Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Somber

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
op de tafel stond een asbak vol sigarettenpeuken met korte grijze stompjes ik had het gevoel of mijn handen van iemand anders waren net als mijn stem je richtte je ogen op mij alsof het de loop van een geweer betrof in de verte bonkte het klonk het gekraak van woeste golven die braken op statige rotsen het maakte me somber…

suites voor Annemieke XXXXVI

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
we weven samen in verschillende tijden er vallen steken een mist voor ogen meeuwen zwart in de verte - een dag zonder doel bij de lantaarnpaal esdoorn en wilde kastagne delen het licht - twee kapmeeuwen drijven op grijze golfjes kop in de wind zonnige morgen een schaakbordzeemeeuw zeilt voorbij zij vult de hemel…

GUIDO GEZELLE

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.829
Plant fontein scheut die schiet straal die spat tempeest over alle diepten storm over alle vlakten wilde rozelaars waaien stemmen van elzekoningen bloot Diepste verte verste diepte bloemekelk die schokt in de kelk van bei’ mijn palmen en lief als de madelief Als de klaproos rood o wilde papaver mijn…

ik heb je gezocht

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.653
in deze stenen stad die zich zonder oponthoud vult met gestage stromen van anonieme gezichten heb ik je gezocht in deze lege stad met het open hart waarin de striemende wind een bres sloeg heb ik je gezocht langs de rivier van deze stad waar meeuwen krijsen over het water in deze onbereikbare verten gebouwen waar misschien mensen wonen…
j.bakx2 februari 2008Lees meer >

Blanke tranen

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 885
Jouw remmende oppervlakkigheid heeft mijn ogen in de verte gebroken. Blank zijn mijn tranen in jouw hardvochtige gebaren. Het zien zal ik bewaren om onze band los te laten.…

ik wil geen duimbreed meer wijken

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 876
ik wil geen duimbreed meer wijken zwerf nu door mezelf heb me uitgeschreven uit deze wereld op reis naar het nieuwe ergens ik had nog een tegoedbon voor huisvuilzakken die had ik ook wel nodig opgeruimd staat netjes ik hijs mij op aan de touwen van het nieuwe vertrouwen reikhalzend in de verte gloort het mooie…
klaes5 januari 2006Lees meer >

Zo is het !

hartenkreet
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Hoe ver kan alle verte reiken, als ik jouw handen mis, jouw voeten niet kan zijn. Hoe diep kan alle diepte zinken, als ik jouw ogen mis, jouw tong niet proeven kan. Waar ben ik om jouw woorden op te vangen, jouw klanken op te slaan. Waar ben ik om jouw kleuren te begrijpen, jouw geuren, die nooit overgaan.…
Koos Schippers20 september 2008Lees meer >

in handen van de ochtend

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 829
jouw schoonheid waait om me heen en vanuit de verte fluit de blauwe winde naar bewoonde nesten nee neem geen afscheid van het licht waarin wij horen of van de kleine onbekende vogels die warmte uit de kruinen schudden hun gekwetter over stilte leggen door wijzers van de tijd verleid voorzichtig warrelend door je haar…

AARDBEVING

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.312
(Kobe/Japan 1995) Door een van onverwachte herkomst wilde vleugelslag bewogen golft de gekleurde hemel van midden januari Het licht is zwart het duistere is licht vanuit een verte roepen zachte stemmen Het is vanuit de grond dat trillingen de aarde…

eens , ja eens

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.154
ik kan het nog niet weten immers men wil mijn werk in de verste verte niet kopen ik ga door, fier en onverdroten…

een lange lage regenboog

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
er was geen rode wijn om zomerzacht in weg te dromen buiten roffelde de regen zijn schoonmakende zegen kilte kroop langzaam omhoog maar in de verte streelde zonlicht vaag een lange lage regenboog ik heb je stem gehoord voelde toen je warme sferen het slechte weer en het gebrek aan wijn kan mij van heden af echt niet meer…

brekend glas

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 422
we zitten aan tafel tegenover elkaar de stilte in de kamer onderdrukt het straatrumoer onze ogen scheren rakelings vertrouwde verten in we lijken te wachten op iets of iemand in de keuken springt de kat op het aanrecht zijn staart zwiept een wijnglas om brekend glas bevrijdt ons je loopt naar de keuken ik hoor je mopperen op de…
j.bakx30 augustus 2010Lees meer >

Sorry

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Kan ik de stilte doorbreken wanneer een ieder van ons in z'n eigen verte staart? Is het de sorry om het goed te maken? De sorry van de compassie? Of is het de sorry van de blijvende afstand, niet door onwil maar de de sorry van de onmacht?…
zwarte kat9 september 2011Lees meer >

Arboretum 2012

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
Met de vleiende wind Om mijn hoofd In de verte nog Ondersteund door Het bemoedigende Krassen van twee Zon geblonken Zilvermeeuwen Vertrouw ik Mijn meeuwen Jagend op de Eeuwigheid Toe aan dit Podium van Hedendaags werk En word zowaar Verleid door de geur Van gebroken fluitenkruid -------------------------- Met…

eerste kerstdag alleen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
ga ik naar de schaatsbaan het zal regenen en het ijs zal zacht zijn maar hard genoeg als je valt dus je wilt niet vallen en kijk je om je heen zie je haast niemand en in de verte de huizen waar iedereen samen is behalve jij maar recht je rug, weet wie je bent en let op dat je niet valt en iets breekt en er komt echt wel weer iemand…

