1730 resultaten.
Ademruimte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
634 Ademruimte
Ruimte om te ademen,vanuit
het kreukelwoud van mijn
gedachtenkronkels;een denkbeeldig
briesje,opdwarrelend vanuit
onzichtbare etherische sferen.…
fascinatie voor een 70-jarige
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.055 gefascineerd
verbaasd, ben ik het die
de man op deze foto
maar steeds niet los kan laten
hij kijkt me aan
alsof hij met me spreekt
nee, meer dan dat
is hij me onweerstaanbaar
wij zijn zo door en door
vertrouwd, lijkt hij te zeggen
de rimpels in zijn huid
zijn die van mij
de frons is identiek
de haartjes van zijn neus
volmaakt
bijna onzichtbaar…
Ver weg
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.767 beter dan voorheen
Vol met liefde en geluk
Ben ik niet meer alleen
Maar er zijn momenten
Dan ben jij weer in het zicht
Wel vanaf grote afstand
Maar ik doe niet mijn ogen dicht
We praten met woorden
Zonder enige betekenis
Gevoelloos en oppervlakkig
Weet ik dat er niets meer is
Wat ons bij elkaar hield
Lijkt nog verder weg dan jij
Onzichtbaar…
Andere bühne?
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
561 Kon ik maar zijn zoals de aarde,
woordeloos, meeslepend, alles
omvattend, temperamentvol
of loos,van iets van alles
en niets van niets wetend,
maar zie wat ik gedwongen
ben te zien, de gestileerde
tijd van op- en ondergang,
hoofdpersoon in eigen overgang,
een acteur aan onzichtbare
lijnen bewogen in een
overladen seizoen zoekend
naar…
Een ochtend in Sussax
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
668 aan het
grijs van mijn brein
hangt nu in nevel
boven de oude
schuren van de
buurt
het vermoedt
een grauw
landschap
in de country
nabij Sussax
en sleept mijn
herinneringen
door de asgrauwe
wereld van amper
dertig minuten
opgewarmd met
een eerste Senseo
regulair
hij wil niet mijn
jochie
snuffelt wel
maar verlaat zich op
onzichtbare…
Magnetisch veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.070 Ik geniet als ik geheel onbewust
van mijn wazige koers afwijk
verbannen is de onzekere rust
als ik een seconde vooruitkijk
Meegezogen in een kolk van verlangen
links en rechts wordt de druk opgevoerd
als door levende decoratie gevangen
terwijl de gewillige passie loert
Vastgeklemd tussen het onzichtbare
niet langer mijn vrijheid die telt…
teergevoelige passie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
493 doorheen het heelal
schal ik mijn affectie
hoe groot mijn omarming
allesomvattend
een inborst waarin alles schuilt
op zoek naar jou
die mij niet hoort
op tast naar jou
die mij niet voelt
moe en teleurgesteld
bieden de Pleiaden, bekend met leed,
een rustplaats
aan Arachne de opdracht
een laatste maal te weven
onzichtbaarheid te bieden…
een tijdstip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Zelfs de de letter n
en tweehonderd, vier
meter lang zegt niets
vanaf de zijkant
geen hard
bewijs
toch breekt een hemel
aan wie wij wat schuldig zijn
open
Liggen cassettes
leesbaar
zichtbaar
openbaar
Geen tijdstip
ligt de sfinx
meer onzichtbaar
dan nu
en de piramide
voor het museum
is een u.f.o
maar blijf een kind
van…
In een meer
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.946 Stevige korte massieve gedaante
zag ik door het doorschijnende water
optornen tegen onzichtbare stormen,
een steen gekoesterd aan de borst.
Voorovergebogen kluizenaar
verzonken in gedachten, stap
na stap behoedzaam vorderend
op de van keien vergeven grond.…
Onuitputtelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 Laten we vergeten
dat we waren te gedogen
om niet te verleren
verwaaid, verstrooid
geroofd in onwetendheid
vloeit helder bloed uit
onzichtbare wonden
vreugde raakt de pijn,
bijna volmaakt refrein,
uit de poriën van het
lot gedragen, gedachten
onbesuisd niet geringd,
vogelvrij, deze luxe
lijkt onuitputtelijk
er wellen tranen die…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
Doorgetrokken lijnen
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.377 drijven in het midden
Gelaten met het lot
getart in eenzaamheid
verlaten zelfs door god
onzichtbaar leed verzwaard
trekt in het bodemloze
putten echo`s wensen woest
golvend brullend uit den boze
kreten treffen doven
kaarsen blikken als blinden
dicht druip ik er mijn tijd voorbij
en jij mag er jouw wegen vinden…
nocturne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 restanten licht strekken zich lui
spelen met wolkenflarden
drijvend boven het rode uur
dat langzaam de ogen sluit
schaduwen verlengt en
voetstappen tot stilte maant
de wind zingt een requiem
op het ritme van ritselend blad
tot elk geluid verstilt
wanneer een onzichtbare mond
zich opent. hapt
en kleur en klank vermaalt
tot de kleinste…
Mijn maan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.491 Vanuit de eenzaamheid
veroorzaakt door gemis en pech
ontspringen tranen
reeds onderweg
in verschillende banen
naar die grauwe plas
Ragfijne gedachten
krachtig
maar onzichtbaar
rijgen onze zielen
teder aan elkaar
Vier weken wachten
