1801 resultaten.
God,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Je weet van muziek
van liefde, van strelen
je weet van alleen
helemaal verschrikkelijk
alleen
zijn
en dat alles
uiteindelijk
samen zal vallen
maar in welk woord
kun je dat
vatten?
God?…
Woordkeus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 ik heb het woord eenzijdig
onderzocht, uiteindelijk
kwam ik uit op tijdig
ik heb het woord evenwichtig
onderzocht, ik deed dat heel
voorzichtig
Je weet tenslotte nooit
toch kwam ik gelukkig uit
op voltooid
ik heb het woord wedstrijd
onderzocht, ik was al snel
de wil ertoe kwijt
ik heb het woord samen
onderzocht, ik zag alleen…
Mijn mozaïek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
759 ik legde de stenen
in koesterend vertrouwen
we groeiden in van elkaar houden
ouders bepaalden mijn mozaïek
toch zijn hun kleuren
nooit echt de mijne geworden
in confronteren ging ik al
snel de andere nuances proberen
zwoegde in voegen
om toch hun patronen te volgen
was recalcitrant en verbolgen
koos ik uiteindelijk mijn kant
ontdek…
Muhammad ali
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ook een bokslegende heeft uiteindelijk
niets te kiezen; als zijn leven gesloopt
wordt door een aandoening onomkeerbaar
en fataal. Als drievuldig wereldkampioen
vrijwel ongeslagen gebleven; bezwijkt
de sportheld na een kleurrijk leven,
nu voor een dodelijke kwaal.…
Plagiaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
589 dan de wat mooiere woorden
en brouwen een gedicht onder eigen naam
dan denkt de dichter hé dat is bekend
dus iets bekwamer dan men had gedacht
en wijst met de vinger diegene aan
maar de schuldige draait zich om en lacht
roept over zijn schouder jij bent de gek
er is niemand die jou zal geloven
de onbekwame denkt zak door de grond
uiteindelijk…
kanker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 stil zwijgend
nestelt zich
in het gezonde
de mutant van leven
ongezien nog
zonder controle
zwelt onderhuids
woekerend de dood
telkens weer
wakkert zij besef
dat tijdelijk toch
uiteindelijk wij zijn
steeds opnieuw
drijft zij mensen
in de achtbaan
van vrees en hoop
voortdurend nog
strijden en lijden wij
tegen en aan verlies…
Grimmige grauwe wolkenstrijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
756 van twee kanten komen ze aangedreven
grijs en grauw, als twee enorme kwallen
ze kunnen elkaar blijkbaar niet passeren
noch elkaar vreedzaam ontwijken
en botsen na enkele minuten op elkaar
krijg nooit genoeg van ’t kijken
naar dit dampige hemelse spektakel
dat wringen en dringen van vochtige luchten
het uiteindelijke samensmelten tot een nieuwe…
De beste onder ons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 niet de wonderschonen
De meest integere
En de meest romantische
Onder ons
Die het afleggen tegen
De hypocrisie
Daar door heen zien
En beseffen
Dat het niet anders kan
Dat we hierin leven
En dat verandering ten goede
Een utopie is
Dat ons systeem
Vuiligheid maakt
En dat de wonderschone
Meest integere
En meest romantische
Hierin uiteindelijk…
Niets is oneindig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 stijg omhoog
de pijn en
verdriet
verdwijnen
maar niet
als vlinder
dartelend
verder dan ver
naar het buiten
bij het sluiten
van deze dag
in het rood
van de horizon
ontvouwt zich
een bloem
de vlinder drinkt
van het zoet
van het rood
aan het einde
niets is meer
niets is niets
oneindig niets
het niets is
uiteindelijk…
PIET en SINT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.211 echt we hielden het voor gein
we doen het immers
voor onze kinderen
welk kind zou ons
dit willen verhinderen
het zijn zij die zelf
ooit kind waren
en er blijkbaar nu alsnog
een complex aan bewaren
of een Piet zwart is of wit
het maakt een kind niet uit
hoe dat nu echt in elkaar zit
voor het kind is het belangrijkste
wat het uiteindelijk…
hoe zij haar dichter leest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 jeukpoeder
je woorden zijn schaduwen van de pointe
zinloze kringen in een vijver
zij komen, zeg je, uit vergeten bronnen
en verdrinken de ratten
die 's nachts knagen aan de spanten
van je angstige ziel
maar uit elke fles drink je de geest en
dooft dan het eerste licht dat achtelos sijpelt
langs de drankkegel van een nieuwe dag
tot je uiteindelijk…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn stof
gedragen heeft
dat lange tijd
mijn hemel
is geweest
voordat mijn
ziel uiteindelijk…
Heel het zacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
588 Ontstaan er met de tijd en zijn argeloze passen,
scheuren die mij uiteindelijk dan nog pijnlijk kunnen verrassen.…
happy end
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 loopt niets naar verwachting, blijft zin
een regel uit voorgeschreven boek
en schuilt rust in nutteloosheid
uiteindelijk ontdaan van verstrikking
afrondend naar gewoonte
zich van betekenis weten…
Wilde zwanen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
556 den vreemde gaat
tussen zachte somberwolken
van genadeloze tijd
en de zegen van boven
ik raak ze niet kwijt
uit mijn gedachten
het duurt honderddertig minuten
want ik vertel oude verhalen
die wilde zwanen verstaan
in alle gevleugelde talen
voordat ik voor mensen verstaanbaar ben
dan zijn ze aangekomen op hun bestemming
uiteindelijk…
De keizerspinguïn
netgedicht
4.1 met 58 stemmen
601 En als hij uiteindelijk languit
op een ijsschots ligt
dan schittert zijn buik
als sneeuw in winterlicht.…
Hij wil helemaal niet bezig zijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
290 De nachten wil hij nog altijd niet doorbrengen
met de dichtgevallen ogen
van diep ronkende slapelozen
als ook Morpheus
zich uiteindelijk moet overgeven
aan dromen die er toe zouden doen.
