1774 resultaten.
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…
De zwijgende minuten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
607 weer wordt het graf geopend
luiden klokken hun herinnering
de geur van oorlog
ruikt naar vroeger
met sporen angst erin
de zwijgende minuten
waren uren voor een kind
niet uitgesproken woorden
bundelden saamhorigheid
in menig vaderlands gezin
maar de betrokkenheid
wordt langzaam sleets
na generaties van herdenken
is het doden wel geweest…
droomwens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 zwaluwen boven de stad
ze waren er ooit om mee te schrijven
aan een lange zomerzucht
maar nu de lucht geen tekens geeft
van wetsveranderingen, neemt het af
hun graf gegraven door ons, mens
op een terras zit stil een jonge vrouw
ze droomt in duizend witte tinten
over wat ik wensen zou
schoon
gezuiverd
door het bloed van alle dagen…
Het blond van je haar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 heb bloemen
gebracht op je graf
jij liet het regenen om
verdrogen te voorkomen
nog staan ze daar
in kleurige pracht
ik wacht tot je komt
uit jouw donkere nacht
een straaltje zon
laat het blond
van je haar weer
oplichtend dansen
hoor nu je stem
in de lach die
je schenkt met
het blauw van je ogen
voor even bij mij
in een…
Schaduw van het licht.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 En grimlacht naar ons reeds het graf.
Zinloos iedere daad zo geprezen en
op het gelaat kun je de twijfel lezen.
Maar moedig verzet zich menigeen tot
de dag des oordeels valt en ook daad-
werkelijk blijkt, het leven is slechts
te leen.…
Boodschap van naastenliefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
616 de nacht
sloot met een steen
het graf waar hij
gewassen en gebalsemd lag
een lichaam
op de witte lakens
verlaten door de ziel die zich
in handen van de vader gaf
de vroege morgen
zag de steen verrold
het doodsbed leeg
verschrikte vrouwen in geween
maar hij verscheen
aan volgelingen en getrouwen
vroeg hen zijn boodschap
van naastenliefde…
Overdenking
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 bij de kist
van zijn opa
overleden
na een ziekte
vroeg een kind
eens onbevangen
hoe het was
om dood te zijn
zijn vader gaf
als antwoord
staande naast
het open graf
dat hij dat
toch eigenlijk
ook niet zo
heel goed wist
en zei daarom
waarschijnlijk
is dood zijn
hetzelfde
als nog niet
geboren zijn
dus is het niets…
kaalde me tot op het bot
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.418 ik had me opgetuigd
met alles wat dit leven gaf
een stuk verleden in het graf
zo trok ik aan de bel
ik was geen del, wist
dat je me graag geloofde
beloofde me boeketten mooie
woorden als ik maar bij je hoorde
je raakte aan verdriet
waarvan ik niet méér wist
dan tranenstromen over wangen
zette me in mijn geheim gevangen
plukte alles…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 Morgen ga ik naar het graf
van mijn lieve moeder.
Schreien kan ik niet meer
en reeds vervagen haar trekken.
De klank van haar woorden
dringt nog amper tot me door.
De streling van haar hand
is van mijn huid verdwenen.
De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.…
Respect
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
4.924 wordt je niet dat ben je
wat ken je en wat leer je
hoe meer je weet verleer je
die primitieve drang
om hard te slaan en lang
en dat maakt me zo bang
gewoon en ongeremd
lief hebben wie je kent
maar ook die vreemde
die bange en die boze
die domme grenzeloze
en tot slot lief te kozen
wier haat je slaat
en rozen te leggen op het graf…
Nooit
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.479 Deze nacht
leg ik voorzichtig bloemen op je graf.
Ik mis je meer dan ik ooit had verwacht.…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ogen in kassen
Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 Dit einde is het einde niet
al is het graf verzegeld.
Vrouwen zijn op weg met balsem
en geur van voorjaarsbloemen.
Een tuinman, bezig aan de heg
groet onverwacht, en weet een naam te noemen.
De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?…
Miranda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 droog je af met een zweem gewoonte
als lichtlilablauwe lavendelbloesems
met slapverwaterde haarwortels
bengel je voor mij aan de zinkende horizon
Want ’s avonds of daarna
bubbelen jouw kooipoten en je
episch epicentrische kopje
mee als granieten pelgrims
op zoek naar de bodem van dit heelal
Kan ik rustig de bloemen op de grenzen
van mijn graf…
Herfstgeuren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
933 Begraaf me in de herfst, mijn lief,
wanneer de bonte blad'ren vallen,
paddestoelen en zilveren webben,
mijn graf sieren in de vroegte.
