177465 resultaten.
Eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 De klok tikt dof
en ratelt zacht:
"dit is jouw uur,
dit is jouw nacht"
ook ik besef,
en neem mijn veer
de nieuwe dag
keert nimmer weer
met stramme hand
in flikk'rend licht
een laatste woord
het boek kan dicht.
en dan het Niets, buiten hoop...
dat jij ooit eens
dit boek zal...
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Alweer
herinneringen
niet meer
dezelfde
maar anders
door tijd verzacht
voor jou
niets
ik
niets meer
Respect voor de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 Dieren ongedierte noemen is doodzonde.
Zonde jegens de Schepper,
die kruipend gedierte schiep,
en zag dat het goed was.
Dieren ongedierte noemen is laster.
Laster jegens Darwin,
want ondieren zijn evolutiekampioenen.
Superdieren, die slimmer zijn dan wij.
Dieren ongedierte noemen is onku...
Verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik heb nergens verstand van.
Behalve van volhouden
in vrede.
Ook weet ik te verdragen,
veel verder dan redelijk.
Jouw stap op de trap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.181 Ik lig in bad te lezen.
Bijna dagelijks doe ik dat.
Al zevenendertig jaar lang.
In dit huis. Ons huis.
Mijn lief zet koffie.
Zo alledaags, zo gewoon. Dan,
hoor ik haar stap op de trap.
Zo ongewoon, zo bijzonder. Want,
morgen kan de laatste keer zijn.
De laatste stap, de laatste koffie. Dat,...
Verstikt door associaties
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
786 (voor Sophie Podolski (1953 - 1974))
Je keek voortdurend door een kleurrijke, maar gekmakende caleidoscoop, die zich ontpopte als een boa constrictor rondom jouw slanke nek, met dikke gordijnen van zwart haar.
Als graficus tekende je de meest vernieuwende, absurde en intrigerende denkbeelden,...
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar i...
DE IJDELHEID DER VEINZERIJ.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.432 Doorzichtig als 't kristal is 't menselijk gemoed;
't Verberg' hetgeen 't besluit voor 't grijpen van de
handen;
De zonstraal dringt door 't glas dier ondoortastbre
wanden
Voor hem die de oogleên slechts aan 't daglicht open
doet;
Ga, stervling, waan in 't hart uw diepst gehe...
Donkere stegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kende pleinen en straten
waar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering...
Nagelvraag
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
769 De club roept slim:‘Jan Nagel interim!’
Ze kunnen rustig verder babbelen
en weer aan alle gatjes krabbelen
‘Jans geest is groot, is onze hersenschim’
Zal dominante Jan straks heel die kudde
van pensionado’s lekker op gaan schudden?
verdienmodel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 die vogel trapt niet
hij danst trippeltrappelend
wormen boven de grond
het meeuwse verdienmodel:
de regen lokt de meeuw slokt
Vader Dood en Moeder Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Vader Dood fluistert hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en de ...
Mummie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Jij pakte er een briefje bij
wilde weten van jouw
piramide van ingewikkeldheden
basisstenen, topstenen
alles daar tussenin
Ik deed jouw masker af
wikkelde het linnen op
nog te gebruiken voor het maken
van Oud-Hollandsch geschept papier
waarop ik eens zou schrijven...
De herfst leert mij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
630 De herfst leert mij barmhartigheid,
de stilte na de bloei
en van de vruchtbaarheid het laat
maar toch verwachte akkoord
dat rust brengt en dat deemoed leert
wanneer het wordt gehoord.
De herfst leert mij barmhartigheid:
Het eindeloos opnieuw vergeven
Aan al wat zwak is,en zo broos
Dat doo...
Samen jagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
659 Je ligt onder de tafel en zucht.
Aan de ketting.
Baasje en vrouwtje aan het bier.
Je kijkt me hoopvol aan.
Ik kijk begrijpend terug.
Jij hebt heimwee.
Heimwee naar de wolf die jij ooit was.
Ik heb heimwee.
Naar de aap die ik eens was.
Laten we samen gaan jagen.
Even weg uit jouw hondenleve...
onder voorbehoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 na een leven van zoeken en vragen
na vallen ten einde raad en tranen
dacht je dat het niet meer kon
maar
komt ten slotte toch nog alles goed:
een
verlaten
strand
de
horizon
en
...
