1960 resultaten.
Tijd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.831 Zo ongemerkt of oneindig lang
tergend langzaam als je wacht
maar kijk je even achterom
toch veel sneller dan je dacht
Geduldig, maar ook genadeloos
zeker, stellig, gewis
steeds sneller, voelend als een flits
als het je laatste seconde is
Het volgend moment, haast schreeuwend stil
volslagen rust op je gezicht
naar waar je was, voor je ontstaan…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
stil verlangen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.034 mag ik van de nacht verlangen
dat hij jou in dromen hult
waar het oneindige van sterren
jouw diepste wens vervult
zal ik vragen aan de zon
te stralen door jouw lach
waar stille hoop verborgen
de dag aanschouwen mag
en de streling van wind
gefluister uit mijn hart
jou liefde laat bezorgen
als dromen in de nacht…
nazomerdroom
netgedicht
3.0 met 69 stemmen
15.835 wij vierden de zomer dat jaar
nog lang nadat zij voorbij was
haar warmte in onze harten
deelden wij haast oneindig
ons ontging de roodgekleurde lucht
en het sterven der dingen daarna
zelf stierven wij in beetjes
zacht en ongemerkt
toen ik alleen ontwaakte
waren mijn armen leeg
maar jouw hart klopte in mij
de glimlach ontdooide de winter…
doeleinden
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 de doeleinden waarnaar ik streef
liggen plotsklaps verduiveld ver weg
omdat ik alléén nog leef
tussen geluk en graf
en dichter mij begeef bij de hemel
en steeds verder van de aarde
en wanhopig verlang
naar een zwoele tedere mond
en alles wat serieus was werd spel
in een tijdverdrijf van oneindig groot
en bleekjes werd het leven
aan de…
Gebroken dromen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.841 scharlaken dwaalwegen
in vergeten schaduwdalen
onder de zoete avondregen
klinkt de roep van nachtegalen
Ach, een lied vol weemoed
de pijn van een verloren waan
de smart van een verwond gemoed
hopeloos als een stervende zwaan
Gedragen op de zuidenwind
zoet geurend als haar zijden haar
als haar lippen broos getint
wegen gebroken dromen oneindig…
Spreken we nog af ?
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.065 Ik weet het niet meer
De maanden zijn voorbij gegleden
Ik kijk zo graag naar je ogen
Zo mooi en donkerbruin
Ik zou je willen beminnen
En oneindig kriebelen in je kruin
Ik zou je mond teder kussen
Maar ik weet je bent er niet voor mij
Wanneer spreken we nog af?
En maak je me weer blij!…
Waar wij in 't donker zaten
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.862 daar op het balkon waar wij in ’t donker zaten
waar jij in stilte rookte
en ik in stilte dacht
daar waar de avond de geluiden
van de binnentuin verwaaide
daar ontvouwde zich voor jou de hemel
toen de wolkjes van
je gezicht wegdraaiden
daar was het waar je
met glinsterende ogen
aan mij zei
oneindig zacht
misschien is die ster mijn…
Vluchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.408 Wind til mij hoger als je kunt,
tot het oneindige heelal is bereikt.
Nog hoger dan het hoogste punt,
waar niemand op me neerkijkt.
Laat de zon mij achtervolgen,
tot de aarde in duister verdwijnt.
Tot de zee door mist is verzwolgen,
maar de zon wel voor mij schijnt.…
Kleine jongen
netgedicht
4.2 met 38 stemmen
2.046 Langs de oneindige regenboog
Ben je plotsklaps verdwenen
Wankel, amper te zien voor het oog
En alles wat er was, nu en verleden
Telde niet meer op dit moment
Jij kleine, altijd ging je mee naar het voetbal
Maar vergeet vooral niet bovenal
Wie, hoe jong ook, jij geweest bent
Ooit zat je in een kinderwagen
Oogjes, klein intens en verbeten…
Allerlaatst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.696 Toen de dauw nog sprankelde
Op de wankele broze takken
Was ik het, die wankelde
Eindelijk weg van de pijnloze ongemakken
Toen de mist eindelijk verdween
Kwam je langzaam naar me toe
En jouw oneindige lach verscheen
In mijn allerlaatste beetje moe
Het licht kaatste in duizenden stukjes
Echo's van de laatste regenbogen
Duizelend van al deze…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.386 scharlaken dwaalwegen
in vergeten schaduwdalen
onder de zoete avondregen
klinkt de roep van nachtegalen
Ach, een lied vol weemoed
de pijn van een verloren waan
de smart van een verwond gemoed
hopeloos als een stervende zwaan
Gedragen op de zuidenwind
zoet geurend als haar zijden haar
als haar lippen broos getint
wegen gebroken dromen oneindig…
rake typeringen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
797 soms raak ik mijzelf kwijt
in mijn treurige verzen
aarzelend stap ik rond in afwezigheid
oneindig op zoek naar stukken van puzzel
klinkers raspen in monoloog
boosachtig begaafd
in een onstuimige halsopening
van rake typeringen
waarin frisse winden waaien
in nieuwe beelden van expressie
overwoekerd in het licht…
de levende dood
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
768 vandaag
is het sterven
weer daar
een dag met
onvoorspelbaar
aantal uren
dat het nu oneindig
doet duren
terwijl ik
met gesloten ogen staar
de versteende pijn
door mij te dragen
is niet te verwarmen
door welke gloed dan ook
ben zelfs niet in staat
om naar lucht te vragen
ik ben gesloten,
gevangen
in de levende dood;
een uitgedroogde…
Recht-tegen-over
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
653 Gesproken woorden zijn zo vaal
daar ze worden wel verdraaid
de kleur van woorden zwart op wit
is de waarde van oneindigheid.
