1811 resultaten.
Ons land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 voor water
voor natte voeten
't land aan gezeur
De kleur
grijs
't meest
in ons geheugen
We zullen
altijd boeten
voor regen, regenval
't stijgen van 't waterpeil
in waterlopen, slootjes
en rivieren
de kieren, reten
waar westenwind
z'n weg vindt.…
VII - teleurstelling - ( naar "afscheid" 1899)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 de amandelen
van amaretto di saronni
nog steeds niet geknipt
gegroet oh schone pauw
wat nieuws uit asia
pardon, ik heet kalkoen
kom uit amerika
leef weggedoken
voor alle smeulwinden open
in honing roken
eerste tranenvlaag
en stemmen worden vaag
muzikaal geklaag
riolering lek -
het boerderijtje drijft weg
op grijs water…
dromen in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
525 de zon was zich vergeten
er was niet één zuchtje wind
wolken hingen in files
boven, in't blauwe gebint
ik kon altijd tekenen
met wolken drijvend op een vlaag
een figuur of wat ik wilde
maar vandaag was alles vaag
het uur hield halt, de dag stond stil
de lucht kon zo niet blijven
tot ineens het grijs wit kleurde
en jouw beeld boven kwam…
Kale Bomen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 kale bomen die nu even
de tijd van het jaar bepalen
zoals ook wij ons eens
door de kleur grijs
of zelfs helemaal zonder
laten achterhalen
ach konden wij
maar net even als zij
ons ieder jaar schijnbaar
eindeloos opnieuw bezinnen
fouten herstellen
en opnieuw beginnen
helaas dit is slechts hen
de meest zuivere
van ziel op deze…
grondmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 in de vuurlinie van eigentijd
tussen flarden ongemak
grof gesneden uit geurige aarde
te elfder ure van de kalender
gescheurd en weer samengebracht
met lucht die deze kleuren baarde
steeds stiller ontdaan van
lengte van dagen, vereeuwigd
in steenrijp dan weer grijs gesomber
nergens voor nodig, kijk omhoog
naar de intredende voorstond…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
Een regenachtige dag
gedicht
2.5 met 83 stemmen
17.764 Laag hangt de lucht, is overal grijs,
de hemel woont bijna bij ons.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…
Woorden buitelen als stenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.085 Woorden buitelen als stenen
over mekaar en door de ruimte
en maken patronen als late luchten in november
die kleurrijk kunnen zijn maar ook zo grijs.…
eindeloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
746 van horizon tot einder een
trage zilveren stroming
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
***
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met…
We zien elkaar
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
581 Mijn ogen prikken van de nacht
Wat duf kijk ik naar buiten
'k Had een winterpracht verwacht
Maar regen kwam met schuiten
Tegelijk
Grijs en grauw
Waar blijft de zon
Zij liet zich lang niet zien
Ik draai me om
Teleurgesteld
Op weg naar weer wat slapen
En sta pas op
Als 't beter gaat
Dat klinkt waar raar
Ik bedoel:
We zien elkaar!!!…
Waaslandse wandeling
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.470 niet meer uit
zie de pijn als je naar me kijkt
Door luid te zeggen wat ik voel
mee te groeien met mijn aard
heb ik jouw geweten bezwaard
Voor ons een mistig voetbalveld
daar ben ik doelwachter `De Aap`
lenig springend voor een leeg doel
Jij pakt mijn hand, kijkt speurend
om ons heen: wij zijn nog niet ontdekt
in een flard verhullend grijs…
Niks nieuws
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.021 De blauwe lucht
is al beschreven
evenals de dauw
en dageraad
De zon is reeds
de hemel ingeprezen
en zelfs de maan
pleegd' op de nacht
verraad
Cupido verschoot
sinds lang z'n pijlen
en de sirenen lonkten
in een grijs verleden
Verveling staat al
op wat wit papier
en ook emoties
als plezier
Waar moet ik dan
in godsnaam…
Nooduitgang
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.281 Vingerpuntig wijst
zij naar omhoog
waar zij dwarrelen
in cirkels naar benee
met de dood voor de boeg
Laat me voor het roesten
verkleuren van groen
naar rood naar bruin
naar grijs naar wit
Klok eeuwig op half zeven
zelfde tijd om op te staan
en weer te gaan slapen
