1878 resultaten.
waar pijn verdween
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.643 een lach verdreef
duizend stille tranen
één na één
ongemerkt gelaten
haar dromen kleurden
het heden herleeft
eens waren de jaren
vergrauwd door verdriet
maar liefde doorbrak
het grijze verleden
ontelbare tranen
jij liet ze gaan
om te ontwaken
in de kleur van dromen
jouw lach verscheen
waar pijn verdween…
Moment suprème
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.596 Terwijl de zon pan voor pan
over de daken klimt
strek ik mijn armen
tot een oogstrelende hoogte:
ontwaken in de luiheid
der dagen. Ik staak
mijn bezigheden voor
een winterse kijk: 3- hoog
maakt echt verschil.
Ik vergeet mijn verkoudheid
en staar pure bewondering uit
over het uitzicht dat dit moment
te bieden heeft.…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 Aan de kade
ontwaken de stemmen van vogels
en het licht wacht op een kans
om boten, huizen en kerken
te overspoelen.
Van de haven,
op het geluid van golven,
komen de zingende vissers
met hun last van oesterschelpen.
De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.…
Wilde roos in gesprek met de wind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.152 Streel mij teder in de morgen
wieg mij zachtjes op jouw kracht
ik zal mij hunkerend ontvouwen
na een maanheldere nacht
in de morgendauw ontwaak ik
fier mijn hoofdje naar de zon
dronken van de nieuw kansen
zou ik bloeien zolang ik kon
mijn hart staat open naar de wereld
schoonheid is zo klein en puur
wie het ziet mag het beminnen
hou…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…
Zonnewijzer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 Orchideeën sterven op het glas
woorden ontwaken in eenzame harten.
De lucht is gedrukt in eendagsvlinders
wolken wijken voor de zwaan
die zich door violen het seizoen inleidt.
Geuren bespelen bezige bijen
in een muzikale ode
van tedere aanraakbaarheid.
Vandaag is een vuurzee
een bloeiende linde
in een vaas voor het raam.…
wij lieven ons steeds weer
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.388 Uit: Intiem genot
omarmd
slapen wij in
om te ontwaken
huid aan huid
in ‘t morgenlicht
nachtelijke geuren
beschermd
door handen
in hun bewegen
als spelende dieren
groeien wij
vanzelf
samen
tot één
gloeiend
lijf
en dromen wij
met gesloten ogen
oneindig geluk
ons lieven
in een zonnewind
als verstrengelde…
Herrijzenis
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
685 Zaadgoed stuurloos verscholen
in het rulle donker ontwricht
als herrezen draak vergaart zij moed
hervat luisterrijk leven en licht
met wortels zuchtend naar diep
schepping stuurt vurige bliksemschicht
vertrouwen en levenslust sliep
in vlammend ontwakende schoonheid
ontvouwt zij haar bloesem en vindt
een tedere lelie in zachtblauwe tint.…
Wachten in de winter
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.348 Waar ik zoek vind ik de kou van het ontwaken.
Van dromen die bevriezen
en ogen die
bedriegen.
Het is geen vlucht maar een gebaar
van de winter en zijn
tijdloze geduld.
Langzaam ontwaar ik
zijn mantel en is
de lucht weer het gordijn
waarachter hij graag zijn roeping viert.…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
nostalgie : haiku /senryu
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 wanneer de zon bloost
bij het prille ontwaken
zoende haar de maan
--------------------------
2.
zee bron van leven
zij die alles deed ontstaan
wordt soms moordenaar
------------------------------
3.
water zo helder
dat het de hemel weerkaatst
of is het de hel
------------------------------
4.…
Want onvervuld...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Want onvervuld blijft het verlangen levend,
geen danser zonder dans, geen licht
tenzij het groot ontwaken leidt tot delen.…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 ik heb
de muziek
van wolken gehoord
zij vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek…
Witte onschuld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 waar ik gisteren nog ging slapen
met het zwarte nachtelijke licht van metaal
ontwaak ik deze morgen
in een vloeibaar wit licht
van alle ontwortelde woorden
geen enkel zicht
enkel nog een witte boodschap
een gevleugeld stil geluid
als waarheid neergedaald
een warme hartslag
in een koude wereld
ik weet het
maar ik ben onschuldig
dus…
Op bloemenbriefpapier
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
660 ik schrijf de schoonheid
van de ontwakende morgen
het dekentje van frisse dauw
op bloemenbriefpapier
teken op elk van hun blaadjes
de initialen van mij en jou
onze wereld
onze gedachten
van liefde en hoop
ik leg ze in letters
naast je mooiheid
op het kussensloop
droom maar
droom nog maar even
ik lok de vogels naar het raamkozijn…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien
en nieuwe dromen laat slapen
waar de stilte
elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin
van woorden en ontmoetingen
die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
Het omslagpunt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 mijn vleugels uitgestoken
op exotische muziek ben ik
naar verre oorden getogen
zonnewind heeft mij
met warmte omgeven
langs nieuwe sterren gedreven
kwam in het omslagpunt terecht
waar zwarte gaten lonkten maar
de terugweg was in gaan beklonken
zal een zachte landing maken
om weer op aardse klei in
mijn nu gifvrij lijf te gaan ontwaken…
Zo lief zij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Haar ademhaling is nog steeds diep
vervolgt haar onbewuste weg
door het geluid van de ochtend
Hoe lang nog voor zij de ogen opent
haar ontwaken in een geeuw wakker maakt
Een merel doet een liedje na
een specht hakt wurmen uit de grond
de zon wacht tot zij hem openlijk
twintig seconden in het gezicht kijkt
Maar zij draait zich ontspannen…
pro peuk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
855 Wanneer het leven bij 't ontwaken je hart nog steeds doet slaan, waarom zou je bij de koffie dan je peukie laten staan?
