Alle inzendingen over mini-sonnet

884 resultaten.

Sorteren op:

Sonnet van Eindig- heid

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.823
Het lijkt voorbij; een droom te licht bevonden, de ogen staan weer flets, het leven draait voorbij. Het vlees geneest soms snel van alle diepe wonden, maar de geest loopt er nog rompverloren bij. Het is zo anders, zonder je te kussen. Ik ruik je lichaam, maar ik mis je ziel. Diep in mijn binnenste voel ik me ertussen: was het een levensgrap…

Sonnet voor de Sultan van Kalantan

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.262
In het paleis Dronk men uitsluitend jasmijn thee. De fonteinen fonkelden kristal En blauwe vogels floten. Door de klaterende hallen Wandelden verrukte hofdames, Terwijl de wervelende Hemelschilderingen lachten. Ik mocht mijn saxofoon bespelen Voor de Sultan, in een grote zaal Van marmerroze bogen. Nooit klonk de blues Lichter dan voor…

Sonnet van de eenzame zomer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.383
O, de eenzaamheden van de zomer, het ongebreideld ruisen der bomen, bruisende korenvelden uit zwarte aarde. O, de eenzaamheden van de zomer, de branding der terrassen, tinkelende glazen vol bedwelming. Zo eenzaam is de zomer: de zachte roep der duiven in het woud; het dorsten naar haar lippen als rode wijn.…

Sonnet. Het eerste van de schoonheid.

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 7.841
Vroeg in de dageraad de schone gaat ontbinden De gouden blonde tros, citroenig van coleur*, Gezeten in de lucht, juist buiten d' achterdeur, Waar groene wijngaardloof ooit lauwe muur beminde*. Dan beven amoureus de liefelijkste winden In 't gele zijdig haar en groeten met een geur Haar goddelijk aanschijn, opdat zij deze keur* Behield van…

Sporen (Engels sonnet)

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.593
en steeds opnieuw zal ik mijn sporen drukken in jouw doorluchtig vers en zuigend zand ja steeds opnieuw wil ik je weer verrukken op jouw vereerd en begenadigd strand och kom, vergeet voorgoed die helse pijnen die onze zielen ooit hebben ontwricht laat weer de zon in onze harten schijnen in zoele warmte en gekoesterd licht het wolkengrauw…
Aramis26 januari 2007Lees meer >

geuren (Shakespeare-sonnet)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
als ik de natte aarde ruik en schuil klinkt plots een echo, roep van lang geleden een duif misschien of toch een wijze uil dan ga ik naar het bos, ben moegestreden de boom verstoot het blad, de aarde mij het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
Tsila5 februari 2007Lees meer >

Geen been om op te staan (sonnet)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 969
hij bakent zijn gedachtenwereld af een huis en meubels, mensen, lief en leed hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet - beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf de bange verten lijken zo veraf zo ongekend dus onbestaand hij weet niet eens wie ooit de muren overschreed hij loopt, zich veilig wanend, richting graf tot peilers…

Tachtig jaar (sonnet)

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.301
de laatste avond van de maand april besloot hij heel zijn leven op papier te zetten bij een goed glas patersbier dus eerst zocht hij in 't laadje naar zijn bril greep toen een pen en met een zenuwtril in stramme vingers vond hij een manier om oude anekdotes met een zwier aaneen te rijgen tot een laatste wil ik wil, zo zei hij met…

Grote vakantie (sonnet)

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Gestaag nadert onze pensionering wachten decennia vrije jaren hoe we die tijd gaan ervaren hangt af van de voorbereiding Door gevoels-misleiding versnelt onze gevoelstijd ervaren we die vrijheid als strijd en vaak heerst de teleurstelling Gezonde jeugd zit vol levenslust wat slijt, er ontstaat gelatenheid als er niet aan wordt gewerkt…
Custor7 januari 2008Lees meer >

