6466 resultaten.
tijdsbeeld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
445 op de valreep van de herfst
luistert elke vrucht voor vogels nauw
ze gaan als gauwdieven verzamelend, totdat
het grauw van deze tijd
verspreid het rijpe fruit inhaalt
de dag sluit eerder, nu het meerdere
verscheiden onzer zon vanachter
grijsheid naar omlaag schijnt
daar verdwijnt het schemeruur
in als het meezit, rode wolken
als de…
Lichtende herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
583 Het herfstig licht
van druppels dauw besluierd
vernevelt
en verlicht
het zicht.
Dat zoete licht
van dotjes dons doorweven
koestert
en verzacht
het einde van de zomertijd.
Het warme gele licht
van gouden bladeren vervuld,
verstilt
en nodigt uit
tot peinzen over eindigheid.…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…
Het hijgend hert
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 Het leven is een tranendal
En in de herfst dan nog het meest.…
Een frisse geur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Mijn gedachten harken de duisternis bijeen
In de groeven landt mijn spleen
Een dag opent traag zijn luiken
Mijn tuin aan ideeën netjes geschoffeld
Angsten, onzekerheden weggemoffeld
Een frisse herfstgeur dringt zich op…
dan het nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 wolken drijven
vechtend, om hun kleur
vanuit de grijsheid
op te tillen
hier op deze aarde
bloeit nog wel een bloem
de bomen schatten
waarde in
en rusten in de grond
de volksmond noemt
de herfst
het hart
voelt koude winters
in de splinters
van wat oude tijd
en spijt verwoordt
wat ooit tot nooit
gezegend is…
aftakeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 vandaag trekt de wind aan
hij blaast deuren heen en weer
het bovenlicht klapt onrust
door de gang
buiten loopt een regenjas
gevuld met de terloopsheid
van een regenachtig uur
aan het stuur van en passant
vecht een tas
om stil te blijven
hangen is een werkwoord
dat zijn lading dekt
vanuit de natte bomen trekt
een koppel spreeuwen luidkeels…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van het bestaan.
«Dust to dust
and ashes to ashes *»
zo mijmer ik dan vaak
en wentel me in weemoed.…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
HERFST 2024
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
590 Dit najaar huilen alle bomen
Hun takken wijzen naar skeletten
Naar steden onder vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De machthebbers een web toewensen
Waaruit ze niet ontkomen…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Aarzelend druppelde je binnen.
Schuchter als woestijnregen,
een frêle,ranke nimf
met herfstig rode lokken.
Zal ik een ei voor je bakken ?
vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.
Later lazen…
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Ach lievelingsseizoen, je storm en regen
Die geven speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes…
Oogsttijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Van harte welkom favoriet seizoen
Bereid ben ik om bladeren te drogen
Je wind maakt me geestdriftig en bevlogen
Ik zou je eeuwig over willen doen
Je vliegenzwam, je web en je pompoen
De dood van groen met opstanding voor ogen
Je spreeuwen naar elkander toegezogen
Je winterslaap, je bosdier op rantsoen
Alleen voor jou zou ik reïncarneren…
Ik wandel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Wat is het toch weldadig,
zo in de herfst te baden.…
Najaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Het Leven is moe
De takken verdorren
De bladeren sterven
Onaangeraakt
Tot aards stof vergaan
Om weder te keren
Uit 't hemels' sterrenstof
Bij Lentemaan…
Donkere dagen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 De eerste donkere dagen voor kerst
spoelen joelend van de daken.
Ze schuimen klinkerweg en asvalt af
jagend op takke-loof en zomerstof.
Schuiven, rukkend aan de schutting,
groene klikos op een hoop.
Ze vinden kieren in mijn huis,
fluiten er leipe deuntjes door.
En dan, dan slaan ze met een deur,
rammelen een beetje roet uit de pijp.…
Late herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De herfst doet het nog steeds kalmpjes aan,
nu de zon nog zo helder blijft stralen.
De bomen die steeds nog zo vol in blad staan
en de temperatuur die maar niet wil dalen.
De Natuur is klaar, wacht nog met het herfstbeeld,
de bomen staan nog zo mooi in hun bladergroen.…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…
sterf in rood de herfstdood
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.272 ik ben een blad
en dwarrel wat
viel zomaar van de tak
omdat mijn steeltje brak
ik spruitte uit toen lente
mij het groen liet zien
ik voelde me zo pril
zoals een maagd die wil
de zomer kleurde mij
in lange dagen zon
het tere groen verdween
ik draaide langzaam om
bezag het avondrood
en ruiselde gebeden in
een afscheid van het heden…
roodkoper is de herfstlach
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
9.741 stof tussen de muren
in rust gaan uren langer duren
het wild dat weer een zomer
heeft geoogst is al geschoten
hangt verstervend aan de poten
ook de voorraad is gedroogd
wijn van druiven door de zon gekust
klokt al rijpend in het donkereiken fust
het land verschiet van welig tieren
tot de aarde is geschoond en de zomer
door de herfst…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 zie het dagen, uren
komen niet tot helderheid
zijn de nacht aan het vertragen
de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Scharlaken en smaragd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Ondervindt u ook soms hinder
in dit neervaljaargetijde
van spontaan opborrelende
imaginaire woorden
fantasiebeelden of beide
als bruisend mineraal bronwater
met pfizeringrediënten
of wat bubbelend moderna,
Laat dan de feuilles maar mortes
gelijk de indian summer
evenals de dode eikels,
platgetreden glands mortes…
in een zomerend park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 een man en een vrouw
samen oud geworden
zaten samen zwijgend op een bank
in een zomerend park
en hij zag
hoe herfst in hun bomen sloop…
Herfstspleentanka
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 In het Vijverzicht
zie ik het Campinastrand
in de najaarszon.
Een bier van hoge gisting
verzacht de pijn van de tijd.…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Dat alles hier afwisselend en nooit een-
tonig is, kan ik geheel niet onder stoelen of banken steken
Bovendien is het heerlijk om de vleugels te strekken en vliegen over prachtige
rustgevende natuur met al haar warme zoete geuren en kleuren; de herfst staat in volle bloei.…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 sirene
die uit mijn neus de geur
van gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater en het verkeer
mijn ogen toe, ik voel
de kou onder de dorre lucht
van de herfst…