Alle inzendingen

177465 resultaten.

Sorteren op:

Eeuwig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 719
De klok tikt dof en ratelt zacht: "dit is jouw uur, dit is jouw nacht" ook ik besef, en neem mijn veer de nieuwe dag keert nimmer weer met stramme hand in flikk'rend licht een laatste woord het boek kan dicht. en dan het Niets, buiten hoop... dat jij ooit eens dit boek zal...
Tono3 november 2013Lees meer >

Allerzielen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 701
Alweer herinneringen niet meer dezelfde maar anders door tijd verzacht voor jou niets ik niets meer
Tono3 november 2013Lees meer >

Respect voor de natuur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
Dieren ongedierte noemen is doodzonde. Zonde jegens de Schepper, die kruipend gedierte schiep, en zag dat het goed was. Dieren ongedierte noemen is laster. Laster jegens Darwin, want ondieren zijn evolutiekampioenen. Superdieren, die slimmer zijn dan wij. Dieren ongedierte noemen is onku...

Verstand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
Ik heb nergens verstand van. Behalve van volhouden in vrede. Ook weet ik te verdragen, veel verder dan redelijk.

Jouw stap op de trap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Ik lig in bad te lezen. Bijna dagelijks doe ik dat. Al zevenendertig jaar lang. In dit huis. Ons huis. Mijn lief zet koffie. Zo alledaags, zo gewoon. Dan, hoor ik haar stap op de trap. Zo ongewoon, zo bijzonder. Want, morgen kan de laatste keer zijn. De laatste stap, de laatste koffie. Dat,...

Verstikt door associaties

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 786
(voor Sophie Podolski (1953 - 1974)) Je keek voortdurend door een kleurrijke, maar gekmakende caleidoscoop, die zich ontpopte als een boa constrictor rondom jouw slanke nek, met dikke gordijnen van zwart haar. Als graficus tekende je de meest vernieuwende, absurde en intrigerende denkbeelden,...

Bakerkamer

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen in de zwartheid van een gewatteerde nacht tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend van annexatie, van wrikkende, schurende tijd tot hier, in de kamer waar i...
Iniduo3 november 2013Lees meer >

DE IJDELHEID DER VEINZERIJ.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Doorzichtig als 't kristal is 't menselijk gemoed; 't Verberg' hetgeen 't besluit voor 't grijpen van de handen; De zonstraal dringt door 't glas dier ondoortastbre wanden Voor hem die de oogleên slechts aan 't daglicht open doet; Ga, stervling, waan in 't hart uw diepst gehe...

Donkere stegen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
ik kende pleinen en straten waar middenklassers hun welverdiende boterham aten nu zijn het donkere stegen waar klinkers blinken in regen van kil neonlicht de wijk wordt gesaneerd mensen dienen te verdwijnen om elders als normaal weer te verschijnen maar het sist en gist verloedering...
wil melker3 november 2013Lees meer >

Nagelvraag

snelsonnet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
De club roept slim:‘Jan Nagel interim!’ Ze kunnen rustig verder babbelen en weer aan alle gatjes krabbelen ‘Jans geest is groot, is onze hersenschim’ Zal dominante Jan straks heel die kudde van pensionado’s lekker op gaan schudden?
Aar Noordam3 november 2013Lees meer >

verdienmodel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
die vogel trapt niet hij danst trippeltrappelend wormen boven de grond het meeuwse verdienmodel: de regen lokt de meeuw slokt

Vader Dood en Moeder Leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
Vader Dood fluistert hij ik wil u spreken en vragen is het misschien al tijd om het leven te vergeten mijn blote voeten doen pijn van het moeizaam lopen op het scherpe levenspad Het is nog niet jouw tijd mijn kind ga naar Moeder Leven en vraag haar om voetenzalf en nieuwe schoenen en de ...
oneliner2 november 2013Lees meer >

Mummie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Jij pakte er een briefje bij wilde weten van jouw piramide van ingewikkeldheden basisstenen, topstenen alles daar tussenin Ik deed jouw masker af wikkelde het linnen op nog te gebruiken voor het maken van Oud-Hollandsch geschept papier waarop ik eens zou schrijven...

De herfst leert mij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
De herfst leert mij barmhartigheid, de stilte na de bloei en van de vruchtbaarheid het laat maar toch verwachte akkoord dat rust brengt en dat deemoed leert wanneer het wordt gehoord. De herfst leert mij barmhartigheid: Het eindeloos opnieuw vergeven Aan al wat zwak is,en zo broos Dat doo...
Adeleyd2 november 2013Lees meer >

Samen jagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Je ligt onder de tafel en zucht. Aan de ketting. Baasje en vrouwtje aan het bier. Je kijkt me hoopvol aan. Ik kijk begrijpend terug. Jij hebt heimwee. Heimwee naar de wolf die jij ooit was. Ik heb heimwee. Naar de aap die ik eens was. Laten we samen gaan jagen. Even weg uit jouw hondenleve...

onder voorbehoud

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
na een leven van zoeken en vragen na vallen ten einde raad en tranen dacht je dat het niet meer kon maar komt ten slotte toch nog alles goed: een verlaten strand de horizon en ...

