10001 resultaten.
Als mensheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 als mensheid
zijn wij aan het
begin van de schepping
begiftigd met een
aantal hulpverleners
die met ons gestalte
en vorm hebben gegeven
aan het ontstaan van
leven en de eigen
maatschappelijke
ontwikkeling van ons
bestaan hier op aarde
dat opgetuigd was met
alle mogelijke toeters
en bellen als natuurlijke
hulp die zich specifiek
ontwikkelde…
Hun hete tune
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 gevochten door
mensen die nog
verder wilden
de blinde paniek
van de uittocht
bracht hen juist
weer samen op
het offerblok
van schuld en boete
in het misdragen
van alle soorten
verantwoordelijkheden
voor zichzelf en anderen
hun genen zullen
lijden tot in het eind
der tijden in constructie
van de nieuwe mens en
leefgemeenschap aarde…
Tweede leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb ze
gezien de ondoden
van deze wereld
ze gegroet in de
taal van elkaar
niet meer delen
fragmentarische
stukjes wildgroei
in de smurrie en
verrotting waar
stilte en stank het
hoogste woord hebben
omdat niemand
meer luistert
wat verbonden was
rafelt en verteert
stuurloos waar
contact stagneert
nog rest het
incidenteel
opvlammen…
Kers Op de Taart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 ik vraag me soms af
waarom ik me van alles afvraag
het is vaak zo zinloos
en wat is het waard
achteraf is het toch
zoals het nu eenmaal is
en dan vraag je je weer af
wat nu nog echt zorgen baart
maar eigenlijk is het je afvragen
toch best wel heel leuk
een bezigheid die nu eenmaal
ligt in de mens z’n aard
en dan soms nog eens een…
Insectueel verdwijnend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er bewoog
iets zwarts
donkerde venijn
uit angstig
makend klein
niet offensief
als een dief
in de nacht
die onverwacht
verschijnt
met flitsende
nagels krassend
sporen trok
in de angstige
vloer zonder een
eenduidiger doel
dan te intimideren
door onbekendheid
met scheurend
jankende muziek
die zijn bestaan
niet ontleende aan
wat…
Toekomst zonder omkijken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
553 de lijst van
bevruchte eieren
die in de baarmoeder
van de media zijn
geplaatst is eindeloos
de baarmoeder zelf
is geconstrueerd
uit het grootste netwerk
dat wij op aarde kennen
het internet met alle
media als deel van
en iedere gebruiker als
onmisbare entiteit
in deze verzameling
van persoonlijk
levens en maatschappelijke
algoritmes…
Droomt het licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 langzaam
worden de
dagen korter
en als je
dan even zit
droomt het
licht zelfs
al voor je
slapen gaat
je streept af
wat je allemaal
hebt gedaan
en concludeert
vroeger deed
je in dezelfde
tijd veel meer
nu langzaam
en behoedzamer
dat is mijn live
style geworden
strakker aan
het ritme en
regelmaat
anders kom
ik tijd tekort voor…
Doden droeg naar later
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 het ene huis
naar het andere land
in talloze talen
van ijzig dun
tot dampig warm
beklampend op de borst
tot siberische vorst
ben meegevoerd
door chaotisch
golvend water dat
doden droeg naar later
met de vlucht van storm
naar orkaan en tyfoon
langs imploderende
winkels en huizen
waar regen door droogte
niet opgenomen werd
en aarde…
Slinger in het uurwerk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 toen ook de zon
probeerde te
schuilen voor
zijn eigen schaduw
kon ik wel huilen
omdat geboorte
en dood de
cyclus zijn van
het leven in ons
universum
ik weet nog
dat zij warmte
licht en volop
energie scheen die
in haar bron leefde
zij bleek de
gangmaker te zijn
die als slinger in het
uurwerk van aarde
het leven weg tikte
tot…
Stukjes zien sterven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
435 veel stukjes
zien sterven
te snel
omdat er in
de laatste
ademfase
geen adequate
hulp meer was
niet om de
processen
te keren maar
om de pijn van
het flamberen
van leven te
nivelleren het
gaan dragelijk
te houden
zacht is de
troost van het
samen lijden
in een strijd die
al verloren was
maar die de
conceptie van de
nieuwe aarde…
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 nog neem ik
mijn stapstenen mee
heb er genoeg om
mijn bagage
droog te houden
met eerbied en uit
erkentelijkheid
gekozen maar ook
voor stukjes drift die
boven komen drijven
nog kan ik droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 deze prachtige
bloemen uit het oude
aards paradijs te delen…
Slinkse streken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 wij wisten van
