14830 resultaten.
Zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
409 ‘k Gil de longen uit mijn lijf
zolang ik niet weet
voor wie ze ademen
Mijn geluid weerkaatst
van berg naar berg
steeds dichter bij de stilte
Het schoolbord is weer leeg
De hele geschiedenis is een tel lang
Soms vraag ik me af of ik besta
‘k Hoor dan een echo “Besta, besta...”…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 Moet daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder…
het komt niet terug
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
3.120 het verleden komt niet terug
wend het dus de rug
laat het heden je bekoren
maak een stap naar voren
blijf niet hangen in het toen
wat kun je er nog aan doen
jouw weg ligt in vandaag
maak een stap en stel de vraag
'waar wil je met jezelf heen,
wat houdt jou het best ter been'
volg altijd de weg van je hart
zodat je toekomst niet verstart…
Tijd om te leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
808 Vandaag zit ik daar nog,
zet nooit een stap opzij,
en ik ga ook nooit een stap vooruit.
Mijn toekomst vindt zijn weg,
en ik ben nog altijd op hetzelfde plekje,
ben hier blijven zitten zonder zorgen.
De dag dat mijn einde dichtbij is,
daar kan ik eeuwig op blijven wachten,
maar ik leef vandaag en misschien niet morgen.…
Over de schreef
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.645 boven de schaduw van lijfeigenschap
in een rijkelijk gevulde fruitgaard
zoek ik de grens, stap voor stap,
die zich tijdloos aan mij openbaart
zo ongeveer tegen het ontwaken
van een andere ik, een weerklank
van de ochtend in nachtbraken,
ontdekken wij ons samen op de bank
je witheid van onbekrast honingkruid
je schutwater laat wilskracht…
Ontwikkeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Langzaam gaat het leven voorwaarts
Stap voor stap
over al dan niet gebaande paan
Wat gisteren nog nieuw was
Is reeds vandaag herinnering
En de vraag is waar wij morgen gaan
’t Leven is een trage ontwikkeling
Van vele eeuwen rij aan rij
Waarin geschiedenis wordt geschreven
En zoekt steeds naar de balans
Die ons uiteindelijk door hoger hand…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
504 ze loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste…
erosie
netgedicht
3.9 met 77 stemmen
18.775 stil sluipt het water
bedwingt rotsen en bergen
haar wapen is tijd…
hooiberg
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.471 Het leven is als een berg hooi
Geen idee waarom
Maar het klinkt gewoon mooi…
De cavia
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
927 Wortels verdwijnen
In een berg van hooi en stro
Klinkt een zacht gepiep…
mentaliteit van goud.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 hij daalt af van de
berg maar ook in het klasse-
ment, jammer, Lance, ach..…
drooglegging
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
657 van drooglegging vrij
verslaving gestild
aan zee en in bergen
daal ik in en gedij…
DE BOMEN VERBERGEN DE BERGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 De bomen verbergen
de bergen
de mist
het zicht
voedingsbodem
voor dit mini-
gedicht!…
Santa Margherita
gedicht
3.2 met 28 stemmen
9.365 Rapallo en Sestri
liggen aan de voet der bergen
te trillen in de zon.…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Bergen stapelen zich op,
de wind slijpt de toppen
scherp in snerpend wit,
de dalen dwalend en donker.
Ik eet mezelf leeg
met vezels en draden.
Een gevlochten gevecht,
dronken en vleugellam.
Kolkend en wentelwiekend
strooien woorden in het rond.
Satellieten suizen signalen,
aards gevecht tegen de dood.…
Herinneringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
978 Door de liefdevolle wolken voel ik de zon niet meer
Achter de hoge bergen voel ik de wind niet meer
In het heldere water zie ik de vissen niet meer
Mijn herinneringen zitten in de knoop
In een prachtige rozentuin ruik ik de rozen niet meer
In de fijnste jazzclub hoor ik mijn muziek niet meer
Mijn hart ben ik kwijt
Mijn herinneringen zitten…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 ik heb woestijnen doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's…
DE KRACHT VAN DE TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 de druppel holt een steen uit
met de kracht van de tijd
de wind slijt bergen
met de kracht van de tijd
de zee verslindt het land
met de kracht van de tijd
een klein vonkje kan zomaar
een bos verschroeien
met de kracht van de tijd
diepe trauma’s vervlakken
ook al raak je ze nooit helemaal kwijt
zelfs niet met de kracht van de tijd…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…
zwijnerij
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
659 Een zeug die voor de eerste keer
op stap geweest was met een beer,
verklaarde: "'k Mag me niet beklagen;
hij heeft zich als een zwijn gedragen."…
Zo u wilt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 Stap ik op hem af en weet hoe het zal lopen.…
ZWIJNERIJ
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
609 Een zeug die voor de eerste keer
op stap geweest was met een beer,
verklaarde: "'k Mag me niet beklagen;
hij heeft zich als een zwijn gedragen."…
loop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 loop, loopt, gelopen
elke stap is weer anders
loop, loop doet leven…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 met de zon
op mijn rug
stap ik
over de brug
in de nieuwe vallei
naar de toekomst
het onbekende pad
de horizon
voorbij…
aabb (fietsen 4) (poëtica 8)
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
4.920 Bergen van goud, kasteel van lucht,
is er dan niets waar ik om zucht?
Een tochtje troost, een rondje rust,
een stukje vroege lentelust,
het rijmt: cc, dd, ee:
wie rijmt een eindje met me mee?
Luchten van goud, kasteel op berg,
gepaarde rijmen zijn niet erg.…
Een trap ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
693 op die treden
je komt toch altijd wel beneden
Een stap té ver, een stap té snel
doseren, je leert het vanzelf wel
Het woordje "té" onmiddellijk schrappen
het leven nemen met gewone stappen
Het eind komt snel genoeg in 't zicht
en als je té snel op de grond ligt
Gaat het opstaan niet zo vlug
wil je eigenlijk een trede terug
De blauwe…
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 Daar sta je dan: Achter het witte licht van de dood,
het was 'n kwestie van één stap, die stap was groot.
Ik ben hier achter gebleven, ik bleef achter... alleen,
en Ronald is de naam die gebeiteld staat in wit steen.…
't Monolieten-(oudejaarsstunt)mysterie (Werk 1001)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Zuil Oudehorne*
Via woestijnzand uit
Utah naar de Roemeen-
se bergen en nu in
Oudehorne, Friesland
De UFO-gelovers
Nieuwsgierig enthousiast
Een Metalen Monoliet
Nu al dríe keer verrast
De overeenkomst tussen
Oudehorne, bergen, zand
Een mystieke monoliet
Met gelijkenis. Ook verband?
*Locatie: oostelijk van Heerenveen…
Talen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 Jij vertelt over de lente
terwijl regensluiers
kindergezichten verbergen
achter schampere schijn van
schuldig verlangen
hink, stap, sprong,
hink, stap, sprong,
laten hakken op grijze
stoeptegels klakken
een touw draait gevlochten
bochten en als inspin
nogmaals de grond raakt
vertel jij weer over de lente
maar nu over onschuldig verlangen…
Spiegelpad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
568 Woorden waren rond
verdronken in zichzelf
ver buiten elke zinnen
luisterend naar raad
zinvol in ‘t kwadraat
haal je raadsels binnen
kus vaarwel
je zelfportret
dat schaduwrijk
de muren vult
je aanstaart
met die blik
- jij komt niet ver-
want op de tast
van het gevoel
stap voor stap
zoek je sleutels
voor de doolhof
in je hoofd…