In die onwereldse spiegelzalen
wil hij waken
en zich vereeuwigd wentelen.…
De kolonelisten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 De luitenant-kolonel is een held
Het is moeilijk leven
met een verlies
Dat roept vragen op
Over zijn minachting
van mensen en de grondwet
Gelukkig hebben de winnaars verloren
Ze trokken zich terug
uit de vlakte waar geen eten is
Zo kregen de kolonelisten hun zin
Ze zijn geen slechte verliezers
Uiteindelijk hebben ze gewonnen
Maar…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 het viel een eeuwigheid
nou ja spreekwoordelijk gesproken
uiteindelijk was het verzet gebroken
had het verloren van de tijd
nog maar een maand of acht geleden
sprong het fris en vrolijk open
kwam het uit de krap geworden jas gekropen
onder perfecte weersomstandigheden
sinds gister was het niet meer nodig
verkleurd dus nutteloos geworden…
DWARSLIEGERS
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
1.153 En blíjven zij de plannen saboteren?
Welnee! Ze blijken plots tóch solidair
en bluffen beiden braafjes met een air
van: wíj gaan Geert een pittig lesje leren !
Wat mij betreft noemt men dit zootje straks:
puur Christelijk Doortrapt en Achterbaks……
Verbannen realiteit
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
865 een bleek, grauw gelaat
vochtige ogen staren in een
denkbeeldige wereld vol
dromen, beelden en kleuren
steeds langer
zoeken wanhopige vingers
krampachtig houvast
in de bevrediging
die het vergeten voedt
het verlangen om oneindigheid
maakt de geest
krankzinnig
verhitte gevoelens branden
in gepijnigde gedachten
uiteindelijk…
Handen zonder verlossing
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
3.259 vermaledijde hoop
die in flitsende schitteringen
door geopende handen schiet
en hen leeg gelopen
machteloos achterlaat
op weg van hier naar nergens
de anders zo krachtige handen
moeiteloos pijn wegnemend
beheersen de kunst niet
tot uiteindelijke verlossing
van snijdende smart
der eigen dolende geest
momenten van gelukzaligheid
geschonken…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
733 Wanneer de tijd werd teruggedraaid
En al de pijn
Zomaar over was gewaaid
Wanneer mijn hart
Niet meer zo moe zou zijn
En bij jou uit kon rusten
Hoe zou het zijn
Waar zou je zijn
Ben je nu heel ver hier vandaan
Denk je soms ook aan mij
En hoe het anders was gegaan
Ben je alleen
Of is je hart alweer bewoond
En heeft de tijd
Je nu uiteindelijk…
Wacht op mij .....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.090 Zwijgend staat zij aan de rand van het meer
waar rimpelloos wateroppervlak verdronken
zinnen laat verdwijnen in bodemloze klanken
verankerd in het uiteindelijke weten
Verloren in het lege nachtelijke niets
terwijl het duister tranen naar de morgen stroomt
overspoelen hete golven woordloos verlangen
naar het onbegrensde van het minnen
Fluisterend…
Overgangsrelatie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.867 Meer was er domweg niet
Niets meer dan was besproken
Niets minder dan voorzien
Gehaast en afgebroken
Meer was er niet te zien
We hadden het zo nodig
En smachtten naar elkaar
Gevoel bleef overbodig
Toch scheelde het een haar
Of alles was beklonken
Het smaakte naar steeds veel meer
De hoorn waaruit wij dronken
Werd leger keer op keer
Uiteindelijk…
Wijsgeer
gedicht
3.1 met 74 stemmen
22.457 Een somber man
dus vaker blijer dan een ander
die bij het verkeerde uiteinde begon
want aan schone verwachtingen zit
geen reinigbaar handvat
wie misgrijpt houdt voor eeuwig
vuile handen
daarom de argwanende tanden
liever gezet in de pech
het neehoofd voortvarend geschud
zo oefent hij soms een trage
maar toch aanstekelijke danspas
tussen…
Waddenzee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
918 Wat uiteindelijk overblijft is de stilte.
De wind brengt fluisterend eerst het zilte
zinderen van de golfjes aan de dijk,
doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk.
Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit,
boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid.…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde glijdt
om te spelen in de bomen
te ravotten in het veld
waar ze uiteindelijk…
De ogen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.317 Alleen door 't tonen van de liefde
via de ogen door het hart langs de
ziel met emotie naar buiten te
laten stromen, kun je uiteindelijk
bij jezelf terecht komen.…
Verloren synchroniteit
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.274 Cirkels die ze tekenden
verdwenen op het strand
onder de zachte deken
van het stuivende zand
Kastelen die ze bouwden
werden uiteindelijk prooi
van de gulzige zee
met zijn zilte golven
De zin van de chroniteit
symbool van hun liefde
uitgesleten weggespoeld
verwaaid tot zinloosheid
Nu bouwt hij zijn cellen
ondoordringbare cocons…