6780 resultaten.
Verlaten
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
3.695 Maar hij blijft dichtbij en in elke warme herinnering
hoor ik weer zijn stem,
zie ik de nieuwsgierige blik
en kan ik weer vragen
wat hij me wil vertellen
met zijn woorden.
De woorden die ik graag verzamel
omdat ze van elke ontmoeting
weer een
nieuw verhaal
maken.…
De moeder
gedicht
2.6 met 52 stemmen
20.108 Al jaren dood gaat zij nog elke dag
een heel eind om in mij. Ik zie haar na
het scheren elke morgen voor me, en sta
een voetstap in haar schaduw stil. Haar lach
tast mij in oog en mondhoek aan, breekt uit
zijn glazen kooi de kamer in en zwijgt wat
aldoor was verzwegen: dat ze begraven lag
onder de duim van een man, in een gat
waar een bouwvallige…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De radio speelt het oude liedje
Ze veert op, evenals die akelige emotie van weleer
Maar anders deze keer
Vergeten waar het naar verwees
Hoe eng het soms kan zijn
Dat mooie herinneringen langzaamaan vervagen
Zo dankbaar was ze
Dat anderen zomaar ophouden te bestaan…
Door het dakraam
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.625 Door het dakraam
Keek ik naar
Het heldere mystieke licht
Van de immer intrigerende maan
Langzaam zwelt
Beethovens Mondscheinsonate aan
En voert mij verder weg
Laat mij naar een ander universum gaan
Waar ik de dag opnieuw beleef
Elke beweging jij maakte
Ga ik nogmaals na
Om ze voor eeuwig te bewaren
Waar ik stiekem in je ogen keek…
A happy childhood
gedicht
1.9 met 27 stemmen
10.763 Vergeet je wel eens je vaders klok op te winden?
Ja, ik vergeet wel eens mijn vaders tijd te vergeten
draag je wel eens een strohoed een ooglap een vadermoorder?
nee, ik draag een gedicht op, een zomer van bladgoud
schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?
ja, ik ontcijfer een kus van bemodderde rozen
loop je wel eens door…
straat (te Den Haag)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.105 Tienhovenselaan
Waar in de koffietent iedere maandagmorgen
schoorvoetend op gang kwam en ik in het
woonhuis van mijn kleine geboortepoort
tussen natte was woonde.
Tienhovenselaan er verbleven
eenvoudige portiekheiligen
bij gebrek aan snollen of hoeren,-
hoe zou mijn moeder ze ooit hebben herkend-
Nee, dat waren andere wijken.
Tienhovenselaan…
Gedicht met grote woorden
gedicht
2.7 met 13 stemmen
10.425 De herinnering is een holte
die woont in de holte
van mijn geheugen.
-------------------------------------------
Uit: 'De droom van een robot', 1976.…
Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden,
gedicht
2.9 met 28 stemmen
15.254 Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden, waarin
Ik botten had die zacht waren als zijde. De meiden
Giechelden, ze wogen me en schommelden mijn wieg.
Er was een tijd dat ik mocht denken: Kijk, ik ben
Van marsepein. En als dat niet beviel, dan dacht ik:
Kijk, zilverpapier. Of een kaars, dan kon ik branden.
Jongen en meisje tegelijk; ik zoende…
Kijkdoos
gedicht
2.6 met 133 stemmen
29.509 Je zit in mijn kijkdoos.
Het deksel blijft dicht.
In Zweden misschien
ben je later gaan wonen.
Misschien ging je varen.
Misschien bak je brood.
Maar evengoed zit je hier
achter een krant
in het café om de hoek.
En misschien ben je dood.
Maar je zit in mijn kijkdoos.
Ik kijk elke dag.
En zie steeds opnieuw
hoe je mij niet eens zag.
--…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 de trap ben ik
in 't midden opgegaan
om je te zoeken
zogenaamd je schilderijen
te zien
tussen de pilaren
loop ik van zaal naar zaal
langs witte wanden
reliefs van het heden -
je vloeren en deuren
onzichtbaar wit
lopen scheef van
opgeslagen verleden.
mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de…
Zo zeer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.090 Ik kijk toe hoe golven breken
Op de uitgesleten stenen
Mijn gedachten blijven steken
Bij alles dat is verdwenen
Hier aan de haven vind ik rust
En herleef vervlogen dagen
Ik zie hoe zee de kade kust
Golven diepe groeven zagen
Hun liefde gaat gepaard met pijn
Zoals ook die van ons mijn schat
Maar het is en zal altijd zijn
Zo zeer heb ik…
De stem van een cello
gedicht
3.5 met 78 stemmen
35.257 Waaraan het geluid van een cello doet denken
de cellist Widlund vertelde me dat
er in dit instrument iets huist - een stem
een al heel oude stem waarnaar je zoekt
als je speelt en die je herkent
als je haar vindt
misschien is het dat waarom ik moet denken
aan de oudste geluiden die ik ken, zoals
neuriën, zingen, kreunen, huilen
en ook…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 Klein huis, maar gooi er eens een bal doorheen
en het wordt groot. Zie al die meters,
zijn ze niet van ons? En slenter eens alsof
je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt
zich geeuwend uit tussen de muren. Zie:
het dwalen dat de kamers met elkaar
verbindt is witgeverfd. Er is een trap,
een kapstok in een kast, wat deuren. Als
een landweg…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 Het oude houten hekje kreunt
zijn matig onderhouden luid
als ik hem traag achter me sluit
toch lijkt het of de stilte leunt
tegen bejaard gebogen bomen
die knikkebollend tijd verdromen
ik zie de jaren vaag vergaan
uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar…
Laat me verstillen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 Eindeloos beleef ik mijn
schermutselingen – al was het maar
de eenvoud die me was beloofd – toch
splijt ik de neergaande dagen en deel
mijn hoop en vrees
Neem nu mijn hart en neem
wat je wilt, want al wat ik heb
is meer van jou – al zijn de lege
kamers wel de longen waardoor ik adem –
Dus laat mijn leven door
de wolken schijnen maar…
Vertrokken vlinders #2
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
737 De vlinders verdwenen
Maar de geuren bleven hangen
In een vacuüm van
Het verleden
Geuren zoet en wrang
Die onweerstaanbaar
Worden opgenomen door
De vroegste dauw
Tussen de struiken
Vervaag je in de grijze lucht
En spreid je vleugels
Ver van mij vandaan
De vlinders verdwenen
Samen met jou
En lieten mij achter
In een schimmig verleden…
Ik had wel iets willen zeggen.
