9323 resultaten.
Het laatste punt?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 Uit mijn armen zwom je weg over de
onstuimige jaren van de zee, zwemmen
hoefde ik je niet te leren, waarmee je mij
mee kon laten uitdrijven. Nu jouw hand me
niet meer streelt, maakt dat mijn lichaam
vleugellam en bleef steken in het zand, in een
droom gevangen, die je niet meer met me deelt.
Het natte strand verwaaide niet en niets…
Haar laatste minnaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Zo is zij altijd dus geweest
passie met vuur
Bloem boven wolk
Zij hield en houdt van niemand
Verdriet de haar omringende
wereld met geconserveerde leugens
Onbegrijpelijk. Haar ogen
die dus niet zien
Bloem van de strijd
Het verlangen van de man
- oprecht, toegewijd en eerlijk -
dat hoe kleiner, hoe groter, mooier wordt
Zij vindt…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Mijn innerlijke laatste dans
wil ik graag aan jou geven,
jij met jouw zachte charme
doet mij kleurrijk opleven.…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de ijle wintermaagd
ze is op weg naar de hemel
over ons heen glijdt het oordeel
door de wolken schemert de roep
'dit is de laatste halte'…
Het laatste shot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
875 ga met mij mee
in het laatste shot
mijn aderen zijn al kapot
een snelle ronde bloedsomloop
maakt kankercellen dood
of doet ze snel verdwijnen
naar plaatsen waar
het gif niet makkelijk in
eerste rondgang kan verschijnen
geen wanhoop
zij kunnen slechts leven
van wat het bloed kan geven
mijn lichaam is gesloopt
maar het laatste…
De laatste strohalm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
585 Als niets er meer toe doet
als niets meer uitmaakt
of zin heeft,
als alles pijn doet
van het alleen zijn
dan kun je altijd nog
teder zijn;
dat zorgt voor een nieuwe,
positieve vloed.…
De laatste zomerdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.280 De ochtendzon verwarmt
Het licht gloeit
Goudomrand geschilderd
De dag begint
Als een bloem naar het licht
Badend in warmte
Drinkend van dauw
Reik je naar de wind
Een moment van rust
Intense kleur
Heldere geur
Het is stil…
Laatste dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 op grofkorrelig zwart wit
denk ik de dagen door
van stilgevallen verhalen
uit de kleine open mond
van het uitgemergelde kind
ik kijk in de gedoofde ogen
van de man die de verten
niet meer zoekt
ik zie het uitgeholde hoofd
van de vrouw die zich vastklemt
aan een meegenomen leven
in een koffer
en dan een zwart witte vlinder
achter prikkeldraad…
Het laatste stukje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 ik weet dat het
zomaar uit de bomen valt
in allemaal losse delen
het kan me
ook niet schelen
ik puzzel ze wel tot gedicht
maar een gezicht
zonder ogen
of liefde zonder pijn
een misdaad
los van mededogen
kan onmogelijk het plaatje zijn
want het laatste stukje
dat de puzzel completeert
wordt altijd door de lezer geoffreerd…
De laatste keuze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
489 ,
Onmogelijke keuze
Voor een man die
Op dat moment
Handelings- en wilsonbekwaam
Was werd het meteen
De laatste keuze
Die hij in zijn
Leven gemaakt heeft…
Het laatste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 er hangt een zwaard
van damocles
boven de open haard
hij smeedde scherpte
en polijstte tot het voldeed
aan zijn subtiele eisen
terwijl jij mijmerde
over de vlammen van het vuur
sloeg zacht het laatste uur
in balanceren op de snede
heb jij vaak gebeden
om een spoedig eind
en niet dat jouw kop
zou gaan rollen
door zijn bizarre…
Laatste halte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 Hoofd dat niet
Meer wil -
Benen vastgebonden
Door onzichtbare
Banden uit het
Verleden die mij
Het voortgaan
Beletten
Zachtgesponnen
Zilverdraden
Die als een
Onverbiddelijk cocon
Het lichaam omspannen
Met verstikkende deken,
Laatste halte voor
De dood…
De laatste rafels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 ik heb ze uitgehangen
aan de takken van bomen
mijn zwakheden en dromen
in kleur en kwaliteit
gedateerd door onvermogen
om ze onder ogen te komen
het zijn geen geheimen
maar het voelt fijner om ook
de onzichtbare stukjes te delen
hebben en houden is nu compleet
de laatste rafels dansen op de wind
ben weer zo gelukkig als een kind…
Laatste woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Voordat iemand of iets de vlucht verstoorde,
Waarna het vliegtuig wel leek uitgevlakt
Was er met de bemanning nog contact,
Historisch worden dan de laatste woorden.
