710 resultaten.
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 Dove kerselaar
al hopen jaarringen geleden
zijn nutteloze oorschelpen
als pluizige meiklokjes
onderaan ratsvergeten
Bladeren woelen scheuren los
en trillen als losgelaten snaren
harmonieus tot onbekende melodieën
in mijn witgekrulde oren
Die muziek rafelde me uit
tot ontsponnen wol
zeven wereldwinden sleepten
mij uiteindelijk tot hier…
De kracht van mijn vader
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
649 Baby’s raakten een gevoelige snaar,
je zag ze graag, jouw ogen werden zacht
van blijdschap die elk kleinkind jou bracht,
niet vaak genoeg had jij ze om je heen,
en je had ze graag trager grootgebracht.
Jij hield niet van haast in het algemeen.
In het kleine was jij te herkennen,
de grote zorg waarmee je alles deed.
Je nam de tijd.…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 De mens, om vernuft en vermogen beroemd,
Wat ken hij, bij 't geen de natuur weet te stichten
Wat 's pracht van vorstinnen bij leliënschoon,
En maatklank van snaren bij vogelentoon?…
Jezus de Jood
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
638 Hij was een Jood die zich boos maakte
Op de geldwoekeraars in de tempelhof
Woedend kregen zij van hem een pof
Die hypergevoelige snaren raakte
Het bleek niet de uitgelezen plek en tijd
Om dit te doen op het feest van Pesach
Zoiets beroofde het Sanhedrin van zijn gezag
En bezoedelde hun integriteit
Jerusalem was een politiek kruitvat
Een…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Als ik, om tijdverdrijf, met mijne stem ga paren
de weerklank van mijn luit en zangerige snaren,
dan dunkt mij dat uw geest met mijne geest getuigt
hoe heilig 't heirschaar Gods daar boven speelt en juicht.
Deez' lust tot 't hoogste goed, dit goddelijk verlangen,
uit deez' kwellagie wordt geboren en ontvangen.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 maar ook wit gekleurd*
Julius: Vitanova hfdst 2 vers 1
keer u niet om mijn waarde
als u zich achterwaarts
zoudt voortbewegen
ook dan ziet u niet
wat achter u geschiedt
u kunt immers niet alles kennen
en dat is een grote zegen (1
door de muziek van het hart,
de "ouverture" van de ziel,
waarbij zinne-snaren…
Kom droom maar mee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
668 me neer op bed en laat ze komen
een voor een ze tonen zich aan mij
en gaan voorbij in rij
dromen met een zachtheid
van fluwelen streling langs de werkelijkheid
zinnen beginnen met het spel
van tasten beminnen en proeven
aaien langs hardheid verzacht vaak de groeven
lieve zoete dromen vol gezang
muziek die liefde speelt over snaren…
Muziek die liefde speelt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
869 neer op bed en
laat ze komen een voor een
ze tonen zich aan mij
en gaan voorbij in rij
dromen komen met een zachtheid
van fluwelen streling
langs de werkelijkheid
zinnen beginnen met het spel
van tasten beminnen en proeven
aaien langs hardheid
verzacht vaak de groeven
lieve zoete dromen vol gezang
muziek die liefde speelt
op de snaren…
muren van fictie, torens van kristal
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 Muziek die liefde speelt over snaren van je hart.
Trompetten die de hoogste tonen zichtbaar
maken als gekleurde regenbogen in het
zonlicht van een bui.
Klanken die dansen in het groen
van de wei, blij met de bloemen,
op een ritme van de wind. Heen en weer
in een eindeloos herhalen van geven en nemen.…
poëtica
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
338 die de pijn verzachten
door de smart te verwoorden,
die hoop en troost bieden
in lange koude nachten;
verleiders
die zoete woordjes kwelen
over tedere minnekozerij,
die eren, vleien en prijzen,
die speels aller ego’s strelen;
entertainers
die hun publiek vermaken,
de feestvreugde verhogen
door met lied, gedicht of verhaal
de juiste snaar…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 kan ontlasten
tot de schemering in mijzelf
wordt ingeluid
als de zon verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel
als hij nader wil komen
twee vreemden bij elkaar
maar stil verbonden
bij het verscheiden van de dag
raakt hij een wezenlijke snaar…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 Het hoofd rust op de handpalm
terwijl de nuchtere jongen de snaren stemt,
Haar blik verraadt een vraag,
een scheur in een kil pantser.
De kralen in haar uitgesneden blouse hangen te pronken,
hij sist, begeerte die stokt in zijn keel.…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 Voor zijn ogen is het vonken
Herbegonnen - voor zijn oren
Heeft het als voor ons geklonken -
En in onze droom verloren
Trilt zijn hart in hem als 't onze
Als die snaar aanstonds zal luiden,
Stijgend schalle of donker gonze,
Krijgt door hem een nieuw beduiden
Wat uit ons zich eenmaal klaarde.…
EEN DODE.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.831 De nacht zal ik hier bij u waken,
nu alle snaren sidd'rend braken
van uw vermoeide hartsviool,
nu gij ligt stil en uitgetogen,
met neergelaten wimperogen
en van uw mond breekt niet meer uit
het cello diepe klaaggeluid.
Hoe vèr-verstorven stil is 't thans...…
DE GAAF DER POËZIE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
7.441 Moed, die de snaren hymnen vergt,
Bij 't lasteren der Ongodisten;
En 't oproer met de hulde tergt,
Die 't Gods gezalfden durft betwisten!
Moed zonder steun, dan in zijn God,
En zonder wapen, dan die zangen,
In Goddelijke drift ontvangen,
Waar mee hij inrukt tegen 't lot!
Zie daar de gaaf der Poëzie!…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 kan ontlasten
tot de schemering in mijzelf
wordt ingeluid
als de zon verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel
als hij nader wil komen
twee vreemden bij elkaar
maar stil verbonden
bij het verscheiden van de dag
raakt hij een wezenlijke snaar…
Atlantis
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.364 Lang, lang geleden
Zo'n 3000 jaar
Was er in Atlantis
Een perfekt paar
Zij raakte in hem
Een gevoelige snaar
En hij zag geen andere vrouw meer
Alleen maar haar!
Keken die twee elkaar
In de ogen
Dan bleven zij diep van binnen
Nooit onbewogen
Ze hielden zielsveel
Van elkaar
Dit prachtige,
Perfekte paar!…
24 Augustus 1838.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.365 Toen Hollands duin op 't zout der Noorderbaren,
Hem naadren zag, als Held zijn Vaadren waard,
Die eens het lied zou lokken uit de snaren:
De Koning leef! 's Lands eer en steun verjaart!
Vier Neêrland, feest!…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Vergeefs mijn ziel gestemd voor zacht gevoel;
De snaar, die klonk als mijne, hangt gebroken.
Wat is uw gloed, o Vriendschap! dof en koel
Bij ’t hemels vuur, door kuise liefde ontstoken!…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Nu eens rilt één snaar, dan d'âar, naar den aard
Van elk geluid buiten, soms te gelijk
Heel veel.…