2696 resultaten.
Uil
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
968 Minerva’s uil leek deze week verdwaald
De Borealen liggen nu in scheiding
Ik ben benieuwd, hoor, wie heeft straks de leiding
Wanneer het ergste stof is neergedaald
Arib heeft omdat zij de bui zag hangen
De sloten van de Kamer vast vervangen…
De trap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
789 ook al zit je in mijn hart,
mijn geest zal je nooit vergeten
ook al ben je niet meer hier
ik zal altijd weten
dat je op mij let
omdat je dat altijd al deed
als mijn lieve grote zus
had ik een ladder naar boven
klom ik zo omhoog
om jou weer naar beneden te halen
maar de hemel
is verboden gebied voor mij
wacht op mij als ik er kom
vraag…
In al die boeken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
495 Toch vind ik niet het laatste woord
in al de boeken die verschijnen
want ieder is toch met zichzelf alleen
en moet de weg in 't leven vinden.
We zijn verschillend en toch één
en kunnen eindeloos wel leren,
maar ieder heeft een eigen pad
op weg naar zin en vreugdig leven
en 't lijden vormt en slijpt de ziel.
Een antwoord vormt zich als…
moeder aarde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
549 wat zij in zich heeft
- alles -
geeft zij ons
moeder aarde
waarmee wij ons voeden
waarmee wij ons kleden en warmen
waarmee wij ons sieren en verrijken
koester haar
moeder aarde
haar én haar gaven.
neem ervan
haal af wat nodig is
met respect
liefdevol
proef en ruik die gaven
voel en betast ze
geniet ze
intens
maar overvraag…
Aan de Winter
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.574 Op den eerste sneeuwdag, in december 1827.
-
Ha, oude Kennis! weer in 't land?
Ontzie een Koudkleum, zo 't kan wezen:
Mijn levenskerfstof geeft u dra
Zes kruisen met een krap te lezen.
En, deed mijn jeugd, min kil van bloed,
De citersnaar uw roem gewagen;
Gij hebt het loon thans in uw hand -
Betaal…
wel, kom dan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.042 * je bent hier altijd welkom – wel, kom dan
mijn ankerplaatsen
voor ontmoeting en gesprek
vind ik in stad en land
reizend langs ’s heeren wegen
zijn de uitspanningen talrijk
die pleisterplaats bieden
altijd welkom hoor
maar je blijf er een cappuccino
een twaalfuurtje wellicht
de rode loper echter
van persoonlijke gastvrijheid…
Leuker
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
597 Belastingdienst, in dit land zijn er wetten
En alle burgers zijn gewoon gelijk
Maar toch was het al jaren de praktijk
Om mensen op een zwarte lijst te zetten
Met plaatsvervangend schaamrood op de kaken
Vraag ik: Kon u het echt niet leuker maken?…
gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Zijn hoofd is een wirwar van draden.
De verbindingen zijn zo uitgebreid,
dat hij een gespannen leven leidt.
Hij moet zoveel doen,
daar wringt de schoen.
Zijn haren worden grijs,
dat is de slimheid zijn prijs.
Hij woelt dag en nacht,
tot hij bijna versmacht.
Het ventje in zijn hoofd,
kan maar niet worden gedoofd.
