Alle inzendingen

Waarom, als stille Dood jonge ogen sluit, Staan wij verslagen, buigend om de baar Met wening droeviger, alsof dit waar Smart die elke andre smart in zich besluit? Als stonden wij op blijde bloemenkust, En zagen onze schat op zwarte boot Verraderlijk ontvoeren door de Dood - Slachtoff...

Een terp van dode dingen tergt de lucht. Niets is zichzelf. Veel jichtig huisraad. Vocht, zwart vocht dat uit een koelkast welt. Voorgoed kapot, versjacherd, mensenhanden moe tijgt me een stad van afval tegemoet. En ik kijk en ik kijk. En als ik loop verlies ik haar, ik voel een baard, mijn ...

wij vlochten herfst van alles wat de zomer geschonken had jouw slanke vingers modelleerden vorm en kleur tot een zondoorschoten boeket ik schaalde fruit etaleerde de fleurige rijping tot een zonovergoten palet storm en regen waren welkome gasten bij het feestelijk openingsritueel ...

Ik vind het fijn als ze me animeren, En bij doorslaand succes graag keer op keer, En meer en meer en meer en telkens weer, Daar kan ik me enorm mee amuseren. Je vraagt je af waarom een deel der natie Op tilt slaat bij het woord reanimatie.

Ondanks al het mooie in het leven wordt alle ellende in de wereld veroorzaakt door onwetendheid onverdraagzaamheid hebzucht macht en liefdeloosheid waar religie, opvoeding omgeving en afkomst aan ten grondslag ligt

Een handelaar uit het Limburgse Haelen Handelde zijn hele leven al in meerpalen. Tot hij op een dag Een bestelling zag Voor meer palen.

Zij kleurde alles wit onaantastbaar, de strijd tegen het kleurloze bederf op de tijdladders, meestal in het voorste gelid, bleekte zij de barrières weg in een kaarsrecht onderkomen in de smetteloze uren aarzelend schuifelt ze weg langs pas ontdekte dromen, voorgeschreven tocht lang...

In de filtering van zomerlicht heeft de herfst haar bestaan gegeven. De hemel is ver de lucht nog zacht. Maar de horizon weeft met stilte-akkoorden een web, om te vangen een ieder die bidt, danst of vecht. Donder vanuit de hemel weerkaatst op luchtkastelen. Tranen van de kleine men...

'N steigertje, 'n bootje en 'n hekje Het stelt volgens Mark Rutte niet veel voor Dus waarom dramt de Kamer nou zo door We schrijven toch gewoon 'n blanco chequeje 'N villaatje, containertje, paleisje Waar krijg je zóveel koning voor zó'n prijsje.

Terwijl de maan haar licht laat op de aarde laat vallen drijven wolken voorbij in een ongebroken stilte. Op zo’n moment lijkt het altijd zo of dat alles een geheim in zich draagt. Ingetogenheid past het best bij dat late uur van de avond. Misschien zijn wij mensen toch wel veel meer pelgrim...

Als de balans totaal zoek is je jezelf volledig wegcijfert het leven voelt als survivallen gevangen in een gesloten cocon er wel formeel respect is maar doorgaans geen invoelbaar vermogen.. bekijk het dan af en toe van een afstand voor het aanvoelen van anderen's onvermogen en door vele...

met de dolk in de rug liet ik me kantelen over de leuning van de brug het koele water weigerde de schroeiende pijn te stillen en het besef van je verraad te smoren in oeverloze vergetelheid gelaten liet ik me zinken: verdrinken is een zachte dood op het dieptepunt en teg...

Ze weet het; ze moet verder, ze weet het, is nu alleen ze weet het ze moet haar schouders eronder zetten en toch is alleen nog steeds alleen. Bijna vijftig jaar bijeen, na een kort ziekbed ging ie voor altijd heen. Ze weet het maar allemachtig wat is ze eenzaam, wat is ze allee...

Eisen stellen doe ik niet, heb hooguit wat kleinigheden op mijn verlanglijstje staan. Ben niet zo van ; ik moet en zal De kleinigheden zijn te verwaarlozen, echt niet groot hoor, ben je mal. De hoop op winnen van de loterij is allang vervlogen, ik hoef ook geen miljoenen, wat ik we...

