2670 resultaten.
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
Een stem van de overzijde.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.762 Als 't leven over-leven wordt,
Al is het kort,
't Schijnt lang te duren;
Hoe pijlsnel vroeger tijd verdween,
De laatste zijn de slependste uren;
Zij kruipen heen.
Maar troost de Heer, die ik aanschouw,
U in uw rouw,
Steunt Hij uw voeten,
Zo zult ge uw weg gemoedigd gaan,
Totdat wij ons bij Hem ontmoeten, -
Treed rustig aan!…
Mijn kleine plaag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
419 jij bent
mijn kleine plaag
je vliegt zo graag
van hot naar her
drukdoenerig
aan de slag
alsof de dag
te weinig uren heeft
van pauzes
ben je niet gediend
er is werk te verrichten
zo lang de zon blijft lichten
je bent het liefst
in geel en zwart
je taille is een schat
alleen je angelt soms te hard…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
755 Doe een doekje om de klok
het kan de tijd verstoren
door het verstrijken van de tijd
is al wat was: verloren
Het zijn de uren van voorbij
die aan belang gaan winnen
herinneringen in een lange rij
komen het huis weer binnen
Een levenssnoer vol diamanten
geslepen door het leven
mooi, aan alle kanten
zullen rust en vrede geven…
OG3NE scoort, vooral licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zaterdag de dag van de meiden
eindigen bij de eerste vijf
Zondag de dag van moeder
begin en einde van drie dochters
'Lights and shadows'
maar stralen doen ze alle vier
Nederland mag trots zijn
op hun licht van vertrouwen vanaf
Maandag en alle uren, dagen
maanden en jaren daarna!…
Doodlopende weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Seconden van steen
Minuten van ijs
Uren zijn gemeen
De ochtend eigenwijs
Bevroren kwartieren
Dagen te lang
Niks meer te vieren
Onmetelijk bang
Pegels van eenzaamheid
Leegte die in haar port
Ze leidt niet, ze lijdt
Kracht verdort
Verkeerde afslag
Herfst met pech
Verbeten lach
Doodlopende weg…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Voor daarna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Iets wil je overhouden
van een dag, bijvoorbeeld van vandaag
van schroeiende hitte
die niet wijken wil
nog flirt met de late uren
die schemerend blozend
glijden naar de nacht
Iets
van wat is geweest
van dat voorbije
wil je overhouden
iets gewoon, gering
als herinnering
zoals verschaalde wijn in een glas
avondwarmte die nog kleeft
tegen…
Reis vaardig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
651 leuke zotters
toch die
vogel vliegtuig
boten spotters
goed op
de tablet
gluren
Oh een
heel aparte
vogel ontdekt
snel de
auto in
al is
de reistijd
vele uren
zoveel enthousiaste
mensen in
bos turend
naar de
golvende Zee
of hoge
lucht
wat zou
het leven
saai zijn
zonder hen
ZUCHT…
Geheimen van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 daar waar
dagen in uren
doorleefd worden
met een tastzin in
de hoogste frequentie
trillen alle dimensies
ik weet
waar je huid
is opgeschuurd
geplamuurd door
veelvuldig raken
in gepassioneerd
contact maken
de weg terug vol
verlangen naar meer
de blik besmuikt
omdat de wereld in
jouw lach geheimen
ruikt van weleer…
fanfare zonder muziek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 in trage uren
gist de taal in
het duister
later na het
rijpen in de zwarte
nacht lijkt
wat ze zeggen wil
zomaar uit het niets
aan te waaien
ze ligt voor het
oprapen woord
voor woord
maar haar klank
loopt vast
zie haar ontsnappen
fanfare zonder muziek
hoor haar knarsende
ledematen
achter de huizen
in een doodlopende…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
537 Geef mij één middag
één middag in de zomer
in de schaduw
onder de bomen
waar alles langzaam is en loom
waaronder een blauwe hemel
de uren lijken stil te staan
met de wolken en de vlinders
de geuren van jasmijn
waar alles wacht
in stilte
op de avond
op de schemering
één middag
één middag in de zomer…
De brandende vraag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
351 ze schreeuwde
uit onmacht
en ongeduld
nog was er
geen vooruit
de massa stil
honderden
ogen keken
haar aan
blaatten de
brandende vraag
van tweeletters
waarop zij nu even
geen antwoord
wist te geven
het oponthoud
kon nog wel vele
uren gaan duren
de vervoerde
melk werd
steeds zuurder
met een herderin
die niet kan…
te water
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.563 een anekdote uit 1958
uren hadden mijn ooms
staan dreggen
in de trekvliet
langs het jaagpad
tot eindelijk
na een heleboel niets
opa's fiets
aan wal werd gebracht
er ontsnapte
een zucht van verlichting
die golfjes deed opwaaien
over het water...…
Naakt verleden .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.057 Jij maakt je los
begroet elke dag
wanneer de nacht
niet meer wacht
duister dimt licht
in naakte uren
schaduwen schuiven
ooit gedroomd
hand in hand
waar passen
stappen drukken
in ongelijke korrels
zie om, nee,
kijk nu goed
daar ligt toen
het past nog net…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
je huist in pluizen wol
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.002 je huist
in pluizen wol
het uitzicht stoffig
en je hoofd is overvol
de zachte draden
haken niet van binnen
laten zich niet spinnen
en tot garen klaren
je wilt weven
het leven in patroon
vorm en kleuren naar
het dagelijks gebeuren
het pluizen maakt je dol
de rode draad is al versleten
dagen zijn aan het vertragen
omdat de uren…
als ik aan jou denk
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
3.040 we lopen samen, hand in hand
de uren vliegen voorbij.
