Alle inzendingen over gordijn

1036 resultaten.

Sorteren op:

Einde van de dag

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.281
de muur Gloeit er warm van op Een rode gloed glijdt noodgedwongen Op koud gesteente en behang De zonnegloed mag door het raam Maar de kou moet buiten blijven Daar blijft ook de vogelzang En het fluiten naar de wijven Binnen spinnen de muren Voor de tijd die dag nog rest Wanneer de trendy schemerlamp De gezelligheid vast test Gordijnen…
Jeroen Zwaal10 december 2002Lees meer >

Podiumparket

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.328
de stilte valt omlaag als het licht verdwijnt en het podium grijnst de gordijnen open, traag een zwarte stoel troont het gevoel in een leeg decor hij wacht alleen gelaten en verstomt het praten even ...…
Verdano7 februari 2004Lees meer >

Jij...

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Jij bent als een wit gordijn in de wapperende wind. En een glimlach, geplukt van de lippen van een kind. Jij bent het smelten van ijs in een warme zomerzon en de allermooiste vlinder die ik net niet pakken kon. Jij bent de blik van een bruid naar haar beminde bruidegom, en de woorden feil en ioom, maar dan gelezen andersom.…
Chadia8 april 2004Lees meer >

Duizend nachten en dagen

gedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 16.296
Een schuldig gordijn houdt me voor eeuwig van me gescheiden. ---------------------------------------- uit: 'Gesloten gedichten', 1964.…

in het voorbijgaan

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 704
dan mijn arm die haast schuw naar jouw ijzeren ros wuift of is de blik enkel voorwaarts gericht tussen wanden van geluid waartussen witte strepen voorwaarts flitsen en asfalt de toekomst duidt wil jij me treffen en de stoet van wielen voor even verlaten of eist de verte dat ze zo min mogelijk alleen wordt gelaten ik zal het gordijn…

Waterdicht

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 363
heeft een lichter kleurtje gekregen omdat doemdenken de laatste tijd uit vergaande slijt ineens tot nieuws is verheven en doordat het patina van de publiciteit dolgraag de donkere kanten van alle emoties verlicht in hun jacht op potentiele klanten stilte regeert uitgestorven straten argwaan schijnt nog wat licht door gordijnen…

Het delicate bloem-schikken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
vanwaar komt die tocht onder het verhullende gordijn dat ooit werd gestopt met oude vergankelijkheid op stok De bloemstukken van weleer.…
Aafje19 februari 2007Lees meer >

Vrije geest

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Als de avond valt Is hij de donkere schaduw Als hij een blok op het vuur gooit Is hij het droge hout Als hij de gordijnen sluit Is hij de stille nacht Als hij naar bed gaat Is hij de sleutel in de deur Alles kan hij zijn Terwijl de sterren stralen In een donkere nacht Hij denkt aan morgen En hij is de trap naar boven Hij zet een raam…

SAMEN MET MIJ HUILEN

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Even en je schoof dan de gordijnen dicht Dan zou je mij een kus gaan geven en weende samen met mij, wellicht 21-1-2021 Ton Rijkers…
Ton Rijkers21 januari 2021Lees meer >

Verholen?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
gespitte graven waaruit de ochtenden zich laven tot het morgen gloren, worden nieuwe tranen geboren, leggen zon en maan een schaduw over een geleefd gezicht, lucht en water verhangen zich aan nevelringen, de mens wikt en schikt zich in een aantoonbaar gewicht, naar de maat van al die overbodige dingen, schuift daarbij de gordijnen…
pama3 februari 2010Lees meer >

De cactus

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.738
Kaal staat hij voor de blankheid der gordijnen, verschrompeld in wat kiezel en wat zand en mist zijn ziel: het alverschroeiend schijnen der eeuwge zomers van zijn vaderland.…

Ben ik resistent?

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 595
Vanuit verloren stilten, boren miljoenen vragen zovele gaten in gordijnen van het paradijs, steeds meer licht priemt door onwrikbare schaduwen, waarin onmacht wordt beleefd, wanneer het verloren bloed door de mazen van de schijn is weggevloeid.…
pama15 april 2011Lees meer >

Wolf

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
‘s Nachts werd ik wakker van zijn luid gehuil, en deed ik trillend de gordijnen open dan hield het enge beest opeens zijn muil. Hij zou zijn leven met de dood bekopen. Ik kocht een schietgeweer en hield me schuil en toen hij weer kwam aangedropen richtte ik mijn loop op dat stuk vuil, tot ik zijn ogen zag. Zijn donk’re ogen.…
Jonathan26 april 2011Lees meer >

Lente

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Het valt mij op Dat ik de laatste tijd steeds vroeger de gordijnen sluit niet dat het sneller donker wordt integendeel de lente rukt onstuitbaar op de dagen lengen soms al om vijf uur soms zelfs nog eerder steeds vaker blijven ze de hele dag gesloten ze laten licht door ja dat wel, het is dus overdag beslist niet aardedonker toch…

Een kat maakt rare sprongen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Littekens van nagels ruisend glas van haren, tijger in gordijnen.…
Pama24 september 2013Lees meer >

Een tijdloze beleving?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Wie bij daglicht de gordijnen van de wereld sluit en de kaars zal doven, verhult de toekomst in nevelen, een vermetel gebaar om de tijd te willen ophouden. verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat het geluk niet zal benijden.…
Pama12 augustus 2014Lees meer >

