Alle inzendingen over wandel

1699 resultaten.

Sorteren op:

Natuur

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Het is hemels wandelen in dit helder warme licht schaduwen spelen als kinderen onder dwalende wolkenlucht bomen blozen onbeweeglijk als stoere nobele reuzen met bloeiende natuur in al zijn groeikracht dringt de zon door clichés van eigen schijnsel vol wonderbaarlijke energie zonder woorden in zijn daadkracht als stille getuige van wat…
mobar11 juni 2013Lees meer >

Sleen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
die naam denk ik aan lijkt een soort langzaam verdriet en lang verleden maar loop je daar wat te wandelen als toerist en je ziet wat ponnies in die bossen in de buurt zwarte wolken en een kleine maan zagen we terwijl we wat praatten over de toekomst ik hou nu van Sleen dat dorp in Drenthe maar hoe kort zijn we er geweest…

Inundatie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
een kamer verlaat aanwezigheid zodat gehemelte aan leegte blijft plakken een lichaam sterft bloedeloos tot schijndood, verdrinkingsdood wegen scheiden naar ieders weegs, naar onderaardse brieven, ongelezen drenkelingen wandelen in hun slaap, praten over oeverloos land, door halfduistere gangen in wankele spiegeling gloort een bruggenhoofd…
Iniduo27 januari 2014Lees meer >

Hersenschimmen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
Op een vloer van glas zet zij voorzichtig haar stappen ze is bang dat hij breken zal haar tere lichaam is toe aan een wandeling al weet ze niet waar naar toe er hangen donkerrode gordijnen van plafond tot de grond zij heeft ze te vaak gezien ze doen haar denken aan bloed haar lichaam trilt ze zet haar frêle stapjes omzichtig kijkt…

Vleugellam

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Met koffers naar een tijdelijk verblijf zonder bagage aangekomen in de eeuwigheid het pad ligt donker vol verwarring en wanhoop de toekomst in slijk verdwenen de uitgezette koers blijft voor altijd een streep door de rekening we wandelen op gebroken glas op de flanken hangen zwart en onbewogen de gordijnen God schiep het licht wie…

In Wenen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Een dwalende toerist op wandel door geilheid wordt zijn geest versmald In Wenen ziet men alles groot Van lusthof, beurs, tot décolleté. En ik benauwd voor steeg of goot drink koffie in het Stadtcafé.…

verbaasde kop met grote ogen

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 630
na mijn wandeling in het park smeet ik mij even op een bank wat geritsel in de struiken liet me plots toch even schrikken een verbaasde kop met grote ogen keek mij zo onwennig aan alsof hij me iets wilde vragen: "neem me mee en… zorg voor mij" sinds die dag heb ik nu een vriend een viervoeter met kwispelende staart de bruine labrador…
metske12 maart 2017Lees meer >

Deventer

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Zijn wereld is een wandeling, langs IJssel, marktplein en het oude Bergkwartier, dagelijks te herhalen. Een woede ligt erin besloten, monotoon; de kop van vrijheid, nauwe straten, steeds dichterbij.…

televisie uit vanavond

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 496
het knopje" uit" gedrukt vanavond geen tv voor mij te veel oorlog en razernij mijn laarzen aan en ingerukt… de avond valt zo mooi gestaag wandelen langs de waterkant het maanlicht schittert zo charmant zo'n stille avond die voel ik graag vogels zingen hun laatste lied zoeken slaapplaats in de bomen ik luister en… begin te dromen over…

Dan wenken zij

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
waar ik loop wandelen schaduwen mij rustig voorbij zij zijn niet van mij maar passeren zonder ooit terug te keren verdwijnen uit zicht in het gaan en toch komt altijd de volgende eraan hun lichtbron heb ik nooit kunnen traceren in een frequent proberen vorm en lengte verschillen soms wenken zij alsof ze iets van mij willen…