Niet dat het nabestaandenleed verzacht,
Maar het is haast symbolisch: ‘Goede Nacht’.…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 zag het water stromen
met op de oevers aangespoeld
restanten van gebroken dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies…
De laatste halte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Ze schuifelen als verdwaalde zielen
door de gangen
van het verpleeghuis
de meeste slecht ter been
met rollator en gekromde rug
niet wetend waarheen
hier vullen ze hun laatste dagen
geen prikkels
geen verlangen
hun geest verstomd
dit is de laatste halte
waar ze wachten
op de verlossing
die niet komt
en worden ze begeleidt
door een verpleegkundige…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 Als mijn laatste dag is aangebroken
en de zon ophoudt mij te beschijnen
Worden mij wat handen toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts…
De laatste draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
897 Steeds minder herkenbaar
kwijnt het leven nog voort
de zin reeds lang vergaan
er is de wens niet meer te blijven
toch houdt iets haar nog vast
is er nog een drempel
voor de allerlaatste stap
ach moedertje ga maar
naar je eeuwige dromen
laat de laatste draad
nu maar langzaam los…
de laatste van het eiland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Zo lang geleden al was het
dat de eerste
ver voor de anderen zijn eiland verliet,
allen zijn hem een voor een
achterna gegaan
allen dezelfde weg.
Overgebleven is er niemand meer
op die ene na,
alleen zijn huisje is nog bewoond
verder is het eiland verlaten,
leeg.
Oud is hij
wat doet hij hier nog
niemand is er
om hem gezelschap te houden…
Ons laatste avondmaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 niet
die zonder herder
voedsel zoekt en
enkel slaapt en poept
mijn woorden heb ik
aan de lucht gehangen
om in weer en wind
ieders aandacht te vangen
duurzaamheid is
de nieuwe kwaliteit
geen snel consumptiegoed
maar liefde en medemenselijkheid
de zorg voor nu
en later staat centraal
als we niet veranderen eten wij
binnenkort ons laatste…
Het laatste luiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 beneden
zij raakten bleven haken
in een oud religieus gevoel
dat opriep om samen te komen
leven te schonen voor het goede doel
zij horen bij een tijd
die ik heb overleefd
de huidige goede herder weidt
zijn schapen in een andere geest
ik kan het niet ontwijken
de ceremonies zullen blijven
tot dat ook mijn stoet
in processie het laatste…
Het laatste woord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 Nooit het laatste woord.…
Het laatste beschavingsvernis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 het laatste beschavingsvernis
sluit de kist terwijl
nieuwe raketten vertrekken
richting verderf en dood
gedrogeerd en gemanipuleerd
door strategen vechten bendes
en legers hun strijd om de macht
pionnen in het spel van kanonnen
weer raast de waanzin
van oorlog en verwoesting
aan de wereld voorbij en nog even
dan gaat het ook tussen jou…
De laatste vlinder?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 gevonden door een eerlijke vinder,
die veilig thuiskomt voor zijn dood, verlost
een schijnprobleem van de laatste vlinder.…
Laatste Ridder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
559 Met loden stappen
stilzwijgend
verlaat ik jouw leven
als laatste ridder
van liefde ga ik
verdriet tegemoet
me bewust
van de nederlaag.…
De laatste keer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 dat dit streven
het echte leven is
een ideaal
met de lepel ingegoten als
keurig lid van de maatschappij
zo hoor je er gelukkig bij
geordend door simplisme
de leiders nihilisten
als alles gaat vervelen
zijn er altijd brood en spelen
dit is niet wat wij willen
kuddes die steeds gillen
ik wil meer maar het is op
dit was echt de laatste…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 Verlaten mens, treed
uit de schaduw van de nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood,
er zijn spelen hier,
loop niet dood in slechts
één karrenspoor, de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen…
Laatste Wens
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.200 Wanneer ge mij begraven zult,
Als laatst vaarwel en laatste huld,
Zal rouw noch traan mij troosten;
Wel eenzaam mag mijn grafsteê zijn,
Maar 'k wou in licht en zonneschijn
Geplaatst zijn, 't oog naar 't Oosten.…
DE LAATSTE STORM
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.609 O de wind, de zee, de laatste storrem!
Schuimend, bruisend, stijgen wilde baren
onder zijne voeten. Krakend, berstend,
in de diepe kolken draait het vaartuig...
Samen duiklen schip en man verzwolgen.
Machtig stormt de zeewe, groots en eenzaam.…
Laatste loodjes
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
1.604 Als u het jaar met bubbels af gaat ronden
En heft daarbij een glas van Albert Heijn
Besef dan dat dit nepkristal kan zijn
Geen lood: gewogen en te licht bevonden
Zo wegen - aan het einde van het jaar -
De laatste loodjes ook voor Appie zwaar…