Sonnetten voor Cynara VIII

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.986
Dit is mijn onrust en dit van mijn dagen de foltering en het invretend zuur; dit is de harde kwaal die op de duur mij sloopt omdat het hart 't niet kan verdragen. Dit van mijn moed het hopeloos versagen - dwars op mijn smalle weg de blinde muur - dit van mijn nachten kwellend uur op uur, waarin ik om harts zekerheid blijf vragen. Als straks…

Gevecht in de woestijn [sonnet]

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 942
De gedwongen discipline Als een tergende woestijn Je kruipt en verbijt de pijn Onnadenkende machine Zoute druppels - tranen en zweet - Je blik staat strak vooruit De stilte is pijnlijk luid De horizon – oneindig breed – Millimeter lijken kilometers en vormen samen een meter Fata morgana’s fluisteren, ‘Wat een flater!’ Maar oases voorspellen…

KINDERBOEKENWEEK Sonnet 38

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
Wijze ouders, hun kinderen lezen dag met het handje naar het mobieltje nog lang niet rijp voor het kleine zieltje hierover kun je best eerlijk wezen het hoofd raakt ook telkens meer gebogen naar beneden en niet meer op of om maakt niets wijzer doch eerder krom en dom afgod die geld kost, niet te geloven stel dat zo’n ding vastgroeit aan…

SONNET KRULDE IK IN MAHLER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
hoog zwevend in alle overgave half gesloten ogen door invoelen violen welke de geest omwoelen gewillig zonder gedachte vragen willoos hangen aan ragfijne draden dromend wiegen bewegende zegen krul ik mijn lichaam in Mahlers negen- de teerhartige opus ontladen omvat dit paradijslijk begeven in welvende klank der schone tonen compleet zalige…

Sonnet Jezus als klankbord

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
en toen was er Jezus als synoniem hoop, geloof en liefde: een groots wonder een klankbord, bijna niemand kan zonder vooral liefde troont het hoogst bovendien zonder dit kan men niet ultiem leven bezit jij geen praatpaal in je bestaan denk je nu echt: het is overbodig? knieën en tranen zijn er niet voor niets Jezus leeft in jouw twijfelachtig…

Sonnet in de zon gezeten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
is het wegsoezen zo gelijkgestemd eender als honden en katten kunnen without any vijandikhait runnen zegt Engelse buurvrouw onafgestemd: bij us it’s always raining cats and dogs ! Engeland druppelt het dagelijks door: zeg ik, en zij komt nader more and more perhaps it’s cool under the skybox wij lachen hier en daar wat heen en weer dat…

Sonnet van haar lustige dagen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.072
niet eerder wist zij samen te smelten met het penseel van innige liefde zalige doorbraak die zij zo bliefde in het hemelrijk kunnen versmelten haar dagdromen van brandende fakkels het grootste streelfeest van de aanraking haar zoete doorgang van vervolmaking haar sterren plukken zonder obstakels de wending in zijn ogen die vragen zijn kussen…

Sonnet der pluizige pluizen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
nog pluist het in het pluizige pluisgras waar jij met jouw allergische status vertroetelde met een niezige kus zonder enige schroom de leidster was gewas laat veelal scherpe sporen na als je er overgevoelig voor bent een warme lentedag die ons verwent rollend door grasland en de slag daarna paardenbloemen pollen geen lentefeest vergalopperen…

Uw lichaam mijn graf -sonnet-

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
Waar het mijne niet van weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen…

Sonnet van het lovende bed

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Verend uitgestrekt neder liggen oorsprong van het zalige lieven kussen het dubbelspel gerieven de muze zich niet laat verliggen neem het geheel tussen de flanken tot de baldakijn erboven schikt zuiver eenden dons een plaats inpikt dubbeldekse matrassen spranken vooral het hoog liggende hoofdeind kan tegen een flinke slag of stoot het hemelbed…

Tuimelgeesten (cholerisch sonnet)

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 960
Het schijnt geweldig te zijn om te sneren, De schrijver die de vaste vorm nog eert Geheel met pek en veren in te smeren Omdat hij taal noch teken wendt of keert En graag met oude woorden nog jongleert. Kritieken zijn niet van gebakken lucht, Zijn werk, alweer een ouwe lullen-vrucht. Het mager schrijversvolkje vloekt en zucht. Het…

