Alle inzendingen

vandaag was weer zo'n dag je bent weer heel alleen. waar moet het toch naartoe waar gaan we dan wel heen. ja je bent nu zeventig kan nog heel veel zelf. moet maar wachten op wie je ooit helpt waar is die mantelzorg die steeds weer wordt beloofd. een heel dom mens die daar nog in g...

De waarheid waait voorbij Vandaag, is slechts in Luttele momenten aan te raken Voor ze al weer voorbij is, En de leugen verder gaat Met waar ze goed in is, Het dagelijks verdraaien Van allerhande zaken Zondag 26 oktober 2014

Ze kwamen in hun Dacia’s uit oostelijke streken Nog niet zo lang ontworsteld aan de knoebel van de Rus Op zoek naar geld en wat geluk bereid tot elke klus En hadden het in Polen voor een poosje wel bekeken Van alle markten zijn ze thuis, dat was al snel gebleken En staan hun mannetje aan ...

Het gaat in Nederland hartstikke goed, We doen het met zijn allen hier uitstekend. Maar daar de ‘EU’ ineens ‘verbeterd rekent’ Heeft ‘Brussel’ ons genadeloos beboet. Wij Nederlanders zijn nu dik de klos, Soms wil je éven van ‘Europa’ los.

Ik zou nog zo graag met je samen willen zijn terug in de tijd genesteld in 't stro met schetsblok en krijt jouw geur in me opsnuivend en die van teer en leder je fluweel zachte neus warm in mijn handen En met mijn armen om je heen zou ik jou dan teder vaarwel zeggen mijn gezicht in...

(voor mijn vader) Als dominee had je altijd haast om je preken af te schrijven en om naar afspraken en kerken te gaan Seth Gaaikema is nu ook overleden en die zat net als jij op het gymnasium in Groningen, alleen een ander gymnasium Hij werd net wat minder oud en bij hem was het zijn h...

maar laat vooral niet het achterste van je tong zien ze schrijven je kapot

vertel mij van het licht dat warm uit je ogen straalt in een gezicht dat innemend om een antwoord vraagt jouw lach die zon laat schijnen in het pareren van de mijne zonder woorden het gevoel beschrijft als jouw hand door mijn haren strijkt nog is er niets gezegd maar het elkaa...

Omruist van zangrig bladgefluister, door 't mystisch spel van licht en duister omtinteld met een stalenkrans, komt ge als een nevelschim gegleden, nog vormloos ver ... maar diep aanbeden in uw aanstaande schoonheidsglans. 'k Voel uw bezielende adem waaien van verre. Zie! de bloemen zwa...

Hooghartig minzaam komt hij uit de hoek Maar dan wordt Theo boos, hij roept en hijgt: ‘Weet u wat Ruben Oppenheimer krijgt? Een bodemprocedure aan zijn broek!' Waarschijnlijk denkt hij aan het woord kwitantie Bespeur ik daar een ‘vleugje’ arrogantie?

laten we bij het begin beginnen als voorbeeld om niet vroegtijdig te eindigen ik heb nog een dagdeel liggen zwervend door kou door de zwijnenstal van omgewoelde tijd het oogt verloren zo tussen de snoeren van verlengd respijt tussen stukjes toekomend ongeboren ik ben degene die de reg...

hij had een brood gepakt en telde afgebakend zacht de sneden: één, twee, drie, vier tot vijf maal vier het volle pond plus twee bereikte; het geijkte aantal sprak voor zich: “een heel brood voor ik doodlig,” dacht hij tienmaal twee voor elke mond wanneer de avond valt in het begi...

Wanneer ik Het aan wil raken Mijn handen zacht en koud Hoog in de wolken Diep in de zee Wanneer ik het in een doosje wil stoppen Om het altijd bij me te hebben Juist dan, Wanneer het gevangen zit Spat het uiteen En ben ik weer alleen

Graaf het liefst In het donker mijn Eigen ondoorgrondelijke weg; Het donker als deken, Als teken van veiligheid, De bril die ik draag Is louter voor de vorm Want blind was ik toch al, Maar mijn medemollen Moeten vooral niet Denken dat ik gek ben

Eenzaam liep jij ons huis voorbij in de nacht. Ik hoorde jouw gehaaste stappen op het voetpad keek niet op, werkte gewoon door. Hoe kon ik weten wie jij was? Waarom doolde jij zo laat nog rond? Werd je in het donker ergens opgewacht? Man of vrouw, wie zal het zeggen? Je blijft een raadsel. ...