Toch mis ik de blik in de ogen
wanneer geschreven woorden mij raken
dan hoor ik ze veel liever,
zodat je voor mij staat.…
Tegenpolen ?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
649 zin, dat
allemaal vormt de
zekerheid in taal,
resoneert de tekst,
verbaal in de tegen –
polen in een ware
zegetocht in de
ringen van de ‘nibelungen’
en de poëzie en op‘ de
schaal van richter’, in
de dingen die zijn vergaan,
blijft een mens een vrome
dichter, en blijkt de naald
naar een kant uit te slaan,
wordt het een oneindig…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste…
Levenslust
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
799 Zo te leven heeft geen waarde
wij verzinnen kind noch kraai
pennenvrucht uit dorre gaarde
wakkert wieken zonder draai
hoe gaan wij de prijs betalen
voor geheimen van het graf
twee oneindige verhalen
stervend rond de bedelstaf
de verlangens te verglijden
naar het allerlaatste uur
van kostbare crisistijden
maken onze dood te duur.…
Kwallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Spelen met de vissen
oneindig door het water drijven.…
droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 droomde dat ik verloren liep
in een levensgroot gebouw
waar niemand was en ik vergeefs
van lokaal naar lokaal zwierf
in deze oneindige eenzaamheid
waar je jezelf eenvoudig kwijtraakt
ontdekte ik de ledigheid...…
Textiel van de dood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
566 De dood
van jouw stilte is lawaaiig
achter de horizon
trompettert het orkest
in nieuw leven
ik draag jouw broeken
in mijn geest
het textiel van de dood
in gevoelig bewegen
linnen tegen huid
weg naar andere wegen
wollig in mijn hoofd
oneindig langdradig
toekomst die ooit is beloofd
door het verleden genadig
textiel van…
Woordenspel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 Ooit dacht ik te vliegen
te zweven in oneindigheid
maar het lot bedroog mijn dromen
Nu vormen de woorden een spel
een suggestie om het werkelijke leven
te veraangenamen, niet te veranderen
de dood wat langer te laten slapen
in zijn poortwachtershuisje aan de grens
Het spel heeft zijn eigen regels
die je beter niet kunt aanpassen
anders…
Verloren hun fysiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
441 zwart donkerde
het verre blauw
in ijle muziek
jouw hoogste tonen
verloren hun fysiek
in de oneindige ruimte
ioniseerden samen
in golvende banen
rond sterren en planeten
lichten af en toe op
speels als een kind
stralend in de zonnewind
nooit zal jouw geluid
verdwijnen maar in deeltjes
en golfjes overal verschijnen…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…
Wisselval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 De hemel lijkt hoog
maar alleszins bereikbaar
de vlucht geruisloos
als een gladde vogel
op weg naar ultiem geluk
Tot de eerste twijfelwolk
opdoemt in het tegenlicht
zich oneindig vermenigvuldigt
tot een somber schaduwdek
dat elk zonlicht tegenhoudt
de vlucht een vlucht wordt
weg van alle schaduwen
Weer trap je
in de uitersten
van…
Ademloze Huivering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Overkomt mij
in werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve ziel zuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word…
Verwondering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Koel en berekend
Afstandelijk
Gruwelijk
Niets betekend
Dat was mijn eigenbeeld
Nu niet meer
Het slechte maakt geen terugkeer
Door jou boven mijn kwade ik uitgetild
Loutering bestaat
Een weg die tot een doel leidt
Jouw fenomenale talent begeleidt
de tocht naar oneindige maat
van schitterende verwondering
die innerlijk vernieuwt
die artistiek…
rust, ruimte, vrijheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 oeverloos wil ik genieten
in golven van gevonden rust
grenzeloos, peilloos verdiepen
ver verwijderd van de kust
oneindig wil ik met je reizen
baden in zeeën zonder kim
samen met de zon verrijzen
zeggen dat ik je mateloos min
ruimte wil ik rond mij voelen
zweven zonder tijd of dag
weten wat jij zult bedoelen
als je schreeuwt dat vrijheid…
Voor mijn vader
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.687 In de herfst van je leven
doe je warme schoenen aan
en een stevige jas
tegen het guur
Je trekt nog eenmaal
een beschutting op
in oude woorden
om vroegere dromen
Zilverwit blad dwarrelt
oneindig langzaam
maar onvermijdelijk
naar de koude harde grond
Je merkt de zachte
landing op
en beseft
dat in berusting
waarheid wordt gevonden…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
682 eeltloze voetjes van roze hoop
je appt, dus je leeft
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je het niet meer terug
kan vinden
je hebt zoveel tijd
te verspillen aan lange omwegen,
en er is geen haast bij
en dan gaan we alles anders doen
als het op jou aan komt
maar nu eerst je hart verdrinken
in de oneindige…