CONGRES 50 PLUS 2 november 2013
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 Ik ben als 50PLUS-lid niet op het congres
geen interesse in die Nagel
aan de doodskisten van politieke partijen
geen interesse in Scheringa
de wanhoop van narcistisch autistisch gedrag
Ik denk met weemoed aan Krol
hij die fouten heeft gemaakt
maar ook mensen op de kaart heeft gezet
dat was...
Het einde van ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Ben ik goed genoeg?
Die vraag bestond niet,
in den beginne.
Die vraag stellen,
die vraag beantwoorden,
is opnieuw een vraag.
Om angst.
Om depressie.
Om geweld.
Ben ik goed genoeg?
Die vraag sterft gelukkig,
vroeger of te laat,
aan het einde van ik.
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 Neem je huisje mee op zee
Mijn golven zullen je doen leven
Blaas je bellen in de lucht
Mijn wind zal waaien hier vandaan
Laat al je zorgen even los
Ik zal een hangmat voor je wezen
Je omarmen met mijn vlinders
Je gedachten met je lezen
Geef je armen aan de mijne
Spreid ze uit om te verget...
zo zie ik de Commissie Meijer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 wie zoekt zal sterven in de aanbeveling
van het rijk, de driekleur wappert
slechts in een besnaarde wind, wie looft
de leider en martelt de horigen
de stem verzacht, het plein loopt leeg
de laatste boezemvrienden bevredigen
elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad
met tussenpozen ...
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij lacht speelt de wind
met je haar, kleurt de hemel rood
als je mond.
Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij,
naar de wereld door jouw ogen zie ik
stilte, heuvels en oceanen blauw, maar
onstuimig.
Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn
huid.
Zengende hitte die ontspruit, tevens
...
Circulaire cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Eerst is alles nog egaal, vaal, stil.
Dan... pok, beweging, pokkepok, geroer;
het grijs vermengt zich met tintelende tinten
en contouren blijven nog onbestemd.
Een paar... parabolide? Hij vergroeit en
vervloeit al, op zoek naar nieuwigheden,
terwijl violen vliegend water scheppen.
Een picc...
Waarheen hij wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 De wind blaast
Waarheen hij wil -
Zo heb ik het
Als kind geleerd
Van hen die
Mij kregen
De wind zal
Hoe je het
Ook wendt of keert
Altijd overwinnen -
Nu ik geen kind
Meer ben, maar al
Wat ouder, merk ik
Dat die wind niet
Alleen om mij
Heen tekeer gaat
Maar net zo har...
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Oneindig verlaten door de tunnel.
Opgesloten woorden zonder echo.
De weerkaatsing is alleen de schijn.
Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over e...
twee november
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 juist dan, in het groen
bij haar graf...
denk ik aan kaarsen thuis
Maria van Lourdes met haar blauwe lint
incluis het kleine kind
dat liefde geeft
en vraagt
om zelfgemaakte vrede
in dit heden hangt nog rijk
een wolk
vol onbehagen
deze dagen tellen dubbel
als ik verder dan reli...
Onwetend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Ik kan er ook
niks aan doen
wie of wat
ik ben
geworden
of zal zijn
is de enige waarheid
in hoofd, hart en ziel
die ik ken
en waarvoor
ik alle dagen
met mijn energie voor viel.
Als was in niemands handen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Als was
in niemands handen
stortte zij ineen
aan voeten van geen een
los van dromen
alleen;
uren op de grond
verstomd,
had ook zij
geen woorden meer
de wereld deed te zeer.
Een volmaakte melodie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 hij wist
op eigen wijze
de grootste noten
klein te krijgen
met rechte rug
de voeten vrij
begeleidde hij
de koren rei op rei
pas als de kerk
leeg en donker werd
hij zich alleen wist
in het orgellicht
dan zwichtte hij voor solo’s
die de hemel raakten
de hoogste nootjes kraakten
...
Movember
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
992 Ook ik probeer dus voor het goeie doel
wat haren op mijn bovenlip te kweken.
Al heb ik me er ietwat op verkeken:
Ik wacht maar en ik wacht een heleboel…
Maar heb, zo vrees ik, pas voldoende haar
begin november van het komend jaar.
Dilemma
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.974 Waar ook je lief of vriend is omgekomen,
je wilt dat er iets moois wordt neergezet.
Een monument - hoe klein ook - dat jou redt
en waar je regelmatig weg kunt dromen.
Steeds vaker zien we langs ons wegennet
(vaak in een bocht met akelige bomen)
de plaats waar iemand wreed werd weggenome...