2358 resultaten.
in handen van de ochtend
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
829 jouw schoonheid
waait om me
heen
en vanuit de verte fluit
de blauwe
winde
naar bewoonde nesten
nee
neem geen afscheid
van het licht waarin wij horen
of van de kleine onbekende vogels
die warmte uit de kruinen
schudden
hun gekwetter over stilte leggen
door wijzers van de tijd verleid
voorzichtig
warrelend door je haar…
Obsessief
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
473 Vanuit de
ivoren kooi heb ik de nacht
verwerkt, die ik heb verloren
in het kaatsend licht, de
grijze lucht bewerkt tot
harde staal, het leven in
de geest verscherpt zich
tot inzicht en preekt een
ongeschreven taal,
beelden worden helder,
die ik niet pareren kan
met woorden en zoek
ik naar een gedicht die
met die obsessie breekt.…
Mijn lied is geboren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
855 Mijn lied is geboren
in de aanwezigheid
van mijn Geliefde
sprekend over wat
voor mij belangrijk is
vanuit mijn hart en
over het aanvaarden en
ontvangen van alles
als deel van het leven.
Mijn lied is geboren...…
Lente-lach
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
602 In vleugels strekte ik mij naar jou uit
en vloog vanuit de winternacht
tot ver voorbij de horizon
omdat ik zeker dacht te weten dat
ik jou daar vandaag vinden kon
in het veelbelovend licht
smolt jij als sneeuw voor de zon
niet langer bevroren
voel ik mij als herboren
uit blijdschap dat ik jou vond
kleur ik deze lente-dag
met jou als lach…
vlamhoogte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 (vanuit het licht van die ene kaars bepalen
of ze straalt)
nooit meer haalt de tijd je in
je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd
jouw beeld bestaat nu
uit het licht
van alles, dat uit liefde
aan jouw nagedachtenis gegeven is
als alles weer verandert
draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders
in mijn hart en in
mijn…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 Er was een hond die op en neer liep
en naar luchtbellen blafte,
of naar vissen die vanuit de diepte iets wilden zeggen
en niets aan de rivier veranderden, aan hoe
ze daar lag als in de armen van een man.
Er was een schipper die traag naar mij wuifde.
En? Niets. Er gebeurde niets.
De boot voer voorbij
en ook de deining verdween.…
Uit het dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Terwijl de markt
Langzaam wat
Aantrekt,
Er geleidelijk
Aan weer keukens
En huizen verkocht
Worden, Nederland
Na vijf crisisjaren
Uit het dal
Klimt en net
Als ik de kop
Boven het maaiveld
Uitsteek, zie ik
Dat mijn jongste zoon
In die gewenste
Ontwikkeling voorop liep
En vanuit mijn
Langzaam opgaande lijn
Uit mijn…
Blad
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.955 Zoals dit ene blad losraakt
vanuit de top van een beuk,
in volkomen windstilte vallend,
zich nog om en om wentelt
in de lage zon van november
met alle lente- en zomerdagen
en nachten onder bruinverkleurde
huid en ik het één meter boven
aarde met vlugge hand van
voorspelbare ondergang red.…
Niet bang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Nauw´lijks merkbaar, voor
Geen buitenstaander te zien,
Zie ik je daaglijks vooruitgaan,
Millimeter voor millimeter,
Met micro-beetjes tegelijk
Zie ik je groeien
Vanuit het oneindige niets
Naar opkomst en groei
En dat je bloeien zult,
Dat is wel zeker,
Ook al duurt het
Voor mijn gevoel
Nog wel eeuwen lang,
Ooit kom je tot volle…
Heksenwijsheid
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 Leef liefdevol, zachtaardig
Een heksenleven waardig
Breng licht waar duister woont
Want goedheid wordt beloond
Begroet de Zon en laat hem gaan
Bij het verschijnen van de Maan
Houdt sterren steeds in ere
Om wijsheden te leren
Begin altijd bij het begin
Vanuit de schoot van de Godin
Alleen daar huist er vrede
Van heden en verleden…
Moraalfilosoof
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 De vrouw die mij eens ongevraagd,
maar niet minder dwingend,
moraalfilosofisch consult
in de liefde gaf,
belde mij onlangs
per ongeluk
vanuit haar broekzak.
