1813 resultaten.
Tussen hemel en aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Het duurde lang voordat ze grondde
Omdat ze in de hemel aardde
Ze niet de duisternis aanvaardde
Die in de Lichtrivier uitmondde
Ze wist niet van ‘de zwarte zonde’
En hoe of die zich openbaarde
Toen ze die eindelijk ontwaarde
Was dat juist voor haar laatste ronde
Daar ze alsnog haar taak aanvaardde
Gelukte het haar zich te hechten
Aan water…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
639 Bij duisternis verlangen naar het licht,
bij ziekte naar gezondheid,
bij treurnis naar gelach.
Maar nooit vervult het helemaal
wat wij zo hoopten en verlangden
want mens-zijn is onaf, is open.
We blijven zoeken en verhopen,
we blijven ziende blind
omdat er meer is dan ons hart kan dragen.…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De kern die recht op mijn hart leek gericht,
daar binnenging, daar in de duisternis
vertroosting bood voor een komend gemis,
mij vleugels gaf, verhief met levenskracht,
ik voel hoe die tijdloos hier werkzaam is
en zijn warmte blijvend heeft aangebracht.…
Kriebelingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Spinnende poezen
Op zonovergoten muren
De eerste mieren onder mijn deur
Ik weet ik ben wellicht te oud
Maar in een zotte bui
Koop ik een jeans met designerscheur
Flanneer door stadsparken
Met intense geuren
Vind mezelf weer uit
Op een laat terras
Veracht de nacht
Die straks
Alles weer verdrijft
In aanzwellende duisternis
En ik, ik proef…
rafels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 verborgen in cellen
diep in ons brein
wachten oude ontembare
herinneringen op nieuwe kansen
de heimelijk stekende bij
ratelende cicades een fladderende
nachtvlinder die het licht zoekt
maar naar duisternis verlangt
gezeefd en opgeslagen
in diepe kasten op zolders
in kelders de onuitwisbare
bron van wie we zijn
levendig verwarmd…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Herinnering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
269 Duisternis omkleedde het ongeziene,
ik slechts in dromen mocht aanschouwen.
De vrucht, ik zo graag proefde,
die ik tot mij nam, mij nooit mishaagde.
Deze zoete vrucht met een smaak om
altijd te proeven en te herkauwen.
Maar die smaak is verloren, verleden tijd,
is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt.…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De duisternis mijn doel is, het licht
bezweken is onder zijn gewicht.
als mijn wereld hunkert naar wat
nog te ontdekken valt. De weemoed
naar wat toekomt door het verleden
wordt vergald.
Wil dan het tegenlicht zijn
waar ik om vraag. Het hemellicht
zijn waarom mijn wereld schraagt.…
Vrede, al zouden we willen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Wat zou hij wel niet verzinnen, hij de duisternis
om nog steeds niet echt verdreven te worden
hij spreekt alles behalve vredig, allesbehalve.
Wat is het een groot voorrecht geweest ooit
met toen lege handen de vrede in ontvangst
te kunnen en mogen nemen voor onze ouders.…
Vallende ster
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.290 scheen
Het bescheen mijn gezicht
Heel even,en verdween
Het was een ster die viel
Door niemand opgevangen
Nu zit hij in mijn ziel
Als sieraad,om mijn hart gehangen
Nu mag hij mijn ziel verlichten
En mijn hart verwarmen
Mijn weg die ik ga,belichten
En als ik verdriet heb,mij omarmen
Want een ster blijft altijd stralen
En kent geen duisternis…
De tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.102 Nu zit ik in een stal, tussen twee muren,
in duisternis gehuld, lonkend tussen de spleten
om naar de zon te gluren.
