1727 resultaten.
Dromerig verdwalen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Ze weet voorbij zichzelf,
legt haar denken te slapen in haar hoofd
gaat op wandel in haar hart.
In vogelvlucht land ze in haar thuis
waar het leven haar verzint.…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
Een roze tint
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.932 Drijvend op woeste golven
van vurige passie en verlangen
mijn gevoelens worden bedolven
en mijn hart is erdoor gevangen
Wandelend op gouden paden
mijn ogen worden erdoor verblind
alles wordt nu met liefde overladen
het leven is omvangen met een roze tint
Zwevend op prachtige wolken
met de kleuren van heldere lelies
deze ervaring is niet…
Thuiskomst
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.002 Is er een eindige wandeling
waar ik thuis zal komen
over heuvels, gras tuin perken
langs het geslepen spoor
van sterrengruis.
Voetstappen liegen niet
net als de wortels diep
het vasthouden niet vergeten.…
dat lieve woord
netgedicht
3.9 met 80 stemmen
10.206 jarig, de dromen in het gras
en hoe ze bloeien terwijl
de wolken slapen
het is mooi weer
wanneer ik ze wil proeven
de vruchten in een plof
ik wandel traag en met jou
leg zacht je schaduw
op de ochtend neer
het is een vlinder
naast je schouder, vier zomers
in de dag van morgen
de zon zo hoog in de lucht
--------------…
Tabernakel
gedicht
2.9 met 37 stemmen
11.958 Waar marmer niet is
sta ik, waar water niet staat
loop ik, en voel
aan de duur van mijn verlangen
hoe ik hoor, hier
aan deze rivier
waar ik midden in mist,
in schotsen wandel.
Het is niet vreemd
dat in deze kou mijn adem
komt: want ik kom
om de wind te warmen.
-------------------------
uit: 'Formosa', 2005.…
Motief op reis
gedicht
2.3 met 21 stemmen
21.845 Omweef nu, hand, met wand,
met warme kleur en klank,
die wandelende tak.
-------------------------------------------------
uit: 'Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…
genieten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
772 Ik loop over de dijk
ik voel mij gelukkig en rijk
dat ik kan genieten van deze mooie omgeving
het is een hele beleving
bootjes kabbelen op het water
eenden met hun gesnater
kinderen hebben plezier
samen maken ze een hoop vertier
de natuur is zo prachtig
ik bekijk alles heel aandachtig
deze wandeling is heel bijzonder
en al het moois is een…
Raadselachtig
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
995 Ze wil de stad bekijken
zonder dat de stad haar ziet
wandelend in de schaduw
van de brugpijlers
voetstappen in en nabij de goot
ze struikelt over hobbelige
kasseien,wurmt zich
tussen struiken door
steekt donkere straten over
met blinde dove ogen
ze fluistert zich een weg
onbespied en ongezien
haar voetstappen
zonder spoor
achter…
Kanker zei hij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.474 Drie jaar collega
Aardig en attent
Sloom van lichaam en geest
Een wandelend vraagteken
Maar fel met woorden
Snel met tranen
Onrecht voelend in elke zin
Altijd met dat rokershoestje
Terwijl ze al vier jaar gestopt was
Het zal wel meevallen
Zei ik in maart
Toen ze naar de dokter ging
Kanker zei hij
En haar leven was voorbij…
Canvas
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
542 Samen wandelen we
Over dit lege canvas
En behandelen we
Alle uitzichten
Waar schoonheid schuilt
Je horizon mijn blik
Mijn uitzicht jouw ogen
De blik die je me geeft
Als je me aankijkt en weeft
Met woorden die klinken
Alsof ik ze ken
Toeval bestaat weer
Ik geniet, verdwaal
En meer, de pret
In je ogen het palet…
een goed verstaander
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
540 niemand begrijpt me
geen familie
geen buur
of verre vriend
geen dokter
specialist
of psychiater
niemand begrijpt me
alleen m’n hond
we kijken elkaar even aan
en besluiten een heerlijke
lange wandeling te maken
in die prachtige stilte
praten we honderd uit
niemand begrijpt me
alleen m’n hond…
Kamer 17
netgedicht
4.7 met 40 stemmen
921 Ze willen niet meer bij je horen
en zijn chirurgisch gecoupeerd
je oude hart spreekt als herboren
dat alles is geaccepteerd
blijmoedig zitten met de stompjes
die met ons uit wandelen gaan
wij zijn de hulpeloze hompjes
in jouw bedlegerig bestaan
je bent verlicht in alle dagen
dat het zo donker is geweest
sterker dan benen kunnen dragen…
Schelpen
gedicht
2.0 met 234 stemmen
23.438 En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden
wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen.…
Rozen...rood!
