2904 resultaten.
Gelijk men kakkerlakken ziet
gedicht
3.9 met 31 stemmen
11.047 Maar op de uren die, van de wijzers afgespat,
verdwijnen en verdwenen zijn,
hoewel ze in glitterpakken
op het netvlies hangen.
Dit is wat ons de wandklok toont.
----------------------------------------
uit: 'Circulaire systemen', 2002.…
als een bom
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.082 als een bom sloeg hij in
emoties spreek voor zich
lopen zonder een woord
te kunnen spreken
dwalen in je eigen wereld
waar in alles nu anders
blijkt te zijn dan je dacht
even hart en diep zuchtend
en de rook blijkt verdwijnen
gedurende in de tijd
blijkt allemaal niet zo slecht
als de rook verdwenen is…
lekke tijd
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
829 er is een lek in de tijd
de tijd loopt leeg
er blijft steeds minder over
resterende gaat steeds
sneller lopen
mensen leven,worden oud
en sterven snel
beschavingen ontstaan
en verdwijnen,totdat
er geen tijd meer over is
eeuwen veranderen in
een planeet met wassen beelden…
Wind
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
978 Een
zekerheid
die de
onzekerheid
van het aardse
leven doet verdwijnen.…
Van de sloot op de wal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
826 levensgroot gevaar, een
potige schaduw met schepnet
is wat ik in mijn ooghoek ontwaar
driftig roert mijn staartje
waarmee ik watervlug verdwijn
ik duik als de donder
kopje onder, wacht maar
tot ik in vol ornaat verschijn
dan kom ik je wakker maken
in koor met mijn groene gabbers
zal ik oorverdovend kwaken…
De wind helpt een handje
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
772 Plotseling verdwijnen er
wat donkere wolken
als er een beetje zonlicht
tevoorschijn komt
omdat de wind
een handje helpt.
Ja eindelijk,
langzaam maar zeker drijft
de orkaan over en kan ik
mijn hart weer voelen.…
littekens op de grens van het verleden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Spervuur van vijandigheid
de spiegel omgedraaid
voortgegaan, alleen
met pijn, zonder obligo
zal het verdwijnen?
Wordt het geen obstructie
om ooit nog eens te kunnen houden
van een mens, een man
een lief, een eerlijkheid,
een heerlijkheid?…
Kerstdag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.530 Er was niets anders
dan de witte dag vandaag
in de wintertuin
zag ik onzichtbare dieren
nog voor het sneeuwen
in een droom verdwijnen
in een ander, onvervangbaar leven
deed ik
net alsof je nog leefde
nooit werkelijk dood
was gegaan
en niets anders dan dat
droomde ik, in mijn waan
van de witte dag vandaag.…
zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 De zon begint fel te schijnen
en alle wolken verdwijnen.…
Het heerlijk avondje
snelsonnet
3.8 met 24 stemmen
2.492 De leuze wordt per twitter al verspreid:
Laat foute sikkels per direct verdwijnen!
Verlichting mensen, komt van rechts, voortaan.
Maar hoedt u: Dit betreft alleen de maan.…
Het licht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
990 Ze was als een bloem
die bloeide in schoonheid
zich koesterde in wat
het leven haar bracht
tot plots een schaduw
de zon liet verdwijnen
het kil werd om haar heen
ze langzaam haar kleur verloor
toekomst voorgoed verdween
nu leeft ze met angst en pijn
maar heeft ook aanvaard
dat het warme licht
haar spoedig komt halen.…
De zon blijft schijnen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
761 Zolang je bij me bent
laat ik de zon altijd schijnen
ik laat hem nooit achter de wolken verdwijnen
iedere straal is dan op jouw gezicht gericht
mocht je dan toch besluiten te gaan
dan verwarm ik me met een gedachte aan jou
de zon blijft dan aan de hemel staan
en zo sta ik nooit in de kou.…
Te teer...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Haar blonde haren
laat zij doelbewust verdwijnen,
streng voor streng
overgaand in donkerdere stroomlijnen.
Als een prinses die zich van haar troon ontdeed
en,
voor het eerst, de werkelijkheid betreedt.
Krachtig worden haar nieuwe stappen
richting, waar dan ook...
