Netgedichten over liefde

zoals gij mij en ik jou gij mij terugspoelt en ik jou de hele dag, wij met de stilte van de rozen spelen gij in steeds andere golven verliest glimlacht nog een keer probeert wij ons in de zee verdiepen en in het lijf-aan-lijfgevecht gij mij doet gloeien in de wind en ik jou…

ben onkruid niet eens een plant toch bloei ik zijn mijn wortels navenant ik ken de grond nooit vastigheid vocht en stenen daar beneden toch bloei ik ongelijke delen in unieke pracht kom maar zon jouw lichte handen branden kracht…

warmde winterhanden aan het kuilend gras voelde zon van afgelopen zomer proefde weer intens haar kracht hoor de schaatsen slijpen aan het ruwe ijs zie baard en knevels zich verbijten aan de pegels die hangen en de vorst steeds vangen maar in de luwte van het riet onbereikbaar voor de stevige noordooster zingen zij hun schaatsenlied…

Pas door zelf ook woordeloos te zijn lokte ik je uit je tent. Met jezelf in die kwetsbaarheid herkend mocht het licht over je dagen en legde daar een zachtheid bloot die tot dan verborgen was. Je kussen gingen uitgebreid over mijn ribbenkast en van mijn hart telde je de slagen. Met het `blijven` dat je op fluistertoon gebood na het van…

zag de mist van gisteren in berijpte duinen waar de hond kon struinen en niets vergeet er was geschoond in groen onkruiden rozen terug gesnoeid tot waar de winter met lente heeft gestoeid ik weet je kleuren smaak nog alle geuren van ons zomers samenzijn de rijp ontdooide in de zon jij bent waar alles om begon…

Wanneer de lage luiken opengaan En het ochtendwit naar binnen glipt Lig ik nog terneergedrukt Te moe om op te staan Afscheid van een wezenloos woeste nacht In gedachten tot grote hoogten ‘Het blijft behelpen’, roept de eenling Die nachtenlang naar de ander smacht…

Drijvende gedachten in je ogen mij vertellende over gevoelens vragen die tevens een antwoord zijn Mijn ziel verweven met de jouwe gedeelde gevoelens, een pijn jouw glimlach vol emotie Dromen die werkelijkheid zijn jouw aanwezigheid in mijn leven mijn hemel is er al Twee mensen samen een geheel het aanvoelen en aanvullen en zo leven…

in hogere krachten brengen onze woorden geluk het oog begint te lezen liefde ontluikt door waarneming werkelijkheid in verdieping in waarachtige zaligheid…

heb de beste wensen alweer uitgedeeld een week van handen schudden mooie praatjes die zo vaak de echte gaatjes niet meer vullen gul en warm de blos van drank nog op de wangen in mijn handen reeds de eerste bitterbal want het nieuwjaar recipieert nog overal toch is er een verschil op klokke twaalf heb ik voor het eerst in een lang…

mag ik je vingers raken contact even maken je warme hand weer drukken en voelen wat we samen bedoelen het is nevelig en grijs maar toch gaan wij komen in het jaar van onze dromen…

een jaar in liefde en vertrouwen naast strubbelingen om dingen die nergens over gingen mag ik nog van je houden komend jaar…

ach, mijn lieve, blonde, wonderschone vlinder, op broze vleugels van papier, dwarrel je in onschuld door mijn gedachten en verwart mijn hart en zinnen ik voel me oud en jong tegelijk, terwijl ik in het trillen van je sterke vleugels voel, hoe je hevig vlinderend van kelk naar kelk, je tere onschuld toont, je naakte onschuld jouw naakte onschuld…

als de witte piano in mijn rugzak en jij in het vuur konden spelen jou haar zwierend tegen mijn ogen weet ik dat liefde op zak rijkdom is…

Glijdend trok het donker weg in vale vlakken uit mijn hoofd een stem die fluistert zonverdoofd 'Daar komt de liefde, liefde aan' Mooier nog dan het mooiste lied Ik pomp en pomp het bloed rondom om plaats te maken in mijn hart voor lange linten zwart en rood Want jij zwiert en zwiert mijn oog voorbij En mint en mint mijn lijf volkomen Ik…

nog zoveel jaren lang zullen wij buitelen in de nieuwe getijden van onze gedachtegang uit schemering en duister zijn ze in komen en keren zo zwierig mooi opgerezen goudfonkelen nu in onze tijd zo warm en dichtbij in lichtend mooi verlangen…

blauw strakt de hemel in noordoostenwind zie de rietkraag wuiven hoor schaatsen schuiven ruggen diep gebogen in gedogen tegenwind langs het wak waar je de vogels vindt ben gestopt heb mijn maal gedeeld zij waren met zo veel in samen overwinteren ben ik gegaan nog wakken zij in overleef…