Seneca

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Verdraag elke gesteldheid En wandel zonder bonte smuk Tevreden met pech of geluk Zoals de natuur je vond Er zit een wijsheid in jezelf Die je op de levensweg begeleidt Richtte de vals betichte filosoof Welke een stoïcijnse leer voorstond Nu doodbloedend in zijn geloof Deze woorden tot zijn vrouw De slagaderen kalm opengesneden Zodat…

Herkenning

hartenkreet
2.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.335
Ik dankte hem voor de belangstelling sprak even over dit en dat en vervolgde toen mijn wandeling Toen wist ik dat ik een unieke ontmoeting had gehad die ik nooit meer zal vergeten Hebt u wel eens met Sint en Piet zomaar oog in oog gestaan? Ik wel Dat wilde ik u even laten weten…

in ongenezelijke rouw

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.442
ik zie het mes de gaten in mijn lijf het isotopentijdverdrijf dat cellen lam slaat door ze te bestralen de gezonde zullen het wel halen de rest gaat dood verkleurt van rood naar grijs en grauw in ongenezelijke rouw ik ben geen wandelende bom die barst na de halveringstijd de geiger blijft in veilig tikken het leven geeft me nog…
wil melker7 september 2004Lees meer >

Leeg huis

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.449
Een huis waarvan de bewoners zijn vertrokken op eentje na laat voelen dat er geesten zijn ravotten met de haren van de hond de tocht als er een deur opengaat drie engelen binnenlaat één zet er thee, ruimt de aanrecht op die met tonsuur gaat wandelen met de te dikke hond, één zoekt de kleren uit, de bruikbare in zakken dan praten ze nog wat…

De herfst

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 759
Wandelen tussen ritselende bladeren klinkt als zachte muziek. Opsnuiven van houterige geuren en bruin-oranje kleuren. Wind die giert tussen kaal wordende bomen. Uitgewaaid, met rode wangen huiswaarts keren om dan weg te dromen bij een knetterend haardvuur verstrengeld bij elkaar. De herfst is daar.…
Carry23 oktober 2007Lees meer >

Immermeer

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.985
dwalend door deze tuin heb ik niet de vraag wie heeft eerder hier gestruind waar ik speel en zinnelijk verzoek zijn geen sporen van frekwentief bezoek ook als ik vlei naar paralelle hof via zout naar zoet proef ik dat ik bof nieuw is dit wandelen voor mij immer weer niet om huid of dal doch mijn lust naar meer…
montanero2 oktober 2005Lees meer >

Marie-Louise

netgedicht
4.2 met 44 stemmen aantal keer bekeken 1.796
Ik herinner me opeens onze wandelingen in Parijs, de boulevard, de Seine, het jubelen van de felgekleurde herfst onder onze voeten. Waarom zijn we toen niet verder gegaan? Waarom moest het begin gelijk ook het einde betekenen? De wind is koud en winterdagen dwarrelen, fluisteren als droge bladeren.…

Gids

hartenkreet
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.560
Vanzelfsprekende natte wang bij een plotseling geopende deur, draagt een levensbagage van ongelijke kleur, De oude glinstering bij het einde van de wandeling, aanschouwt een nieuwe herinnering bij het begin van een verovering, de wind verdoezelt het ogenblik, de regen verborg de gevallen tranenblik, in de avond als antwoord...vandaag…
Marcel8 februari 2008Lees meer >

De gedroogde bloem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Weer een gedroomde wandeling achter de rug, zicht op bloemen, droog in een vaas. Ze is weg.…

Onvermogen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
Hij wist niet meer dan dat god hem ongenadig was Er klonken in Maiernigg andere vogels er waren andere open ramen en deuren hij werd zelf groter dan zijn vest, zijn pantalon zelfs rende hij zijn wandeling voorbij En alles wat er klonk was een hand die langs een natte tijgervacht opstreek. God, zei hij, God!…

thuiskomst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
het regende die dag janneke had haar hoofd gebogen haar gezicht verborgen achter een gordijn van haren de kamer was donker op tafel nog de krant van een maand terug opengeslagen de spaarlampen kropen naar het volle licht gaven de boekenkast glimmende ruggen haar voetstappen klonken als vanouds we zijn nooit weggeweest wandelen…