op je onmisbare gezicht
slapeloze nachten
hunkeren naar dat rustgevende licht
nu ik plots
in het donker…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
Bin-Jip
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.052 op zoek nemen we de plaatsen
van bewoners, in verlaten huizen
herstellen wat stuk is, slapen
in hun bedden, nemen een bad
eten resten uit koelkasten
maken schoon, wassen kleren
elke dag een andere woning
onzichtbaar worden
alleen nog maar elkaar zien
zo scheppen wij bewoonde huizen
wachten op het openen
van het slot in de deur…
TV-ACTIE
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.225 omroepkwajongens
in de sneeuw op het scherm
beginnen heel enthousiast
te rollen van minuscuul naar
groter en groter en groter
112 miljoen over de breedte
vrucht van veler inspanning
met glimmend gelaat kijkt
bekend/onbekend Nederland
naar het geweldige resultaat
ieder gluurt nog eens goed
naar de immense sneeuwbal
die abrupt door onzichtbare…
verblindend licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.046 ik verloor
de toekomst
bij het vinden
zocht het verleden
te vullen
om opnieuw mijn
oude ziel te binden
beloofde me gouden bergen
droomde van zuiver geluk
maar de waarheid wenste
mij vooral te tergen
mijn ogen te openen
met een dwingende druk
ik draag de leegte
onder mijn armen
als een onzichtbaar
bezwaard gewicht
maar neem mijn…
als ik jou zie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.903 als ik jou zie
voel ik mezelf
dan kaatst het beeld
door glazen deuren
ben dan rijk bedeeld
met jouw geur
en harte kleuren
als ik jou zie
verschuild kijkend
en toch
met vragende blik
dan weet ik
als vanzelf
geen woord zal klinken
maar een teder gevoel
zal in jou zinken
als ik jou zie
zoals je bent
en onzichtbaar
naar mij wenkt…
Vuurdans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Twee ongelijke stenen
in een vonk van vuur
ontstaat een weerstand
van warmte, op de blaren
waar je mijn huid
bespeelt, ontdooi ik op
de lange duur, brandt
een schroeivlek in, de
herinnering houdt stand
een vrijwillige tinteling
van onzichtbare tekens
van kwetsbaarheid ontbloot
bezien verwonderd in elkaar
voorbij het reinigend vuur
en…
Hierna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
716 Pas dan, zal mijn ziel die haven
zien die zolang onzichtbaar was.…
Trinidad
gedicht
3.6 met 17 stemmen
12.328 Samen trekken we
door het geluid en de lucht van de wereld
op zoek naar het onzichtbare standbeeld
waar ze alledrie opstaan
in de gedaante van één.
----------------------------
uit: 'Bitterzoet', 2000.…
Als het stiller wordt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 soms lijk je
even vergeten
in de ruis van het leven
maar als het
stiller wordt
laat jij je weer weten
in de hoge lach van
een onzichtbaar kind
spelend met de wind
op zonverlichte stukjes bos
waar stof in schaduw danst
boven het warme mos
in rust kom jij nader
vult aan wat haast gestolen heeft
en zorgt dat ik weer voluit leef…
Mijn hart glimlacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
930 Zoals suiker in water
maak Jij deel uit
van mij:
onzichtbaar en
toch overal
aanwezig.
Mijn hart glimlacht
als ik Jou zie.
En ik zie je overal
met je liefdevolle
glimlach.
Laat ons varen
naar de oceaan
Jij en ik en
wil Je alstublieft
mijn innerlijke piloot zijn
op deze lange en
mooie reis?…
Verborgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
619 begroet door het roze ochtendgloren
rekken wolken zich uit als de krant
zich opengevouwen aandient
om het gedrukte nieuws te openbaren
het regent letters vol ongeloof
en afschuw over hoe onveilig de wereld
is heel ver weg maar ook dichtbij
zijn onzichtbare grenzen overschreden
blijft de pijn voor nu verborgen
daar het brein dit nog…
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 Vertraagd daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar…
Dolende Dola
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Waar kind'ren
In fabrieken zijn
Samengeperst
Om te leren,
Om te studeren,
Om hun leven te beheren
Scharrelt
-welhaast onzichtbaar-
Een schaduw rond
Doffe ogen,
Verbeten mond
Dola wordt hij genoemd -
Docent
Op
Loop
Afstand
Al dolend in een
Te vol fabrieksgebouw
Wordt hij geacht
Drie groepen tegelijk
Te beheren…
Jij, die is
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.099 jij die is
en verder wordt
onzichtbaar mens
in prille lente
van een warmtebron
nog ver van onbewust
wiegend in een zon
en toch in alle overgave
de vruchtbare donkerte kust
jij die is
en steeds verder wordt
geeft aan verbeelding
een pure kracht
al heet het nog kort,
voor je schepping,
ongekend voor mij,
is al…
Van het leven verloren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Van het leven
Verloren heb ik
Van kleins af aan
In een welhaast
Onzichtbaar klein hoekje
Gestaan, voor mijn
Leven gestreden met
Meer dan dat leven
Van mij vragen kon
En mezelf driedubbel
Een slag in de
Rondte gewerkt
Met maar één doel
Om de mens met wie
Ik werkte vóór alles
Als mens het beste
Te wensen - 't was
Duidelijk…