1419 resultaten.
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 we namen de zee
ze golfde verlangen in
het grijzige groen onder een
hemel met wolken behangen
ze krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd…
in erotiek de warmte gepeld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
924 we hebben van de zon genoten
in erotiek de warmte gepeld
de bruine huid zat als gegoten
is later toch weer snel ontveld
jij was mijn prijs uit vele loten
ik heb de kansen niet geteld
pech had al zijn kruit verschoten
het toeval bleek op je gesteld
je hebt me met je wolken toegedekt
wilde geen mooi weer meer spelen
je ware aard is stormend…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 je glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het…
pijntjes
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
556 de koffie bruin, het plafond
lichtgrijs, de ene hond aan een kluif
de andere op de bank, dit alles
tijdens het lied van Frans Halsema
“ voor haar “
mijn vrouw aan het werk, ben net
aan mijn tweede ontbijt begonnen
die zij met liefde heeft gemaakt
en nu wacht ik op het liedje
“ voor mij “
het leven gaat z’n gang,
Carmiggelt…
KEFFIYEH
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
233 Met ochtendkoffie in het paviljoen
Over de houten brug- versnelde passen
Mijn ogen puilen vrijwel uit hun kassen
Ik draai mijn hoofd, ik moet het gewoon doen
Het is al herfst; het blad meer bruin dan groen
De zon verbiedt nog dikke winterjassen
Met ochtendkoffie in het paviljoen
Over de houten brug- versnelde passen
Een Arabier of Palestijn,…
Het venster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
829 Hij ziet de goudenregen,
De warme kleur bruin,
Fluwelen violier en,
Verder de mooie narcis.
Hij vraagt zich af of hij,
Wie het gegund is hier te wonen,
Niet, Voor een enkel dag,
Gerust, Tevreden is
en de jonge vrouw,
Ginds bij die anemonen,
Vanacht geen minnaar
in haar armen drukt.…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 Gekorte rok, benen bruin:
Rasparadepaard
Klein bloemetje paars
alleen in wapperend gras.
Haar draagt zonnebril,
ogen knijpen tegenlicht.
Werkt dit wel?
Blote bovenarm,
bol gespierd. In de zomer
is het uitzicht mooi.…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.080 Langzaam verandert de natuur in een palet
vol mooie kleuren rood, geel en bruin.
De bladeren vallen van de bomen, het zal niet
lang meer duren en dan hebben zij een kale kruin.
Buiten is het guur en koud, hier binnen is het lekker
warm, bij een vuur van knappend hout.…
Raap ik schaduwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 warmte geboren
waar jij en licht
jullie eeuwige
passe de deux dansen
raap ik schaduwen
die warm van de zon
roder kleuren om en om
ik leg de avonduren
in een ronde mozaïek
bekleedt zo de aarde
tot wij aangeland zijn
bij de nacht waar alles
in zwart wordt verpakt
je lacht streelt mijn
huid met een handvol
maan waarin geel
de bruine…
Een vergeten steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 grandioos akkoord
geen bladgeruis
of brekende takken als
vallende dissonanten
verstoren het watergeluid
dat in zijn robuustheid
dijk en waterkering heeft
gekend en hen heeft verwend
met alles vernielende ritmes
langzaam kleurt de
kracht van de wind in
blauw van hemel op
de melodie van zomer
zout kristalliseren natte
tonen op de bruine…
Ogen grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 je blonde haren
wuiven op het
zingen van de wind
weerbarstig licht
hoogblond het kuifje
boven alles uit
je voorhoofd
glanst de diep
bruine zomer kleur
samen met het zwart
omrande ogen grijs
geef jij je schoonheid prijs
je rankt nog steeds
als het speelse kind
dat alles prachtig vindt
lacht jeugdig blij
op een eindeloos strand…
Wereldkinderen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.650 In hun bruine ogen
ligt een grote vraag
krijg ik iets te eten
een lekkere volle maag?
niemand die het zal weten.
Hier gooien mensen eten weg
zonder na te denken
het is toch zo ver weg....
wie zal er aan hen denken
wie zal hun smeken horen?
God, geef ons open oren!…
Sepia
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
999 Herfstblad in de lente
je bruine kleur en je dorre huid
steken eenzaam af tegen de voorjaarskleuren
ik haal je er moeiteloos tussenuit.
Je verdwaalde blik weet mij te vangen
en houdt mij vast totdat ik zie
een ongekend groot verlangen naar
de jaargetijde van melancholie.…
Ik bewonder januari
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
930 ik bewonder januari
om de scherpe
vliegtuigsporen
in haar blauwe lucht
en de paar witte wolkjes
die snel op worden gegeten
door haar lieve mond
ja, ik bewonder haar
en naast de donker-
bruin gekleurde vensterbank
wacht de koffiepot,
en kaneelsiroop
glijdt over de oude radiator
naar beneden
beneden waar het gras ligt
te roezemoezen…
Kuurhotel in Catalonië
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Groenlichte blaadjes tegen wolken
die grijs en wit en helder zijn
gaan nu de kleuren al vertolken
van een wat vroege, zachte wijn
Die langzaam rijpt aan bruine ranken
in lange velden vol met kleur.
