5709 resultaten.
De kinderliefde
poëzie
3.2 met 91 stemmen
11.589 Mijn vader is mijn beste vrind.
Hij noemt mij steeds zijn lieve kind.
'k Ontzie hem, zonder bang te vrezen.
En ga ik hupplend aan zijn zij,
Ook dan vermaakt en leert hij mij;
Er kan geen beter vader wezen!…
"Liefdevolle" moord
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.754 Ondraaglijke pijn, want ik heb geen vader meer,
’t is niet zo dat hij overleed
misschien deed dat minder zeer
maar mijn vader heeft zijn keuze gemaakt,
mede door zijn vriendin
heeft hij het kontakt met ons gestaakt
We leken zo’n eenheid nadat mama was gestorven,
maar de haat van zijn vriendin
heeft zijn liefde voor ons bedorven
Jaloezie…
Zo Vader Zo Zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 een vader en een zoon
zittend aan de eettafel
een dagelijks tafereel
zo heel gewoon
mochten ze iets
te zeggen hebben
dan praten ze
langs elkaar heen
maar zelfs dat
gebeurt niet geen
enkel woord van beiden
zelfs geen een
een vader en een zoon
houden het verholen
weten het terdege - we zijn
en blijven elkaars tegenpolen
nee…
Voorzomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Met haar moeder heeft ze
een vogelhuisje gemaakt,
een schuilplaats van triplex,
een overdekt donker nest
Haar vader heeft het in een
boom gehangen en nu ziet
ze dat een vogel takjes aan-
voert – Volgens haar zus is
het een koolmees, volgens
haar broer een mus, volgens
haar vader een merel – Haar
moeder mengt zich wijselijk
niet in…
Dialoog
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 Vader hoe zou het gaan
als niemand meer
in ons geloven kan
Jezus daar vraag je me wat
zou het kunnen zijn
dat we dan
niet meer bestaan…
dust to dust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 wanneer ik een stofje
in mijn oog krijg
en moet knipogen
moet ik even aan
mijn vader denken…
GROOTSTE WENS
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
575 Een sterke bede
tot de Hemelse Vader:
moge de wil om
Hem te volgen ook bestaan
in ons onderbewustzijn.…
[ In de keuken ligt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In de keuken ligt
vaders groene leren tas --
gevuld met dromen.…
[ We nemen afscheid ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Mijn zwaaiende hand trilt, maar --
vader merkt het niet.…
07-12-2046
snelsonnet
1.5 met 4 stemmen
681 De koningin in spe Amalia
Verdeelt de koningsliedjes: (heel) (erg) (slecht)
Die foto van mezelf, is die wel echt?
En nog zo wat parafernalia
Ook doet ze al miljoenen coaches na:
‘Dramalia nog erger dan W-A!’…
Op een Tweede Pinksterdag
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.514 mompelt vader binnensmonds
er borrelt agressie ondergronds
zonder airco in de brandende zon
als haringen zitten ze in een ton
de file is lang, het lontje kort
tien tegen één dat dit heibel wordt
vader toetert, een man stapt uit
tikt buiten zinnen op vader's ruit
wat mot je nou, achterlijke idioot
kom uit die auto, ik sla je dood
moeder…
Zand erover...
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.875 Mijn vader wil zijn vader niet meer zien
Mijn overleden opa op foto of film
Zo vergeet hij zijn dood misschien
maar helaas ook zijn leven...
Worden de levende jaren vergeten?
En worden alle mooie momenten
- het lachen, het stoeien en het keten -
in één klap verdrongen door de dood?…
Distichon 35 Ouderlast
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.175 Mijn vader droeg ik rechts. Die werd veel ouder.
(Bron: Dick Swaab. Wij zijn ons brein, p. 44
Een zoon kan zijn ouders nooit dankbaar genoeg zijn
voor hun liefdevolle goedheid, al zou hij honderd lange dagen
zijn vader op zijn rechterschouder dragen en zijn moeder op
zijn linkerschouder.
