35278 resultaten.
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.189 schreiend
naast lijken
en gebeente
leg ik woorden
in de kast
blaas het stof
uit zinnen
van verhalen
en gebeden
de echo raapt
een holle schaduw
in de hoeken
van de kamer
schraapt
verbleekte
maar nog nooit
begraven schedels
vingers verstijven
gegil verstomt
geschreven is
de onvoltooide
grafrede…
Marmer
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
933 Binnen bonkt een grijze herinnering
als holle echo doorheen
een blakende stilte.
Rusteloos stroomt het
als vergeten
door gletsjers van verleden
sterft
een duizend doden
op het schrift van het gemiste lot.…
Tasten met kleuren
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.607 In het licht van mijn fantasie
ben je eenzaam
mijn verhaal
dat ik niet vertel
omdat
mijn woorden nog eenzamer
zijn dan
elke kleur
die op jou lijkt
en je
altijd
laat verdwijnen
als je naam
weer begint
met
de echo die
de liefde
weer bang zal
maken
als hij
onze
nachtmerrie
weer ontdekt.…
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 Ik heb je eindelijk laten gaan
Het was tijd me te verlaten
Zo gezegd is het gedaan
Schoorvoetend zocht je naar de poort
een echo door de straten
De winterwind duwde je voort
geen mens heeft nog van je gehoord
Ik heb het zo gelaten
De stilte gonst een vage spijt
Ik bijt mijn lip
Wat ben ik kwijt..…
stilte beleven
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.728 aan de andere kant van het vensterglas
walst het landschap aan je voorbij
terwijl jij juist nu de stilte beleeft
als een echo van weleer
die je lang geleden bent kwijtgeraakt
Lejo van Kuijeren…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
929 Daar blijft een echo van iedere stap
telkens achter bij het bestijgen van de trap
naar de slaapkamer van zoete uren,
naar het bed waar liefkozen eeuwig zou kunnen duren.
Die kamer blijkt leeg en ik staar naar
de hier en daar oud beschilderde muren.…
Bijna
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.057 De avond is de stilte die me alleen
maar schaduwen laat vinden
waar woorden en echo's
mijn stem niet kunnen vinden.
Want ik ben een schim die zwijgend
niets meer
bezitten kan
en steeds volgt wat hij
verliest aan de dood en
de liefde
die alleen
nog in vreemde voetstappen
bestaat.…
Woordengordijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
406 ik breek de windstoten
met harde kloppen in de schuimkoppen
maar niets vlucht sneller dan de wind
ik breek het spiegelende watervlak
dat slechts wat rimpelt aan de oppervlakte
terwijl het in de diepte verder stroomt
ik breek de stilte
met een schreeuw
maar de echo antwoordt niet
er rest nu slechts een hunkering
en een speels geweten…
strandbericht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.117 " wie kijkt niet graag naar binnen;
deze ronding, de meest intense kleur voor eenheid
waarop het leven in meer dan fragmenten steunt "
het zwijgen verbreedt
ons gesprek
jij legt je hand erover
we worden branding
en vullen de schelpen met echo
't geruis zingt mee
als rood vuur…
Rust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte.
Van stad naar stad
getrokken,
maar nu hier, tussen dijk en grasland,
neergestreken in het niets.
Bij een kolkende maas
mijn rust gevonden.…
Zesenzestig vragen per minuut
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 de tijd die in
herinneringen
uitdijt
afbuigt
het karmozijn dat
aanhoudt
dwingt
suist
van eb naar vloed
eb-vloed
eb-vloed
zestig, zeventig keer
per minuut
in ieder tij
de vraag naar jou
de echo die
nou eenmaal
echoën moet
zelfs als een
antwoord uitblijft…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
693 Als de eenzaamheid
om je heen kruipt
je laat hunkeren
naar iemand om je heen
Als je leeft in de leegte
de echo van je woorden
door muren wordt gehoord
in die stilte ben je dan alleen
Als je iemand mist
die je koestert en omarmt
als je niet kunt zijn zoals je bent
en bij niemand meer kan schuilen
Als je leven is veranderd
en veel…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Jouw geest laat een stille echo klinken
in de bloeiende zomerse tuin
ik heb me in de gladiolen verdiept
om de bloemen op jouw graf te leggen.
Ze zijn mooi nu, in hun zomerse schoonheid.
Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
LENTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Het stadspark
een canvas van groen en wit
en veel blauw daarboven
mezelf weer verliezen
in een bloesemballet
al weet ik
zelfs daar
zal ik jou niet meer vinden
niet eens de echo van je stem
nu de wind
weer het zuiden vindt
maar er is dat licht
er zijn weer uren
die blijven duren
alsof dit
nooit meer
over gaat.
