1009 resultaten.
Aan mijn vrouw 20 Juli 1932.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.869 Ne li occhi porta la mia donna Amore,
Per che si fa gentil cio ch'ella mira.
Dante Alighieri (1265-1321)
Je fijne gratie mij omwevend
Als geuren delicaat,
Je geest zo lichtend en zo levend
Mijn geest omzwevend, saam opstrevend .....
Je tere vrouwlijkheid, mij gevend
Een nieuw geluk nog laat
Maar jong en lichtend als een avend…
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 IN HAAR ALBUM.
't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 Het toeval dat ons samenbracht
is het lieve lot dat ons vertrouwde.
Meer dan een halve eeuw geleden,
veranderde toeval in bedoeling.
We weten wat falen en wat vallen is.
We weten nu wat samen opstaan is.
We weten wat samen balanceren is,
tussen lief en tussen leed.
We houden van onze kinderen.
Van vrienden en vriendinnen.
We houden van…
waar liefde bruist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.036 waar onuitgesproken
het wéten en het zíen
de ander bewegen laat
ieder langs eigen weg
is sterk het fundament
voor het levenspad
waar de een de ander
volledig en aandachtig
proeft en verslindt
worden gretig volhardend
de jaren van passie
gekauwd en verteerd
waar liefde hen leidt
tintelt en bruist het
verdubbelt zich hun geluk
in…
liefde voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 in de vroege dagen van het voorjaar
waar de tijd 8 maart kalendert
vieren wij de liefde voor later
die veertig jaar geleden
in het land van maas en waal
toen lente jullie leven nog bloesemde
elkaar werd beloofd
het erewoord van toen
bevruchtte zich tot doorgegeven leven
dat rijpend aan zoete lenteregens
een lange zomer kondigde
waarin verfrissende…
Trouw.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.248 I.
Een lindeboom stond diep in 't dal
Van boven breed, van onder smal;
Daar vrijdden zaâm, in eer en deugd,
Twee Liefjes in hun zoete jeugd.
'Vaarwel!’ zoo sprak hij droef tot haar:
'Ik moet nu scheiden zeven jaar.’
- En waar' het veertien jaar, mijn vrind!
Mijn harte nooit een ander mint! -
II.
Wel op din dag, na…
De tocht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.698 Je bent gespannen voor de tocht
De rit die jullie nu gaan rijden
Een valpartij een scherpe bocht
Kan je beter gaan vermijden
Maar bij elkander in het wiel
Kan je zonder angst en met vertrouwen
Rekenen op de ziel
Die je uit de wind zal houden
PS: Wanneer je rustig rijdt geniet je meer van het uitzicht.…
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Dit hoofd ziet zelfs in het zonlicht
dat de nacht altijd wacht
op haar kans,
terwijl het hart altijd de onzichtbare maan
zoekt.
Getijdekracht, splijtend,
er heerst pijn achter het zwijgen
uit verdeeldheid.
Sterren zetten hun koers uit
vanaf hun geboorte, groeien
planeten die mij huizen –
waarnemingshorizon,
geen ander deeltje…
Leerproces
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.088 ach wat zijn wij niet verloren
humor liefde delen en geluk
alles wat wij ooit bezworen
ligt al jaren in ons stuk
van alle gevoelens die er waren
kwam het haten uit de strijd
hier staan wij dan twee zoutpilaren
wat wij hadden zijn wij kwijt
jij mag het servies en het bestek
de meubels alles wat ons samen bond
ik wil er niets van en vertrek…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
strelen gelijk zonnestralen
zacht als mousseline
de alinea’s van herinnering
die spiegelend ons verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis…
De onzekerheid over een passende toespraak bij een jubileum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 Ik zat nog even te overdenken
wat ik zeggen zou
op het gouden feest.
De augustuszon stond laag
maar gaf nog hitte af
toen plots een koele schaduw me overdekte.
Niet over de zonzijde zou ik spreken
niet over de schaduwkant.
Maar over de warmte van een stem
de troost van een woord
de zegen van de stilte
de doem van de eenzaamheid.…
Broos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.027 Wij zijn
broos als glas
breekbaar
als glazen
Het zal u
niet verbazen
dat woorden
zinnen hard binnen
komen
onze dromen
tot splinters
gruzelementen
Pak het glas
op
veeg scherven
op 'n blik bijeen
Niet meteen
want in het glas
zien we nog
de weerspiegeling van tranen.…
sterren in zicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.324 vergeef me dit kleine bericht
rechtstreeks durf ik het niet te vragen
zou je het een keertje met mij willen wagen
een romantisch etentje bij wat kaarslicht
ik pik je op om twintig uur
zul je klaar staan lieve schat
aan de deur van je nieuwe flat
voor wat plezier en avontuur
we rijden naar een mooie plek
ergens langs de Franse kust…
Watertaxi
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.632 De Maas was rustig om ons heen,
Wolkenkrabbers stonden niets te doen,
Terwijl Hotel New York uit zicht verdween,
Leek zij te verlangen naar een volle zoen.
Een vrouw in de herfst van haar leven,
Knap maar met een rimpel hier en daar.
Haar man was met zijn camera in de weer,
Hij keek alleen maar door zijn lens naar haar.
Ze had zich zelfs…
37 Jaar samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
927 37 jaar samen
Ook te vieren?
Hoe te vieren?
