2808 resultaten.
Dansend schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 met dansend schrift
modelleer ik in woorden
de werkelijkheid
wat krullen
in letters verhullen
zweeft passioneel in zicht
het rechte staccato
dramt in vibrato
dwingend zijn toon
toch ontsnappen
mijn zinnen en kleuren
de bloemen in dit gedicht
strofegewijs
breekt het ijs en samen
scheppen wij zo ons paradijs…
Met brandend lontje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb met
hem gesproken
de interviewer
in zijn nette pak
een nonchalante lach
alerte oogopslag
die alles
in de gaten had
vingertjes gespreid
mijn vuurwerk
met brandend lontje
binnen handbereik
hij leek niet gretig
sprak met lange tanden
snackte in het proeven
van mijn angst
feilloos legde hij
mij aan zijn banden
waarin mijn…
zuchten op papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
519 't liefst van al schreef hij
het firmament te pletter
om daarna alles weer te schrappen
stoffer en blik
Pluto en wat protonen
samen vegen
maar het zonnestralen
was hem te vlug af
hij zou nog lijden
onder wat residu
uitgestrooide lichtjaren
enkel in zijn ogen
was hij sensatiezuchtig
het sterrendom
onderschreef zijn schitteren niet…
De kleinste details
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 ik zag ze
in je ogen ontwaken
de herinneringen
die jouw leven maakten
scenes en fragmenten
in wisselend gevoel
die het gebeuren in
tijd en omgeving kleuren
iedere keer weer
het vertellen en weten
om ook de kleinste
details niet te vergeten
zwart is de schaduw
scherp het contrast
waarmee jij hun impact op
jouw leven hebt neergeschreven…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Schemertaal
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
635 Avond trekt een silhouet
over het blad papier
de schaduw beeft
wat schuine letters
woorden
die slechts duister
leesbaar zijn
maar krachtig
is zijn naam
in rood geschreven…
Met lichtvoetigheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 je bent zo puur
trippelt door het leven
met lichtvoetigheid
als tweede natuur
jij danst letters
keurig op de lijn
lacht zonder blozen
of uit de maat te zijn
ook het schuine schrift
maak jij voor anderen geschikt
in uitbundig krullen gaan
jullie witte regels vullen
je ogen zetten punten
komma’s en accenten
de zinnen netjes op een…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 psychologie grift
het verlaat je met een lege verwondering want reuzen bestaan niet
het lijkt wel het bladeren in een boek met witte pagina's
alleen is er het geloof dat er een verband is tussen jou en het blanco
en tussen elke regel in is er een substantiële reden tussen jou en het leven
of het nieuwe geloof als het ware
wat ik dan te schrijven…
In lichaamstaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 er luistert niemand
naar de woorden die ik schrijf
zij lezen en begrijpen maar
ieder op heel eigen wijze
er is een copyright
maar wat ik allemaal zaai
zullen zij gaan oogsten door
de vertaling in hun eigen mind
pas als ik spreek
communiceren wij in lichaamstaal
vertellen ogen handen en gezicht
volledig het bijpassende verhaal…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen
waar geen einde aan lijkt te komen
en waar je zo heerlijk
bij weg kunt dromen
stromen ze iedere dag weer
bij de redactie binnen
dus lieve inzenders
ik heb een wens
houd nooit op met schrijven…
Een gevoel van rust!
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.710 Vreemd, een persoon die iets kan ontdekken
met een pen, die enkele woorden onderstreept
woorden die ik, gewoon niet zo kan zeggen
een gevoel wat pijnlijk in m'n binnenste leeft!
Helpen door soms iets te lezen, horen en praten
maak je kringen en aantekeningen op je blad
dingen, die ons dan straks zullen gaan verlaten
maken dat, jouw kennis vreemd…
Het vak van de naaister
gedicht
3.3 met 35 stemmen
11.243 ja ik geef het afgeronde beeld
met al zijn hoeken en plooien
van deze wereld
ik hang haar op de stellage
en drapeer de stoffen
met de hand van een naaister
en terwijl ik zo bezig ben
klinkt uit de buste
een stem die mij waarschuwt
luister je kan nu wel plooien
maar ik was er eerder
de aarde de melkweg
als je mij wilt vergooien
blijft…
De wereld op zijn kop
snelsonnet
2.8 met 13 stemmen
1.940 Er was eens in ons land heel kort geleden
Een meisje uit het volk dat doodgewoon
Verliefd werd op een koninginnenzoon
En met hem in het huwelijk is getreden.
En toen ze tot prinsesje was verheven
Heeft zij een sprookje voor het volk geschreven.…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 Er is bezwaarlijk nog iets van
waarde
ik lig op een wachten
dag twee
met weinig woorden iets zeggen
is een kunst
maar het laat geen indruk achter
op mij
dag drie
ik lees het over duimrollend
want het moet vloeien
ergens moet er nog iets volgen
anders strandt het in de vlakte
en het moet ook wel
een beetje van het Nederlands…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.
Daar in dat vellenbos.
Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.…
Staat geschreven
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
719 woorden liet ik achter
zacht en scherp
een erfgoed van mijn gang
als onderdeel
nu zijn er zinnen
een geheel
vervat ik
van gevoelens de aanvang
als een bron
schrijvend ging ik over
en begon…
De verering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik heb het weggewuifd
met een nonchalant gebaar
alle aanzien macht en roem
door de schouders ervoor
op te halen wilde ik de prijs
voor die publiciteit niet betalen
geen schijnwerpers
op mijn bestaan die bepalen
hoe ik wel en niet moet leven
ben anoniem gebleven
zie minzaam de verering aan
van mezelf onder een andere naam…
Nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
941 Dan gaat mijn hand autonoom
over in het schrijven.
Ik hou hem pas in toom
als de woorden weer verstijven.…
Op schrift
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
573 mijn driften getemd
met vermanende stem
ben ik de mindere geweest
van dravers
die blind hun wegen banen
en van hen die als dove
doffers opdringen
in te schikken
toe te geven
verder
plaats te maken
tong en tanden getoomd
is er het schrift als een boog
gebundelde kracht
hierop verheft zich mijn wezen
letterlijk
veer ik vrij
met…
Een helden epos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 een helden epos
op papier
hoe schrijf ik dat
op een a vier
het draait om macht
klein tegen groot
het rijk van geld
en arm als de goot
toch zal de underdog
geprezen worden
voor slagvaardigheid als
de ander zich in het stof verbijt
in dit gedicht is magistraal
de wonder inkt
waarmee het vers gloedvol
drie d zal worden uitgeprint…
Deelt wondertjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 jij bloeit
bundels wit
in het groen van leven
niet de
licht verteerbare kost
maar het exceptionele
deelt wondertjes
van laaiend vuur
tot aan de diepste smart
fileert de
dagelijkse zaken
legt excessen snel apart
waar leven bloedt
op het scherpst
van de snede
heb jij in rood
de bloei en dood
in bundels wit beschreven…
De ondergaande zon
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
502 Zwaarmoedig, met niets anders
om over te dichten
dan de ondergaande zon
begaf ik mij gedeeltelijk ontkleed
naar de oevers van een meer
enkele kilometers buiten een stad gelegen
bij het stille water aangekomen
zag ik werkelijk de ondergaande zon
en ook dat hij langzaam onderging
waar ik zo naar verlangd had
met de intensiviteit van mijn…
Een kloppend gedicht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 De moeite die ik doe om overeind te blijven
in een koel en onschuldig briesje vanuit zee,
ik probeer er wat gedichten over te schrijven,
maar om het echt te laten lijken valt niet mee.
Altijd staat iets in de weg, de verbeelding of
anders wel de vorm van het gedicht, en de rijm.…
Krullen letters
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 ik schrijf met bloed
nog krullen letters
mijn laatste levensmoed
niet op geschept papier
maar een simpele a vier
de verhalen uit mijn leven
op de lijn bibbert de pijn
eist in felle uitschieters
steeds alert te zijn
nog is het te lezen
al vlekt het rood op de plaats
waar ik voor even ben gebleven
zal de ondertekening niet halen…
Het laatste stukje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 ik weet dat het
zomaar uit de bomen valt
in allemaal losse delen
het kan me
ook niet schelen
ik puzzel ze wel tot gedicht
maar een gezicht
zonder ogen
of liefde zonder pijn
een misdaad
los van mededogen
kan onmogelijk het plaatje zijn
want het laatste stukje
dat de puzzel completeert
wordt altijd door de lezer geoffreerd…
Het was september
gedicht
3.2 met 30 stemmen
12.120 Zij wees de platen aan en zei de namen
schreef witkrijten tekens op het zwart
tekens voor aap en noot en duiven
die kinderen in schriften overschrijven
- zo was het in hun denken niet, zij buigen
zich verwonderd over het papier en zwijgen -
schrijven het woord dat onaantastbaar wordt.
Het is september achter hoge ramen.…
Stilte blijft sacraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 de nacht
is nog zwart
als mijn ochtendpen
de eerste letters
schrijft op deze dag
de stilte
blijft sacraal
als ik wat lijnen
sprekend op
het blanco teken
wat zal
deze morgen geven
als zon de zegels
tussen de regels
transparanter maakt
tonen zij
het resultaat van
mijmering en dromen
of laten ze de dag
met zijn verrassing…
Ik-vorm
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.165 Ik, schreef de dichter in zijn gedicht
zonder te beseffen dat er lezers zijn
die er klakkeloos van uitgaan dat
hij zijn eigen hoofdpersoon is
Ieder heeft een rol te spelen -
een schrijver evenals een lezer
Ik beval, schreef hij dus over haar
maar een lezeres uit Gent
sprak hem bestraffend toe:
dat kan niet, je bent een vent…
Bevroren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
839 Mijn woorden zijn in mijn mond bevroren,
iedere poging om maar te schrijven
komt nooit naar boven drijven.
Mijn woorden zijn in mijn mond bevroren
ik heb alles verloren.…
Laatste gedicht
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
831 Wat wekt het verlangen
naar gelezen stilte
naar horend schrijven?
Wat wekt een verlangen
naar voelende zinnen
verborgen tussen de regels?
Wanneer verloren tijd niet meer
te achterhalen valt,
wanneer zowel toekomst als verleden
nog slechts in het nu te voelen is
en alleen gedachten wijzen op het gemis.…