Alle inzendingen over wandel

1699 resultaten.

Sorteren op:

Zuiderbuurt

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 994
Een windvlaag veegt de blaadjes door de straat, geeft zon een baan door vrij gevallen takken; ontbloot de nerven in de stam die staat vanouds tussen de wandelende hakken. Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid, het zachte licht doet onderhuids verwarmen; ik laat me - met een visje onderuit - maar door het ritselen der herfst omarmen.…
klaasje13 oktober 2004Lees meer >

Stipje

hartenkreet
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.290
ik wandel langs de graven alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn als een stip in de duisternis mijn ogen vallen toe…
de ruiter18 november 2005Lees meer >

wens gezocht

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.061
ik wandel nog even langs voor ik ook wat rust werelds en in kleur ver weg van feestgedruis tussen beken en sparren de ster zoeken die naar ’t schijnt de weg wel weet met een mond vol tanden zoek ik een wens , iets zinvols rust zacht klinkt zo banaal vertel me dan, iemand wat wens je nu eigenlijk een dode met kerst?…
Jandeb14 december 2005Lees meer >

Automobiel

netgedicht
2.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.170
Al zijn ze echt stokoud en niet meer vlug ter been, opa en oma wandelen samen nog overal heen. Als het maar even mooi weer is, gaan ze met hun rollator op pad en zie je hen rustig schuifelen door het park of in de stad.…

schuldig

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.461
hier sta ik dan, aan de rand van het wellustig papier, omgeven door vibrerend publiek, zoemend de vraag naar mijn hand en dan verzin ik onzinnig uitzinnig virtuele lijven, juichend bij elke sinistere hersenkronkel, kwade kwabben, pijnlijk pinnig ik dicht u de adder aan mijn borst, onderwijl de madeliefjes in wandeling afvragend in verwondering…
Fred6 april 2006Lees meer >

Zeepbel

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.009
Wandelend door de straten van de stad merk ik dat je mee loopt terwijl ik de grachten oversteek hoor ik het fluisteren van je stem nippend aan een glas op een terras voel ik je hand op mijn huid toch is de zeepbel uiteen gespat angst geregeerd angst overwonnen weerhield ons te breken een niet onopgemerkt verloren einde…
Carin30 juli 2006Lees meer >

Levensavond

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 616
eens zou verzuchten die rot rollater ik kan niet eens naar hem toe rennen ze vond immers nog een extra grote liefde al was ze dan ook al tachtig en hij er ver over heen wie denkt dat zoiets niet op waarheid zal berusten moet maar eens aankloppen ergens in een verzorgingshuis de wind zal je hun geluk toefluisteren want ze wandelen…

De wegen der vrijheid

gedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.325
Beter is wandelen door de hoge lucht daar weet je zeker dat je niet kunt gaan maar heel het mensdom zal versteld staan hoe rap van dwalingen je keert. ------------------------------ uit: 'Timiditeiten', 2003.…

Werkelijkheid.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Als ik wandel in het bos denk ik niet meer aan de verscheurde nachten maar kijk naar het groen het spreekt mijn taal het is de stilte die samen met het daglicht kwam 'k vlucht niet langer weg in dromen of twijfels deze passie was niet meer te dragen bijna mijn ware indentiteit verloren ik geniet nu van de rust die uit…

Mist en moord

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 949
Nu ik wandel in de mist is er opeens de klank van kinderstemmen, traag, ver weg, maar wel vertrouwd. Ik droom er een eenhoorn bij die stil z’n weg zoekt langs de natte stammen, als een dag die verglijdt. Ik verwacht het heil dat mij zal overkomen; ik vervloek de ruis die wegneemt wat ik had gehoopt.…

SNEEUW VOOR ZON...

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
We willen sneeuw sneeuw op Kerst in het groen van spar We wensen meteen winter en zon op een winterdag We worden als herboren na het wandelen door sneeuw Spinrag -tussen takken- waarin druppels bevroren Druppels die vorst willen borgen in bessen rood Maar om de dooie dood van dooi kunnen we niet heen.…

Het Beleven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Vanaf het wandelpad tussen de twee rijen bremstruiken zie ik rechts van me een vrouw met een hondje aan de lijn mooi afgetekend tussen de blauwe winterlucht en het blinkende wateroppervlak langs de waterplas in de wei wandelen. Dan steek ik het smalle, groene bruggetje over. Een luie rivier? Een waterreservoir?…

Eerste januari

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
de stad was allang ontwaakt mensen waren aan de wandel.…
LadyLove21 januari 2018Lees meer >

Remco

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 553
'We braken het brood en deelden de doden', schreef hij, wandelend op de Overtoom. 'We zijn al bijna uit zicht', schreef hij. Net als ik, bijna uit zicht. Ik maai nog. 'Wat moet je anders?'…

Nieuwe Maan

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 680
Onder een nieuwe maan Wandelen we Naar een nieuwe toekomst Jij kwispelt de weg Langs struik en heg Snuffelt aan bloemen En plukjes gras Mijn nieuwe kompas Mijn nieuwe lantaarn In een diepblauwe nacht Een Nieuwe Maan Verlicht mijn bestaan Luna is haar naam Samen Dansen we De vier seizoenen Van het leven…

hemel lichamen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
hoe na al die jaren en bezwaren van maanden dat ik woorden uitsprak die de leugen zwaarder lieten voelen dan het spreken van waarheden staan wij dan geschreven in waarden in een massa die zich uitlaat wandelend over de aarde ergens dwarrelt er een gedaante van ons rond waarin ik jou mocht liefhebben een zoektocht naar die schaduw is waar…
zara25 september 2023Lees meer >

il pleut - het pleurt

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.997
aan de wandel droop de hemel alles duister verwaaide luister zong stil verdriet een droevig lied onophoudlijk in coupletten soms hield ik stil dan hield het even op het was te kil om te blijven staan pas na een sanitaire stop een poep een scheet te Petten met in de hand een bakkie pleur kreeg het bestaan weer kleur in het voorbijgaan…

GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Hoge bomen vangen niet alleen veel wind maar ook veel dierbare bevindelijkheid door de toppen van hun kunnen en de oneindige lengte van hun bestaan weten ze wandelaars te verbinden om in respect te zeggen wat ze vinden spontaan lopend met een speelse hond gaat de groet, het praatje over in gesprek met als eerste de verbazing over de bomen…

Maanwandeling

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
Ik wandel vandaag op mijn gemak naar de maan Men zegt, de weg is helder, goed begaan. De arctische planeten, welgezind, begroet elke ster deze ruimte zeer bemind.…

Koningshuis Belgie, 'te triestig' te Teuven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Er is iets traditioneel te triestigs aan het Belgisch Koningshuis en wel: Koning Leopold II te fout (in WO II) Koningin Astrid sr. te erg (dodelijk verongelukt) Koning Boudewijn te jong Koning (19 jaar) Koningin Fabiola te gelovig (en 5 miskramen) Koning Albert II te promiscue (buitenechtelijke dochter) Koningin Paola te mooi (en ook te zwoel…

Voortvluchtig

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Mijn bloed is stil Tekent grijze randen Sneller en sneller De tijd verzwaren Zwarte aarde is vertrapt Kreunt verbeten tranen Keer op keer Kwade daden Grauwe handen Wandelen de dag mee Heel even De stilte aanvaarden Een hol slapen Camoufleert gebrekkig Nooit meer Voortvluchtig stamelen…

de laatste schaduw

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
draag, draag de steen door niemand begrepen toen god zweeg en iedereen wandelde je lichaam begraven en weinig meer meer dan wensen in ogen dichtgeknepen tot later verleid de geur van steeds weer dezelfde dromen is waarheid in niets, niets anders dan dood in gebeitelde slaap ga en wandel tot aan de rand van mijn hartslag…

Winterdans

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
De rugzak gevuld met afscheid nemen vertraagd elke zekere pas bladeren, gevallen geven blote voeten tot bloedens toe nog niet haar laatste dans voor schemer valt wanneer morgenrijp het zicht aanraakt en wandelende mist de wereld weer laat verschijnen wordt het ooit zo grauwe verloren in verstild wit ochtendgloren…
metha22 december 2007Lees meer >

MORGENDAUW

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.452
de bergbeek loopt Hiawatha met Morgendauw Ze passen op niet uit te glijden In hun blote voeten bijt de kou Hiawatha heeft twee staarten en een rechte veer Hij is parmantig en veel slimmer dan de sterke beer Morgendauw haar ogen als amandelen glanzen donker en groot Haar gladde haar gaaf als een hazelnoot beweegt niet als ze gaat wandelen…

Borderliner

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Ik wandel me daas op jouw kompas wild in richting je grillen volgend. Grenzen stel je buiten samenspel, je pint me vast op je wenskaart. Ben ik je doel mis je het middel. Ben ik je middel mis je het doel. Ik lig in spagaat je stoot me aan je trekt me af smijt met verwijt. Je hakt mij fijn in hapklare moten.…

een gedicht in vergadering

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.597
in mijn plooibroek met scherpe vouwen sleur ik de woorden met mijn knuisten al wandelend door het raam terwijl de zon op mijn geheugen schijnt plooi ik met mijn tienvingere handen de lichtzinnen uit de stilte een gedicht in vergadering ik luisterde afwezig wat er aan de orde was niet opgewassen tegen traagheid peuterde…
klaes2 april 2006Lees meer >

ONDER HET GEVOEL VAN ZWAAR LIJDEN

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.971
En ik schaam mij niet te belijden, Dat ik in mijn eenzaamheid ween, En mijn handen wring, en tot U Smeek om mij te helpen, want alleen Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd, Mijn leed en mijn smarten verlichten; En mij weer moed en sterkte geven, Om dan weer te wandelen in het licht, En in een beter en vreugdevoller leven. ----------------…
Giza Ritschl26 augustus 2024Lees meer >

De Deal

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 653
Als de wind zich neder legt Het lover voor altijd zwijgt Wolken de stoffige regen loost Trekt de zon zich beschaamd terug Wandelend over het gele zeegras Waar de lichamen stierven Wandelt de dood genoegzaam rond Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…

Kerstwensen

netgedicht
1.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.093
Ik wandel door de namen van de tijd vol liefde schrijf ik dan mijn wens. Niet omdat het moet, maar omdat ieder mens voor mij bijzonder is. Ik ze nu vaak zie of weinig hoor, met Kerstmis zal ik ze mijn warmte schenken.…

Mijn hond

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 867
Gewoon een blokje om Naar het bos of strand en zee Lekker wandelen met z'n twee! Genieten van de zon en wind Rennen door de modderplas Regendruppels op mijn jas Altijd een goed humeur Rustig lopend aan mijn zij Lieve trouwe vriend ben jij!…
Tinkelbel5 januari 2013Lees meer >