Toen betere tijden
Nu coronatoestanden
Speciaal om te vieren:
Bloemenwinkels toe
Restaurants gesloten
Vrienden op sociale afstand
Het gemaal van de tijd
Dromen in stukken en brokken
Keer op keer gestuit
Vallende sterren met hopen
Wij genageld aan de grond…
Hoezo?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
975 Hoezo?
Jij kan toch niet
voor mij
sterven.
Hoezo?
Ik sterf
mijn hele leven al
voor jou.…
Bruiloftslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.699 Mijn gade, het is goed, wij zullen toeven
In een klein stadshuis, ik zal niet vertrekken,
Al bleven mij veel eilanden te ontdekken
Die zich om mijn afwezigheid bedroeven.
Niet dicht bij zee, om mijnentwil,
't Werd mij ondraaglijk aan de rand
Der ruimt' te rusten, bij de golven stil:
Bewaar mij diep in 't binnenland.
'n Gewezen vestingstad…
Lamento
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
864 Schaduwen zijn wij
langer wordende schaduwen
met elk uur
blijven wij wachten
op woorden
die niet meer komen
wij zijn een avond
die schemerig nadert
tot een nacht
van eindeloze duur
die onze wegen scheidt
al kijken wij reikhalzend uit
naar verten
naar ergens
waar wij weer passen
in de tijd.…
Vragen aan zee?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
843 Gingen we niet
naar zee?
om uit te waaien
Naar
voorbijgaande schepen
te zwaaien?
Zand....
door onze handen
te laten glijden?
Enkel met onze vier handen
een zandkasteel
bij eb te bouwen?
In 't rotsvast vertrouwen
dat vloed
hem weg zou vagen?…
Lange afstand
gedicht
3.0 met 8 stemmen
11.281 Innig vertrouwd met steeds hetzelfde elkaar,
daarvan met almaar minder volle teugen
genietend, steeds meer mondjesmaat, maar toch,
daarvan toch mooi nog altijd steeds genietend -
geef ons maar zonnebloemen, weken lang
maar zonnebloemen links en rechts, met hier
en daar een korenveld, of maïs desnoods, met hier
en daar een wei, een stukje bos…
Viering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
782 Voorbij gegaan, 5 getrouwe jaren
vol kussen en gegrom
Voorbij geblazen, 60 woelige maanden
wolken in de grote wind
Voorbij gevlogen, 1826 veelkleurige dagen
vogels op weg naar huis…
Eerste Trouw
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.941 Als van twee gepaarde schelpen
D’ene breekt, of wel verliest,
Niemand zal u kunnen helpen —
Hoe men zoekt, hoe nauw men kiest
Aan een, die met effen randen
Juist op d’ ander passen zou.
D’oudste zijn de beste panden,
Niets en gaat voor d’ eerste trouw;
D’eerste trouw, die leert het minnen,
D’eerste trouw is enkel vreugd,
D’eerste trouw, die…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 het kwikzilver van toen
nog maar een jaar gelee
laat als opmaat naar het robijn
kleurrijk als het leven
dun en bijna doorzichtig
in crêpe nu zich sieren
met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt
in het eigen familiebos
als kroon op de…
Huiselijk geweld neemt toe; corona-crisis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
871 In voor en tegenspoed
bij gezondheid en ziekte
ik hou van jou
ik blijf bij jou
wij blijven samen
kerkelijk amen
ik wil een kind van jou
blijf jij mij eeuwig trouw
wij samen, ons gezinnetje
ruimte voor eigen willetje
de corona-crisis proef op de som
in prilste begin vallen beloftes om
er wordt gescholden en bij vlagen
wordt…
een nadenkertje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.412 Een man van zestig wordt weduwnaar
En hertrouwt niet.
Een man van dertig overkomt hetzelfde
en hertrouwt wel.
Is de eerste trouwer dan de tweede?
Het kan net zo goed, dat de tweede
over minder energie beschikt,
maar niet over minder liefde en trouw.…
Trouwdag 1975
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 De hand van Jotie
ligt loom over de schouder
van zijn evenbeeld...…
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 ik wil je zijn op alle fronten
zoals ik je lief, zoet zout
bitter zuur, het geeft niet want
mijn smaak wordt door
jou nimmer betwist
mag ik je zijn wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich nestelt
op en in jou gelaat
ik ben je, lief ik…
Wil je met mij?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.473 Vroeg op staan?
via idyllische landwegen naar een romantisch dorp gaan?
Slenteren door de smalle, steile straten?
met mij de stilte beleven, we hoeven niet te praten?
Op een typisch Frans terras een ijsthee drinken en een regionale salade eten?
de omgeving verkennen, de dagelijkse beslommeringen vergeten?
’s Avonds, tijdens live muziek , paella…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 O bloem der vrouwen, die gelijk een rozenboom
Vol geurs Den Haag versiert, ons Statenhof, vol hoven;
Met schoonheid overstort, met geest en gunst van boven,
Als met een frisse dauw of milde regenstroom:
Uw afzijn baart mij pijn, ’t zij dat ik wake of droom;
Toch zal uw minzaam beeld geenszins mijn hart beroven.
Daar stookt uw deugt een vier, door…
de bedoeling van je trouwring.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.449 kinderen groeien op en vliegen uit,
zo is nu eenmaal het leven,
en als die dag daar is huil je, ja heel luid,
want je had nog zoveel, zoveel meer willen geven,
maar zoals jijzelf worden zij ook groot,
en delen dan hun leven met het andere geslacht,
logisch komt dan de huwelijksboot,
nee zo snel had je het niet verwacht,
kijk die foto, ach…