Niets is sterker dan het gevoel van vrijheid.

alweer is het bijna herfst bomen laten bladeren als tranen het verdriet vermomd als melancholie groeit als een gezwel in de kruinen een boomchirurg met zorglijke trekken wikt en weegt doch wanneer hij zijn zaag tevoorschijn haalt ben ik weg...

Omkijken? Liever niet. Want kijken, echt kijken doet pijn. Je voelt weer hoe het was, de pijn, het gemis. Omkijken? Liever niet. En als het moet dan maar gewapend als beton, met droge ogen, jij er niet bij. Herinnering. Zonder tranen gaat het niet. Maar door de tranen heen blijft liefde l...

Voor mijn ouders Torenhoge wachters houden Dag en nacht de wacht Over dit kleine Saksische Boerenspulletje op het Drentse platteland, de plek Waar ik mijn levenslicht Aanschouw, waar ik kind word Van hen die mij ongedacht kregen; Er lag al een leven lang Achter hen, toen voor m...

In ’t dennenbos daar woonde bij een put vrouw Jansje in een scheefgezakte hut te samen met haar ouwe kater Piet in arremoe, maar klagen deed ze niet. Ook woonde er in ‘t bos een goede fee -de elfjes noemden haar ons Tante Gré- zij was met Jansjes eenzaamheid begaan, en ging daarom ee...

Geen zin in iets of niets Geen zin om te werken of te niksen Geen zin om te schrijven Er komt geen zin op papier geen zin uit mijn hoofd geen zin in mijn lijf Geen zin een zinloze dag Geen zin in veertien zinnen

Daar fietst het meisje met een wervelwind in haar hoofd straten tillen haar op terwijl zij steevast lantaarnpalen telt haren wapperen haar na nu zij door de lucht trapt op weg naar het onbekende

een leven lang heb ik verleidingen weerstaan het hoofd in deemoed gebogen als zij te sterk bleken te zijn nooit berustend geaccepteerd maar steeds weer geprobeerd om ongevoeliger te worden voor de angels in het venijn met het inzichtelijker worden van het leven bleken de gegevens nie...

Het land, dat wordt beschouwd als supermacht, Probeert ons van de waarheid af te leiden, Met achterwerken van de mooiste meiden, Extreem opwindend, welgevormd en zacht. Ook ik ben iemand die om schoonheid geeft, Maar nu hoop ik dat men er schijt aan heeft.

Smart-bellers opgelet! "Muze" gedichten app: gratis te downloaden, vers van de pers Elke week stuurt het aan dichtkunstfanatici volautomatisch een prachtig nieuw vers

Toen wat dagen geleden verdwenen verdwaalde regen onder een bloedrode maan waarheen wist geen mens en waarvandaan komt een geest Een fles binnen met een liefdevolle boodschap alles zwicht onder licht dat op een manier van magie gebonden is

Heb je vragen Vraag dan om inzage. Want na inzicht wil je wellicht Een gokje wagen. Na inzagen Gewoon doorzagen.

Zo uitgestrekt als de bliksemschicht de aarde raakt zo raak jij dagelijks mijn hart. Het gedonder voel ik als het kloppen in mijn spier door de impuls van de sinusknoop. Zo levend als de voltage mij houdt is er geen twijfel aan jouw flitsend bezoek. Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ...

Met ingehouden adem lag je op me, plank die uit bot. Toevallig uit de hand gelopen passeerde ik. Je pakte mijn hand. Deed me handpalmen aan vingertoppen liepen melodieën die ik niet kende. Iets werd ik van je, gek, voor eventjes, misschien een eeuwigheid, vijf seconden, van je haperen va...

De zakkende oktoberzon lijkt nog zomers dreigende ijlboden door westenwinden vooruit gestuurd brengen dreigbrieven en vage waarschuwingen de herfstwereld verkleurt van schrik maar verbleekt niet ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar de samenhang, van wat hoog boven maaiveld en wat...

(een jeugdherinnering) De smart door haar mij aangedaan ontneemt de moed tot verdergaan, het leven kan ik niet meer aan; dit zijn mijn laatste uren. 't Gemoed weegt zwaarder nog dan lood en in dees grote zielennood wens ik mezelf alleen maar dood. ‘k Zal haar mijn rouwkaart sturen. ...