Zou ik de stilte niet bedanken
voor deze frisse levensgeur?…
de drinker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.662 ach
eerder de moeizame gang van werk en bed
de uitgekauwde dagen
de fantasie van een bord bruine bonen
die deden mij de okerkleurige vloeistof
beminnen
spiedende ogen zien mij het
sleuteltje van de globbebar
hanteren, het stilzwijgen
die karaf en glas doen rinkelen
als dan net voor de slok
een bitter ‘proost’ klinkt
zo werd ik een cafebezoeker…
Roodbruine gevel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Terwijl de rood-
bruine gevel zich
ondanks zichzelf nog
steeds gespiegeld weet
in de avond waarop
mensen luidruchtig
naar elkaar op zoek
gaan.…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 Smeltende ijzige gevoelens
beginnen al dooiend te warmen
op weg naar de eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft
de zomer een zetje
De onthulde warmte
maakt plaats voor zachtheid
Bruine…
drentse nazomer
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.268 een vuurvlinder is geland
op de top van een spichtige plant:
een oranje geel bruin plaatje.
o nee, het is een gevallen blaadje!
klein verval, voor wat komen zal
in een septembermaand
die zich nog hoogzomer waant.…
Rosita.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.367 kastanje bruin krullend haar
blauwe meedogenloze ogen
een babyachtige neus
boven volle paarse lippen
met bijpassende nagels
alles was nog onuitgepakt
in een strakke groene jurk
zwarte fonkelende netkousen
in muiltjes met stilettohak
onder een grote paraplu
bleke sproeten huid
onvolwassen borsten
magere blote billen
gestriemde rug
je…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
glazen uren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.429 zomerwoud en de wind
zweept mijn trieste dag
op tot ongekende hoogten
de uren lijken scherp als glas
daar moet het zijn geweest
een plek, bruin in de zon
waarom, lieverd, koos jij hier
jouw laatste uur, scherp als glas
ik bijt me door de tijd en jij
verslond mijn jonge vaderhart
gaf mij die beker vol van gif
opdat ik hem voor je drinken…
Vergeten stukjes leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
550 alles gaat weer
op de schop
geen scheiding meer
van lichaam ziel en geest
beleving wordt
dus het ultieme feest
in delen
ook met velen
worden wij een
de leefomgeving
gaat ons allen aan
wij zijn samen het bestaan
koffie is een bruin beleven
dineren culinair begeren
de natuur dat zijn wij
in bos en uitgestrekte hei
de film transformeert…
November
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 November,
donkere maand voor kerstmis
ik haal een grijze haar uit het dalen
van jouw wenkbrauw
je bent ieder jaar mooier
in ouder worden
en ik drink rode wijn
rond jouw buikjurk
neemt de bruine herfst
langzaam kalend afscheid
naar overzichtelijke winter
witte schouderkleden
naast mezelf, ben jij een rots
vaak verregend, maar…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
630 ik schreef
heb ik bewaard bij de laatste brief
de lange zomer, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten
zij wisten wel van waterkrachten
het keren van tij was hen vertrouwd
somtijds denk ik aan die laatste dag
waarin woorden dropen van de regen
en liefde smoorde in een donderslag
de vogels en de zee zongen niet
van bruine…
Mist
gedicht
2.5 met 119 stemmen
24.583 Haar haren waren lang en ravenzwart
Haar mond was mooi, haar ogen nog veel mooier
Zij droeg een donkerrode overgooier
En kleine felle vlammen in haar hart
En hij was blond, misschien wat klein van stuk
Maar sterk en vrolijk, en hij rook ook lekker
Hij had een bruine pet, een zwarte jekker
En ogen die verlangden naar geluk
Zo wandelden…
Die de winden maant
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
603 jij bent mijn marianne
de godin die heerst
over l’amour en c’est la vie
jij stijlt het
statig groen van de cipressen
langs de heuvelkam
oprijzend uit een vlakte
die in geel en bruin
zijn zonnen bloemt
de franse slag
danst in je lach
het ongebreidelde élan
het is fijn jouw hand
te voelen die de winden maant
en regen dwingt ons…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 zijn lach en zacht gezang
galmden in overvloed
door de bejaardengang
ondanks de treur van terreur
achter zijn bruine ogen
verschool er een geborgen schoonheid
om de wereld
als achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die…
Strijkbout
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.155 Dit is haar strijkbout, zonder lampje,
het snoer bekleed met grijze stof
die over twintig centimeter
rafelt: daar liggen draadjes bloot,
gebarsten plastic, bruin en geel.
De strijkbout in haar rechterhand,
de onderzijde naar zich toe
alsof ze in de spiegel kijkt
en dan haar bolletjes van spuug
die dansen op het hete ijzer.…