Tot aan je laatste hartslag beleef je telkens pret, bij het opsteken en roken van shag of filtersigaret.
Nu zijn er echter velen die deze rook echt niet benijden,
hoewel ze bijna dagelijks achter de stadsbus zullen rijden.…
Dierbaar.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 hartstocht ontwaak weer snel.
zacht gekozen tedere woorden
die de sluimering verstoren
in ons verslapen liefdesspel
liefdevol vertrouwd gelaat
schenk mij je passie terug
duizenden rode rozen
wachten tot jij mij binnenlaat
toverfee ik roep om jou
een stem half in rouw
smacht naar hartstocht
van mijn dierbare vrouw…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen
afgrijzen bij het ontwaken…
Poezie.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
616 Of 's morgens bij het ontwaken met
een kater en bloeddoorlopen ogen,
daarin verscholen, je gelooft het
of niet, zie ik ook poëzie.…
Kegel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Ik heb vandaag vrijwillig hard gewerkt
En was de hele koude vrijdag binnen
Om weer iets aardigs voor u te verzinnen
Natuurlijk weer door niemand opgemerkt
En na zo'n dag ontwaak ik in de regel
Ook nog eens met 'n vorstelijke kegel.…
De schaduw van verleden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
659 jij spiegelde
in glas wist
later pas hoe
mooi je was
toen je uit
de schaduw
van verleden
bent getreden
op achtergrond
was ik er al jij
scherfde nog in glas
bloeit nu kristal
in teder raken
kunnen wij de
hoogste tonen maken
jij bent mijn griet
jouw zuiverheid
in weer ontwaken
heb ik met jou zo
warm en godvergeten lief…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.151 Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.
De eerste kraai forenst
van nacht naar licht
in de ternauwernood
onthouden plicht iets
van de doodsangst
ongedaan te maken.
--------------------------
uit: 'De tweede ronde'.…
wakker worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 in een droom lijkt alles echt te zijn
maar als je wakker wordt niet meer
de ervaring blijkt dan valse schijn
en het hier en nu keert weer
maar misschien droom je nu ook
en zal je eens ontwaken
blijkt het hier en nu een sprook
een bedriegelijk vals baken
wat tijdelijk is vergaat
en is slechts een illusie
maar wat eeuwig is bestaat
dat…
Gouden morgenstond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 zacht is
je ontwaken
vingers zijn al
bezig stukjes
van de dag
te maken
nog heeft tijd
niet dringend
op de deur
geklopt want
alle duister is
nog niet verstopt
waar licht al
jouw contouren
schuint vallen
kleuren op hun
plaats en praat de
klok wat luider
je kunt niet
meer verdwijnen
weg van de realiteit
die uit je handen…
Psychotisch
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
375 ik wist dat als
hij zou ontwaken
hij zich psychotisch
kwaad ging maken
waarbij redelijkheid
zich weer zou
omdraaien in het al
te vaak gedolven graf
het gaf geen pas
zich zo te laten gaan
geen schat te zijn
maar de remmen los
dan ziet hij door
woede geen bomen
maar het hele bos
op zich af komen
bladeren wuifden
takken bogen…
Dansen blauwe vlammen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
907 wij branden
al inferno's die
hitte hebben we gevoed
de warmte deed goed
in eigen zweet
en tranen kwamen
we samen in het
stromen van ons bloed
nog heeft het rood
ons niet verblind
dansen blauwe vlammen
zachtjes hun verlangen
laat de wind ons raken
dan kan het vuur in
eindelijk ontwaken een
laatst inferno maken…
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik daar was
ontspannen
één met mezelf
onder een wolk…