Mia Bemong…
Zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
409 ‘k Gil de longen uit mijn lijf
zolang ik niet weet
voor wie ze ademen
Mijn geluid weerkaatst
van berg naar berg
steeds dichter bij de stilte
Het schoolbord is weer leeg
De hele geschiedenis is een tel lang
Soms vraag ik me af of ik besta
‘k Hoor dan een echo “Besta, besta...”…
Portret van een najade
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
134 "Mijn teerbeminde kunstenaar, Adonis
beminnelijke hartbreker, mijn lief
ook vader Zeus was ooit mijn hartedief
hij weet dat eros' manie ongewoon is
ook als een amorzoekende najade
een nereïde, dochter van de zee
lijk ik van buiten op Kalliope
draag schoonheid in mijn groene
ogen mee
ziet men in berg en dal een oreade
verliefd als Echo…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 de bliksem sloeg
en van de bergen dreunde het naar zee,
met echo's naar de sterren en de sneeuw
en door de bloemen drong het in de grond:
- 'hij, die voor jaren in ons midden stond
en afscheid nam om in de taal
der mensen, juichend en kermend,
niets dan het verhaal
te zingen van het geluk,
hij keert terug,
hij is al doorgedrongen
in aarde…
Jij, in de stilte van mijn dagen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
567 Ik hoef je niet als vuur dat brandt en verteert, maar als een licht dat blijft,
niet grillig of vluchtig, maar standvastig als de horizon aan zee.
Zelfs als het leven ons soms uit elkaar trekt als golven in de tijd,
weet ik dat wat wij zijn nooit verloren zal gaan.…
Zeewinden
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
727 De lente heeft zij mee-
gebracht, het is de zee,
die klatert, lacht; de zee
de zee, de zee brengt
alle winden mee.…
Griekse baai
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.646 Beschermende rotsen weerkatsen de melodie
van zeegeruis als een fluisterend echo
van vergangelijkheid.
Zoekend in mythisch verleden
ontwaakt de slaperige geest
er draaft een dunne draad
terug in de tijd naar het oorspronkelijk begin.…
Besef
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.036 Ik hoor wanneer de nacht aanbreekt
De echo van haar stem langsheen de muren
Van deze eenzame slaapruimte sluipen.
Als een ingehouden schreeuw vanuit de eeuwige
Stilte van haar hemel. In deze uren
Die leger zijn dan lucht en zwaarder dan lood
Zijn het de onvervulde dromen die tegen me aankruipen
Als wilde dieren.…
De echo van jouw spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 je handen strelen
met je vingers spelen
het gaat me nooit vervelen
ken de muziek
als jij de toetsen raakt
uit zwart en wit de tonen maakt
het licht staccato
in je temperament dat liefdevol
de klanken tot akkoorden stemt
samen luisteren
naar de echo van jouw spel
het applaus komt altijd veel te snel…
Erfenis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
643 Ik ken geen andere weg
dan die ik ingeslagen heb
op een keerpunt heb ik nooit gestaan
ben altijd rechtdoor gegaan
het eindpunt komt in zicht
ik ga door
ik kijk niet wat achter mij ligt
daar liggen zeker onze scherven
mijn nalatenschap is een ivoren toren
jij zult hem erven
een echo van mijn dichterschap
zul je horen bij de beklimming…
Uit jouw stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
543 Uit jouw stilte
wil ik naar de lente lopen
doorbreek het zwijgen
met geluid van puur geluk
op het strand is de horizon
weer zuiver en toereikend
als een maagdelijke bladzijde
in gedachten zonder poëzie
nabij een dichter die wil schrijven
uit jouw stilte in de luwte blijven
zonder stemgeluid en zonder echo
alleen de grijze tinten van…
Moeder
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.176 ook nu
is zij mij
ik leun in haar
de gebaren die ze maakt
haar ogen en de wind er omheen
ze leert me het leven
en de dingen die gebeurd zijn
hoe je moet vliegen en een deken legt
om het ene, dan weer het andere
ze zegt het me met handen
vooruit in tijd
handen die ze achterlaat
op een stoel, door het raam
in een bloem of een echo…
Geesten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.999 In een afgelegen hoek van mijn gedachten,
waar fluisterend de monsters dwalen,
resoneert een echo van eenzaamheid.
Broze fragmenten van vertrouwen,
onverbindbaar door de tijd,
Herinneringen blijven,
in hun onzichtbare eigen strijd.
Ondanks de afstand,
Blijft de pijn een stille metgezel.…
Ik sprak Jouw Naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ik sprak jouw naam – in stilte –
zoals wind een blad kan zijn –
geen echo – geen bevestiging –
alleen het zachte – Zijn –
Je vorm – hing in de kamer –
zoals licht in ochtenddauw –
je afwezigheid – zo tastbaar –
alsof ik je nog aanschouw –
We zien elkaar – in schimmen –
en liefde – als een fluistering –
zaait in mijn hart -
Ik hou van…
Roze gedachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 Een zee van roze
Als wolken bij avondrood
Flamingo's aan zee…
Vogelvlucht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
586 Ik wil vliegen als een vogel
me echt vrij voelen
niet meer gevangen
en als ik mocht vluchten
dan als een vogel
het liefst als een meeuw
met een smartelijke schreeuw!…
BLACK W. HOLE
snelsonnet
4.2 met 39 stemmen
1.775 In onze Melkweg zit een groot zwart gat.
Nu geef ik u te raden, beste vrinden,
wáár of dit fenomeen zich zal bevinden
dat Chandra’s telescoop gevonden had.
Tussen de sterren ? Neen, u bent abuis:
tussen twee oren, in het Witte Huis.…