Alle inzendingen

Een aangespoelde fles, waarin een brief Bevond zich aan mijn voeten in het water Een mooi bericht, al kwam het dan wat later En vroeg of laat… Het is maar relatief Wats’app en mail: nooit zullen ze het halen Bij postduif, brievenfles en rooksignalen

heb mijn ziel verpand aan de zee loop genietend met haar mee tot in de verte de stormvogel nadert en golven hun ankers gaan lichten opgetuigd met kuif rollen zij razend voorbij overslaande massa’s springen op tij immens is de kracht die onverwacht hoogte kiest gaten in dijken en w...

Hoe je zwarte gedachten licht, lucht en land overschaduwen Wegtrekkend Poelen achterlatend Onredelijke verhoudingen Dan weer de kleur, de geur na zomerregen Onbegrepen

die naam denk ik aan lijkt een soort langzaam verdriet en lang verleden maar loop je daar wat te wandelen als toerist en je ziet wat ponnies in die bossen in de buurt zwarte wolken en een kleine maan zagen we terwijl we wat praatten over de toekomst ik hou nu van Sleen dat...

voldoende druppels druipen af, terwijl men acht gewoon te leven verwachten wij teveel van wat men is, en van het leven aldoende dat wat men ons gaf, namelijk zielsblindheid en een ogenblik bindt men de woorden aan elkaar verondersteld dat het zo is weet men steeds de sleur te breken, t...

Nooit had het Gronings grondgebied gebeefd Voordat het grote gasveld werd ontgonnen, Miljarden kuub aan gas is er gewonnen, Dit jaar zelfs meer dan waarnaar werd gestreefd. Begrotingstechnisch is het simpel zat: Men dicht het ene met het and’re gat.

Gister is nu, vandaag is nu, morgen is nu slechts onderbroken door korte verhaaltjes uit een onvoltooid maar lang verleden tijd die zich blijven herhalen in het absolute nu als krassen op een oude langspeelplaat de bladzijden die ik nog graag met haar zou willen lezen zijn vastgeplakt en o...

Ik drink mijn dagen weg, de werkelijkheid hoeft voor mij niet meer. Ik blijf zweven tussen dag en nacht, de dagen vervagen in een grijze mist. Ik slik mijn geluk, wanneer ik dreig te verstikken in de mist. Nu hoeft het niet meer, ik heb mijn weg gevonden.

Al het vertrouwde wordt beetje bij beetje ontnomen ik leef in een wereld die ik niet meer kan verstaan nieuwe technologieën zijn veel te snel gekomen misschien ben ik te lang aan de zijlijn blijven staan het is net of ik ontwaak in een vreemde omgeving Bevolkt door creaturen die ik totaal ...

Sterren zo ver in het zwart, her en der. Wat is de wereld klein en het Rijk der Hemelen groot, oneindig. In ieder wezen brandt het vuur, doch het leven dooft op den duur...

publiek, schraal is mijn oogst ontheemd dien ik u van repliek want mijn verzen zijn vervreemd van bezigheden die een mens van goede doen niet kan bevatten mijn ingetogen wereld is groter dan de buiging voor trots, het behoud van inborst adelt mijn bloed naar alle kleuren, het land van de ...

Met verdriet Kom je er niet. Dus voel je blij En voel je vrij. Ga verder als dat kan En maak er wat van. Alles moet je een plaatsje geven. Ga door en leef je leven.

De tijd verwijlt zich onder onze ogen en schijnbaar lopen wij van wieg tot graf door pulsen van het nu steeds voortbewogen een tussenruimte die het lot ons gaf. Momenten worden naar ons toegebogen, verkleed als flits — of in een sukkeldraf, wij worden terug- of weer voorbijgevlogen tezelf...

Het was zo'n matte maandagmorgen De lucht hing laag en dreinde Ik liep op straat en druilde mee Een fietser zoefde zachtjes langs en naderde een bocht. Waaraan zag ik dat hij een vreemd'ling was? Aan de ranke rechte rug, de glimmend opgepoetste iets te hoge herenfiets, de ijsmuts op d...

Overal en tegelijkertijd. Alles beweegt. Iedereen is op reis. Van leven naar dood. Van afbraak naar opbouw. Van dood naar leven. Alles stroomt. Van oorzaak naar gevolg. Of spontaan wonderlijk. Zwoegend zwemmend. Moeiteloos drijvend. Leven is stromen. Leven is de stroom.

