat licht je terug toveren kon...
maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam...
de waarheid valt uit de sterrenhemel... ik moet je laten gaan…
Voor nu en altijd
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
2.288 Als ik denk dat ik jullie kwijt ben
dan neem ik een kijkje in mijn hart
want daarin leven jullie voort
en heb ik voor ieder een plekje apart
Daarnaast zijn er de foto-albums
waarin jullie gezichten tot leven komen
en ook zijn er de nachten
waarin jullie verschijnen in m'n dromen
En dan weet ik weer heel zeker
ik ben jullie helemaal niet…
Golden
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.819 uur
werd betrouwbaar,een bloem
jaar na jaar
steeds weer voorbij
het luisteren naar wat ik zei
alles, zo diep in armen
op stukjes land, goudgehaald
en onder bomen
die nu breken
in stil verzet, getrouw aan het gras
de hoop verloren
wolken leggen rouw in kuilen, ontredderd
en uiteengevallen door het nachtlicht
dat jij liet verschijnen…
je schaduw speelt de hoofdrol
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.555 je verschuilt je als het giet
droomt zon in het verschiet
je schaduw speelt de hoofdrol
ook al wil je dat vaak niet
jouw gevoelens zijn decor
ze kleuren met verschijnen
in belichting zullen ze verdwijnen
dan gaat haar stem weer voor
ze spreekt van echt
terwijl jouw emoties figureren
de sterkste zal triomferen
ze weet van goed of slecht…
Ik ben geen ijskonijn
hartenkreet
4.5 met 70 stemmen
4.777 doet het me pijn
Mijn leven moet ook door
Jij weet niet wat het met me doet
Verdriet en eindeloos geduld
Maar een ding weet ik lieve schat
Niemand heeft hier schuld
Wat je ook zou zeggen
Waar je ook gaat of staat
Jij hoeft niets uit te leggen
Ik weet dat je bestaat
Ik zou je zelfs vergeven
Als je bij me zal zijn
Een glimlach zou verschijnen…
ik was de slaaf
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.715 kracht
kreunde in extase
genoot van iedere fase
verwoestte mij die nacht
ik was de slaaf
vond jouw passie gaaf
je maakte me bedeesder
zo werd jij mijn meester
je boeide mij
met kettingen van vrij
tartte alle zinnen
haalde me leeg van binnen
ik graaf een graf
om naamloos te verdwijnen
in jouw schaduw levend
kan ik nergens meer verschijnen…
Rastaboom
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
706 Treurende reus
jouw rastatakken
raken troebel water
oude tak poreus
windvlaag doet haar
kraken
eenden kwaken
willen takken raken
rimpels in het water
lopende kring wordt
groter cirkelding
raakt de oever niet
wel het wuivend gele riet
knoppen verschijnen
park wordt groen
zon gaat schijnen..…
heb een spiegelbeeld gekocht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
713 ik zag je verdwijnen
in de gouden lijst van
vrijdagmiddag verschijnen
heb een spiegelbeeld gekocht
je lacht de ander toe
die met het kaartje speelt
de prijs was geen geruststelling
ik heb jou er niet mee verveeld
antieker lijkt het beeld
dat jaren ouder schijnt
het valse licht speelt parten
alsof het zonlicht zo verdwijnt
onwennig…
De elfen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.198 Zodra ik mijn ogen sluit
Zie ik ze weer verschijnen
Eentje blaast mij kaarsje uit
En ik zie mezelf verdwijnen.…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Gesloten gordijnen, schrijven
mij brieven over nooit geziene
beelden, die mij als kind al –
achtervolgen en verschijnen
als deuren die openen in het licht.…
ONVAST DENKEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.247 Het peinzende kind toeft
bij straks
later
de verre toekomst
oostelijk avondblauw
aan de vage einder
geeft slechts wachtende vragen
daar verschijnen langzaam
kronkelige nevelslierten
winden zich door elkaar
al dichter - hoger
wekken blij vertrouwen
moedig verlangen
tonen zwarte sterren
die hard star en roerloos
hun geheime…
Jarige Roland Hainje
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.328 Denk ik aan Ro dan klinkt
in mijn fluister Stevie Wonder
Denk ik aan Ro
dan zijn er zijn gedichten
die net als zijn schilderingen
op mijn netvlies verschijnen
Denk ik aan Ro
dan klinkt er warmte
dan doet me alles
in een vriendschap geloven
Wensen zijn er te over
ik houd het op
gezonde dagen, weken, maanden, jaren
en op het “grote wonder…
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker
het aanzien zijner verschijning…
de era voor de Narten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 een utopia
ik zag het groene Kumari Kandam
waar middenin
de berg Meru
de hemel raakte
in die tijd
was er geen krijg
verderop markeerde
de zuilen van Heracles
de toegang
tot het schone Atlantis
het was goed
de Nephilim
waren tuchtig geweest
zo hun opdracht was
ik monsterde weer aan
op tijd
voor de Rentmeesters
zouden verschijnen…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 maar maant me tot het verdwijnen
in mezelf
gisteren waren jouw zinnen nog de regen
vandaag spreken je woorden zon, de polder
leerde je lopen en het Wad bracht jou
het tij waar de ganzen snavelen aan je geur
de tred van wat komen gaat is het oedeem
waar ik van hou, je borsten aan mijn navel
leren mijn zinnen schrijven en ik zie jou
verschijning…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Als vissen boven water
verschijnen woorden,
glinsteren even in de zon
en duiken weer onder
onbegrepen,
zwemmend in vreemd taalgebied.
Ik lig in mijn bootje
te schommelen in mijn sluimerend bestaan
-wollige wolken komen voorbij gedreven-
en hengel naar een
mooi glimmend vet vers
zal ze moeten wezen.…
Spel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het zand en de wind wilden wat,
wilden spelen met ‘t water,
de zee spelen met ‘t strand
haar herinnering golvend verinneren,
alles wilde het doen met elkaar:
de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel,
de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen,
de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje,
de steentjes kiezelden keutels,
’t geweken…
Zoveelste golf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Dat de wind fluistert in vele talen
mannelijk is en licht van gewicht
doet vele feministen zwaar balen
vooral die wonen in Maastricht
met uitzondering van Angelie
Zij waarschuwt met haar vingers
en telt theatraal één, twéé en drie
laat gitzwarte vlerken verschijnen
rode hoorns uit haar voorhoofd
haar tanden als een haaiengebit…