maar dan open ik mijn ogen.
en ben jij niet bij mij
daarom deze dromen.
die brengen jou en mij
wat dichterbij…
Rust
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.424 Had ik maar rust
Mijn leven geleefd in een roes
Nu verlang ik naar eerlijkheid
Het liefst de rust van het bos
Uren gedanst op de harde beats
Terug naar huis op de fiets
Met een of andere meid achterop
De wereld was te klein voor mij
Met de auto m'n brood verdienen
De boord gesteven en gestreken
Producten aansmeren voor erkenning
De zakenwereld…
De laatste reis...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
3.011 De pijn is ondragelijk
Het zijn je laatste uren
Een strijd van ongelijk
Kan niet lang meer duren
Zacht praat je in raadselen
Over het vale licht op het pad
Je ogen laten zich sluieren
Moe gestreden en afgemat
De dood nevelt om je heen
Je leven brokkelt nu weg
Voelend koud als steen
Langzaam glij je zachtjes weg...…
Maanvriendschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
7.630 Fluisterend doorbreek ik de stilte
zij de donkerte met haar licht,
ze houdt de nacht in handen
brengt dagen in evenwicht
en zij danst zachtjes
door de seconden,
maakt de uren
tot minuten
als ogen diep
tot in haar gluren
Zij doorbreekt stilte en ik
donkerte met smeulend vuur,
zo overleven we samen dansend
tot een hemels nieuw ochtend…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
Of we er komen of niet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
813 het is geen dag vandaag
geen stemmen
slechts aangevreten uren
bol van sterven en verkleuren
niemand kleedt zich aan
hier kermen kale vogels
geen duiven
wel waait er een toevallige wind
over een dubbelzout meer
zo vind ik je kleren
het is geen dag vandaag
en als ik je ooit zie
verweekt, vol van vrede
kleed ik mij aan…
omdat ik weet
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.205 om vijf uur in de ochtend
schrapen mijn vingers de nacht
rechtop
en ik bedenk in vol
bewustzijn
dat ik de vluchtigheid van woorden
niet wil overleven
los
of in een gedicht
onder sneeuwwitte sterren
het klinkt onzinnig en meer dan
zwijgend
maar waarom zou ik liegen
in of buiten mij
de maanverte van uren
er is…
woordwijzers
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
634 de lente is heen
in dit stilleven van
woorden
onmachtig weggegleden
zoals een glinstering op het water
veroverd door de nacht
waar stemloze vogels, zwartgepluimd
in leegte graven en uren tellen
opnieuw en opnieuw
tot elk geruis verdwenen is, zelfs
in mijn diepste slaap
of misschien wacht ik onbewogen
op de wind, veel verder…
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
749 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Tussen het dwalende stof
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
687 Ik loop
door verlaten land
op zoek naar een
tastbaar gebaar
maar vind slechts
fluistering
tussen dwalend stof
stilte verzwijgt
hier vele jaren
geduldig
in dozen van karton
nacht verraadt
een kinderstem
lachend, huilend
wachtend tussen muren
in deze laatste uren
raap ik herinnering
van duizend kinderdromen…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
Tijd zonder wijzers
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.707 dieper dan ze dacht te kunnen voelen
dan ze dacht te kunnen zijn
treft de mokerslag van het venijn
onverwachts verborgen doelen
plots is niets meer zeker
staan de uren even stil
is belofte een bacil en tijd
de belangrijkste spreker
waar een lach onschuldig klonk
huist nu enkel nog wat glim
alle kracht is voor de klim
en een sprankje van…
Efeze 5 vers 18
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.255 Als drank tegen mij praten zou
dan zou het tegen me zeggen vol berouw
wees eens lief en schenk me in
bemin me zacht als een godin
ik staar al uren naar mijn glas
die daarnet nog voller was
en denk dan aan vergane tijden
in de kerk, mijn geloof belijden
toen was het leven nog onbevangen
in de kroeg vol lofgezangen
want voorwaar, de rode…