Begraaf me in de herfst, mijn lief,
wanneer de geur van herfstfruit
en rottend bomenloof het einde
doen vermoeden, voor een koude tijd.…
Vreugde
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.626 De vrolijkheid wil dansen
werpt de grauwe kleren af
laat zich niet meer onderdrukken
wast de stilte uit het graf.
Een vlinder wil uit die cocon
slaat de ogen naar omhoog
kijkt verlangend naar de zon
wappert snel haar vleugels droog.…
Het eindigt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
855 Hier op aarde
Hebben de goden
Hun macht reeds verloren
Ieder doet wat hij wil
Ieder doet naar eigen zin
Dat was niet
Hoe de goden het bedoelden
Zo velen
Tè veel
Tè machtig
Zelfs voor een god
We stoppen het leven op aarde
Zonder dat wij dat willen
En beseffen
-
Kortzichtigheid troef
-
Wij graven ons eigen graf
Het stopt
Het eindigt…
vakantie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.198 Een graf? Alleen voor wie!
Het graven doet zijn lichaam glimmen
eindelijk klaar, hij zucht en gaat opnieuw beginnen
In elke hand een steen, Hij graaft, en graaft
totdat de drang bedaart
zeewater zo koel
Morgen heeft hij weer een doel
1…
Dit einde
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
661 Dit einde is het einde niet
al is het graf verzegeld.
Vrouwen zijn op weg met balsem
en geur van voorjaarsbloemen.
Een tuinman, bezig aan de heg,
groet onverwacht en weet een naam te noemen.
De steen is weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?…
Met doornen gekroond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
598 het avondmaal
de judaskus met goud betaald
bleef op zijn wangen staan
het snelproces de marteling
met doornen gekroond
gehoond op weg naar kruisiging
het donkert bij de berg van calvarie
de lucht trekt samen en de aarde beeft
als hij zijn geest aan vader geeft
vrouwen hebben hem geschoond
gebalsemd en in witte doeken afgelegd
het graf…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 De aarde opent het kille graf
van alles wat gestorven leek
maar in zaad bewaard, achteraf
in moederschoot toch levend bleek.
Kou, dood en kilte in de grond
waren niet bij machte
dat warmte die de hemel zond
pijn en lijden niet verzachtte.…
Maatstaf?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
456 eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren vergeten, we
dragen de baar naar eigen inzicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders draf, de dood
als maatstaf wordt gemeten, werd
voor diegene, die de waarheid denkt
te hebben geschreven, niets verwijt
hun grootse gelofte tot aan het graf…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
uit zinnig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zo wandel ik door woorden
trek ze aan en
stoot ze af, de
richting onbepaald
hun eigen graf
begraven in een vreemd geluid
ik hoor een meeuw
zijn schreeuw lijkt
veel op uitgestorven klanken
wrang weggetrokken
uit het laatste geluid
dat heelhuids langs
mijn oren vloog
hoog, heel laag of
fluisterend
ontluisterend stil
begin ik…
Zwarte gaten denken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
613 De diepste zwarte gaten,
die mensen graven,
graaf ik zelf.
Het zijn duistere gedachten,
die ik denken moet.
Moedwillige angsten zijn het,
die me trouw beschermen.
Machtige gedachten zijn het,
die niet beogen willen,
dat ik dood zal gaan,
want ik leef.
Menselijke gedachten zijn het,
die dieren niet denken kunnen.…
Niet te begrijpen...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Brengt hij het naar zijn moeder,
of naar het graf zoals zovelen?
Hoe draag je een verdriet zo groot.
Gewikkeld in een deken
en de simpele woorden.
“Hij is dood.”…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
AFSCHEID VAN HET DORP
poëzie
2.9 met 20 stemmen
4.372 ik heb om u mijn huis in as gelegd,
ik heb mijn moeder in haar graf gelegd
en ben op weg gegaan, verlaat mij niet.
in mijn bedroefde keel klopt een nieuw lied.…
Dikke Dinges R.I.P.
gedicht
4.6 met 5 stemmen
9.499 Het graf z'n botten!
Dikke Dinges R.I.P.…
Gepikte kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
618 Ze keek 'm aan en zei toen zacht:
ik pluk ze voor m'n man z'n graf,
heb geen geld om bloemen te kopen
dus moet ik hier wel plukken toch?
Want met lege handen naar het graf,
dat kan niet, is een straf!
De agent snoof z'n neus, een traan over z'n wang
hij bleef staan, tot ze klaar was, 't duurde niet lang!…