779 resultaten.
Reddingszaad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
538 Misschien, misschien een keer
Toen de weerwolf wegbleef
En de maan verstopt
Achter wolkenstruiken
Mij begluurde en zo meer
Mij niet wekte maar mij dood
Liet voor een enkele keer
Bloem, jij hoort hier niet
Veel te mooi voor wat dan ook
En zeker voor dit onkruidveld
De wind die jou hier lokte
Waarom in hemelsnaam
Vervloekt, jij wind, jij zaad…
CONVERSIETHERAPIE (MIJN PERSOONLIJKE) en dat daar wetgeving voor nodig is, is een schande en laat geloven daar vooral buiten!
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
499 Postma 1945:
zaad bewaren
voor de huwelijksnacht
voor de waarachtige gemeenschap
met je vriendin, je verloofde, je vrouw
de moeder van je kinderen
jij, de vader, het hoofd van het gezin
ik ging in persoonlijke strikte conversietherapie
bidden, smeken, bijbel onder m'n kussen
lust was last, doch lust bleef lust, lieve lust
ik knielde…
Het noodlot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.059 ik moet sterven en versmelten met mijn verleden
en wegzinken in de rottende aarde van de mesthoop
pas dan kan mijn zaad schieten.
ik moet waken dat mijn onkruid niet woekert
en mij daarmee mee verteert.
ik zal komen waar ik eerst was
of zelfs prachtiger dan voorheen...…
Taak
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.894 Lang zal hem heugen, de dwaler,
die strooide zijn valse zaad.
Verteerd door onmacht en wraak.
Een deerniswekkend dwaallicht,
doof en blind voor spiritueel inzicht.
Zwevend in het donkere labyrint,
waar hij door haat, het licht niet vind,
de tunnel naar zuivere liefde.…
Haan
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.700 De haan tolt van ongemak
en vult de dagen, zwelgt kruimels en zaden.
Ooit zal de haan toeslaan wanneer het hek knarst.
Roestige scharnieren.
De voetstappen van de boer drukken zich af.
Een snavel boort zich in zijn kuiten.
De hennen worden bondgenoten
en vieren de wrok.…
Paasstukjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 de calvarie berg
waar wolken samentrekken en hij
in eenzaamheid de geest gegeven heeft
in de witte stilte van het graf
wacht hij gebalsemd en in doeken gelegd
tot het moment dat zijn vader zegt dat
hij in zijn verrijzenis naar de wereld kan gaan
de volgelingen zien met zijn verschijnen
hun angsten verdwijnen zij bloeien op en
planten zaden…
Anno 1700 en Zoveel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.260 Bij honderd idealen
En duizend weelde-stralen,
Ging ’t zonnetje reeds dalen,
Der oude fermiteit;
Ze staken hun metalen,
Door vader opgeleid,
Niet meer in koffiebalen,
Maar veilden integralen;
Ze lieten de Oost verschalen
En strooiden in hun palen
’t Zaad der lamzaligheid.…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
613 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
DE LIEFDE OVERTREFT
poëzie
2.8 met 13 stemmen
4.188 gij, uit godlijk zaad geboren,
Kon, om uw luister, ’t Hoofd der Englen zelfs bekoren:
Gij kwam, in zijn persoon, op ’t zondig aardrijk neer.
Geloof en Hoop! dat u en Mens en Englen loven!
Gij, Liefde! gaat hen verre, oneindig ver te boven;
Gij, gij wordt toegejuicht van aller Englen Heer.…
Anno 1700 en Zo Veel.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
897 Hun geestje was aan 't dwalen:
Bij honderd idealen
En duizend weelde-stralen,
Ging 't zonnetje reeds dalen,
Der oude fermiteit;
Ze staken hun metalen
Door vader opgeleid,
Niet meer in koffiebalen,
Maar veilden integralen:
Ze lieten de Oost verschalen
En strooiden in hun palen
't Zaad der lamzaligheid.…
Meidag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.259 Het blaadje rolt zich uit de knop,
Het veld wordt groen, het zaad schiet op,
De nachtvorst zal 't niet plagen;
Wij krijgen warme dagen.
Wij hebben lang genoeg gezucht,
Als werden wij vergeten;
Daar komt op eens de zachte lucht....…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Zaden zien kiemen is niet anders
dan kinderen die groeien zoals.
Zoals oudemensenzielen groeien.
Waar is ons wachten op?
Is niet kunnen slapen wachten?
Ontwaken werkt als verlichten.
Verlichting van ons bewustzijn
van wat waarachtig leven is.
In de stilte van de nacht.