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
748 Rustig wandel ik verder...
In de verte hoor ik een stem,
jouw stem,
ze zegt fluisterzacht
"Ik...Ik hou van je"
Rozen, rood dieprood, laat ze!…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Pad der liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Wandelend door heldere zonneschijn
die mij mijn hart verwarmt
zal dan van liefde dronken zijn
als jij mij daar omarmt.…
Het lijkt 'n raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het brein speelt 'n vals spel
de uitputtingsslag ontloken
dagen verruild voor nachten
sinds slaap uit logeren ging
het grote malen gestart
geen begin noch eind
kleuren alle dagen grijs
en vervaagt de scherptediepte
wandelend door dagen
die niet meer de hare zijn
nauwelijks meer waarnemend
verdort zij langzaam…
Jullie lopen door
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 Oude vrouw naast me in de trein,
man met 1 arm in de Albert Heijn,
wandelend stel waar ik voorbij fiets.
Ik wou dat jullie het zouden zien,
me zouden knuffelen, en zouden zeggen: ‘Alles komt goed, hoe dan ook meisje, jij komt eruit, al doet het nu zoveel pijn’.
Maar jullie lopen door.…
Schelpen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.571 En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden
wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen.…
Zeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Aard vervormt mijn wandel
wisselvallig van zwart naar wit
als lastpak der seizoenen
dwarrelen is aangemeten
het creëren van dribbelangst
uitglijden in pijnlijke val
doormodderen in nattig rijmen
als een warme kant ontstaat
doch keer ik terug naar later
soms afgezwakt en loom
ondanks komende lente
tors ik de naam van 'winter'.…
Tweezaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 nee, noem me niet
eenzaam
al jarenlang tezamen
langs deze weiden
prikkeldraad
heeft ons
'in het echt' verbonden
We hoeven niet
voor ons vertier
naar Parijs of Londen
tevreden in onze standvastigheid
De wandelende heer
of fietsende dame
rusten hier uit...
hand-aan-de-paal
Ze komen er
op verhaal.....…
Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 Als we aan het
wandelen zijn
en er cirkelt een vlinder
voorbij,
dan denk je: 'wat is de
liefde toch
wonderschoon.'
Vlinders leven vaak heel
kort,
maar ze geven ons veel
pracht,
met hun bijzondere
kleuren.…
ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 spreidt de lichtval zich
over akkers en verte
weg is de zucht van gisteren
vandaag is nu begonnen
met druppels in het gelid
slagvaardig met geharde discipline
stilte is een storm, het oog is
ons geweten
het heden is nog geen later geworden
waar we wezen zijn we nu
in het gewicht van duisternis
en de lichtvoetigheid van een wandeling…
Samen met jou.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.511 Lange wandelingen,
alleen met jou,
zonder strubbelingen,
warmte of kou.
Lange autoritten,
samen met jou,
zonder vitten,
warmte en kou.
Lange nachten,
alleen en samen
met jou,
zonder of met
slapen,
alleen warmte
geen kou.
De rest van
ons leven,
met alleen warmte,
soms strubbelingen,
gaan we gewoon,
SAMEN BELEVEN?!…
Stipje
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.290 ik wandel langs de graven
alleen
de drukte voorbij van
de eendagsvliegen
ik voel me verbonden
met de overkant
waar er rust is
niemand me opjaagt
waar is mijn hart
dat geloofde in vriendschap
voor het leven
nu omgeven door een zwarte kleur
de nacht valt vroeg binnen
ik verdwijn als een stip
in de duisternis
mijn ogen vallen toe…
Zuiderbuurt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
994 Een windvlaag veegt de blaadjes door de straat,
geeft zon een baan door vrij gevallen takken;
ontbloot de nerven in de stam die staat
vanouds tussen de wandelende hakken.
Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid,
het zachte licht doet onderhuids verwarmen;
ik laat me - met een visje onderuit -
maar door het ritselen der herfst omarmen.…
wens gezocht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
3.061 ik wandel nog even langs
voor ik ook wat rust
werelds en in kleur
ver weg van feestgedruis
tussen beken en sparren
de ster zoeken die
naar ’t schijnt de weg wel weet
met een mond vol tanden
zoek ik een wens , iets zinvols
rust zacht klinkt zo banaal
vertel me dan, iemand
wat wens je nu eigenlijk
een dode met kerst?…
schuldig
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.461 hier sta ik dan, aan de rand
van het wellustig papier,
omgeven door vibrerend publiek,
zoemend de vraag naar mijn hand
en dan verzin ik onzinnig
uitzinnig virtuele lijven,
juichend bij elke sinistere hersenkronkel,
kwade kwabben, pijnlijk pinnig
ik dicht u de adder aan mijn borst,
onderwijl de madeliefjes in wandeling
afvragend in verwondering…
Zeepbel
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
3.009 Wandelend
door de straten van de stad
merk ik
dat je mee loopt
terwijl ik de grachten
oversteek
hoor ik het fluisteren
van je stem
nippend aan een glas
op een terras
voel ik je hand
op mijn huid
toch is de zeepbel
uiteen gespat
angst geregeerd
angst overwonnen
weerhield ons
te breken
een niet onopgemerkt
verloren einde…