Vrijwillig

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Langzaam telt zij haar laatste zegeningen langs de krijtlijn blijft zij roepen, haast onmenselijk, als eenling in die grote woestijn, waar de wereld even lijkt te hebben stilgestaan In de verte waar warme luchtgolven spiegelend een verfrissende oase duiden gaat zij op zoek naar haar waardigheid mompelend wil zij behouden, vasthouden, maar…
metha25 mei 2013Lees meer >

verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
de rusteloze reizen waarin hoogte en diepte grillig van gedaante verwisselen vermenigvuldigen de onthechting voor de wees op drift ongekende niet gestilde verlangens naar verre veelbelovende verten waar hoog en diep hun eeuwige slaap slapen de hitte brandt onder zijn voeten de bestemming ontreddert ontneemt ieder zicht het hazenpad…
J.Bakx23 november 2013Lees meer >

Westkapelle

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
De kont van het schip al in de verte snuift hij wier en teer maar past hij verder.…

Als Absalom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
Als Absalom hang ik met mijn Lange haren in de doornige Struiken van mijn verleden - Verder wil ik, verder moet ik, Ik weet het, om niet oneindig Stil te blijven staan - Vastgehouden door de tentakels Van de oude tijd zit ik gevangen In alles dat mijn bestaan bezwaart; En toch zie ik licht, daarginder, Daar in de verte, daar wil…

Bijzaken en schaduwzijden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Probeer het pad te volgen Naar het licht in de verte, Het kronkelt, de af te leggen weg Is nog ver, het doel wel zichtbaar, Af en toe, het is er, het moet er zijn, Het kan niet zo maar verdwijnen, Het mag niet verdwijnen Voor ik het levenslicht bereikt heb; Gaandeweg merk ik dat ik mijn doel Uit het oog verlies, Een mens ben ik,…

jij, mijn kind

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
zie je ook, mijn kind de verte van dichtbij kijk jij naar buiten, vooruit terwijl ik met het verleden vrij je ogen volgen de dromen die ook ik ooit heb bemind jouw met hoop gevulde hart ontmoet ik in een late echo die zich thans in mij bevindt geef me als je wilt je kleine hand, als het mag voel ik mij, voor even, een eeuwigheid…

Het fluitekruitelt overal

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
De linde lentegroent zacht geel, het gras zingt alsmaar hoger, het koekoekt in de verte en mensen kleden zich steeds bloter. Het lentet in het oosten het bloemigt overal mijn hart vreugdt alsmaar grootser en lammerdanst op ‘t lentebal.…

Welterusten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Nog ergens, in de verte knipoogt zij Nog ergens, in de diepte, een ernstig "slaap wel".…

kain en abel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
landbouwer Abel was herder Kain was gevestigd Abel was nomade Kain sloeg Abel dood het was zijn eigen broer en God gaf hem een gerechtvaardigde straf in plaats van boer blijven moest hij weggaan en zelf nomade worden dat is dus de oorsprong van het nomadische bestaan vertelt het verhaal terwijl je een zandstorm ziet opkomen in de verte…

Samenloop

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
vroeger, achter ons, of later in de verte, een spoor in kalk vingers op beslagen ruiten ergens in de massa, op zeker moment in een eindeloze tijd nog dieper in het binnenste van het blauwste van de zee de monding van de rivier of een wollen streep in kille vlucht grondkleur in onbedekte termen een smalle samenhang waar onze wegen zich…
Iniduo1 november 2015Lees meer >

Vroeger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw en dat eeuwige geschreeuw in de verte ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder…
Utopia23 maart 2016Lees meer >

rode lijn

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
als ik naar de horizon kijk en alras mijn ogen sluit dan zie ik een rode lijn ver voor de einder uit in stilte met beide ogen dicht komt mijn landschap tot bedaren en zijn uiterste polen gelijkgericht bij wijze van spreken, als het ware   hoor ik daar in de verte een stem? is het degene die ik altijd zocht?…
Iniduo4 april 2017Lees meer >

jij, mijn kind

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 639
zie je ook, mijn kind de verte van dichtbij kijk jij naar buiten, vooruit terwijl ik met het verleden vrij je ogen volgen de dromen die ook ik ooit heb bemind jouw met hoop gevulde hart ontmoet ik in een late echo die zich thans in mij bevindt geef me als je wilt je kleine hand als het mag voel ik mij, voor even, een eeuwigheid…

Nat land

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 538
In de verte hoor ik zingen, het is gedaan, de pandemie is over! Gooi de luiken open, het virus is verdronken! Door de aarde opgezogen. Laat nu je donkerste gedachten verlichten door duizend regenbogen.…
Cees Sleven3 februari 2021Lees meer >

Bushalte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Huilende jongedame in een bus die naar nergens rijdt en ik die verbaasd en machteloos aan de kant van de weg blijf staan de aarde weende mee en er kwam een onoverbrugbare kloof tussen mijn dierbare zigeunerin en mij er ratelden just married blikjes in de verte zonder onze gedeelde tederheden het universum glimlacht met zijn grote mond…