Nu kan ik alleen maar van die tijd dromen,
ik ben opnieuw vrij, mijn tijd is gekomen.…
Zonder sprookjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.089 sprookjes,
een wereld waarin nacht valt
met overgebleven lichten,
oranje, likkend aan het water
een auto in de verte en ik alleen
aan de oever onder de bomen
met gedachten die niets vinden
geen zinnen uit losse woorden
niets dan woorden die haar zoeken
in vergane en ongeschreven boeken
En verder deze vlakte geluiden
voor me, in de duisternis…
Februari
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.007 Nog steeds word ik overmand
door het verdriet van jouw sterven
De leegte
die toch eeuwig bleek
Als een angstig hert
zit het verdriet verborgen
in de donkerste uithoeken
van mijn hart
Komt soms galopperend tevoorschijn
om afgeschrikt door het licht
gelijk een windvlaag
terug te keren naar de veilige duisternis…
zwart wit
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.565 De wereld lijkt wel zwart wit
Bestolen van al zijn mooie kleuren
Zelfs de prachtigste melodieën
Weten mij niet op te fleuren
Het drijfzand trekt me dieper
Zonlicht is plots verdwenen
De duisternis treedt langzaam in
En ik…..ik kan alleen nog wenen
Ogen zo groen helder van kleur
Kijken zo vaak in het verleden
Denkend aan jou mijn allerliefste…
Nachtwacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.612 De maan waast schemer politoer
in nevelsluiers over het meer
haar stralen dalen parelend neer
en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer
dat zich wiegend voort laat zweven
op de ziel van ontslapen akkoorden
die hun daag’lijkse hymne verwoordden
tot zij klankloos in duisternis dreven
De wachter bleekt in stil bekoren
door het fragiele van de…
Verslagen
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.466 Verslagen als ik nu ben,
je had het beter kunnen vertellen,
het geeft nu helemaal een akelig gevoel,
duisternis begint me opnieuw te beknellen.…
Eigen zelf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.252 De bladeren vallen neer
Maar de kleuren bereiken me niet
Hoe kan dat je in al die kleurenpracht
Alleen de duisternis maar ziet
Het gevoel dat ik dat felle blaadje moet worden
En geen bruine valse toon
Iemand moet zijn op wie men kan bouwen
De perfecte mensendochter of zoon
Maar de vingers wijzen mijn kant op
Weer wat fout gedaan
Ik wil…
Veiligheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.415 Nu nog veilig in mijn schoot
Geborgen in mijn diepe duisternis
Broos en teer aanhankelijk leven
Groei maar voort in je donkere bestaan
Nu nog biedt mijn buik bescherming
Nu nog warmte, nu nog veiligheid
Straks geboren...harde koude wereld
Straks gevaren om je heen
Geniet nu van de warme golven
De trilling van mijn stem
Het kloppen van mijn…
ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.501 Licht in het water
Glinsterend
Diepe duisternis
Zwarte wolk
Meren vervagen
Mistig
Storm op zee
Spattend water
Lange duinen
Waaiend zand
Kapotte steiger
Drijvende plank
Kleuren op de bodem
Koraaleiland
Zwart wit ver weg
Gezonken schip
Sprekende vis
Zielsverband
Spiegels op de kade
Waarheid…
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
dragers van licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
582 intens rode donkerblauwe en gouden
stralen in de wolken als duisternis en
licht elkaar omarmen
in haar ogen twinkelen vrolijke leeuweriken
passie rebellie gloed hoop en verdriet
minnaar en geliefde ontstijgen tijd en ruimte
mythische vogels worden van binnenuit verlicht
voelen de stralende omarming van de zon
het lied van duizend vogels…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 baden nog in weelde
de rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in diepe duisternis…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Advent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 dagen worden steeds korter
De aarde verliest zijn kleur
Het wordt koud
De mensen verzamelen goud en goed
Deuren worden gesloten
Banden verscheurd
Liefde sterft
Er is angst
Maar ik ben niet bang
Want ik weet zeker dat
uit de stad van David een verlosser komen zal
Hij ontsteekt in ons het heilig vuur
Laaiende vlammen verdrijven duisternis…
Hoogtijdagen van de zomer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 Ik beadem droef de stilte
op jouw graf met de hortensia
die blijft zwijgen over regen
door mijn vrienden onherkenbaar
loop ik langs oeverloze gewoontes
van de rivier met haar onstuimigheid
licht met ongekende duisternis
passeer je in de schaduw vol empathie
voor het leven in geestelijke ruimte
alsof afstand naar werkelijkheid
bestaat…
pareltjes van zweet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 het kind droomt
van onbekende verten
van onschuld en
ultiem vertrouwen
van donkere gestalten
die zijn knuistjes
doen ballen van
intense angst
onterecht
de duisternis brengt
licht dat zonder haar
niet zou bestaan
als de zon zijn kamer
binnendringt op zoek
naar kinderogen
en de nieuwe dag zich
openbaart
ontwaakt het kind
een…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Mijn nachtbewaker voor mijn droom
de illusies in de duisternis van de nacht.
Nachtvlinder! Jij hoort tot mijn inspiratoren.
Nachtvlinder!
Jouw mystiek is de nevel in mijn hoofd
dat beeld verlicht de nachtelijke horizon
jij strooit lichtjes als vallende meteoren.…
herhaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 in de keuken buigt
haar grijze hoofd zich
over de krant
haar rimpelige hand strijkt
over een foto van het gezicht
van een opgejaagd kind
zacht streelt ze,
bezweert ze de angst
van het bange kind
ze sluit de ogen
het is zo stil geworden
in de stinkende goederenwagon
in de duisternis tast ze
tevergeefs naar de hand
van haar moeder…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Heel het geheime en verdrongen verlangen,
al de zorgen, het zoeken, de hoop
of wanhoop, de duisternis en het licht,
ze blijven een raadsel, een labyrint
dat we telkens weer doorlopen maar de
uitweg blijft verborgen tot we het opgeven
te zoeken naar de diepe zin. Die ademt zichzelf
uit en in. Die overvalt ons, soms even.…
eenhoorn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 ze zouden hem vinden temidden
van al die andere fabelwezens
een lang verblijf in de duisternis
deed hen het licht vergeten
levens getekend door gemis
ze wandelden in de voetsporen
van onstuitbare weemoedige gedachten…