Ik heb geen huis meer nodig Om me thuis te voelen Ik heb geen drank meer nodig Om mezelf te zijn Ik drink alleen nog melk Zoals vroeger Want er is een vrouw Die mij begrijpt Ik hoef geen psychologen Om te leren leven Ik heb een goede spiegel Die mij beter kent Ik heb geen goeroe nodig Om te kunnen zweven Want er is een vrouw Die aan…

Langs eindeloze wegen wil ik dwalen langs vurige minnaars uit het verleden op krakende knieën naar de einder kruipen de kaarsjes uitblazen in de kroeg. 's Morgensvroeg. Een nacht onder narcose, en snedige messen waken in een woud vol huilende wolven geblinddoekt de Mont Blanc beklimmen trein reizen naar een onbereikbaar oord. Buitenboord…

mag ik nog even goochelen op de balans van oud naar nieuw de magie weer proeven van het mirakel tussen ons jouw ademen in vele prille lentes morgenstond de warme zomeravond dubbel schrijven in genieten het brandend rood jeukte morgens wel door de muskieten wij hebben herfst geoogst in vele geuren de kleuren bewaard voor de…

mag ik dichten in open gaan je vingers even langs me laten gaan je blik weer zien de gedachten in je ogen geen gedogen ons samenzijn kent niet die pijn…

En je blijft het bij hem houden stuurt zomerse buien over stapels liefdesbrieven je vraagt een aap de grond te kussen geeft een giraffe drinken uit jouw hand is als spelen in het zand en onze jurken trillen worden doorzichtig in de optrekkende geilheid verliezen we het zicht op een omhelzende werkelijkheid en zweven samen zachtjes…

jouw bevroren blik laat ijsbloemen groeien op mijn netvlies…

In mijn pen is dezelfde kracht aanwezig die bloemen en planten doet groeien,... God heeft mijn diepste wezen geraakt Ik voel mij een pelgrim op zoek naar het oneindige een innerlijke kracht die ooit het heelal in beweging bracht. Nu nog onderhoud God de schepping en maakt iedere dag sprankelend nieuw voor hen die zich geborgen voelen…

geborgen in de grijze morgen wit de wereld zich opnieuw vlokken stillen in hun spel dragen traagheid dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in…

nooit is mijn moeder mij meer na dan als de pijn en koorts mij plagen terwijl zij vele jaren al verblijft waar zij dacht na haar dood te zijn voor troost komt zij dan terug en haar nabijheid voel ik als een zegen als zij mijn hand houdt weet ik zeker dat alles gaat zoals het moet het doet er dan ook niet meer toe van elke kant de wens zou…

Elena mijn hart is vol,ja boordevol doe nu maar wat U graag wil. Als U geheel in mij wilt zijn neem me dan geheel zoals ik ben. Dit is ons T o r t e l d u i f j e s-spel en ja...het bekoort Soms stemt het droef,tot tranen toe dan weer blij met een schaterlach. Soms lijkt alles zoek,... verloren maar dan komt het terug Nu eens bent…

Zou wensen in jouw hart waar je slaapt en droomt een zingend leven dansend misschien jouw stem horen terugkeren, hoop bewerend zal weer de grond omspitten de zolder opruimen, het jaar afserveren een nieuw huis inschrijven de bomen laten groeien naar jouw hemel, de zoete stem die naar mij roept, telkens een stapje dichterbij het nieuwe…

bij kaarslicht op stilte val ik in warme ogen en stroom tot kippenvel wat in hartjes opkomt haar wereld is de huid van een schat waarin ik me thuis vind met meer adem dan het leven toen ik geboren werd zeg ik oprecht waar alles om draait in de armen die me wensen vind ik de rust die me lief heeft (c) MickeyF…

nog zijn mijn vleugels wit na negen maanden vouwen spreid ik ze vol vertrouwen de nieuwe wereld zal ze kleuren in mijn eerste lente ontdek ik alle geuren laat mij fladderen geef wat ruimte jullie zijn de mooiste bloemen die ik zie daarbuiten…

de gracht is stil in ’t prille ochtendlicht waar in de avond vermaak en vrede worden verschaft er kraakt een deur een reus verschijnt diepzwart en hemelsmooi met dweil en bezem hij reinigt gang en stoep wenst mij mij vriendelijk een good morning toe hij kent mij ik loop hier elke dag de kortste weg naar mijn kantoor…