Zij wist niet dat ik kon horen
hoe zij gewillig uit haar kleren schoot
bij een ander dan haar man.…
Uitgedaagd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 nu jij geveld bent
jij grote ouwe reus
lig jij daar
met de knieën in ’t water
jouw kruin rustend
op moeder aarde
die jou o zo lief had
en voedde vanuit de bron
daagde wind je uit
jij waande je een jonge God
en zwierde net zolang
tot de zwaartekracht won…
Energieveld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 geronk van motoren
ontsieren de stilte
verjagen de vogels
van hun territorium
verbroken tederheid
de nacht is een boze
droom dat zonder
schroom de aura
binnen wil dringen
een grommende hond
ik zing met de vogels
vanuit het tranendal
tot de morgenstond
met het licht op mijn
gezicht en de zoete
adem van het gedicht
voel ik de warme wind…
Twee-eenheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
595 Ik geloof
dat de ziel van ons leven
als een waardevol kleed is geweven
van ragfijne stof dat door gedachten
vanuit het hart gegeven
het samenzijn niet kon bederven
zo geloof ik
dat er zijwegen van de liefde bestaan
een kwestie van twee-eenheid
waar de één sterft, naar de hemel gaat
en de ander alleen achterlaat
met een hart vol liefde…
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven
maar toch nog leven mag.…
Af en toe
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
563 Af en toe komt de oersterke Katelijn in mij boven
vanuit het niets verschijnt ze uit het diepste
in mezelf.…
Kerstboom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
695 Vanuit jouw perspectief
is de boom te groot,
of het lichtsnoer te kort
Maar mij is die boom
hoe dan ook lief,
hoeveel lichtjes hij
ook mag dragen
En het kerstlicht waar ik
zo vaak van droom,
hangt sowieso niet
in een boom,
en schijnt ook veel langer
dan twee dagen
Ik ben meer op zoek naar
het licht in de mensen
Het licht dat helpt…
Buikspreken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
370 Maak fel van retoriek gebruik,
Sprekend vanuit mijn onderbuik,
Bied ik voor wie wil horen
Veiligheid tussen de oren.…
Zijn liefde en genade
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.239 Al zou ik duizend talen spreken
maar ware Liefde die ontbreekt
Al zou ik van de Liefde preken
Gods Liefde woont niet in mij
De ware Liefde is barmhartig
en troost het moede hart
Vanuit Zijn Liefde en genade
troost Hij in diepe smart
Trooster in de bangste uren
U geeft ons nieuwe Hoop
Een Hoop vervuld met Liefde
die Hoop is niet te koop…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Tafereel
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
2.129 Vanochtend tijdens het
ontbijt
viel mijn oog op twee
verliefde duiven
Ze stapten parmantig
op het met grind
bedekte dak
maakten pirouettes
beroerden hun snavels
namen weer afstand
Triomfantelijk keken ze
in mijn richting
Verliefd
Later vanuit de trein
twee verstilde paarden
in sompig landschap
De staart verjaagt
een vlieg.…
Toverstof
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.015 De glinster in je ogen
laat sterrenstof twinkelen
Mysterieus, zwevend en bewogen
strijkt het vanuit de hemel op mij neer
De twinkel in je ogen
bekleedt met glinsterstof
Mijn naakte waarheid
raakt doel, keer op keer
Heeft mij met warmte omgeven
Ik sla het zachtjes om mij heen,
zak even in gedachten weg
en geniet nog heel even…
Inzicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.138 Een schijnsel van licht
doorkruist mijn donker geweten
ik voel pijn
en toch ook verlichting
het tintelt
door al mijn aderen heen
vergiffenis is mogelijk
maar de makkelijkste weg
kies ik niet graag
ik wil vechten
voor elk stukje eigen geluk
en de blijdschap zal groot zijn
wanneer ik iets geven kan
vanuit de zwarte hel
waarin ik leefde…
De dichter en de muzikant
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.955 samen beklimmen zij het toneel
d'een met woordenstrijd
d'ander met gevoelige snaren
dan gebeuren er vreemde zaken
zonder dat zij elkaar verstaan
verklanken zij
ieder
vanuit eigen hoek
de emotie van het leven
en reken maar
dat zij
het publiek
en elkaar
iets geven.…
Arwen poezewoes
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.098 Maar dikke regendruppel bubbelbellen,
springen op vanuit het niets;
weer een dagje binnenzitten,
en dat vindt ze niets, verdomd.
Poezewoes kijkt nu heel nijdig,
het één moment zon, dan een onweersbui;
toch maar met de hond gaan spelen,
bij gebrek aan beter, nom-de-dieu!…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood
vanuit…
Kerst in Afghanistan
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
741 m'n geweerloop in 't zand
'k moet even naar m'n maat
die ik morgen moet bevechten
ja hij daar, die aan de overkant
ook vader van drie kinderen
zijn helm is hier een tulband
hoe ga ik dit beslechten
een andere cultuur
wij verstaan elkaar niet
maar wij beiden vergewissen dat
de kerstgroeten vanuit ons ieder land
worden gestuurd door personen…
voor een fotografe
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.458 toestel aan borst geklemd
uit invalshoek van camera
en haar ooghoogte
legt zij talentvol
de natuur bloot
vanuit bewogen inspiratie
etst zij het landschap
in een totaalshot
door fluitende wind
pakt zij haar kansen
in een onweerstaanbaar spel
laat ze het licht glanzen
als een engel in het struweel
het bos bespeelt haar
in juichende…
Suïcide
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.378 druk maar niet meer op mijn deurbel
vul mijn fles maar niet meer
vanuit mijn doorgezakte stoel
stap ik uit de kringloop van leven
breekbaar als glas ben ik een mens
in de volle maan neem ik afscheid
misschien niet doodnormaal
maar mijn leven op dood spoor
voor mij hoeft het niet meer
wil niet langer leven
in een schaduw…