Hij slaakt een diepe zucht…
Midwinteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 Waren wakker geworden
de vrouw en ik door de kou
komend met het ochtendlicht
Gooide droog hout en turf
in de kachel, warmde kruidenwijn
vulde de bekers
De handen omsloten
wensten een beter leven
keken elkaar grijnzend aan
Zij knielde op het tapijt
deed mij in haar verdwijnen
warm, zacht en teder
Adam in het paradijs
telde op de…
De nertsenhouderij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 niet wetende waar
het is begonnen
onder de dieren
waar de mensen wonen
van de grote steden
bij de samenvloeiing
van de rivier
de stem in de mist
tot in ons land waar
het coronavirus van
nerts op mens is
over gesprongen…
Dagen droegen stilte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
668 Dagen droegen rust en stilte
mijn woord vond er een oor
al was er geen antwoord voor
mijn hand voelde een andere hand
die intense warmte straalde
als een band die liefde bindt
heb de mooie dagen
als fraaie herfstbloemen opgeslagen
saam gebonden met een kleurig lint
moeder werd liefdevol gekoesterd
door haar zorgzaam kind…
dag (o)pa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 dag (o)pa
nu geniet je
zeker welverdiend
eeuwige rust daar
aan de overkant
maar liever weet je
hadden wij jou hier
even toch nog
om jou weer te horen
te voelen en te spreken
om dág te zeggen
o wij wisten het
dat dit moment
dat het komen zou
zekerder ook
toen de jaren
ons ouderen lieten
en toch weet je
wat ons de tijd
samen bracht…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 Ik was dichter van waarheid en trouw
voor alles waarvan ik hou
dichter was ik in warmte en kou
van jou en van alles en
iedereen dichter.
Ik was dichter van master en bul
van de eerste dag tot de laatste snik
was ik dichter omdat ik graag
plichten vervul. Ik was dichter
van buiten naar binnen
van taal en beminnen
vannacht werd ik wakker…
God en ik, ik en God in 3 tegeltekstjes
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
504 Je hoeft God niet te zoeken
God zit in jezelf
Als het goed is
Wie God zoekt
Vindt zichzelf
God is menselijk!
De mens Goddelijk?…
het podium vieren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 in het theater van jouw volle leven
slingerend tussen de vele emoties
horend bij het moment in de tijd
speel jij altijd liefst jouw eigen rol
gelijk een clown zijn masker draagt
plooi jij steeds het gezicht in de sfeer
die past bij het ogenblikkelijk gevoel
van blijheid tot soms vurig verdriet
jouw spelend leven van harte vierend
dartelen…
Jeu de boules met JPA
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
945 Resumé van week 32
(met Arie Kwikfit, O.Blomov e.a.)
*
Bij "AVONDNIEUWS"
van Alex Huppelrat
Er is, ik geef het toe,
uit Wijk aan Zee
Uit Oude noch uit Nieuwe Pekela
Veel nieuws te melden over Ben van Sta
Men heeft meer op met Ieteke
van Lee
De bijenkoningin van Alkemade
Kreeg van het vlindervolk het heen en weer
En raakte…
Amy-blue
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Ik zie Amy
Met iets geopende mond
En neergeslagen
Ravenzwarte
Koolomrande ogen
Afgelegd verlangen
Tastend naar de waarheid
Van zijn glans ontdaan
The image as burden
Olieverf op doek
Amy Amy-blue
Op het netvlies gebrand
Expositie van Marlene Dumas: The image as burden…
Eerbertoon aan de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De maan met zijn zwakke licht,
verlicht het pad wat me naar jou moet brengen.
terwijl een paar wolkenflarden het weke licht verduisteren,
als of boze tongen beweren dat liefde niet puur is.
Na een zware tocht vind ik het huis waar de warmte mij omhelst,
en waar mijn beperkingen niet belangrijk zijn,
slechte herinneringen en pijn, maken plaats…
verruim de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 met als bagage in jouw rugzak
de lauweren van het verleden
wacht een nieuwe baan en rol
in nog ongeschreven toekomst
een job die jouw ambitie vraagt
om met de inzet van hart en ziel
voorbij de linie van het bekende
jouw horizon te gaan verruimen
met frisse blik en een dwarse kijk
zul jij het onverwachte ontmoeten
met inzicht als bron van…
Jonge Nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
510 de nacht sluipt
voorzichtig naderbij
de zon geeft haar
nu de ruimte
het licht wordt
diffuus en dun
de bomen worden
zwarte dreigende personen
ze lijken mij aarzelend
te willen grijpen
en spreiden hun takken
en het besef groeit dat
ik moet zien weg te komen
de nacht behoort hun…
Soms doe ik dat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 'Als ik te lang gezeten had bij jou,
te weerloos en te dicht tegen je aan … '
Soms doe ik dat, te dicht tegen je aan.