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.654 Ik lag vroeg in de morgen te draaien in mijn bed.
Ik zag een kleine vrouw met een doorleefd gezicht en vriendelijke ogen.
Ze was nog lang niet zo oud als ze er uit zag,
de dubbele jaren hadden haar rug gegeseld.
En het was zo vertrouwd dat ik niet kon spreken.
Ze zei me dat het goed was en dat ik vertrouwen moest hebben.
En dat ik vooral in mezelf…
Geknield
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.339 Vingers volgen liefdevol
de grillig koude lijn
die zonder duidelijk beginpunt
nergens stopt
zijn enige houvast
is herinnering aan haar
dat als warm bloed
door marmeren aders klopt…
Wat een drukte in de hoofden...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
788 Wat een drukte in de hoofden,
bloed en tranen, hoop en vrees,
worstelend om zin en zegen, -
bomen die weer groen geworden zijn,
lindebomen van mijn jeugd.
Heel gauw gaan ze nu weer geuren,
roepen dingen wakker
die al lang vergeten zijn -
kinderverdriet en kinderpijn.
Wat geuren met je doen:
ze brengen terug wie je niet meer bent
ze kussen…
autobioboek
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.274 een dagboek schrijf je vol met jouw gedachten
over de dingen die gebeuren, dag na dag
en sla je later in het leven
dit boekje nog eens open
dan komt al wat je leest
compleet met geur en beeld
jouw geest weer binnenlopen...
alsof het nooit is weggeweest…
Zoete limonade
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.541 Te zoete limonade drinkt ze
terwijl haar ogen
donkerder worden
en ouder
Ze drinkt nog steeds
ranja met een rietje
in het huis
waar het altijd veilig is geweest
Maar het kind in haar verjaagd
De kamers leeg
De geur van het kind verdwenen
De sporen van de kindervoetjes weg
Langzaam komt er weer leven
in de kamers
Maar het is niet veilig…
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Een laatste sonate
klinkt uit de achterkamer
als herinnering aan wat eens was.
Je laatste voetstappen klinken nog
en lijken een herhaling van een prelude
op een nieuwe zomer die nooit meer komt.
*
Muziek: J.S. Bach,’Adagio’ uit suite nr. 3 in D groot, bwv 1068…
Vader
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.313 De oude boerderij
staat zwijgend in
het schemerend land
de mist zijgt
laag na laag
op huis en heem
mijn voeten
tasten de aarde
hier was het
dat mijn vader stond
wij vonden hem
na uren die nog
lijken te duren
een koude hand
lag op zijn borst
een glimlach
rond zijn mond…
Ochtenden VI
gedicht
2.2 met 58 stemmen
55.697 Ik zie een man die weggaat.
Een vrouw
laat hem passeren.
Daar gaat een schouder
en een heup
die ze heeft vastgehouden.
Ze zijn nu bij de deur.
Het is een messcherpe vouw.
De plooien
heeft ze al weggestreken.
Er valt droge regen
tussen zijn hemd
en haar rok.
Wat zullen ze groeien!
--------------------------
Uit: 'Zandloper', 1997…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
uit de hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 kinderen hand in hand
in de rij per twee
herleeft het verleden
het luisteren toen nog
naar het wegsterven van stappen
in koud betegelde gangen
eindeloos in hun lengte
van de strengste meesters
in de hoek een jongen
met zicht op twee muren
wat plafond en een stukje vloer
nog meer van die fletse tegels
het zwart in vierkant gegrijns
en…
Ilusie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
436 Jouw gedachten zijn voelbaar
al is het midden in de nacht
wanneer sterren schijnen
en de zon zou moeten slapen.
Mijn hart wordt bewerkt
voor alles dat er niet hoort
bloed en gevoel blijft gespaard
dit op wederwijds vertrouwen.
Wanneer ik mijn ogen sluit
de maan zijn leven leeft
zie ik beelden van een kind
of zijn het er soms twee…
Even
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
649 even leek het
dat jij me kende
jouw hand
raakte mijn arm
het was een
herinnering
die mij verwende…
Minziek
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
558 Jij nam me mee
die eerste keer
aan houten hand
invoelend de natuur
versmalde jij mijn ratio
naar pril gevoel en grijze lente
en zij, met haar kromme bewegingen
een beetje vochtig in haar trillingen
bracht me weer thuis, bij het haardvuur
waar haar gevoelens de bovennatuur hadden
en samen in deze onvoorspelde liefde
hadden wij…