CONGRES 50 PLUS 2 november 2013

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Ik ben als 50PLUS-lid niet op het congres geen interesse in die Nagel aan de doodskisten van politieke partijen geen interesse in Scheringa de wanhoop van narcistisch autistisch gedrag Ik denk met weemoed aan Krol hij die fouten heeft gemaakt maar ook mensen op de kaart heeft gezet dat was...

Het einde van ik

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Ben ik goed genoeg? Die vraag bestond niet, in den beginne. Die vraag stellen, die vraag beantwoorden, is opnieuw een vraag. Om angst. Om depressie. Om geweld. Ben ik goed genoeg? Die vraag sterft gelukkig, vroeger of te laat, aan het einde van ik.

Appels van de Maan

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.184
Neem je huisje mee op zee Mijn golven zullen je doen leven Blaas je bellen in de lucht Mijn wind zal waaien hier vandaan Laat al je zorgen even los Ik zal een hangmat voor je wezen Je omarmen met mijn vlinders Je gedachten met je lezen Geef je armen aan de mijne Spreid ze uit om te verget...
Jan Haak2 november 2013Lees meer >

zo zie ik de Commissie Meijer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
wie zoekt zal sterven in de aanbeveling van het rijk, de driekleur wappert slechts in een besnaarde wind, wie looft de leider en martelt de horigen de stem verzacht, het plein loopt leeg de laatste boezemvrienden bevredigen elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad met tussenpozen ...
elze2 november 2013Lees meer >

Wanneer jij...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
Wanneer jij lacht speelt de wind met je haar, kleurt de hemel rood als je mond. Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij, naar de wereld door jouw ogen zie ik stilte, heuvels en oceanen blauw, maar onstuimig. Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn huid. Zengende hitte die ontspruit, tevens ...
martin valk2 november 2013Lees meer >

Circulaire cyclus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Eerst is alles nog egaal, vaal, stil. Dan... pok, beweging, pokkepok, geroer; het grijs vermengt zich met tintelende tinten en contouren blijven nog onbestemd. Een paar... parabolide? Hij vergroeit en vervloeit al, op zoek naar nieuwigheden, terwijl violen vliegend water scheppen. Een picc...

Waarheen hij wil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
De wind blaast Waarheen hij wil - Zo heb ik het Als kind geleerd Van hen die Mij kregen De wind zal Hoe je het Ook wendt of keert Altijd overwinnen - Nu ik geen kind Meer ben, maar al Wat ouder, merk ik Dat die wind niet Alleen om mij Heen tekeer gaat Maar net zo har...

Oneindig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
Oneindig verlaten door de tunnel. Opgesloten woorden zonder echo. De weerkaatsing is alleen de schijn. Aan het eind waar het licht toont. Oneindig kan ik met je praten. De galm die mij nooit verlaat. Oneindig echoot haar gedachten. De waarheid die altijd bestaat. Oneindig dromen over e...

twee november

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
juist dan, in het groen bij haar graf... denk ik aan kaarsen thuis Maria van Lourdes met haar blauwe lint incluis het kleine kind dat liefde geeft en vraagt om zelfgemaakte vrede in dit heden hangt nog rijk een wolk vol onbehagen deze dagen tellen dubbel als ik verder dan reli...
switi lobi2 november 2013Lees meer >

Onwetend

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Ik kan er ook niks aan doen wie of wat ik ben geworden of zal zijn is de enige waarheid in hoofd, hart en ziel die ik ken en waarvoor ik alle dagen met mijn energie voor viel.

Als was in niemands handen...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 708
Als was in niemands handen stortte zij ineen aan voeten van geen een los van dromen alleen; uren op de grond verstomd, had ook zij geen woorden meer de wereld deed te zeer.
Nic.2 november 2013Lees meer >

Een volmaakte melodie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
hij wist op eigen wijze de grootste noten klein te krijgen met rechte rug de voeten vrij begeleidde hij de koren rei op rei pas als de kerk leeg en donker werd hij zich alleen wist in het orgellicht dan zwichtte hij voor solo’s die de hemel raakten de hoogste nootjes kraakten ...
wil melker2 november 2013Lees meer >

Movember

snelsonnet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 992
Ook ik probeer dus voor het goeie doel wat haren op mijn bovenlip te kweken. Al heb ik me er ietwat op verkeken: Ik wacht maar en ik wacht een heleboel… Maar heb, zo vrees ik, pas voldoende haar begin november van het komend jaar.

Dilemma

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.974
Waar ook je lief of vriend is omgekomen, je wilt dat er iets moois wordt neergezet. Een monument - hoe klein ook - dat jou redt en waar je regelmatig weg kunt dromen. Steeds vaker zien we langs ons wegennet (vaak in een bocht met akelige bomen) de plaats waar iemand wreed werd weggenome...
Meer laden...