....ze weet de weg niet meer...…
Een hommel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
953 het maakt me blij; dat gonzende geluid
het snelle bewegen van haar vleugeltjes
het voorzichtig landen op
bloemenstampers om nectar te drinken
alvorens weer te verdwijnen
ze doet zo haar best
dag in dag uit om
een maaltje te verschalken
terwijl ze daarbij soms onbewust
ook andere hommels lijkt te 'stalken'…
de uitreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ze raapt ze
naast de rivier op
de stenen die traag
in de zakken van
haar jas verdwijnen
ze geeft zich over
aan de diepte
van het water
een bedding
voor de dood
ze reist uit
haar eigen haven
de stemmen
zwijgen niemand
meer tot last
ze zei:
na het dichtslaan
ben je pas op de helft
neem de tijd een
andere ervaring…
Met warm gedoekt
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
733 je regende
en ik schoot foto's
van een zon die
steeds wilde verdwijnen
verfijnde instelling
veranderde het plot
vergat de paraplu kou en
regen maakten zo het beeld kapot
zacht heb ik je haar
gedroogd je natte huid
met warm gedoekt je zont nu
stralend in een nieuwe lentegloed…
Vervagen in de mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 De verhitting in de oven
Maakt de beeltenis bestendig,
Tot het valt uiteen
In onherkenbare brokken,
Zoals oude beelden verdwijnen
Als in ’t geheugen,
D’herinneringen langzaamaan
Vervagen in de mist.…
Collageen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 stel je zou buiten het kader treden
van de kaart verdwijnen
naar een tongbrekend oord en in het water
van mond en glimlach zou een zee
van ruimte galmen tussen onze wangen
konden we dan nog kusten verleggen,
lijmen desnoods, om afstand te slechten
en samen te binden
zonder klef te worden?…
Jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
866 Al wekenlang
dromend over jou
over hoe het zal zijn
als ik eens zeggen zou;
mijn hartje is klein
maar teder zeer zeker
die gevoelens van mij
maken mij elke dag weker
al gaat het snel voorbij
niet alles zal verdwijnen
al helemaal niet jouw stralende lach
die alles laat schijnen
niet elke week, maar elke dag!…
een handvol krullen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
605 mijn letters
bleven hangen
in maagdelijk
verlangen naar papier
wel inkt en
kroontjespen
altijd een handvol
krullen voor de sier
zinnen zweven binnen
ondanks de tocht die
in razendsnel verdwijnen
de gordijnen zocht
maar tegen het behang
projecteerde zon met
ochtendlicht mijn strofen
in hun intieme samenhang…
Ruzie voorbij
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.293 Kijk alle schaduwen verdwijnen
ze lopen weg, ik zing en dans.
Ik haal het zonlicht naar beneden
en stop het in mijn schoudertas.
Nu loop ik zingend door de dagen:
het is zoals het vroeger was.
----------------------------------------------
uit: 'Zoals de wind om het huis', 1995.…
Slotstuk van mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
569 dan wiegt de mei
haar blije woorden
als kleine klokjes
nog even klinkt
haar lied
langs het water
over het zandpad
door het groen
als een fluister
ik ben stil, luister
ze nodigt juni
om in haar vroege
zomer te verschijnen
de mei zo mooi
klingelt wat woorden
slotakkoorden
zoetjesaan
zal ze verdwijnen
……
voortgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen
waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar
voortdurend
nu we toch verdwijnen
kunnen we, eendrachtig de taal,
gebruikmaken van aanhoudend zwijgen
om al vergetend ons verlaten voort te zetten
later dan destijds is ons toekomend gras
bezaaid met onbeschreven blad…
Dat blik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
844 Ik hoop dat voor jou de zon mag schijnen, wanneer de drang naar verdoving voorgoet zal verdwijnen.…
Zou jij me begrijpen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 zou jij me begrijpen
wanneer ik je zeg
dat ‘t leven door vingers glipt
handen niet vast kunnen houden
en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen
zou jij me dan willen toefluisteren
dat alles één wordt met de wolken
het lied - dat van verlangen zingt
en jij en ik
en dat wij dan samen ademen
door de mond van de wind…
de wals van wat als
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 de wals van wat als
het morgen zwart wordt
vogels voorgoed verdwijnen
van wat als
alles wankelt niets de
goede kant opvalt
van wat als
de angst als een mes
tussen de ribben steekt
van wat als
alles wat leeft sterven zal
er niemand is om de doden te dragen
de wals van wat als
we morgen met lege handen staan
omdat we niets hebben…
Verlangen naar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Het verlangen naar
de woorden voor
optrekkende nevel
op zo’n zonnige
vroege herfstochtend
en de vraag die
hangen blijft welke
het eerste kwam,
dan;
wat ik mijzelf gunde,
voor mijzelf zitten zag,
wat ik haalbaar achtte
voor het leven als nevel
in de blauwe lucht,
dat zachte zuchtje,
verdwijnen zou.…
Ik ga
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
265 in het rustige roeren
van je lepel
draaiend, verdwijnend
een tel en dan een slok
Ik ga, maar ik zal er zijn.…
Zombie bestaan
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
185 De mist in mijn hoofd,
Belemmert 't helder denken,
Ik weet helaas niet hoe ik
Die mist uit mijn hoofd
kan doen verdwijnen.
Hoe langer de mist
Blijft hangen, hoe
Moeizamer ’t wordt om
In mijn hoofd bij mijn
Denken te komen.
Ik glijd langzaam af
Naar een bestaan
Als een zombie, waarin
Ik feitelijk niet
Meer besta.…
KRINGLOOPPAPIER
snelsonnet
3.8 met 34 stemmen
2.266 Toiletpapier dat de natuur niet schaadt,
als dat in ‘t kleinste kamertje zou komen
dan scheelde dat per jaar miljoenen bomen
en daar zijn onze bossen bij gebaat.
We kunnen daar, milieubewust en groen,
ons voordeel én ons achterdeel mee doen.…