het paradijs
schoonheid
en verlokking
zonder enige eis
maar niemand
had ons de
omgangstaal
van blad en
bloemen geleerd
hoe zij zich
in de verte al
profileerden
met kleurrijke
grote harten
en die naar ons
keerden voor
visuele contacten
door een innemend
wiegen op de wind
ook onderscheidden
zij zich in vorm…
Een teruglopende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 zacht warm
voelde jij aan
in lieflijke kleur
opende in vol
vertrouwen
jouw emoties
spiritueel
zong je stem
het ijle lied
van de prille
dagopening
naar boven
bij de
invallende
avond donkerden
doorleefde tonen
van het dagelijks
sluiten van voorbij
altijd klaarden
je ogen op
als jij mij zag
kregen jouw
blikken weer hun…
Al op z'n kop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Het Al wordt op z'n kop gezet
net als bij Eise Eisinga
van alfa tot aan omega
geïnspireerd op het sonnet
met distichon en een couplet
Van Woordenaar uit Wolvega
of Rotjeknor of Waarookma
gezeten aan bureau, op bed
het universum het heelal
niet helemaal geheel en al
maar potentieel, van a tot z
door 'n dubbelganger ingebed…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem
die steeds
plastischer in
beweging komt
gestuwd door
vloeibaar vuur die
de kromming van
aarde…
Mystieke engelenontvangst
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 wij
al getransformeerd
naar een geladen
vol van genade
voelend heden
niet meer
gebaseerd op
kracht maar op
verbinding zodat
er een verrassend
geheel kan groeien
naar een nieuwe
aarde met futuristische
toekomstwaarde…
Eeuwig bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 nog zag ik
hen aards
maar ik voelde
al hoe meerdere
dimensies hun
geestelijk uitdijen
zichtbaar maakten
in vorm en omgeving
een tintelend
fluïdum gestalte
bleek communicatie
de snelheid en eenvoud
van telepathische
overbrenging machtig
te zijn op menselijk
en alle leefniveaus
zoals de natuur en
alle vormen van
bestaan die de…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 zonlicht
op een vroege
sprankelende
lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten
die met bestuiven
en honing de aarde…
Zijn beeld en gelijkenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij schiep
de aarde en
bevolkte die met
een evaluerend
en evolutionair
levende mens
naar zijn beeld
en gelijkenis
techniek en
creatief sloeg
snel de vleugels
uit in maagdelijk
ontdekken robots
waren er al vlot in
alle werk dat verlichting
zou kunnen geven
niet vergelijkend
met de mens
maar innoverend
verbazingwekkend
in…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden geweest
aan allerhande
structuren die het
gemak van de mens
hebben gediend terwijl
alle innovatie verdween
oude normen en
waarden uitgebuit
en ego’s dronken
hun eigen decadentie
ongebreideld zijn
wij verschrikkelijk
op ons bek gegaan
onherstelbaar is wat
wij de aarde…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
Onherstelbaar falen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 hebben wij
onze ogen
geopend om
ze daarna
voordat zij
helemaal
ontluiken
weer te sluiten
wij waren
op zoek naar de
wereld om ons
heen naar leven
en alles weten
hoe en wat
omdat het
slecht gaat
en alles van
waarde verloren
lijkt te gaan
zoals de natuur
met zijn raderen
en niveaus van
duurzaamheid
op onze aarde
we hebben…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 duwde ik me van
de stroom verder
weg zag een
inham om even
bij adem te komen
begon de weg terug
met licht en de
opgekomen zon
warm in de rug
op halve kracht
kan ik niet meer
presteren maar wel
leren om te genieten
van wat in competitie
nog nooit gezien
is gaan worden
stilte en schoonheid
in verbinding met pure
natuur van de aarde…
Ultieme doorzichtigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 langzaam
brokkelde
de Muziek af
toen ik
Verder liep
maar de tijd
kleurde hoorbaar
die herinnering in
met een aparte
audio set
net als stilte
zijn accenten
kreeg in het
donkeren van
avondlicht
en de zon
schitteringen
liet spetteren
in ultieme
doorzichtigheid
zo werkte
verbinding
duurzaam aan het
leven zij had ons
energie…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…
Het gebaarde kind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 zij zongen
hun lied
van frisheid
en kou
de grote
met slangen
behangen
machines
trouw aan
de decibellen
productie
ronkten zij stilte
tot destructie
de wettelijk norm
was slechts
voor de vorm
nog leek het
eenstemmig
in de metriek
van het hart
maar aarde
wist nu al het
gebaarde kind
was te warm…