De leer van Boeddha)…
geaard
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
755 ooit waren er vogels
mijn vader hoorde
vernam het als hoop
als een verwachten
het lied door de dag
ooit waren er bloemen
mijn vader zag
de aaiende vlinder
op het hartje rusten
ik zag zijn lach
ooit was er mei
was er verwondering
om de wulp in de wei
het handje
in een hand gelegd
nu is er leegte
ondanks…
dan heb ik niets…
volbracht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
627 het kind neemt de vader
oud en onmachtig bij de hand
niet verdwalen nu in het hoge gras
het schuifelen in de schemer
naar de tuin
het geloof in de dingen die ze kenden
bij de ommuring blijven ze staan
de nacht verzegelt de bloemen
het kind kan niet binnengaan
het laat de vader gaan
de wind wiegt de bladeren
de reis is volbracht…
10 Mei 1940
netgedicht
4.3 met 206 stemmen
19.519 Ik keek mijn vader aan - hij stond verslagen,
In de verwachting dat ik iets zou vragen.
Misschien, zei hij, is het maar een gerucht.…
Vaderdag ondanks alles
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.948 De kinderen zijn de inzet
Maar die kinderen waren er nooit geweest
als Vader en Moeder niks in elkaar hadden
gezien in die tijd, dus is het ook voor vaders
op afstand die de kinderen niet mogen zien
Vaderdag, dát wilde ik in naam van Vaders en
kinderen even kwijt!…
aardappelen uit diepe borden.
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
580 Van mijn stoel
tot de wastafel
is maar een klein stukje
om naar mijn bed te lopen
moet ik verder gaan
Mijn Vader zou 1 april
honderd en vijf
zijn geworden
we zeiden vroeger vaak:
“je bent niet jarig Vader,
het is immers maar een grap!”…
Kind niet gepland: ongelukje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 mogen zijn
zoon: “Vader je spreekt met je zoon
vader: M’n zoon, m’n zoon oh ja, ook nog een zoon!…
Nooit meer wachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 De warmte van het haardvuur door jouw gezicht
door één druk op de knop mijn visioen van het leven
nooit meer wachten zonder enige verbeelding.…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Altijd druk, altijd druk.
En dan die reizigers,
altijd hun geliefden kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.
Er valt gelukkig ook te lachen.
Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
646 Om uit te rusten van het drukke leven.
En die rust kan alleen de stilte geven.…
De drukprocedure
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
956 In een verhaal gekomen fantaseerde ik mij een druk figuur
zich door gedrukt zinspeelde op het afsteken van de loef;
zo speelde ik volgens in op het vruchtgebruik en met vuur,
toen men mij overviel het betaald zetten van de drukproef.…
In een cocon
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
1.759 Mijn nieuwste bundel moet nog uitgetikt
Ik moet hem dan ook zelf nog kopiëren
En zondag moet ik hem al presenteren
Maar aan mijn deadline híer wordt niet gewrikt
Voor mij- op eigen markt een drukke speler-
Is even niets ter wereld actueler…
Over de 2000 ste.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
418 Want veel dichters zijn gezwicht
Onder de druk van het gedicht,
En lijden nu aan hun plicht.
Ik dank al mijn lezers zeer,
Tot de 2001 ste dan maar weer.…
Over eschatologie.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
584 Over dit soort zaken
Hoeft u zich, in het nu, niet druk te maken.…
Herhaalknop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Op de oude telefoon
staat nog haar stem
op het antwoorapparaat
alsof het gisteravond was
dat ze zei: Bel je me gauw
Veel zou ik er voor over hebben
om haar te kunnen antwoorden
maar helaas kan dat niet meer
daarom druk ik af en toe
maar op de herhaalknop…
Moeder de vrouw met de broek
netgedicht
3.2 met 45 stemmen
6.381 De perfecte wereld,
het perfecte gezin,
huisje, tuintje, boompje
moeder, vader, kroost.
Maar zonder vader?
Wie deelt er dan de lakens uit
en wat moet er met de broek gebeuren?
Wel,
dan draagt moeder de broek,
moeder de vrouw met de broek.
't Is geen zicht zou je denken,
welja,
dat hangt ervan af welke kleur de broek heeft.…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
Diep verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.161 Het verdriet van de zoon
om de vader
het verdriet van de dochter
om de moeder
zo diep, als het verdriet
van de zoon om de moeder
en het verdriet van deze dochter
om het gebrek van haar vader
die niet van haar kon houden
zoals ze wilde
niet meer kon vertrouwen
op het bijleggen van geschillen
is het diep verdriet
van denken
tekort…