Het meisje is een jaar of zes en speelt heel leuk viool. Ze gaat nu al een poos op les, beheerst knap de triool. Haar vader groots van ijdelheid, daarbij gefortuneerd, ziet wond’ren in de kleine meid: zij wordt geadoreerd. Dus geeft hij haar op heur verjaar een prachtig instrument. ...

Het weerbericht in mijn hoofd voorspelt, al vanaf het begin van het schooljaar, steeds : regen, mist, onweer en storm.

Niets is met alles te vergelijken... Het verschil is zo groot! Groter dan dat van leven en dood.

met gesloten ogen zie je meestal niets je staat nergens voor open en als er iemand naar je roept dan slaat je deur hard dicht maar eens komt er een moment dat je ergens diep geraakt wordt je houdt je ogen niet meer dicht maar voelt je verplicht om je hart te luchten en je kunt je lichaam ...

Ondergedompeld in het dagelijks woordenbad werd hij nat in zijn vel gevat en sprak hartverwarrende woorden ... Schapenkaas geitenkaas koeienkaas!? doe eens gewoon ... Blauwe aderen in de kaas vragen om bloedrode wijn - maar alleen voor 40+ En paarden oren eten: dat hoort niet Paranormaal ...

Wat een troost dat God ons draagt Steeds maar weer, dag aan dag In vreugde en ook in tegenslag Hij is het die ons altijd schraagt. Wij mogen weten: God is ons heil Hij draagt ons door alles heen Met Hem zijn wij nooit alleen Zijn liefde voor ons is zonder peil. God leidt ons met vaste sc...

Dat met twee Speldenknopjes Begon, het een Zacht als de Dooier van een Pas gelegd ei Het andere speels En levendig, vol Beweging Die in een Wonderlijk spel Van geven en nemen Het leven doorgeven Aan iemand die Nu nog niet weet Dat hij er Ooit zal zijn - En na tach...

Hoofd dat niet Meer wil - Benen vastgebonden Door onzichtbare Banden uit het Verleden die mij Het voortgaan Beletten Zachtgesponnen Zilverdraden Die als een Onverbiddelijk cocon Het lichaam omspannen Met verstikkende deken, Laatste halte voor De dood

Met mijn oude vlieger nog levendig in gedachten Dansend op de wind aan de Zuid-Hollandse stranden Ik wist nog niet wat ik van het leven kon verwachten Wist ik nog niet waar ik uiteindelijk zou belanden Die vlieger, steeds hoger door de opwaartse wind Doet mij denken aan de idealen in het lev...

Als dit de plek is, waar ik wakker wil worden waar sta ik dan waar ga ik dan ik word wakker in deze droom.

Versteende tranen als kiezels vonden hun weg Langs nooit en te nimmer uitgelegd' paden Op weg naar hun bestemming Hoewel onbekend, plukken zij de bergbloemen Uitzonderlijk gewicht schuurt en schraapt enorm Zoekend naar uiteind'lijk lot Hun reisdoelen zijn het dal en nog veel verder ...

heb mezelf gezocht in rijke kleuren op palet maar vorm en harmonie gingen in samenkomst teniet met een speciale streek van mes en penseel kon het nooit treffend raken altijd bleek er een te veel heb mezelf gevonden op een klein houten paneel wat eenvoudige basiskleuren een paar streke...

Uiteindelijk zou Peter Wright dan zwichten, Want met voldoende pijlen op zijn boog -Een vaste hand alsmede haviksoog- Wist Mike zijn laatste pijl op hem te richten. “Het is wel zaak” - zo Mike mij toevertrouwde – “Het gooien van de pijl op peil te houden”.

Laat je jezelf tot de islam bekeren Dan ligt een borrelboycot voor de hand Want alcohol vertroebelt het verstand Zo’n nuchter standpunt kan ik wel waarderen Maar ook al zijn politici niet dronken Zelfs dan klinken ze veel te vaak beschonken

Hoog en lang, Diep van gang, Breed en stark Was de Ark: Daar in klam Sem en Cham, Met zijn Broer, Vaêr en Moer, En nog drie Wijfs daar bie. Al het vee Had daar stee, Hert en Hind', Brak en Wind', Peerd en Os, Haas en Vos, Beer en Leeuw, Roek en Spreeuw, Los en Das...