Uw lichaam mijn graf (sonnet)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Waar het mijne niet van weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen…

Sonnet Rutte weer

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Herhaal patroon lang aangebonden vervolgens dwingende debatten gelijk naar gene waarde schatten waar vele zinnen reeds bestonden doorgegraaf en feller terugslaan: luister goed hier lult uw adviseur drogreden is mij superieur kies gewoon weer mijn partij voortaan snoeien om elders weg te geven sparen ligt hier niet meer voor de hand bejaarden…

SONNET (Vroeg in de dageraad.....)

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.109
Vroeg in de dageraad de schone gaart ontbinden De gouden blonde tros, citroenig van coleur, Gezeten in de lucht, recht buiten d' achterdeur, Waar groene wijngaardloof ooit louwe muur beminde. Dan beven amoureus de liefelijkste winden In 't gele zijdig haar, en groeten met een geur Haar goddelijk aanschijn, opdat zij deze keur Behield van…

Sonnet op een pijp, die ik niet aan kon houwen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 949
O gouden zon! wiens licht noch nooit is uit gegaan, Maar die gedurig brandt bij ons, of d'antipoden; Gij, die geen zwavelstok noch vuurslag hebt van noden, Om (of gij wierd gedoofd) u weer in brand te slaan: Gij van wiens vuur al de planeten en de maan Haar leven trekken als de mensen van de broden, Ja, zonder wie ons vuur geen pot zou kunnen…

Aduard 825 sonnet

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 673
Licht strijkt over wapperend geel van Heereweg tot in het hart, een slinger door heel Aduard versiert het dorp als feesttoneel. Het inspireert de kunstenaar, kom in het rechthuis exposeren, hoor Juliana musiceren, ideeën worden scheppend waar. Hier komt men in beweging, een heel jaar wordt dit dorp belicht, het spreekt van de verbeelding…

Sonnet van blijven en gaan

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 769
Ik weet, jij blijft niet deze nacht want jij weet hoe je vuur moet maken hoe je op de komst van een vroege vogel wacht en hoe zwaluwen verre wolken raken. Jij weet hoe je de adem van slangenkuilen ontwijkt, de droge eindeloze steppen oversteekt hoe je voorbij het hemeldak en verder reikt hoe je een helse nacht met demonen doorbreekt. Onrustig…
J.Bakx13 augustus 2025Lees meer >

Grijnzend grazen grote ganzen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 819
Vlugge vogels vliegen vlot dromerig door stille dalen flitsen door natuurverhalen langs de liefde en het lot. Grijnzend grazen grote ganzen gras is groen en lekker vet krijgen zij dit voorgezet volgt spontaan het gulzig schransen. Kwinkelerend krachtig kwelen droge dorsten zijn gelest deze dieren zijn met velen, fluiten doen zij…

De Schone Kunst der Letteren

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 688
Een middel om verveling te verdrijven als tijd of vrijheid neigt naar overdaad is ’t nemen van een toevlucht tot het schrijven daar dit nog vaak te wensen overlaat Een woord op schrift zal lezers lang beklijven en lettervreters zijn erbij gebaat een leven lang van zin voorzien te blijven en dat dan weer het liefst met regelmaat Dan droom…

mijn stad

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 761
waar een verzonken woord op straat nog fluistert van vervlogen dagen rond de sierlijke gevels bij vlagen zich in oeroude klanken horen laat waar de nar en troubadour herleven de stem van een roomse toren klinkt die de stad in al haar pracht bezingt zo hecht met de Zoom verweven waar het verleden huist in elke steen de oude muzen hier…

palma sub pondere crescit

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
als een boom volkomen zijn, uit één stuk onbeschroomd rechtvaardig vroom geen blad valt af in deze zoete droom en groeien doet een palm juist onder druk. blijmoedig hang je aan het hemeljuk: je wortelt in een murmelende stroom en in jou wiegt de allereerste boom je murmelt mee, er heerst denk jij geluk maar als de schellen van de ogen…