Alzheimer

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Je wandelingen door het bos duurden steeds wat langer omdat je vaak de weg verloor. Tijdens het avondmaal verviel je soms in een starend zwijgen waaruit je plotseling ontwaken kon om in vrolijk lachen uit te barsten.…

In Exsilium

netgedicht
5.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 707
Meestal is de lucht hier gevuld met zinderend stof behalve wanneer er een westelijke zeewind waait dan kan de verte pijnlijk helder zijn de zon schijnt hier van kleur te veranderen met het wisselen van de jaargetijden en de toevallige regen ruikt naar mos en paddestoelen ik wandel veel door het rotsachtige bergland me verbazend over…

Weerbarstige ziel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
je bent aanhef voor dronkemanstaal wankel evenwicht uit ’t verleden je loopt over de kade als gedicht en levenslied jouw levenskrachtige bloed stroomt door ieders stoffelijk lichaam jij bent het eergevoel, de duisterwetenschap en lege spiegel van de nacht psycholoog van de aandacht dat ben jij, vanaf de wedergeboorte tijdens eenzaam wandelen…

geachte confrère

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
bewijs want zoals u ziet is dit gevaarte onderhand al grijs bejaard en is het spek verhard tot steen mijn cliënt hier in deze stoel schudt zijn hoofd en grijnst mismoedig daar de fondant zijn gebit naar een zeker gebod verwijst hoe minuscuul is het feit dat bedrog geen wijsheid kent en dat uw betoog als een fuga de getuigen laat wandelen…
elze15 januari 2011Lees meer >

Met het blote oog

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 558
vaak loop ik rustig te wandelen kijk uit mijn ogen en aanschouw het weidelandschap ik kan de natuurgeluiden aan mijn oren horen zij vliegen wijd en zijd door de lucht en trekken verder met gespreide vleugels doen ze andere dingen die ik niet bezit maar op mijn rug rust de wind ik adem in, adem uit met vreugde want aan mijn hartslag…
Quicksilver16 februari 2011Lees meer >

De verte in je ogen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
natuurlijk droom ik over zon en grazige weiden maar altijd met jou bij me over zee en strand op een subtropisch eiland wandelend hand in hand maar het liefst zie ik de verte in je ogen reizen we de stilte door naar plaatsen waar woorden onnodig zijn door het schitterend decor omdat leven de hoofdrol speelt in het geven aan elkaar…
wil melker7 januari 2015Lees meer >

In Uw Licht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
In Uw Licht kan niets mij raken , in Uw Licht blijft alles groen, in Uw Licht wil ik blijven voortgaan, wil ik zelfs NIETS overdoen, in Uw Licht spreek ik de waarheid, ook al staat het de wereld niet aan, in Uw Licht wil ik blijven wandelen, in Uw waarheid blijven staan, wereldse tongen vernachelen mij, ‘k zie véle ogen leeg en schril,…
Marijke Vos13 september 2015Lees meer >

Het kwaad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Waar zit het kwaad zijn het de onzichtbare zielen die uit wanhoop handelen of zijn het de barbaren van IS die tussen gewone mensen wandelen onverwacht toeslaan en dood en verderf zaaien en onschuldige levens vernielen en nabestaanden achterlaten met verdriet en pijn niemand weet wanneer er een einde komt aan deze terreur maar het kwaad…
marijke27 juli 2016Lees meer >

uit zinnig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
zo wandel ik door woorden trek ze aan en stoot ze af, de richting onbepaald hun eigen graf begraven in een vreemd geluid ik hoor een meeuw zijn schreeuw lijkt veel op uitgestorven klanken wrang weggetrokken uit het laatste geluid dat heelhuids langs mijn oren vloog hoog, heel laag of fluisterend ontluisterend stil begin ik…
switi lobi16 januari 2019Lees meer >