dood of leven om het even
Het zal wel nooit wennen
de achteruitgang…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
Brandmerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Bloemen bloeien overal
frisse kleuren vouwen
steel en blad soms samen
handen grijs en grauw
sluiten een verbond met nummers
geslagen maar voor altijd naamloos
zij duikt onder
en graaft in het onnozele
waar verval ooit
eigen wetten schreef
letters krassen tijd
waar onbekend rust
en een kaarsje brandt
bloemen bloeien overal…
De wijngaard overwoekerd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
501 een oude lappenpop
is opgestaakt
aan het metalen hek
dat roestig open kraakt
waar ooit het
landelijk odeur
de hoeve welvaart bracht
hangt nu de vuilnisgeur
verlaten is het land
de wijngaard overwoekerd
druiven zuur en klein
toch ooit drie sterrenwijn
het dorp is grijs vervallen
de laatste vrouwen zullen
nooit bevallen hun kinderen…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..…
mooi
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
2.001 wat voel ik mij mooi
als ik denk aan jou
waarom kleurt de lucht
dan toch grijs en grouw
al is het voorbij
ik hou nog van jou
denk elke seconde
nog aan jou
ik kom maar niet los
niet los van jou
ik leef bij de dag
zo goed ik kan
maar daar wordt
mijn hart niet wijzer van
doe zo mijn best
hou van het leven
het lijkt een test
maar ik weet…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
cowboys in de stad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 ach ja de vijftiger jaren
het grote grijs en tóch ook
het zwart/wit van de foto waarvan
ik het bestaan al bijna was vergeten…
De zegen van regen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 Ontvang het licht, al is dat nu wat grijs
van treurigheid. De regen is bewijs
dat tijd resteert, er schoonheid op je wacht.
De regen spoelt het stof weg van de reis,
loost tranen ook en helpt je door de nacht.…
date
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
514 we verhalen
levens in een notendop
foto’s en etalagewoorden
met weinig zeggingskracht
je lacht
het kunstgebit met gelig waas
komt bloot
ik verberg de apparaten in mijn oren
zonder welk ik niet kan horen wat je zegt
ik weet nog de lange vrouw
die oma heette, grijs, doof en schimmig
in haar ouderdom
waar ik nu niet van wil weten
want…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Het huis ziet nu
grijs en grauw.
Gestapelde stenen.
Na een aderlating.
Het lijkt in rouw.
De bomen, immer goedschiks,
tonen medelijden met het huis.
Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis blijft in de rouw.
Bomen, vergane dromen ...…
Afscheid van het oude huis.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
928 Molly de grijs gevlekte moederpoes
die stierf tussen de spinazie.
Rijden langs het oude huis,
ik kan het niet en wil het niet
kijken hoe de haag niet langer
scheef geschoren is.…
zee van schuld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
421 je hemelsblauw
of grijs en grauw
je zilte lucht
je witte onschuld
je voorspelbaar
af en aan
je aantrekking stoot af
wat was je laf
zo even verderop
in metershoog
je schoonheid loog
waar uitgeput ten onder
je genadeloos
levens nam
om reddend streven
te oefenen nog even
je aanblik is kalm
je bent zo helder
bijna troostend…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 dit is om te vinden
om niet meer te weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
Verstild bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik zag
je schaduw
rusten tussen
verstild bewegen
ook daar
contrasteerde jij
herkenbaar bij
de vele kleuren grijs
hier in dit
toppunt van leven
voelde jij je
helemaal thuis
belicht door
excentrieke bundels
energie kleurden
lange armen de hemel
tot zij weer
inkeerden naar
het onaanraakbare
van ongebondenheid
die zij alleen in…
achtervolgd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hij ziet de bergketen de zee grijs
en donker hij ziet de sterren in
de zwarte lucht hij hoort wolven
huilen naar de maan
hij ziet de levenloze vrouw elke
nacht ziet hij haar opengesperde
ogen de geluidloze mond hij denkt
aan haar weerloze handen
op de donkere vloer van de cel
ligt zijn bril en er is zijn gezicht
dat in de duisternis…