Hoor hoe wind door bomen blaast.…
Wolga vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 uit elkaar duwt
jouw hijgende adem boven mijn mond
het gebeurt nu slechts in brieven
de tranen van het leven smaken naar Wodka
alles komt in een fantasierijke stroomversnelling
ik heb je over mijn diepste geheimen verteld
er is geen afweergeschut
of raketinstallatie
alleen die heilige bloem
uit de bloembollenteelt
het melancholieke zaad…
(h)ex’nkaas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 de ware koekoeksbloem
’t Jakobskruiskruid
struiken als de laurier
langs de beken in ‘t dal
uitmondend in de rivier
en dat wat niet bloeien kan
kleedt zich uit in de zon
rolt blij door ’t raaigras
dat ooit glyfosaatvrij was
en zorgeloos groen
die grond is niet meer
voor wortels te vinden
maar gelukkig is ’t zaad
voor ’t kwaad was geschied…
Tikje ouderwets
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
312 gespreid is geweest
en af en toe een
schitterend stukje van
de contrasterende hemel
liet volmaaktheid zien
gezichten te lezen
terwijl in onze groep
de verbazing zo
groot was over
alles dat zo in
alle vrijheid tot
wasdom is gekomen
zonder direct
ingrijpen van de mens
zo gingen wij
dit concours ook in
wij een handvol
gemengd zaad…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 Vlinder spreidt vleugels
zonlicht weeft door zachte lucht
tijd stroomt in stilte
Woorden glijden als
een stille stroom over de rivieren van
mijn denken, waar gedachten zich nestelen als zaden
in rijke aarde en wachten tot ze rijp zijn om in hun eigen tijd te bloeien.…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 Zaad op de stengel
najaarswind draagt het verder
de berm wordt stil, nu
Berm trekt zich langzaam
terug uit kleuren die gisteren nog zongen,
een waaier van milde tinten die vervagen in het licht.
De lucht ademt koeler, alsof de dag mij uitnodigt stil te worden.…
Leven van stieren
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
687 Het stierenvechten is een gruweldaad
Een “sport” in dieronvriendelijke landen
Slechts mondjesmaat legt men het daar aan banden
Goddank dat zulks in Holland niet bestaat
Een stier hoort heel natuurlijk in de wei –
Maar dat is er bij ons haast nooit meer bij!…
God moet mij geren zien
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.002 En 't lied begon te groeien uit mijn handen
lijk uit de mei het gras;
nog voor ik aan die wasdom bloei en zaad kon wensen
stond heel mijn herte rijp van liekens voor de mensen
zodat ik dichter was.…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 de grondbeginselen te schuilen
waarin ik die met jou in overeenstemming
ruilen mag, in het verwaaide denken dat we
er morgen misschien niet meer zijn, trekt
een vaag gevoel van pijn in de ziel van het
loslaten aan de horizon van idealen maar
zolang die er nog zijn die te koesteren
vermeerdert de zilverberk zijn overdaad
in het zaad…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn
De aarde vol grillige rotsen koud als hoorn
De mol slaapt en de eekhoorn verborgen in een bladerbed
Delen hun huis met het zaad…
kerstgedicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
880 De wijn staat te chambreren
de stoepjes geschrobt
te vieren dat hij is geboren terwijl
hij niet eens om deze tijd
geboren schijnt te zijn
Nee, vieren dat het lichter wordt- de dagen
weer gaan lengen-
wie denkt dat wreedheid met oorlog begint
heeft het mis
het zaad der wreedheid ontluikt
wanneer een mens
een ander mens met opzet
niet geeft…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Er zit echt waar, een roodborstje in ons voederhuisje
de koolmeesjes komen vooral graag op de nootjes af,
ook die prachtige groenlingen zijn met velen aanwezig
op de grond scharrelt daar tussen het zaad een muisje.…
Meidag.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.833 Het blaadje rolt zich uit de knop,
Het veld wordt groen, het zaad schiet op,
De nachtvorst zal 't niet plagen;
Wij krijgen warme dagen.
Wij hebben lang genoeg gezucht,
Als werden wij vergeten;
Daar komt opeens de zachte lucht...…
Woud van twijfel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 in serene grond,
luister naar de werkelijke verhalen
die onder de oerwortels te schuilen
waarin ik die met jou ruilen mag
verwaaid het denken dat ik er
morgen misschien net meer ben, trekt
een vaag gevoel van pijn in ziel
en over de horizon van idealen
die ik zolang heb gekoesterd, als
een zilverberk, in zijn overdaad
zijn zaad…
Amo Ergo Sum
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.778 Grosso modo hoor, niet tot in
kleinste onderdelen
Maar van buiten is 't als dag
en nacht zoveel ze schelen -
Haar ronde vormen geven charme,
hij, natuurmisdeelde,
Zal zonder warme charme
eerder zelf zich gaan vervelen
Met een vooraanstaand lid
dat zijn postuur hem biedt aan leden,
Gestimuleerd door secondanten
om zijn zaad…
Vagina, het nieuwe woord: Oorspongsbe(d)ding
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
484 Ik heb het nooit onder stoelen of banken gestoken
ik vind vrouwen mooi en aantrekkelijk en sterk
ik vond dat ik daarom niet mocht spotten met ze
ik kreeg van oorsprong de heren van de Here
ik val op mannen maar vrouwen bevallen me
ik heb de bevalling meegemaakt van mijn dochter
ik ben wel homo maar ik heb ook gewoon zaad
ik heb het gedoneerd…
Blanke pit of..?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 nog veel te leren valt , een
geschiedenis die net wat anders is omschreven
overspoelt door beelddromen met overvloed en
in de bizarste fantasieën en ideeën waar geen end
aan komt, tot ik onverhoeds wakker schrik in
de ongeschreven eigenheid van onze partituren,
waarin ik geen verweer meer in herken, en
wordt de kleur van het blanke zaad…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 De eerste ontmoeting lag als
een borreling als rusteloos zaad
in een vruchtbare akker te rijpen
met de onbewezen wetenschap
in de beslotenheid van het
onvoorwaardelijke dat we in
ongemeten tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun…