1581 resultaten.
Sterretjes
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
714 Allemaal hetzelfde sterretje,
Zij denkt: het is de hond
Hij denkt, het is mama
Ik denk: er staan er te weinig
Want we zien er maar één
We laten haar in de waan
Hem ook
Ik denk, dat de onzichtbare sterren
Mijn geliefden zijn!…
carpe diem
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
909 het plukken van de dag
mag misschien voor sommige
mensen dagwerk zijn
de dichter echter
plukt elke dag verwondering
als bij het sterrenplukken
op een mooie avond
ergens in het zuiden...
een beetje dromen
van bescheiden geluk
en daarvoor zo mogelijk
de juiste woorden vinden…
Visioen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
656 Ik zag de goden zich
met tomeloos plezier verbazen
om hun eigen onvermogen
ik zag ze spelen, uit verveling
zomaar iets proberen,
eerst geschrokken, daarna vol verrukking
kijken naar de eerste zonnestralen
ik zag de tijd beginnen en ik zag
het universum eeuwig lachen
om een zelfbedachte grap.…
stop
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
672 roze
dromen
stromen
niet te stoppen
in de toppen
van jouw vingers
laten me
dwingen
te voelen
te zoeken
in mijn hoofd
op jouw kussen
tussen
de regels
lees ik
een verhaal
verdwaal
in de spinsels
van jouw gedachten
waarop
jouw geest
blijft wachten
in mijn hoofd
tot beloften
beloofd
aan een meisje
met blonde haren
bezwaren…
In een harnas van bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
873 Het is aeonen geleden
dat de hemel tot de aarde sprak
dat de wind
land en water brak in zeven zeeën
in een uitbarsting van hevige weeën
dat ieder elkaars taal verstond
en Orion de Schorpioen verslond
Zo is de tijd vergleden
lichtjaren verder naar het heden
Er woekert flora uit oeroude zaden
verspreid door weer en wind
die men op…
Het oogt als in verleiding
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
646 Als de naakte waarheid gekleed gaat in spiegels
van de ziel
Als door een magneet
keren de gedachten elke betekenis om
die ik aan iedere boodschap geef
Ze raken me aan
en diep
verzink ik
in het tochtig gat van het eigen zijn
onwetend
in een wereld onmetelijk en te groot
voor het menselijk oog:
De iris is
als
een kosmos…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Het is een aan deze wereld toevertrouwde ster.
Een vreemde ster.
Aan ons toevertrouwd.
In warme dagen als wel in koude dagen.
Haar stralen reiken ver.
Haar gezicht is bedekt door een schijf van geheimzinnigheid.
Ze is eeuwig bang
voor haar grote Werkgever.
Daarom straalt ze dag en nacht.
Rood is haar kracht.
Geel haar beminzaamheid
Oranje…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Schoon de dag nog marre
Schittert door 't azuur
Vast der avondstarre
Rozenkwistend vuur:
Hoe zij liefdes wassen,
In 't ontwaakt gemoed,
Ons door haar verrassen
Laai aanschouwen doet!
Treffend toch gelijken,
Zusterlijk, ze elkaar
In 't wedijv'rend prijken
Met een glans zo klaar:
Dat tot zegepralen
Beider gloor volstond,
't Minnen…
Sterrennacht (tanka)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
644 Hoog aan de hemel
flonkert oeroud sterrenlicht
spoelt in stilte aan.
Vlammend valt een meteoor
door de steilten van de nacht.…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
vallende
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
603 mijn naam
klinkt
in het licht
van de maan
alsof je naast
me fluistert
luistert
naar het kloppen
van ademloos
verlangen
in de nacht
noem mijn naam
in het licht
van de maan
fluister zacht
vertel me
wie ik ben
en waarom
eenzaam verlangen
zo welkom
was…
De sterren.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 De laatste punten ver weg die we met onze gewone ogen nog kunnen zien.
Punten van de absolute verstilling.
De sterren zijn rond.
Maar ze schitteren als kruisjes.
Altijd loop ik met een sterrenkijkertje rond.
Een buisje op een statief.
Van buiten blauw en van binnen van blik.
Met een stralend statiefje als antennesprieten.
Even doe ik…
draai
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
547 in een kamer
met roze gordijnen
zie ik de eindigheid
zie haar
in de spiegel
zomerjurk
verdwijnen
zo smal
zo mooi…
Wolken
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
611 Ik pak wolken van de grond
graaf bloemen uit de lucht
pak sterren van de straat
’t is de maan die hoog staat.
Ik graaf bloemen uit de lucht
pak wolken van de grond,
want stel je voor, dat er iemand
met zijn lompe poten opstond?…
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 De mens is,
als tussenstadium
tijdens zijn bestaan,
onderdeel van het geheel
onsterfelijk.
Hij was ooit sterrenstof,
materie, element,
zal vanaf dat moment
vele stadia doorlopen.
Zijn collectief geheugen,
latent verbonden
met het universum,
vermoedt instinctief
de werkelijke relatie
met het grote geheel.
De raakvlakken ervan
openbaren…
Slijpsel
gedicht
3.9 met 7 stemmen
7.189 Op een kast in mijn klas
stond een wereldbol
daaronder zette ik
een puntenslijper
in de vorm van
een wereldbol
en zo herinner ik me
mijn werelden als ik
het sterrenslijpsel
aan de hemel zie.
-------------------------------
uit: 'Tellen en wegen', 2011.…
DE HEMEL
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.248 De hemel staat met sterren volgegoten
Als met gesmolten zilveren metaal;
De nacht is krank van zwangre bloesemloten,
Waartussen ik gedwongen ademhaal.
En steeds als ik in uiteindelijk erbarmen
Rijst uit de nacht uw beeltnis, naakt en blank;
Mijn droom omhelst u met onzichtbre armen,
Mijn lippen kussen u schier zonder klank.
Gij zijt er zo…
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
Microkosmos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
697 (De mens is een wees van zijn eigen erfgoed)
Ik schilder letters
alsof ik sterren
aan de hemel plak
Ik werp kometen
alsof ik de wereld vertak
in kunstmatige wetten
Ik verplaats het hemelgewelf
alsof ik planeten
uit mijn schoot werp
En droom werelden
alsof ik de kosmos
nog naar iets nieuws herschep…
lief
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
695 het maanlicht viel
zoals
het moest zijn
voor even
op ons samen
omdat
de tijd
nodig vond
dat het
voor even
zo moest zijn
met de pijn
van het even
het niet gelukkig
willen zijn
in het verdriet
van de herinnering
aan
soms
voor even
leef ik
van binnen
verder
wetend
dat ik
voor altijd
voor even
van jou…
geluidloos
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
783 stiller
dan ooit
zonder geluid
vergeet ik je
sneller dan
ik wil
veranderen
anderen
mijn leven
rij ik je voorbij
zomaar
even
op een maandag
en ben ik
stil
stiller
dan ooit…
wicca
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ik ben een heks
zie zei ze
iedereen is waarheid
en draag leugens met je mee
waarachter wij staan
achter een waarheid
scherp de zeis
verborgen waarheden ontsprongen
iedereen een ster
de kring wordt alsmaar groter
O.T.O zei ze
sikkel snijdt groeven in de oudheid
oogst het graan
omcirkelt de Melkweg in een nacht
waar wij in één lijn…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Waar tijdlijnen door een snijpunt gaan,
is uit een nagalmende oerknal geboren,
de oorsprong waar tijd nooit stil kan staan.
Er gaat iets in eindeloze ruimte verloren
in een baan van cirkels en hyperbolen.
Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.
Iets onbekends…
vergeten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
665 was je maar
dichter
in mij
verder dan
alles
in mij
verder verdwaald
in mij
zomaar
hier
dichter
bij mij…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Kijk, zijn oog achter de ramen
knijpt hij toe en dan begint
in die uithoek van 't heelal
waar hun huis staat in het dal
een sonoor geluid: hij spint.
Nu wordt het te koud daarboven
en ze sluiten de gordijnen.
Daarna zal de ster verdwijnen
als ze ’t buitenlicht weer doven.…
Nieuwe manen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 De rode knecht
verhaast zich met demonen
hemellichaam zonder borst
fakirbed voor kindse bevalling
venus stremsel van de macht
heeft de melkweg drooggelegd
demonen lachen zich tot barsten
verbeten zuigeling
aan je navelstreng
geworden tot de rode knecht
vrijerig met vele manen
wordt de kosmos stilgelegd…
maanliedje
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
662 hij zingt vannacht
een wandelliedje
tegen de maan
of voor wie er
verder nog luistert
hoor hoe zij fluistert:
kom laat je maar gaan
graag niet te zacht
want ik wil alles horen
wat je hebt bedacht
ik schijn je ondertussen
wel bij in het duister
hij zingt vannacht
een droomliedje
tegen de maan
en voelt zich bijna
zelf een ster…
open
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
692 lilablauw
sluiert
door ramen
samen
kijken
donkere ogen
tot
ze mijn ziel
beroeren
handen
mijn zijn
tot in
mijn denken
mijn wezen
lilablauw
sluiert
mijn hart
licht
licht
lilablauwe lucht
stroomt
mijn kroon
in mijn ogen
glimlach
om mijn mond
om niets
dan de herinnering
het leven opent…
droomloos
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
761 woorden
zonder woorden
spreken
sprakeloos
tegen
warme adem
in
in
tegengestelde
richtingen
kijken ogen
onwetend
zonder begin
eindeloos
verlangend
tegen
al het weten in
zonder einde
eindeloos
dromend
samen
in eenzaamheid
dromend
van het begin…
Ster
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Ik zing een liedje voor mijn kleine ster
wat sta je vandaag toch mijlenver
ik kan je amper zien
kun je iets lager komen staan misschien
ik wil zo graag naar je kijken
ook al ben je niet te bereiken
maar voor mij heeft het een doel
jij geeft mij een warm gevoel
bedankt speciale ster
tot morgen,
sta als het even kan dan niet zo ver!…