Mijn hand op je huid, je hart in m’n oor.
“Ik kan jou dromen,” zei je,
en toen kwam je nog dichter.
Ik had langer kunnen blijven
maar dat heb ik niet gedaan.
Je blijft altijd nog even steken in mijn longen.
Ik hou halt, en…
Fier
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
403 'k Lees dat de Universiteit Maastricht
Fier is op zijn
studentenpopulatie
Meer dan de helft komt van
een andere natie
Is dan het eigene daardoor ontwricht?
Of maakt de voertaal
- overwegend Engels -
Van die ontgroende
corpsballen nu bengels?…
Ik ben zo moe van de stikstof en u?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 Ik ben zo moe
Ik ben het zo moe, zat
Soms voel ik alsof ik zelf aan stof toe ben
‘Want tot stof zult gij wederkeren’ (De Bijbel)
Maar dan moet ik wel eerst stikken
Maar soms bij leven
Stik ik de moord:
De boeren, burgermoord in Nederland
Vanwege de stikstofcrisis
WNL brengt leven in die brei met het boek ‘Stikstoffuik’
Ik ben zo blij…
'Aangeschoten' hands
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
581 Ik heb van dorst en voetbal veel verstand,
Dus had ik me drie biertjes ingeschonken
En: “Op de overwinning” vast gedronken,
Maar vlak voor tijd raakt plots de bal mijn hand.
“Geen strafschop”, zei de scheids (een mensenmens),
“Een schoolvoorbeeld van aangeschoten hands.”…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Vannacht dansten wij weer onder de sterren,
lachten samen naar de maan.
Ik hoor het jou nu nog zeggen,
kom lekker dichter tegen mij aan.
Wij sloten onze ogen,
vertrouwend op elkaar.
Onze hoofden iets gebogen,
voorzichtig streelde ik door je haar.
Mijn mond voelde je warme adem,
jouw handen gleden over mijn rug.
Woorden als zoete balsem…
levensboek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
719 nu wij jou node maar dankbaar uitzwaaiden
opent ons zich in ieders eigen hart bewaard
een kleurrijke encyclopedie aan momenten
die ons jarenlang het hoofd in stilte vergaarde
elk moment is een foto vol van herinnering
met een persoonlijke kleur en perspectief
van en op de gedeelde dromen en avonturen
die wij als kostbaar goud koesteren blijven…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 in het stille uur voor een nieuw begin
licht in werelden in strijd en oorlog
de wens naar vrede stevig op
de klimaatklok tikt een kritiek geluid
roept om collectieve duurzaamheid
die ons de aarde weer laat ademen
de zucht naar verbinding met elkaar
roept ons juist daar bruggen te slaan
waar zwaarden in tegenstelling dansen
waar de kloof…
afscheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
628 en als wij dan
afscheid hebben genomen
ik
verloren
het schip ben opgegaan
zie ik jou
traag en wankel
naar de kade gaan
zie ik
hoe jij even stilstaat nog
en kijkt
met zachte vaste blik
naar het
nu al weggevaren
verre schip…
Wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Wanneer wind zachtjes blaast in de oren,
en voorzichtig spelend danst met jouw haren.
Kun jij ze vaak plots zomaar horen,
de stemmen die je ooit zo dierbaar waren.
In het oneindige gingen zij verloren,
maar komen dan bij jou terug.
Een geluid diep in herinneringen geboren,
helaas verdwijnt het ook weer vlug.
Echter steeds opnieuw als…
het vertrekloket
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
831 traag en krakend gaat
het rolluik open
een man met gestolde
woorden en klanken
schuifelt richting vertrekloket
de aarzeling klimt
naar zijn keel omhoog
ontdaan van het zichtbaar
onzichtbaar zijn
het uitgewoond zijn
ontdaan van de
getelde stappen in
dit omheinde vlakke land
het verlangen naar de
kleurrijke geboortegrond
een nasale…