Lucide

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
mensen binnenin een fossielen bos onverklaarbaar sla ik glasgordijnen open van motregen, dat viel in de ochtend voor mijn gevoel alreeds expres gesloten tussen mens en de natuur binnen het eeuwigdurende gedruis blijf ik abrupt hangen aan lage grijptakken waarin mijn woeste haren verstrengelen: o, Absalom mijn zoon verbaas mij dat het gordijn…
Laurens Windig25 september 2016Lees meer >

Najaarsvensterke

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.467
Een verneuteld vrouwke schikte 't Wit-en-rood geblokt gordijn; 't Was..., alsof heur rimpels zegden ‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Alice Nahon15 oktober 2016Lees meer >

Achter de coulissen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Dan schuiven de maskers met de panelen; sluiten de gordijnen achter het verhaal.…

vivre en cercles

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
de gordijnen sluit ik nog neem het prille niet aan als goede munt in mij voel ik zeker wel een koud bestaan het winterkleed afleggen is mij nog niet gegund het getij neemt zijn tijd in mij, het is in mijn bezit zie dat niet als verwijt de natuur schildert immers niet altijd plots wit in mijn geest ze wordt door mistig grijs geleid ik…

menselijke trekjes

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 434
een geweldig paar het kopje en schoteltje vijftig jaar samen de kamerplanten ze verlangen naar buiten voor altijd binnen olifant van steen uit een klomp klei geboren met grote oren vrouw uit Afrika denkt vaak aan haar droeve reis uit hout gesneden meisje met duiven droomt al jaren voor zich uit in de vensterbank gordijnen hangen…
J.Bakx30 maart 2022Lees meer >

je hebt me bewoonbaar gemaakt

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.298
bewoonbaar gemaakt muren behangen met kleurrijk verlangen in ieder patroon ik leef in een droom de deuren vervangen het piepen en kraken gestopt door ze strak af te hangen, gangen geschoond en gerecht pannen getrapt en in lijn op de daken gelegd ramen doorzichtig van buiten naar binnen voorzichtig beginnen met open te zijn gordijnen…
wil melker15 oktober 2003Lees meer >

HEMELEN

netgedicht
3.4 met 135 stemmen aantal keer bekeken 493
ik voelde licht frisse tocht die mijn warme lijf zacht streelde zag gordijnen golven op de langzaam wakker wordende wind ik kende de komende rituelen eigenlijk alles wat daar bedacht was en wat wij van plan waren ja het overwinnen van fysieke beperkingen door intimiteit liefde en geduld in een te leren totale overgave wij…

De doodstrompet

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 339
Mijn lichaam werd gevonden door het licht dat de gordijnen kliefde. Mijn lippen waren een litteken. Met mijn voeten bloot de trap afgelopen, mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen en haarvaten vulden zich, los van elkaar. Alles voor het eerst, alles voor het laatst.…
Paul Demets25 augustus 2026Lees meer >

Spiegel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 986
Dat zou ik niet durven te beweren Ze eten pas of al om kwart over vier volgens mij een snelle ongezonde hap en die zoon van hun is vast een dronkelap ik zag ‘m laatst lopen met een volle krat bier Ik vind mijn lange gordijnen wel plezierig en heb ze sinds hun komst dagelijks dicht dan zit ik niet zo openlijk in het zicht mijn buren gluren…

Krullen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.120
Zoals gordijnen draperen als ze dichten liggen krullen als een pauwencanto gestreept over zucht en rondingen gesleept tussen ademsnood door laverende lichten die wazige ogen niets meer ziend vertellen - bewogen achter wilde tochten verdiepen - van en in de overgave waar ze pas in sliepen huiveren als de tintelende waaier blijft kwellen…
oepsie28 september 2003Lees meer >

Holst van de nacht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Het holst van de nacht Kan het daglicht niet verdragen Lege hoofden, allen dwazen Het donker voelt zo zacht Op straat is het stil In het café gebeuren dingen Mensen dansen, vrijen, zingen De warmte voelt zo kil De gordijnen zijn open Een hoer begint te lonken Ze spuwt vuur, ik ben dronken Ik betast haar knopen Wanneer…

Oleanders of zo

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.144
zo kun je verdwalen met je neus in de wolken of in geuren die een schoonheid kleuren met honing mandarijnen fluwelen gordijnen en ogen stralend naar een ster die er misschien wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach als je stiekem om het hoekje gluurt of met je neus plat tegen het raam en een blos die smaakt naar meer kan ik nog dromen…

Korte Straat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
zo'n nergens maandenlang begrensd door kou die alles stillegt en de straat aan beide kanten laat verdwijnen in sneeuw Het verzet en de dromen van de tieners bevriezen Ze houden hun kleren aan in bed en moeten het doen met ijsbloemen op het raam De buren wonen te dichtbij om vrienden te zijn Oma houdt ze in de gaten boodschappen en gordijnen…
Zywa18 februari 2020Lees meer >

Piter Terpstra

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
geluiden zijn gestorven – geen wakker worden meer in de vroege morgen niet meer bijtend op de tong het potlood leeg geen verhalen meer jouw eigen verhaal geschiedenis buren zien je niet meer laat in de nacht typen in silhouet van gordijnen jouw dwalende gedachten gebroken in het ritme van de dood moe is het lichaam vingers zullen bladzijden…
Klaes22 juli 2006Lees meer >