Hoe gelukkig kan je zijn Ondanks heel veel pijn Ik vind dit geluk een zegen Die ik in mijn leven heb gekregen En dat is een geweldig gezin Niets is hun te min Ik vind dat ik faal als moeder en vrouw Maar zij blijven mij eeuwig trouw En zelfs mijn kleinkinderen weten als het even niet...

De rozen bloze' in 't broze oktoberblauw En aadmen vrolijk hoop- en zomergeuren. Eén knop alleen voorvoelt het herfstgebeuren En wil niet bloeie' in najaars tranendauw. Die bloem voorvoelt, in pronk van bonte kleuren Vermomd, verborgen, zwarten bomenrouw, In vleiend zoeltje, zoenen...

ik heb de bloemen geraapt die jij verloor op het pad naar geluk er een klein boeket van gemaakt vormen in ieder formaat talenten die nog niet wilden bloeien oordelen die maar bleven groeien verpakt in doorzichtig papier linten erbij voor de sier jij hebt het genomen verrast en ...

Hans Aarsman, fotograaf en publicist, deed onderzoek naar Twitter-pestgedrag. ’t Was zonder meer verrassend wat hij zag. De uitkomst volgens hem is onbetwist: Het pesten onder pubers is geen feest, maar mannen vijftig plus doen het het meest.

Wij, die in weerwil van de tijd het onverdraaglijkste verdroegen, vanaf dat wij de weg insloegen die naar voorbij de einder leidt, beseffend dat wij, juist omdat wij haakten naar het allerhoogste wat is gezaaid niet zullen oogsten, wij gaan het ongeweten pad tot aan het ongeweten eind, ...

Een naheffinkje van een half miljard Dat Brussel even bij ons op komt halen Hoewel hij sputtert, Rutte gaat betalen Met een bezorgde blik en 'bloedend hart' U krijgt nadat ik ook heb herberekend De nota voor mijn versjes, aangetekend.

Een gebroken relatie met een kind wat de vader ondervindt Ten eerste hij mist zijn kind Hij mist veel mooie momenten Hij zal heel veel terug moeten denken Aan het verleden en de toekomst die hij zijn kind zal moeten geven Een puzzel niet compleet Een belangrijk stuk wat ontbreekt Omdat ...

Ben je anders dan een ander? Ja natuurlijk, Jij bent jij Kijk gerust eens in de spiegel Naar wat een kunstwerk je bent Zie je wel, je bent bijzonder Wees jij maar jij en blijf bijzonder -With Love-

Het licht schijnt op weg tijdens een herfstdag op koers treurt de middag nat.

vandaag is hier de sterrenregen koel maanlicht glijdt voorzichtig langs een uitgedoofd raam, een naamloos zuchten sterft vanzelf ik zocht warmte in de dagsluiting maar het verging door talloos flitsend in herhaling treden heen en terug de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt lijdt ee...

Ze, we gaan de mensen allemaal chippen dan worden we, ze net als alle kippen allen in een grote wereld-leef-leg-batterij 'hutje bij mutje', zij aan zij, 'chippie' d'r bij Dan zij we stukke beter, altijd te controleren met de nadruk op leren, studeren, respecteren wie niet snel en goed v...

Mijn hart barst bijna, gelukkig niet fysiek want stel je voor dat het breekt, de troep is niet te overzien. Mijn hart barst van geluk, niks geen gewonnen prijs, mijn hart gloeit van geluk, gewoon omdat ik "ben".

Mooi antiek, glanst de massief houten zwart gelakte koffer.. onbeperkt zijn houdbaarheid efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden en verruimt vooral de gelegenheid, daar valt geen buitenmuur te betreuren om de in de armen gesloten dagen ...

Mijn bloemen sterven in mijn hand heb heel ver moeten lopen ik wil je terug, dus sta ik hier ben bloemen wezen kopen. refrein : Dus lieve schat ik sta nu hier, wanneer doe jij eens open? (2 keer) De regen valt bij bakken neer, dus ben ik gans verzopen de kleren plakken aan mijn lijf ...

Versvorm: synoniemen rijm Verdorie nog aan toe, ja dat had ik: Een vlo bezorgde mij een flinke pik, het was een rode jeukerige steek zoals vanmorgen na ‘t ontwaken bleek. Daarbij was zij zeer schaamteloos, wat heet, want weet je waar die vlo me stiekem beet -wat niet decent en bovendie...